امروز: ۲۱ شهریور ماه دیگر در تقویم سال ۱۳۹۱، روز ملی سینما نیست.
به گزارش ایسنا، وقتی تقویم سال جاری را ورق میزنیم در اغلب قریب به اتفاق تقویمها در روز ۲۱ شهریور هیچ خبری از عنوان روز ملی سینما نیست و پس از ۱۳ سال این روز در تقویمها حذف شده است.
هر ساله سینماگران روز ملی سینما را بهانهای میکردند تا از برگزیدگانشان تقدیر کنند و بزرگداشت پیشکسوتها را جشن بگیرند و در عین حال از دغدغههایشان بگویند.
اگر به تاریخ مراجعه کنیم، اولین جشن خانه سینما ۱۹ تیرماه سال ۱۳۷۶ برگزار شد و اعضای شورای برگزاری آن اکبر نبوی، ابوالحسن داوودی، احمدرضا درویش، محمدرضا موینی و منوچهر شاهسواری بودند.
ابوالحسن داوودی در آن مقطع ضمن بیان تاریخچه مختصری از برگزاری مراسم تندیس خانه سینما گفته بود: «تاکنون مراسم تندیس خانه سینما طی دو دورهی (۷۳ - ۱۳۷۴) بیشتر به پیشکسوتهای سینمای ایران و کسانی تقدیم شد که خدمات شایانی به صنف کردند هیات مدیره جدید خانه سینما در آغاز فعالیتش موضوع "روز سینما" را در جلسات خود مطرح کرد و قرار شد که یک روز از سال با عنوان "روز ملی سینما" نامگذاری و جشن سینما همزمان با آن روز برگزار شود. البته قرار است ۳۱ اردیبهشت هر سال را با عنوان "روز ملی سینما" ارج نهیم و این موضوع را به شورای عالی فرهنگ ادایه کردیم و در صورت موافقت و پس از تصویب مجلس شورای اسلامی رسما میتوانیم هر ساله جشن خانه سینما را همزمان با این روز برگزار کنیم.»
اما در بهمن سال ۷۸ بود که روز ملی سینما ۲۱ شهریورماه اعلام شد و در همان دوران اظهار نظراتی پیرامون روز ملی سینما بیان شد و سرمقاله «نامه سینما» نشریهی داخلی سینما به این موضوع اختصاص داده شده بود و در آن آمده بود: «نکته مهمی که نباید به آسانی از آن گذشت این است که اعلام روز سینما در شرایطی صورت میگیرد که بسیاری از دستاندرکاران این هنر عظیم، با دشواریها و نابهسامانیها روبرو هستند.»
در قسمتی دیگر از این سرمقاله نوشته شده بود: «امید است روز ملی سینما طلیعه توجه جدی به معضلات زیربنایی صنعت سینما باشد. فرسودگی و استهلاک سرمایه ثابت سینمای ملی خطری است که در درازمدت سینمای ما را به نابودی میکشاند، بنابراین اعلام روز ملی سینما را بهانهای کنیم برای نگاه عمیقتر به مسائل صنعت سینمای ملی، که باید به فکر تقویت سرمایههای اصلی خود باشد.»
سرانجام چهارمین جشن بزرگ سینمای ایران در سال ۱۳۷۹ در روز ۲۱ شهریورماه مقارن با ایام بزرگداشت صدمین سالگرد حیات سینمای ایران در مجموعهی ورزشی انقلاب برگزار شد.
از آن پس هر ساله روز ملی سینما فقط بهانهای بود برای بیان دغدغهها و توجه افکار عمومی به این هنر ـ صنعت اما اظهارنظرهایی هم مطرح میشد که اساسا معتقد بود این روز خیلی هم بود و نبودش اهمیت ندارد!
با این اوصاف به نظر میرسد با توجه به اینکه سینمای ایران در دیدگاه صاحبنظران و دیدگاه کلان جامعه از جمله دغدغههای اصلی است که به این واسطه برای آن سازمان سینمایی تعریف شده است، حسن این روز در تقویم سینما قابل انکار نبود.
امروز: معاون وزیر راه و شهرسازی از ساخت کنار گذر رودهن برای اتصال آزادراه پردیس به تونل گردنه امامزاده هاشم با هزینه ۶۰ میلیارد تومان از سوی قرارگاه خاتمالانبیا خبر داد. این در حالی است که پیش از این فرمانده این قرارگاه، فرمانده کل سپاه و همچنین نماینده ولی فقیه در سپاه به طور جداگانه ادعا کرده بودند که قرارگاه خاتم به قراردادهای کمتر از ۱۰۰ میلیارد تومان وارد نمیشود.
به گزارش کلمه، مسئولان سپاه علت محدود شدن! فعالیت قرارگاه خاتم الانبیاء در پروژه های بیشتر از صد میلیارد تومان را رقابت نکردن با بخش خصوصی اعلام کرده بودند و بدین ترتیب اذعان کرده بودند که فعالیت بخش خصوصی را تنها به طور محدود و در رقم های می پذیرند و سپاه به پول های بزرگتر چشم دارد.
اما اکنون با آنچه معاون وزیر راه اعلام کرده، مشخص می شود که یا مسئولان این قرارگاه اقتصادی- نظامی دروغ می گویند و یا ۶۰ میلیارد تومان را بیشتر از ۱۰۰ میلیارد تومان می دانند!
احمد صادقی معاون وزیر راه و شهرسازی امروز به خبرگزاری مهر گفت که با ساخت ۹ کیلومتر از کنارگذر رودهن، آزادراه پردیس به تونل گردنه امامزاده هاشم متصل میشود.
او پیمانکار این پروژه را قرارگاه خاتمالانبیا و مبلغ آن را ۶۰ میلیارد تومان اعلام کرد. طول این واریانت ۱۱ کیلومتر و ۸۰۰ متر و موعد تحویل آن هم زمستان امسال اعلام شده است.
امروز: نرگس محمدی، زندانی سیاسی و نایب رئیس کانون مدافعان حقوق بشر، روز دوشنبه در بیمارستان ولیعصر زنجان بستری شد.
به گزارش ملی- مذهبی، خانم محمدی که هم اکنون در وضعیت وخیم جسمی به سر می برد ممنوع الملاقات است. پزشکان متخصص این فعال حقوق بشر بارها تاکید کرده اند این زندانی سیاسی باید به علت بیماری حاد عصبی که به فلج عضلانی منتهی می شود در خارج از زندان نگهداری و تحت درمان پزشکی قرار بگیرد.
وی روز شنبه با صورتی کبود در آخرین ملاقات خود حاضر شد و این موضوع باز هم موجب نگرانی خانواده ، علی و کیانا فرزندان دو قلوی او شد.
خانم محمدی به علت فعالیت های حقوق بشری خود به شش سال زندان محکوم شده است. این در حالی است که او به علت وخامت وضعیت جسمی و محیط پر استرس زندان شرایط زندان را ندارد.
نایب رئیس کانون مدافعان حقوق بشر بارها تاکید کرده فعالیتهای او در چارچوب قانون در دفاع از حقوق انسان ها بوده و بر حقانیت راه خود تاکید کرده است.
امروز: به گزارش منابع اقتصادی، آمار اعلام شده توسط وزارت صنعت، معدن و تجارت در خصوص تولید خودرو طی سه ماهه اول امسال و خرداد ماه با تناقضات قابل توجهی همراه است.
به گزارش فارس، بر اساس این آمار، میزان تولید پژو ۲۰۶ ایران خودرو در بهار امسال ۱۵ هزار و ۷۰۱ دستگاه ذکر شده که با مقایسه تولید این خودرو با بهار سال گذشته متوجه کاهش ۶۳,۲ درصدی میشویم. از سویی میزان تولید این خودرو در بهار ۹۰ معادل ۴۲ هزار و ۷۶۱ دستگاه و در بهار ۸۹ معادل ۳۴ هزار و ۳۳۷ دستگاه بوده که مقایسه این دو عدد، رشد ۲۴,.۵ درصدی را نشان میدهد.
با توجه به این دو عدد، مشاهده می شود که در آمار وزارت صنعت رشد تولید ۲۰۶ در بهار امسال نسبت به بهار سال گذشته ۲۴,۵ درصد اعلام شده است.
بر اساس این گزارش، جمع تولید پژو ۴۰۵ تولید شده در ایران خودرو (مرکزی تهران) در بهار ۹۱ معادل ۲۲ هزار و ۱۶۲ دستگاه و در بهار ۹۰ معادل ۲۲ هزار و ۸۴۶ دستگاه عنوان شده که مقایسه این دو عدد نشاندهنده کاهش ۳ درصدی تولید است. در حالی که در جدول وزارت صنعت رشد ۲۳ درصدی برای تولید این خوردو ذکر شده است.
اشتباه آماری در مورد تولید پژو پارس ایران خودروی مرکزی تهران نیز دیده میشود به طوری که تولید این محصول در بهار سال گذشته هزار و ۳۲۲ دستگاه و در بهار امسال تولید آن متوقف بوده است اما در جدول به رشد منفی ۸۷,۴ درصدی اشاره شده که در واقع مقایسه آمار تولید بهار ۹۰ نسبت به ۸۹ است. نمونه این مسئله در مورد تولید پژو روآ نیز مشاهده میشود.
همچنین تندر ۹۰ ایران خودرو در بهار امسال ۸ هزار و ۲۰۸ دستگاه و در بهار سال گذشته ۵ هزار و ۱۹۰ دستگاه ذکر شده است که مقایسه این دو عدد نشاندهنده افزایش ۵۸ درصدی تولید است در حالی که در جدول، رشد ۶۷,۹ درصدی برای تولید این خودرو اعلام شده است.
علاوه بر این، در جدول وزارت صنعت درصد تغییر تولید سمند در بهار امسال نسبت به سال گذشته ۲۱,۸ درصد اعلام شده در حالی که مقایسه اعداد مربوط به تولید این محصول نشاندهنده کاهش ۱۵,۳ درصدی است.
این اشتباهات آماری در مورد تولیدات شرکت پارس خودرو نیز دیده میشود به طوری که در جدول وزارت صنعت تولید تندر ۹۰ در بهار امسال ۱۱ هزار و ۸۶۹ دستگاه و در بهار سال گذشته ۱۱ هزار و ۸۹۰ دستگاه اعلام شده که مقایسه این دو عدد نشاندهنده کاهش ۰,۱۷ درصدی است در حالی که در آمار وزارت صنعت، رشد ۹۴,۴ درصدی اعلام شده است.
در مورد تولید تیانا در بهار ۹۱ نیز آمار ۳۵۴ دستگاهی در جدول وزارت صنعت و این رقم برای بهار سال گذشته ۲۱۳ دستگاه اعلام شده است. نکته جالب این است که میزان رشد تولید این خودرو ۲۱ هزار و ۲۰۰ درصد اعلام شده است.
در جداول مقایسه آماری روال این است که میزان رشد منفی یا مثبت آمار آخرین ماه یا سال نسبت به ماه یا سال قبل از آن اعلام می شود. این در حالی است که در جدول آمار وزارت صنعت تنها کلمه "رشد" ذکر شده که این موضوع دست آمارگیران را برای ارائه هر مقایسهای باز میگذارد و به این ترتیب هم میتوان رشد سال ۹۱ به ۹۰ را ذکر کرد، هم رشد ۹۰ به ۸۹ و یا رشد سالهای قبل از آن را در جدول ذکر کرد.
بررسی جدول آمار تولید خودرو که توسط وزارت صنعت تهیه شده است، نشان میدهد که در برخی موارد به جای اعلام میزان تغییرات تولید خودرو در بهار ۹۱ نسبت به ۹۰ ، آمار رشد تولید ۹۰ به ۸۹ ذکر شده است.
امروز: در پی تداوم وضعیت وخیم جسمانی محمد صدیق کبودوند، دبیرخانه سازمان دفاع از حقوق بشر كردستان با صدور بیانیه ای، خواستار توجه به این فعال حقوق بشری محبوس در زندان اوین شد.
به گزارش تارنمای انسانیت، دبیرخانه سازمان دفاع از حقوق بشر كردستان در بیانیه ای با انتقاد از عدم توجه حاكمیت به خواسته های كبودوند و نیز "نگاه مبتنی بر تبعیض برخی نهادهای حقوق بشر و رسانه های فارسی زبان"، خواهان توجه بیشتر به وضعیت به شدت نگران كننده كبودوند شد.
متن كامل این بیانیه به شرح زیر است:
كبودوند را دریابید، وضعیت او به شدت نگران كننده است
46 روز از اعتصاب غذای محمد صدیق كبودوند می گذرد ،در این مدت بسیاری از نهادها ،رسانه ها ،جریانها و احزاب و نیز فعالان مدنی ،سیاسی،حقوق بشری و مطبوعاتی در رساندن صدای تظلم خواهی این فعال حقوق بشر تلاش وافر داشتند.ما تلاشها و زحمات همه این دوستان را ارج بسیار می نهیم.
وجدانهای بیدار!
بی توجهی حاكمیت به ویژه مسئولان قضایی نسبت به خواسته های محمد صدیق كبودوند كه شرایط بسیار وخیم جسمی وی ما را به شدت نگران كرده است در هیچ منطق انسانی ،قانونی جایگاهی ندارد،افزون بر این بی توجهی و اسیر شدن در منطق غیر انسانی خودی و غیر خودی برخی نهادها و رسانه های فارسی زبان تداوم سیاست مبتنی بر تبعیض انان را به نسبت حقوق فعالان ملیتها را نشان میدهد.سازمان دفاع از حقوق بشر كردستان اعلام می دارد كه محمد صدیق كبود وند در وضعیت به شدت نگران كننده ای است.از تمامی انسان دوستان، نهادها و رسانه های همگانی در خواست داریم به یاری این فعال در بند حقوق بشر بشتابند.
سازمان دفاع از حقوق بشر كردستان
سه شنبه 20 تیرماه1391
امروز: در پی برخی برخوردهای با مهاجرین افغانستانی مقیم ایران، دهها تن از فعالین مدنی، روشنفکران و روزنامه نگاران ایرانی داخل و خارج کشور، با صدور بیانیه ای خواستار احترام به حقوق این مهاجرین و برخورد با عوامل بی احترامی به آنان شدند.
به گزارش جرس، در این بیانیه آمده است، "حفظ حقوق و امنیت مال و جان مهاجران افغان -حتی مهاجران غیرقانونی- در سراسر ایران برعهدهٔ دولت جمهوری اسلامی ایران است و ما موکدا ً از مقامات قضایی، انتظامی و دولتی میخواهیم که ضمن برخورد قاطع و قانونی با عوامل تعرض به شهروندان افغان در شهر یزد اجازه ندهند که دشمنان روابط خوب دو ملت ایران و افغانستان از این آب گل آلود ماهی بگیرند و با حیثیت و منافع ملت ایران بازی کنند."
متن بیانیه بیش از صد تن از فعالین مدنی و روشنفکران ایرانی در حمایت از حقوق مهاجران افغانستانی به شرح زیر است:
مدتی است که اخبار نگران کنندهای نسبت به نقض حقوق شهروندان افغان در ایران به گوش میرسد، اگر چه در برخی موارد بعضی رسانهها و محافل خاص عمدا ً و به واسطهٔ نیات آشکار و پنهان سیاسی به انتشار جهت دار و جعلی اخباری در این مورد دست زده اند اما اصل نقض حقوق شهروندان و مهاجران افغان در ایران قابل کتمان نیست، چنانکه نقض حقوق شهروندان ایرانی نیز توسط حکومت ایران قابل چشم پوشی و کتمان نمیباشد و این دو مقوله را نباید و نمیتوان جدای از هم دید. ضمن اینکه همهٔ ناظران منصف خصوصا در افغانستان میدانند و میپذیرند که ایرانیان به رغم تمام مصائب و مشکلاتی که طی دهههای اخیر خود به آن گرفتار بودهاند در مجموع برخوردی انسانی و قابل قبول با مهاجران و میهمانان عزیز افغان داشتهاند.
ما و مردم افغانستان سوای اشترکات مختلف زبانی، فرهنگی و تاریخی دردهای مشترک فراوانی داریم که ما را به هم نزدیکتر میکند، به علاوه کارگران مهاجر افغان با وجدان و تعهد کاری خویش و به رغم همهٔ مشقتها نقش مهمی در سازندگی میهن ما داشتهاند و انداختن بار مشکلاتی نظیر بیکاری به گردن مهاجران افغان در حالیکه بخش مهمی از جمعیت بیکاران ایران را جوانان تحصیلکرده تشکیل میدهند معنایی جز فرافکنی ندارد.
به هر حال حفظ حقوق و امنیت مال و جان مهاجران افغان -حتی مهاجران غیرقانونی- در سراسر ایران برعهدهٔ دولت جمهوری اسلامی ایران است و ما موکدا ً از مقامات قضایی، انتظامی و دولتی میخواهیم که ضمن برخورد قاطع و قانونی با عوامل تعرض به شهروندان افغان در شهر یزد اجازه ندهند که دشمنان روابط خوب دو ملت ایران و افغانستان از این آب گل آلود ماهی بگیرند و با حیثیت و منافع ملت ایران بازی کنند.
مراد ثقفی/بیژن حکمت/ مرضیه وفامهر / عمار ملکی /تیرداد بنکدار/حمید مافی /مهدی حاجتی/حسین آذربایجانی/علی معینی/بهروز کاظمی/اشکان یزدچی/میثم رودکی/حورا سپهری/فراز زهتاب/احسان منصوری/مهسا وحدت/آدینه اسماعیلی /بهناز مهرانی/اکبر داستانپور/فروغ حقانی/محبوبه فیاض/محمد عسگری/شیوا نوجو/عماد هاشمی/راضیه(پری)نشاط/امیر رشیدی/علیرضا خادمی/آرمین طهماسبی/ساناز نیکپور/سید صالح خشوعی/محمد رحمانی نصر آبادی/بهنام صارمی/عبدالسلام سلیمی/امید پورمحمدعلی/مهدی نوذر/رضا مبین/رامین خرسندی/محمد امین شایگان نیا/سپیده پورآقایی/محمد الموتی/سعید دهقان/روشنک آسترکی/بابک فروتن/ رشید اسماعیلی /حسنا لگزیان/حسین پارسا/مرضیه پروانه/حمید حجازی/سید علی محمد قزوینی/ محمد حسین جعفری/اشکان پناهی/سعیده سهرابی/معصومه خرازی /بهروز جاوید تهرانی/سید جواد متولی/امین قلعه ای/حسین نقاشی/رهام افغانی خوراسگانی/احمد باطبی/آرزو علی بیک/بنفشه پورزند/سیروس زارع زاده/مهتاب صفویان/حجت مدیریان/کیوان فروزان/مهدی راستین/مریم اکبری/افسانه برزویی/محمد حسین جعفری/فرشته ناجی حبیب زاده/آیدا قجر/کامبیز غفوری /امیر حیدری/پارمیس فتحی/ونداد اولاد عظیمی/مزدک میردامادیان/امیر پرویز صحتی /کاوه شیرزاد/اکبر روحانی/پویا جهاندار/سمیه وکیلی/مهسا مساوات/گلنوش ذبیحی/شبنم فکر/مزدک نصیری/مرتضی کاظمیان/علی فتوتی /امیر رضایی/علی تارخ /مصطفی رحمانی/ روزبه روزبهانی/مینا صناعی مقدم/ مهرداد آذر/عباس محمودی/احمد آزاد/مژگان عطار/محمد صدیقی/بهزاد میرزایی/بابک منوچهری/احمد مرگان/شهلا باور/مژگان رأفت/حسن رنجبر/پروانه وحیدمنش/جعفر قدیم خانی/منصور وحدت/رامتین غفاری
امروز: محمد نوریزاد، جهادگر و مستندساز منتقد طی یادداشتی در شرح آنچه روز یکشنبه در دادسرای اوین بر او رفته است می نویسد: این شاید سیزدهمین باری بود که از شیب تند منتهی به زندان اوین بالا می رفتم و خود پیشاپیش می دانستم راه بجایی نخواهم برد. یک در کوچک و چند سرباز و هجوم ارباب رجوع سرگردان و خلاصه سبک و سیاقی عهد قجری که شاید یک قرن با هر آن چیزی که ما از آن به عدالت و قضاوت اسم می بریم فاصله دارد.
محمد نوریزاد که سه سال پیش در جریان سرکوب اعتراض های مردمی به انتخابات ریاست جمهوری به دلیل نگارش نامه هایی به رهبری بازداشت شده بود، در طول دوران حبس و پس از آزادی از زندان به نامه نگاری های خود ادامه داده و طی مصاحبه هایی دست به افشاگری هایی زد که این امر باعث افزایش فشارهایی از جانب نیروهای امنیتی بر وی شد.
این نویسنده و مستندساز منتقد که طی چند ماهه اخیر بارها تهدید و حتی بازداشت کوتاه مدت غیر رسمی داشته است در یادداشت خود با اشاره به حکم ممنوع الخروجی خود می نویسد: کجا می خواهی بروی؟ خارج؟ کجا از اینجا زیباتر و ناب تر؟ و نجوا کردم: من هستم، پس می نویسم و فیلم می سازم.
متن کامل این یادداشت به شرح زیر است:
یکشنبه هجدهم تیرماه رفتم دادسرای اوین. این شاید سیزدهمین باری بود که از شیب تند منتهی به زندان اوین بالا می رفتم و خود پیشاپیش می دانستم راه بجایی نخواهم برد. یک در کوچک و چند سرباز و هجوم ارباب رجوع سرگردان و خلاصه سبک و سیاقی عهد قجری که شاید یک قرن با هر آن چیزی که ما از آن به عدالت و قضاوت اسم می بریم فاصله دارد.
به اینجا که می روید یک چهار تا شش ساعتی حداقل باید برای پاسخ گرفتن یک "هیچ" یا "برو بعدا بیا" یا "کسی تو اتاقش نیست" وقت بگذارید. نمی دانم چرا این سیزدهمین بار مراجعه ی من به دادسرای داخل اوین به سرانجامی انجامید که مرا به داخل راه دادند.
دو کار همیشگی من که بارها درباره ی آن ها مکاتبه کرده ام و این دادسرا را در جریان ماوقع قرارداده ام یکی داستان ممنوع الخروجی ام است که این روزها بیش از یکسال از آزادی ام می گذرد و من همچنان ممنوع الخروجم. و یکی هم داستان تکراری پس گرفتن اموال به غارت رفته ام توسط اطلاعات و سپاه.
به شعبه ی دو دادیاری رفتم. همانجا که به اداره ی گذرنامه نامه نوشته که فلانی تا اطلاع ثانوی ممنوع الخروج است. با یک روحانی نسبتا آرام مواجه شدم. کمی خسته می نمود. من که داستان ممنوع الخروجی را مطرح کردم، دستور داد پرونده ی مرا بیاورند. با نگاه به برگه ای در ابتدای پرونده گفت: اسم شما اباذر است؟ گفتم: نخیر، اباذر پسرم است. با گفتگویی شتابزده دانستم برای پسرم اباذر هم خواب هایی دیده اند. آن برگه ی رویین پرونده این را می گفت.
روحانی خسته سر آخر با نگاه به حکم مربوطه گفت: نظام نمی خواهد شما از کشور خارج شوید. مثل دانشمندان هسته ای که نظام نمی خواهد آنها از کشور خارج شوند. گفتم: چه پیشنهاد می فرمایید؟ گفت: یک اعتراضیه بنویس. و درخواست کن این حکم لغو شود. همین کار را کردم. در راه خروج به شعبه ی اجرای احکام سر زدم ببینم از وسایل دزدیده شده ام خبری هست؟ گفتند نه. قاضی جوان به منشی اش گفت: طی یک نامه مجددا استعلام کنیم که این وسایل را پس می دهند یا نه؟
از در اوین که بیرون آمدم جمعیت سرگردان را دیدم که همچنان سر در آن در کوچک فرو برده بودند. عده ای نیز در امتداد سایه ی لاغری لب جدول - درکناره ی پل- نشسته بودند. به خود گفتم: اگر یکی از این زن ها و مردها و جوان ها و بچه ها و کودکان مثلا نیازی به دستشویی داشته باشد چه باید بکند؟ بعد به خودم پاسخ دادم: کسانی که سر به اموال مردم فرو برده اند مگر فرصتی برای اندیشیدن به این امور جزیی و پیش پا افتاده دارند؟ در حین رانندگی به درخت ها و به آسمان شهر نگاه کردم. و سلامشان گفتم. و به همشهری هایی که در رفت و آمد بودند. من پاسخم را گرفته بودم. کجا می خواهی بروی؟ خارج؟ کجا از اینجا زیباتر و ناب تر؟ و نجوا کردم: من هستم، پس می نویسم و فیلم می سازم.
منبع: کلمه
امروز: سخنگوی کاترین اشتون، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا، اعلام کرده که نشست بعدی کارشناسان ایران و گروه ۱+۵ در روز ۲۴ ژوئیه برابر با سوم مرداد ماه در استانبول برگزار خواهد شد. در این طرف هم صالحی، وزیر امور خارجه، می گوید تهران آماده است تا درباره غنی سازی اورانیوم با غلظت ۲۰ درصدی مذاکره کند.
به گزارش خبرگزاری های بین المللی، سخنگوی کاترین اشتون سطح مذاکرات را در سطح هلگا اشمید، معاون کاترین اشتون و علی باقری، معاون سعید جلیلی، اعلام کرده و گفته است: هدف نشست بعدی این است که ببینیم چگونه می توان اختلاف مواضع کنونی را کاهش داد و چگونه این مذاکرات را به جلو برد.
کاترین اشتون در مذاکرات هسته ای با ایران نمایندگی کشورهای آمریکا، چین، روسیه، بریتانیا و فرانسه به همراه آلمان، گروه موسوم به ۱+۵، را برعهده دارد. گروه ۱+۵ تلاش می کند تا از طریق مذاکره به راه حلی برای مهساله سته ای ایران دست یابد.
دور اول مذاکرات اتمی ایران و گروه ۱+۵ در سطح فنی و کارشناسی روز سهشنبه ۱۳ تیر در استانبول آغاز شد و یک روز بعد به پایان رسید. دفتر کاترین اشتون پس از این مذاکرات اعلام کرده بود که مذاکرات بر «مسایل فنی» متمرکز بوده است.
در سری جدید مذاکرات ایران و گروه ۱+۵ تاکنون سه دور مذاکره برگزار شده است. دور اول این مذاکرات اوایل ساری جاری در استانبول بین مذاکره کنندگان ارشد هسته ای ایران و گروه ۱+۵ برگزار شد. دور بعدی مذاکرات در بغداد و دور سوم در مسکو برگزار شد، که در مذاکرات مسکو پس از مشخص شدن ناکامی مذاکرات در سطح اشتون و جلیلی، موافقت شد تا گفت وگو ها در سطح کارشناسان در استانبول ادامه یابد.
در همین حال، علی اکبر صالحی، وزیر امور خارجه، روز دوشنبه در گفت و گو با رویترز گفته است، تهران به طور کامل متعهد به حل و فصل مناقشه هسته ای است، اما قدرت های جهانی از تفاهم های به دست آمده در دور اول مذاکرات در استانبول فاصله گرفته اند.
صالحی با بیان اینکه «هروقت روزنه ای برای حل بحران به چشم می آید، برخی می کوشند تا آن را ببندد»، اضافه کرده است:« تداوم بن بست کنونی نه به نفع جامعه بین المللی، نه به نفع کشور من و نه به نفع منطقه است.»
در جریان مذاکرات اتمی در مسکو در ماه گذشته، گروه ۱+۵ باردیگر از ایران خواست تا غنی سازی اروانیوم با غلظت ۲۰ درصد را متوقف کرده، اورانیوم غنی شده با غلظت بالای خود را از کشور خارج کند و تاسیسات غنی سازی در فردو در نزدیکی قم را تعطیل کند.
اما طرف ایرانی اعلام کرد تنها در صورتی این اقدامات را انجام خواهد داد که تحریم های اقتصادی علیه این کشور کاهش یابد و حق ایران برای غنی سازی اورانیوم بر اساس قوانین بین المللی به رسمیت شناخته شود.
وزیر امور خارجه اکنون اعلام کرده که «ایران آماده است درباره غنی سازی ۲۰ درصدی مذاکره کند، اما باید به این اقدام پاسخ شایسته داده شود.» صالحی در ادامه گفته است، در صورتی که نیاز ایران برای تامین سوخت راکتورهای هسته ای که ایزتوپهای پزشکی تولید می کنند برآورده شود، آنگاه تهران آماده است تا درباره توقف غنی سازی ۲۰ درصدی گفت وگو کند.
امروز: سیامک قادری در نامه ای به خانواده خود به دلایل عدم ملاقاتش با خانواده پرداخته و با تاکید بر مقاومت و ایستادگی می نویسد: من، تو و ما خواهیم ایستاد، در برابر بی قانونی و قانون گریزی مدعیان قانون، عادل نمایان ظالم، بره نمایان گرگ صفت، کسانی که صورتکی از انسان دارند و از انسانیت قهرند، کسانی که در جان خود را حق می پندارند و معیار آنان یاوه هایی است که دستگاه دروغ و ریا به باورشان خورانده است.
به گزارش کلمه، در بخشی از این نامه آمده است: ما می ایستیم تا زنانشان آنها را مورد سوال قرار دهند، فرزندانشان با نگاه شماتت به صورتک های مسخ بشده شان خبره شوند، اطرافیانشان در عدالتشان شک و تردید روا دارند و و جوانانشان اگر چیزی از آن باقی مانده باشد به محاکمه بکشاند.
سیامک قادری روزنامه نگار زندانی که بیش از یک سال از ملاقات حضوری با خانواده خود محروم بود هفته گذشته از ملاقات حضوری با خانواده امتناع کرد. مسئولان زندان به جای سالن ملاقات، از خانواده وی خواسته بودند که این ملاقات حضوری در دفتر دادیار انجام گیرد.
این روزنامه نگار مرداد ماه سال ۸۹ بازداشت و به اتهام تبلیغ علیه نظام، تشویش اذهان عمومی و نشر اکاذیب به ۴ سال حبس تعزیری محکوم شده است.
یکی از اتهامات اصلی این روزنامه نگار اداره کردن وبلاگ" ایرنای ما "بوده است. وبلاگی که او در آن به برخی عملکردها و اقدامات مسوولان خبرگزاری دولتی ایرنا انتقاد کرده و همچنین درباره جنبش سبز و رهبرانش مطالبی را در این وبلاگ نوشته بود.
به گزارش کلمه، متن کامل این نامه به شرح زیر است:
این روزها بسیاری از همراهان و هم بندان عزیز که گهگاه نامه ای به مراجع قانونی و فرا قانونی می نگارند و ظلم ها و بی عدالتی ها را بر سر آنان فریاد می زنند اما من صالح ترین وعادل ترین و در عین حال مظلوم ترین مراجع عالم را جز شما عزیزترین ها نمی دانم و از همین رو خطابم به شماست.
باز هم چشمان منتظر و مضطربتان را آرامشی نبودم و به خاطر آن و هزاران مثل آن از شما پوزش می طلبم.
حدود ۱۲ ماه انتظار برای در آغوش گرفتنشان ثانیه شماری می کردم و میدانم که شما هم در همین لحظات بیم و امید، بی تاب چنین لحظه ای بودید اما گویی تقدیر ماست انتظار و . . . تا لحظه آزادی واقعی.
علی عزیزم، می دانم که به خواست تو بود که تلاش های جانفرسا برای گرفتن ساعتی ملاقات حضوری آغاز شد و دیدن لحظه ای شادمانی در چشمانت بود که به مادر انرژی می داد تا این روند نفس گیر و موهن را تا به انتها پیگیری کند.
فرزانه عزیزم، می دانم که چه نگرانی ها، چه بیم ها و چه امیدها را با این تصمیم سخت بر باد دادم و تمام تلاشهایت را در دو راهی تمکین به بی قانونی و بی عدالتی و انتخاب آگاهانه راه آزادی و آزادگی بر باد دادم.
اما ای کاش کسانیکه گویی از درک مفهوم خانواده و فهم دلتنگی همسر و فرزند عاجزند می توانستند بفهمند ۱۲ ماه انتظار برای در اغوش گرفتن گم کردگان را نباید ضایع کرد آن هم در مقابل چشم نامحرمان چشم دوخته بر هر حرف و حرکت ما.
نازنینم تو را می ستایم که در مقابل این پیشنهاد دردناک که از ملاقات در مقابل مامور و نماینده قانون گریز امتناع کنیم و به بهانه های مشروع از این انتخاب دردناک نگریختی، دردناک بود و آن را در چشمان مضطربت می دیدم که استوار مانده بودی و لحظه ای تردید نکردی و بازهم همراه شدی تا ثابت کنی از زندانیان جنبش سبز، سرافرازتر خانواده آنهایند که چون کوه پشت اسرایشان ایستاده اند.
پسرم علی جان، خدا را شاکرم که در نوجوانی به تصمیم اکثریت و جمعی خانواده گردن نهادی و چه زیبا خواست خود را با این تصمیم اعلام کردی و من فهمیدم اشتیاقت را برای صحبت رو در رو و امتناع مردانه ات را و له کردن این نیاز کودکانه را.
شاید اکنون افسوس این تصمیم ۳ نفره گریبان شما را هم گرفته باشد، من هم متاسفم و گویی خنجری در قلبم فرو کرده اند، دلهره انتخاب تا به آخر با ما خواهد ماند و در این شرایط سخت همواره ما بر سر دو راهی های انتخاب قرار داریم و هرگز قرار نخواهیم گرفت.
من، تو و ما خواهیم ایستاد، در برابر بی قانونی و قانون گریزی مدعیان قانون، عادل نمایان ظالم، بره نمایان گرگ صفت، کسانی که صورتکی از انسان دارند و از انسانیت قهرند، کسانی که در جان خود را حق می پندارند و معیار آنان یاوه هایی است که دستگاه دروغ و ریا به باورشان خورانده است.
ما می ایستیم تا زنانشان آنها را مورد سوال قرار دهند، فرزندانشان با نگاه شماتت به صورتک های مسخ شده شان خبره شوند، اطرافیانشان در عدالتشان شک و تردید روا دارند و و جوانانشان اگر چیزی از آن باقی مانده باشد به محاکمه بکشاند. ما با ایستادگی در حق مان و اصرار بر اجرای قانون ناعادلانه آنان اثبات می کنیم که "ان الباطل کان ذهوقا"
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر