نکته مهم اين است که از همين آغاز و در سپيده دم پيروزی جان و مال و آبروی انسانها را محترم شمرده، و به ويژه در مجازات خاطيان و حتی جنايتکاران رژيم گذشته از مسير انصاف و عدالت خارج نشويد و به ملت خود از همين آغازعملا بياموزيد که از کينه و خشونت و انتقام جويی دوری گزينند تا صلح وآشتی در کشوربه بار نشيند. آنچه بر معمرالقذافی رهبر مستبد ليبی و برخی همراهانش در آخرين لحظه به دست انقلابيون گذشت، نه با اصول اسلامی و نصوص قرآنی سازگار بود و نه با آزادی خواهی و دموکراسی طلبی و حقوق بشر. مسئوليت پذيری نخبگان سياسی و روشنفکری و فعالان جامعه مدنی از شرايط مهم به بار نشستن درخت مبارک آزادی و عدالت و دموکراسی و حقوق بشر است.
خبرنگاران سبز/اایران-و-جهان/بیانیه ها و مواضع: هفت تن از فعالين و محققين دينی کشورمان در نامه ای به رهبران بهار عربی که موفق به سرنگونی حکومت دينی- ديکتاتوری شده اند، توصيه کرده اند که از سرنوشت مردم ايران درس بگيرند واز همین آغاز راه با جداسازی دين از حکومت، راهی را برای حاکمانی که عملا دين را به زعم و رأی خويش تفسير کرده و اراده و انديشه شخصی و چه بسا خودکامانه خود را بر مردمانشان تحميل می کنند باز نکنند.
در اين نامه همچنين خاطر نشان شده است رهبران بهار عربی به دنبال رفع تبعيض ازهمه آحاد ملت خود به ويژه زنان که نيمی از جمعيت هر ملتی هستند و تحقق برابری حقوق آنان با مردان بکوشند و اجازه ندهند تا تبعيض که محصول جهل بشر است در جامعه آنان قانونی و نهادينه شود و يا کسانی تبعيضات را با اسلام توجيه کنند که اين کار هم ظلم به انسانهاست وهم اجحاف به اسلام.
متن کامل اين نامه در زير آمده است:
بسم الله الرحمن الرحيم
الا انّ فی ايام دهرکم نفحات، فتعرضوا لها پيامبر اسلام
برادرارجمند جناب آقای راشد الغنوشی رهبرحزب النهضه تونس
برادر ارجمند جناب آقای مصطفی عبدالجليل رييس شورای ملی انتقالی ليبی
برادران و خواهران عزيز در شورای محترم انتقالی مصر
با سلام
نخست پيروزی ملتهای سرافراز تونس، مصر و ليبی را در حرکتهای آزاديخواهانه خود و توفيق در سرنگونی ديکتاتوری های حاکم بر آن کشورها را به شما و تمام مردم کشورتان تبريک می گوييم. هر يک از ملتهای شما دهها سال رنج وستم را تحمل کرده و برای دستيابی به آزادی و حقوق انسانی خويش راه سختی را پيمودند تا به نقطه کنونی رسيدند. اما راه سخت تر در پيش است وآن تلاش برای استقرار حکومتی است که سرانجام آن به استبداد و ديکتاتوری منتهی نشود. ملت عزيز تونس طعم اولين انتخابات آزاد را چشيد وملتهای مصر و ليبی در انتظار برگزاری انتخابات آزاد و سالم به سر می برند تا سرنوشت خويش را از رهگذر آن تعيين کنند و اين همان چيزی است که ما آرزومنديم در کشورمان ايران نيز تکرار شود.
در اين نامه کسانی با شما سخن می گويند که ساليانی دراز در عرصه انديشه دينی فعال بوده و نيز از کوشندگان جامعه مدنی و حقوق بشرند. هر يک در طول سی و سه سال عمر جمهوری اسلامی تجربه اندوخته و در راه مبارزه با کژيها وانحرافات مرارتها چشيده و در عين حال عبرتها آموخته اند. سخنان اخير منسوب به برادر عبدالجليل هنگام اعلام آزادی کشورليبی آنجا که گفتند قانون اساسی جديد ليبی بر مبنای شريعت اسلامی خواهد بود و يا شخصا لغو قانون منع چند همسری را در آغاز آزادی ليبی اعلام کردند موجب نگرانی دوستان آزادی خواه و دموکرات و مسلمان شما از جمله امضا کنندگان اين نامه شد و لذا با احساس همبستگی و به دليل تأثير متقابل سرنوشت ملتهای منطقه بر يکديگر برآن شدند نامه حاضر را نگاشته و پاره ای از آموخته های برآمده از تجربيات خود را صميمانه با شما در ميان بگذارند باشد که ديگر ملتهای ستم کشيده، اشتباهات را دوباره تجربه نکنند، مبادا آنچه که بهار عربی خوانده می شود زود به پاييزی سرد و زمستانی سخت و یأس آور تبديل شود.
ملت بزرگ ايران نيز پس از عبور از جنبش ناتمام مشروطه خواهی و قانون طلبی در۱۹۰۵ خود حدود هفتاد سال برای دستيابی به آزادی و حقوق انسانی خويش کوشيد و متحمل هزينه های بسيار شد تا با انقلاب ۱۹۷۹ موفق شد رژيم مستبد پادشاهی پهلوی را ساقط کند و بر ويرانه های آن نظام نوين با صبغه اسلامی به نام «جمهوری اسلامی» بنياد نهد. اما متأسفانه نظام جديد به دلايلی چند نتوانست به نهادينه کردن آزادی و رعايت حقوق انسانی مطلوب موفق شود. شايد يکی از اين دلايل عدم تأمل کافی در استقرار رژيم جديد بود. ملت مسلمان ايران بر اساس وعده های رهبران دينی درجريان انقلاب، همه آرزوهای خود را در حکومت دينی جستجو می کرد، اما سی و سه سال تجربه تلخ و ناگوار نشان داد که چون دين و حکومت و قدرت در هم آميخت، به صورت گريز ناپذيری دين به ابزاری در دست صاحبان قدرت بدل می شود. اين را تاريخ نظام های مذهبی و متکی به دين بارها نشان داده است. چرا که به گواهی تجارب تاريخی «حکومت دينی» به زودی به «دين حکومتی» تبديل می شود و اين تبدل در فرجام يعنی تباهی دين و حکومت و دنيای مردم.
برادران ودوستان عزيز! بی گمان آگاهيد که اداره امور يک کشور و پاسخگويی منصفانه به خواسته های يک ملت با همه تنوع و گوناگونی که در عقايد و انديشه های آن وجود دارد، دارای اقتضائاتی است که جز با رعايت آنها نمی توان حکومتی پايدار وکشوری آباد بنا کرد؛ به گونه ای که مردم در سايه آن با آزادی واحساس امنيت و در پناه عدالت زندگی کنند.
در طول تاريخ بارها حکومتهايی بنام دين بنا شده اند، اما هيچيک نتوانسته اند به دين اعتبار و به انسان سعادت و آسايش ارزانی کنند. چرا که همواره، حاکمان عملا دين را به زعم و رأی خويش تفسير کرده و اراده و انديشه شخصی و چه بسا خودکامانه خود را بر مردمان تحميل نمودند. ملت ايران هنگام استقرار جمهوری اسلامی متأسفانه به تجربه های گرانبهای تاريخی وقعی ننهاد و گمان کرد که رهبران دينی او راه را می شناسند و می توانند به شيوه ای متفاوت از گذشتگان آنرا بپيمايند. بودند و هستند کسانی
که روزی مدافع حکومت دينی بودند اما تجربه به آنان آموخت که اين راه را سرانجامی خوش نيست.
خواهران و برادران عزيز تونسی و مصری و ليبيايی! اين گزارش کوتاه از تجربه ما برای اين است که به شما بگوييم خوشبختانه اين فرصت برای شما فراهم است که نه فقط ازتجربه های دور تاريخی، بلکه از تجربه های نزديک و در دسترس و قابل مشاهده همچون جمهوری اسلامی درايران عبرت بگيريد. به شما صميمانه توصيه می کنيم که سرنوشت دين و حکومت را از آغاز از يکديگر جدا سازيد تا حداقل در صورت عملکرد نادرست مسئولان، مردم دين را مسئول بدبختيهای خود نشناسند.
دراستقرار رژيم جديد و ترسيم ساختار آن و تدوين قانون اساسی خود دقت و تأمل کافی مبذول داريد تا قدرت در دست فرد و يا گروهی خاص متمرکز نشود، و حق طبيعی و الهی اعمال اراده و اختيار بندگان خدا بر سرنوشت خود از آنان سلب نگردد و حقوق اقليت ها نيز رعايت گردد و به هرحال نسلهای آينده نيز بتوانند باکمترين هزينه بر سرنوشت خويش مسلط شوند. برای تحقق حکومت خوب راهی جز اين نيست که دولت در هر حال بايد متکی به آرای مردم باشد، تفکيک و تعادل قوا رعايت شود، آزادی مطبوعات و احزاب و نهادهای مدنی به عنوان حافظان دموکراسی تأمين گردد. روشن است که امروز مردمان خود را «شهروند» می شناسند نه «رعيت» که بتوان با مفاهيمی چون «الراعی و الرعيه» و يا «دارلاسلام» و «دارالکفر» مناسبات نوين و حقوق شهروندی و «جامعه مدنی»را توضيح داد. هر چند روشن است که حرمت و حريم دين و شريعت در جای خود محفوظ خواهد بود و حتی مسلمانان از طريق نهادهای مدنی و احزاب سياسی می توانند در قلمرو جامعه مدنی و سياست عامه فعال باشند. نفی حکومت مذهبی به معنای خلع حقوق مدنی و دموکراتيک شهروندان مسلمان و يا پيرو هر دينی ديگر نيست.
نکته مهم اين است که از همين آغاز و در سپيده دم پيروزی جان و مال و آبروی انسانها را محترم شمرده، و به ويژه در مجازات خاطيان و حتی جنايتکاران رژيم گذشته از مسير انصاف و عدالت خارج نشويد و به ملت خود از همين آغازعملا بياموزيد که از کينه و خشونت و انتقام جويی دوری گزينند تا صلح وآشتی در کشوربه بار نشيند. آنچه بر معمرالقذافی رهبر مستبد ليبی و برخی همراهانش در آخرين لحظه به دست انقلابيون گذشت، نه با اصول اسلامی و نصوص قرآنی سازگار بود و نه با آزادی خواهی و دموکراسی طلبی و حقوق بشر. مسئوليت پذيری نخبگان سياسی و روشنفکری و فعالان جامعه مدنی از شرايط مهم به بار نشستن درخت مبارک آزادی و عدالت و دموکراسی و حقوق بشر است.
نيروهای انسانی مجرب و متخصص خود را ارج نهيد و هر کاری را به اهلش بسپاريد. اين راز ماندگاری دولت و مايه آبادانی مملکت و از لوازم رعايت حقوق و اجرای عدالت و انصاف است.
قوانينی را که محصول تجربه و تخصص است به راحتی با قوانين شتاب زده عوض نکنيد که اين کار ثمره ای جز بی ثباتی و بی عدالتی در پی ندارد.
در رفع تبعيض ازهمه آحاد ملت خود به ويژه زنان که نيمی از جمعيت هر ملتی هستند و تحقق برابری حقوق آنان با مردان بکوشيد و اجازه ندهيد تا تبعيض که محصول جهل بشر است در جامعه شما قانونی و نهادينه شود و يا کسانی تبعيضات را با اسلام توجيه کنند که اين کار هم ظلم به انسانهاست وهم اجحاف به اسلام.
تجربه و عقل به ما می آموزد که آزادی و عدالت و حقوق بشر بدون رفاه نسبی و امکان زندگی شرافتمندانه برای آحاد ملت ممکن نيست و حداقل ابتر است. طبق اطلاعات منتشر شده يکی از انگيزه های بنيادين در خيزش های بهار عربی فرودستی اکثريت مردم و بيکاری و فقر بخش قابل توجهی از مردمان است. از اين رو پيروزی شما زمانی کامل خواهد شد که اين مردمان تهيدست و انبوه جوانان بيکار به کار و زندگی انسانی در خور دست يابند.
بی ترديد شما از تأثير پيروزی ملت و به ويژه کيفيت نظام سياسی جديد خود بر حرکتهای آزاديخواهانه ديگر ملتهای منطقه همچون سوريه و يمن و بحرين آگاهيد. اميدواريم شما با استقرار حکومتهايی دموکراتيک و آزاد مشعل دموکراسی وآزادی رادر منطقه بيفروزيد و آغازگر تحولاتی نوين و مترقی در جهان اسلام باشيد.
پيامبر اسلام فرموده است، هر آنچه را که بر خود نمی پسنديد بر ديگران نيز مپسنديد و آنچه را که بر خود روا می داريد بر ديگران نيز روا داريد. ما تحقق آنچه را که باشما درميان نهاديم برای کشور خود و کشورهای شما آرزومنديم و پيروزی شما را دردسيابی به اين آرزوهای بلند پيروزی خود می دانيم.
السلام عليکم عبدالعلی بازرگان- قرآن شناس و فعال سياسی و مدنی-آمريکا
احمد صدری، جامعه شناس-استاد دانشگاه-آمريکا
محمود صدری-جامعه شناس-استاد دانشگاه-آمريکا
شيرين عبادی-فعال حقوق بشر و برنده جايزه صلح نوبل صلح
رضا عليجانی-روزنامه نگار و فعال سياسی و مدنی-فرانسه
صديقه وسمقی-دانش آموخته فقه و شريعت-استاد دانشگاه-آلمان
حسن يوسفی اشکوری-پژوهشگر دينی و محقق تاريخ اسلام و فعال سياسی-آلمان
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر