-----------------------------
همه خبرها و ديدگاهاي سانسور شده و پشت فيلتر جمهوري اسلامي مانده را يكجا و بي درد سر در "هستي نيوز" بخوانيد... http://groups.google.com/group/hasti-news/
ایران شبه نظامیان حزب الله را آموزش داد و آنها را با ده ها هزار موشک مسلح کرد. اگر حکومت اسد سقوط کند ممکن است تهران آخرین متحد باقی ماندۀ خود را در مرز اسرائیل از دست بدهد.
شش سال بعد از جنگِ تابستان بین اسرائیل و شبه نظامیان حزب اللهِ لبنان که به دست ایران آموزش دیده و مسلح شده، جبهۀ ایجاد شده علیه اسرائیل در خطر جدی است. ایران طبق ارزیابی ها در سال ۲۰۱۲ بین ۴۰ تا ۶۰ هزار انواع موشک با بردِ تا حدود ۳۵۰ کیلومتر، و نیز خمپاره انداز نیمه سنگین و سلاح ضد تانک و موشک های ضدهواییِ سبک علیه هواپیما هایی که نزدیک سطح زمین پرواز می کنند به حزب الله داده است.
طبق ارزیابی های اسرائیل، حزب الله نیروهای خود را از حدود ۱۵هزار ( تابستان ۲۰۰۶) به حدود ۳۰ هزار نفر رسانده و دو برابر کرده است. در درجۀ اول مهم میزان این افزایش ظرف مدت شش سال است. وسایل لازم برای این افزایش توان از ایران و از راه سوریه و نیز با کشتی به دست حزب الله رسید.
هدفِ سرمایه گذاری سنگین ایران در حزب الله و لبنان بسیار فراتر از تلاش ابتدایی جمهوری اسلامی برای به دست آوردن توانایی تهدید کشور یهود از شمال و از طریق شلیک موشک های کوتاه برد و خمپاره و جنگ چریکی در مرز این کشور است.
موشک های حزب الله برای اسرائیل یک عامل بی امنیتی است
در این فاصله موشک های کوتاه برد متوسط ایرانی (با بردی حدود ۳۵۰ کیلومتر) نه تنها قادرند از لبنان تل آویو را هدف بگیرند بلکه به هدف هایی هم در صحرای نگف از جمله رآکتور اتمی اسرائیل، دیامون، به همراه برنامۀ نظامی آن و رادار بزرگ آمریکایی که به منظور دفاع ضد موشکی استفاده می شود می رسند.
پیامدهای روانی و اجرایی شلیک موشک به شمال که به هیچ رو «موشک باران» ادعایی به اسرائیل هم نبود مشکل های جنگ در شمال اسرائیل را در صورت تجهیز بیشتر حزب الله نشان می دهد. اما به ویژه حمله با موشک های کوتاه برد متوسط به عمق خاک اسرائیل، یک عامل مهم راهبردی را که اهمیت سیاسی زیادی دارد از نظر دور می دارد: تغییر منافع راهبردی رهبری ایران در لبنان و حزب الله در بحران با اسرائیل.
معنای این حرف این نیست که این تأسیسات زیرزمینی با این موشک ها ویران می شوند. اما به این معنا هست که یک عامل بی امنیتی در محاسبه های نظامی و صنعتی اسرائیل وارد می شود. همچنین امنیت مردم اسرائیل و زیرساخت حساسِ این کشورِ از نظر صنعتی بسیار پیشرفته ممکن است به خطر بیفتد. چنین اتفاقی در ژوئیۀ ۲۰۰۶ با اصابت روزانه حدود ۱۵۰ موشک کوتاه برد رخ داد که باعث شد حدود یک میلیون مردم غیرنظامی اسرائیل به جنوب فرار کردند و جاده ها را بستند؛ به این ترتیب راه تدارکاتی برای نیروهای اسرائیل در جنگ لبنان با مانع روبرو شد. این امر به تأخیر در عملیات زمینی اسرائیل در جنوب لبنان منجر شد، گرچه کمبود آموزش و تجهیزات و رهبری دلیل های مهم عدم مؤفقیت در این عرصۀ دشوار بودند. «کمیسیونِ وینوگرادف» که بعد از جنگ لبنان از سوی دولت اسرائیل مأمور بررسی نتیجۀ جنگ شد در گزارش تحقیق خود بر این کمبودهای عملیاتی و تجهیزاتی تأکید کرد.
اما پیامدهای روانی و اجرایی شلیک موشک به شمال که به هیچ رو «موشک باران» ادعایی به اسرائیل هم نبود مشکل های جنگ در شمال اسرائیل را در صورت تجهیز بیشتر حزب الله نشان می دهد. اما به ویژه حمله با موشک های کوتاه برد متوسط به عمق خاک اسرائیل، یک عامل مهم راهبردی را که اهمیت سیاسی زیادی دارد از نظر دور می دارد: تغییر منافع راهبردی رهبری ایران در لبنان و حزب الله در بحران با اسرائیل.
این تغییر حتی قبل از تحریک جنگی توسط حزب الله با حمله به گشت مرزی اسرائیلی در ژوئیۀ ۲۰۰۶ آغاز شده بود. ارتش اسرائیل در سال ۲۰۰۲ همۀ شهرهای بزرگ فلسطینی را در غرب رود اردن در «عملیات سپر دفاعی» به اشغال درآورده بود زیرا حزب الله ۶۰۰ موشک و خمپاره و نیز ۳۳ موشک ضد تانک به اسرائیل شلیک کرده بود. بعد از این اقدام تهران تصمیم گرفت تا حدودی جلوی حزب الله را بگیرد. موشک ها دارای برد بیشتر ایران قرار بود ( و در آینده نیز) در صورت حملۀ هوایی اسرائیل به هدف هایی در ایران، از لبنان با حداکثر قدرت ممکن به اسرائیل حمله کنند.
نصرالله از سال ۲۰۰۶ به بعد در مقابل اسرائیل خویشتن داری می کند
اما رهبر حزب الله، حسن نصرالله که در پایان جنگ تابستان ۲۰۰۶ ادعا کرده بود این سازمان به «یک پیروزی تاریخی و راهبردی» در مقابل اسرائیل دست یافته است، به اختیار خود دست به این حمله زده و در حملۀ مقابل نیروی هوایی اسرائیل در شب اول حدود ۹۰ درصد موشک های ایرانی دوربرد را از دست داده بود؛ از این گذشته پایگاه ها و انبارهای متعددی در لبنان به اضافۀ بخش داهیه در بیروت که از سوی حزب الله همچون دژی ساخته شده بود نابود شد. در دمشق درس حملۀ متقابل نیروی هوایی اسرائیل را در پاسخِ حمله به این کشور نادیده نگرفتند. سوریه بعد از شکست در جنگ رمضان ۱۹۷۳ همواره در مقابل اسرائیل منفعل مانده بود. درس عبرتِ سوریه از ماجرای حزب الله این خویشتن داری را محکم کرد اما دمشق باز هم در تضعیف کشور لبنان به دست حزب الله مشارکت کرد و محل عبور اسلحۀ ایران به لبنان بود.
حزب الله در ژوئیۀ ۲۰۰۶ راهبرد جدید ایران را برای فلج ساختن اسرائیل در صورت حمۀ پیش گیرانه به این کشور بر هم زده بود زیرا سرِخود٬ ضد فلسفۀ وجودی موشک های ایران در لبنان عمل کرده بود. از این زمان به بعد افسران سپاه پاسداران بر شبه نظامیان حزب الله نظارت کردند. وقتی ارتش اسرائیل در سال ۲۰۰۹ علیه حماس در نوار غزه وارد عمل شد و ویرانی ها و تلفات زیادی را باعث شد گلوله ای از لبنان به اسرائیل شلیک نشد.
فایدۀ حضور ایران در لبنان، مانند انتقال سلاح از ایران و راهبرد مقابله با اسرائیل، به سوریه وابسته است. اگر حکومت اسد سقوط کند تهران باید نگران تزلزل در جبهۀ ایجاد شده در لبنان علیه اسرائیل و از دست دادن متحد سوری باشد که به این ترتیب عمق نفوذ راهبردیش را از دست می دهد و موشک های مستقر شده اش در لبنان به کارش نمی آیند.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر