به دنبال گزارش های کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران از وقوع اعدام های دسته جمعی، مخفیانه که بدون رعایت تشریفات قانونی در زندان وکیل آباد مشهد صورت می گیرد منابع مطلع محلی به کمپین گفتند که ۹ تن دیگر نیز در تاریخ ۹ آذرماه اعدام شده اند.
به گفته منبع یاد شده در ۱۸ آبان ماه نیز ۱۱ تن دیگر از متهمان مرتبط با جرائم موادمخدری در این زندان اعدام شده بودند. با احتساب ۱۰ زندانی که در روز ۴ آبان امسال در این زندان اعدام شده بودند و پیش از این کمپین گزارش آن را منتشر کرده است، شمار اعدام های دو ماه گذشته در زندان وکیل آباد مشهد به ۳۰ تن رسید. در مهر ماه امسال نیز به بنابر گزارش های منابع مطلع که در اختیار کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران گذشتند ۲۳ نفر دیگر در این زندان اعدام شده بودند. اعدام های یاد شده در آمارهای رسمی که در اختیاررسانه های دولتی توسط بیانیه های رسمی دستگاه قضایی گذاشته می شود دیده نمی شود.
افراد یاد شده در بندحفاظت زندان وکیل آباد به دار آویخته شدند. به گفته منبع یاد شده اعدام های روزهای ۱۸ آبان و ۹ آذر نیز بدون رعایت قوانین رسمی جمهوری اسلامی و بدون حضور و اطلاع وکلا و خانواده اعدام شدگان ، اجرا شده است: « حتی خود اعدام شدگان نیز مانند موارد قبلی اعدام ، تا ساعاتی قبل از اجرای حکم اعدام از تایید حکم اعدام توسط دیوان عالی و زمان اجرای آن مطلع نبوده اند. تاییدیه حکم دیوان عالی کشور به محکومان به اعدام یا وکلا و خانواده انها ابلاغ نشده است و تنها برای اجرا به دادستانی مشهد فرستاده شده است.» پیش از این منابع یاد شده به کمپین گفتند که ابهامات زیادی در مورد شرایط دادرسی به برخی از پرونده های یاد شده وجود دارد.
این منبع یاد شده همچنین به کمپین گفت: « برخی از افراد اعدام شده قاچاقچی حرفه ای بوده و برخی از آنها نیز قاچاقچی های جزیی فروش. امامقامات از اینکه وقوع چنین اعدام هایی را اعلام کنند خودداری می کنند و نحوه اعدام و اطلاع رسانی نسبت به انچه در زندان وکیل آباد رخ می دهد بیانگر این است که مقامات قضایی نمی خواهند این تعداد اعدام ها به تعداد کلی اعدام های سالیانه کشور اضافه شود.» هم اکنون ایران به همراه کشور چین بیشترین تعداد اعدام ها را در سطح جهان دارند.
درمهرماه سال جاری غلامحسین محسنی اژه ای در خصوص اعدام مجرمین مواد مخدر تلویحا از ناکارآمدی اعدام برخی از قاچاقچیان سخن گفت. او گفت: «بعضی از افرادی که مواد مخدر از آنان کشف میشود قاچاقچی اصلی نیستند و بهره مادی نیز از این بابت نمیبرند بلکه قاچاقچی اصلی این افراد را اجیر کرده و فریب میدهد در حالی که خودش در جایی امن نشسته است و فرد دیگری به جای او محاکمه و حتی اعدام میشود.»
در آبان ماه سال جاری قائم مقام ستاد مبارزه با مواد مخدر گفت: « حمل بیش از ۳۰ گرم هروئین اعدام در پی دارد و بر اساس قانون جدید حمل و توزیع روانگردان ها و محرک های صنعتی نیز همپایه هروئین شناخته شده است.»
منبع مطلع یاد شده ادعا کرد که در سال ۸۸ نزدیک به ۲۵۰ اعدام از این قبیل در این زندان انجام شده که تعداد بسیار اندکی از آن به رسانه ها گزارش شده است.
کمپین بین المللی حقوق بشر پیش از این از مقامات قوه قضاییه ایران خواسته بود تا در خصوص اعدام های گسترده مجرمان مرتبط با مواد مخدر توضیحاتی ارائه کنند و عدد واقعی اعدام های صورت گرفته در این زندان را اعلام کنند. اما تا کنون مقامات قوه قضاییه نسبت به این موضوع واکنشی نشان نداده اند
جمعی از دانشجویان و فعالان دانشجویی مقیم خارج از کشور در آستانه فرا رسیدن 16 آذر ، و گرامیداشت روز دانشجو در ایران، در دانشگاه جرج واشنگتن ایالات متحده، روز شنبه چهارم دسامبر مراسم بزرگداشتی را برپا کردند .
در این بزرگداشت جمع زیادی از فعالان داشنجویی و فعالان حقوق بشر که به دنبال پژواک فریاد حقطلبانه دانشجویان داخل کشور در عرصه بینالمللی هستند و بر آنند تا فعالیتهای گستردهای را برای دفاع از مطالبات جنبش دانشجویی ایران سازماندهی کنند به سخنرانی پرداختند ..
علی افشاری دبیر انجمن دانشجویان دموکراسی خواه دانشگاه جورج واشنگتن ویکی از بانیان بر پایی این نشست در یک سخنرانی با تقسیم بندی مزیت های جنبش دانشجویی به عوامل ساختاری و محیطی و عوامل ماهیتی اشاره کرد و گفت : فقدان توسعه سیاسی ،ضعف جامعه مدنی و نیز مرجعیت اجتماعی ،جامعه محوری و عدم کارکرد حزبی از وجوه این مزایا است .
وی در بخش دیگری از سخنانش با اشاره به عوامل تشکیل دهنده دوره جدید جنبش دانشجویی و افزایش نقش کنشگری آن افزود :فروکش کردن جنبش سبز و ظهور خیابانی آن ،نزدیک شدن آستانه تحمل حکومت به صفر و نیز متلاشی کردن همه گرو ههای سازمان یافته اعم از مدنی و سیاسی از عوامل شکل دهنده شرایط جدید جنبش دانشجویی است که مجددا دانشگاه ها را به بستر اصلی مقاومت و مبارزه با خودکامگی تبدیل می سازد .
این فعال دانشجویی ادامه داد :برقراری رابطه انداموار با دیگر جنبش های اجتماعی ،تلاش برای افزایش آگاهی بخشی و تعامل با روشنفکران و نیروهای سیاسی دموکراسی نکاتی هستند که می توانند تداوم بخش پیشتازی جنبش دانشجویی باشند .
عضو انجمن دانشجویان دموکراسی خواه دانشگاه جورج واشنگتن همچنین اطلاعات و آمار های زیادی را در سخنرانی خود مبنی بر تعداد دانشجویان و ساختار پراکندگی آنها و نیز بر تفکیک دانشجویان دولتی و آزاد ارائه داد و از نقش جنبش دانشجویی برون مرزی اینگونه گفت : انعکاس خواست جنبش دانشجویی ایران ،ایفای کارکرد حمایتی،تلاش به وادار کردن حکومت به رعایت آزادی های آکادمیک ،جلب همبستگی دانشجویان خارجی با خواست دانشجویان ایرانی بخشی از نقش جنبش دانشجویی برون مرزی است که باید به خوبی ان را ایفا کند .
جنبش دانشجویی فراگیر بود
همچنین در بخشس دیگری از این نشست ژاله بهروزی از فعالان کنفدراسیون محصلین و دانشجویان ایرانی بین سال های1978-1968 و یکی از بنیانگزاران گروه بیداری زنان که در دوران انقلاب اولین تظاهرات گسترده زنان را در مقابله با آغاز ستیزه گری جمهری اسلامی بر ضد زنان سازمان داد در سه بخش به سخنرانی پرداخت .
وی در بخش اول این سخنرانی به مشخصات اساسی که عامل موفقیت کنفدراسیون دانشجویان بود پرداخت و ارزش های دموکراتیک را اصلی ترین عامل این موفقیت نامید .
بهروزی مهمترین تبلور دموکراتیک را قبول ارزش ، تحمل دگر اندیشی و پذیرش نظر های مختلف و حفظ تفاوت های سیاسی خواند و ادامه داد :تبلور دیگر این کنفدراسیون دفاع بی قید و شرط از زندانیان سیاسی و همه اقشار جامعه بود .
وی در بخش دیگری از سخنانش با تاکید بر این که کنفدراسیون بر اصل اتکا بر خود پایبند بود افزود :این در حالی بود که ما به غیر از فالیت های سیاسی به مباحث اجتماعی و حقوق بشر همچون کمک به سیل زندگان و یا کمک به زندانیان سیاسی را نیز در دستور کار داشتیم .
وی با اشاره به این که مشخصه دیگر جنبش دانشجویی خارج از کشور سراسری بودن و فراگیری آن است ادامه داد:دانشجویان درگذشته آینده خود را در باز گشت به ایران میدیدند در حالی که این روزها دانشجویان کنونی فرزندان همان دانشجویان قبل هستند و از این رو شاید دلیل چندانی برای دانشجویان برای بازگشت به ایران و جود نداشته باشد.
وی در برسی اجمالی در روند مهاجرت گفت :آشنایی با تکنولوژی ، تسهیل در امر مهاجرت و مباحث دیگر سبب شده که دانشجویان غربتزدگی کمتری را متحمل شوند.
وی در بخش پایانی سخنان خود با طرح این سوال که آیا کنفدراسیون تاثیری در جنبش های قبل و بعد از انقلاب داشته است یا نه افزود :در طی بیست سال25 تا 30 هزار نفر در سطوح مختلف در فعالیت های کنفدراسیون درگیر بوده اند که به ایران بازگشته و خدمت کرده اند .
ما شکست خوردیم
همچنین مهدی فتاح پور از رهبران دانشجویی سال های 1347 تا 1352 و یکی از نمایندگان دانشجویان در این نشست با تاکید بر این دفتر ادوار تحکیم وحدت می توان حلقه واسطی باشد بین دانشجویان گذشته و جدید گفت : از این رو برخورد خشونت آمیز حکومت با اعضای این گروه را می توان نقش آنها در این عرصه و جنبش دانشجویی عنوان کرد .
وی به اشاره به سرفصل های مشترک بین جنبش های دانشجویی 60 سال گذشته پرداخت و افزود:نکته عمومی این است که وقتی صحبت از حرکت دانشجویی می شود منظور حرکت وسیع و گسترده ای است که با حمایت وسیع دانشجویی همراه است .
عضو هیات مسئولان و مسئول هیات سیاسی اجرایی اتحاد جمهوری خواهان با تاکید بر این که تا زمانی که امیدی وجود نداشته باشد نمی توان منتظر ظهور جنبش و حرکتی باشیم اظهار داشت :برای همین هدف است که حتی سرکوب هم مانع آنها نمی شود آنها هزینه می دهند و متقائد شده اند که هدفمند هستند و به سوی آن پیش می روند .
فتاح پور در بخش دیگری از سخنانش با اشاره بر این که جامعه ایران به دانشجویان اعتماد به نفس می دهد افزود :این اعتماد به نفس حرکت به وجود میآورد آنها با این اعتماد به نفس در خودشان می بینند که توان فکری و نظری دارند و می توانند جامعه را تغییر دهند و تاریخ نشان داده که هر زمان جنبش آنها افت کرده نسل اینده پرچم دار آن شده است .
عضو هایت رهبری سازمان فدایی خلق( اکثریت) گفت :خصوصیت دیگر جنبش دانشجویی ایران درخواست های است که آنها با آن درگیر هستند دانشجویان می خواهند آزادی حرکت داشته باشند و خواست صنفی آنها با سیاست گره می خورد .
وی با اشاره به این که مهمترین تمایز امروز و قبل از انقلاب روحیه و روان شناسی دانشجویان است ادامه داد :دانشجویان آن زمان روحیه رمانتیک داشتند و می خواستند دنیا را تغییر دهند و دچار یک رمانیسم دانشجویی بودند ولی این روزها دانشجویان این روحیه را ندارند آنها به دنبال هدف مشترک میگردند ..
فتاح پور ادامه داد:آن زمان روحیه مطلق جمع گرایی بود ولی این روزها فردگرایی یکی از وجوه و خواسته های جوانان است .که این روحیه در نوع مبارزات تاثیر می گذارد .
مسئول سازمان دانشجویان پیشگام افزود: آن زمان ما شکست خوردیم خواسته های ما قابل تامل نبود و دانشجویان نتوانستند هدف بوجود بیاورند .
فتاح پور ادامه داد : در این سال ها جنبش دانشجویی افت شدید نداشته است هر چند که سرکوب ها شدید تر شده و هم رادیکال تر ولی جنبش گسترده تر شده و فراگیر تر.
به نام دانشجویان زندانی
ابولفضل (پویا) جهاندارزندانی سیاسی و عضو شورای همبستگی برای دموکراسی و حقوق بشر در ایران با حضور در این نشست با اشاره به اسامی دوستان در بندش به خاطراتی از دوران حبس خود پرداخت .
این بلاگر و فارغ التحصیل کارشناسی مدیریت بیمه دانشگاه علامه با ذکر نام هایی همچون بهاره هدایت ،مجید توکلی به عنوان شرف دانشجویی وعبدالله مومنی و دیگر دوستانش به شرح شکنجه ها بازجویی ها و اتفاقاتی پرداخت که در طول دو سال زندان در ایران داشته است
و نیز در این نشست مریم سطوت عضو اتحادیه جمهوری خواهان و از فعالان سابق دانشجویی به ترانه خوانی پرداخت و نیما سلحشور نوازنده تار سه تار و تا سل به هنرنمایی در نواختن تار پرداخت .
همچنین بیانیه های مختلف و پیغام های زیادی از دانشجویان در بند خوانده شد .
آنجلا نوبهار دانشجوی محروم از تحصیل بهایی به خواندن پیام بهاره هدايت و مجید توکلی دو عضو عضو دربند دفتر تحکيم وحدت و انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه امیرکبیر پرداخت .
آنها در در پيام شان ضمن تاکيد بر ادامه ايستادگی در برابر مستبدان گفته است: "ساييده شديم و نشکستيم و سر خم نکرديم. همچنان ايستاده ايم، اگر چه با دل های تنگ و بی قرار ، نظاره گر تلاش مستبدان برای تاراج گلدانی هستيم که ما و گذشتگانمان برای پروردنش، خون دل به سينه فرو خورده ايم."
زياد نمی گذرد از واپسين خدانگهدار. از آن همه شور و فرياد مستانه که روزگاری با هم سر داديم که برهانيم خود را از سياهی. می خواستيم برداريم آن خيز بلند را تا کناره های آفتاب و عشق. می پنداشتيم که آخر، دوران محنت و رنج را نهايتی است و زود است که دست مردم اين سرزمين باشد و دامان آزادی. تير يکدلی بر کمان اتحاد کشيديم و در ميدان نابرابر دست های خالی را به نبرد هيولای استبداد برديم. نه تنها در خيابان، که حتی به دل لشگر سکوت کشيديم و با هر بی مهری بغضی بر اندوهی انباشتيم. تا روزی که از هر نفسی گل ياسی برويد يا که داوودی. دانشگاه را نه زندان، که گلستانی می خواستيم پر از تاق های خوش نگار عطرآگين، تا نسيم علم و آگاهی اش از مرزهای هر شهر و آبادی بگذرد. در رويای مان، هيچ سيم خارداری و آهنی دانشجويی را علامت ممنوع الورودی نمی داد. نامه محرمانه ممنوعيت از تحصيل به دست کسی نمی رسيد، سايه وحشت از آسمان دانشگاه پر می کشيد و استاد به زور چماق خانه نشين نمی شد. همکلاسی برای ارائه پاره ای توضيحات نمی رفت و «يار دبستانی» ديگر بوی حسرت نمی داد.
آذرماه بار ديگر آمده که به زمستانی ديگر پيوند خورد. آذری که ماه ما بود تا به قلب زمستان بزنيم. آذری که هميشه ماه ماست. ديوارهای سرد و سنگ زندان اوين، روزها و شب های بی پايانی است که بيهوده می کوشند ميان من و شما جدايی بيفکنند. ولی اين سينه همچنان تنگ ١٦ آذرهايی که با هم گذرانديم و بی قرار تمام روزهای سبز و آفتابی پيش روست. ميانمان حصار افکنده اند، اما در اين سر هنوز هوای آن همه يار دبستانی است که دست در دست هم خوانديم و ياد مشت های گره کرده و فريادهاست که از گلو برکشيديم که عشق ميان ما را هيچ خشت و آهن و سنگی ديوار نمی تواند بود. آن روز نزديک است. باور کنيم و آگاه و پر اميد ايستاده بمانيم همچنان.
زنده باد جنبش دانشجویی
همچنین حشمت الله طبرزدی در پیامی اختصاصی برای این نشست از زندان رجایی شهر چنین نوشت :جنبش دانشجویی ایران باید نگاهی دقیق به تاریخ پر افتخار خود داشته باشد .
در این پیام که توسط کوروش صحتی زندانی سیاسی و فعال دانشجویی قرائت شد آمده است : درگذشته حاکمان بر جنبش عدالت خواهی و آزادی خواهی بود و امروز دموکراسی خواهی و دفاع از حقوق بشر بدون قید و بند و مرزی نیز به آن افزوده شده است .دانشجویان ایرانی آگاه تر شده اند و این گامی به جلو است .
در بخش دیگری از این پیام با تاکید بر این که مهمتر از خود مطالبات چگونگی و راه رسیدن به آنهاست ،که اهمیت ویژه ای دارد آورده است : با توجه به اينكه امروز طيف هاي مختلف براساس مطالبات مشترك خود در جنبش سبز شرکت دارند و همبستگی خوبی میان نیروهای مختلف سیاسی و اجتماعی در ایران بوجود آمده و اين تكثر ديد و طيف در جنبش پذيرفته شده است ، جنبش دانشجويي می باید نقش خود را پررنگ تر در میان طيف هاي حاضر در جنبش سبز نشان دهد.
چرا كه هميشه اين دانشجويان بوده اند كه نسبت به اقشار ديگر جامعه در رسيدگي به مطالبات سیاسی جامعه پیشگام بوده اند و امید ها را به جامعه بر کردانده اند.
همچنین جمعی از تشکل های دانشجویی و مدنی ایرانیان خارج از کشور در بزرگداشت روز داشنجوی ایرانی شانزدهم آذر بیانیه ای و قطعنامه ای صادر کردند که توسط احمد باطبی فعال حقوق بشر و زندانی سیاسی در این نشت خوانده شد .
متن کامل این قطعنامه از این قرار است . پنجاه و هفت سال است که شانزدهم آذر برای ما روز پیوند خونین دانش و آزادگی است. روزی که گلولههای مستبدان زمان سه آذر اهورایی را بر زمین افکند، نه تنها شعلهمقاومت دانشجویان ایرانی خاموش نشد، که این روز به نمادی جاودانه برای ایستادگی روشنگرانه دانشگاه در برابر خودکامگان مبدل گشت. سالهاست که هرگاه فزونخواهی عمله استبداد بالا میگیرد، یورش به دانشگاه اولین دسیسه ای است که بر ذهن استبداد سایه می افکند. روزی دولت کودتا دانشجویان را در میهمانی خوشآمدگویی استبداد به استثمار قربانی می کند؛ چند صباحی دانشگاه را به نام انقلاب فرهنگی تعطیل میکنند؛ شبانگاهی دانشجویان مدافع آزادی بیان را از بلندی خوابگاهشان به خیابان پرتاب می کنند و کلبه درویشی شان را آتش می زنند ؛ روزگاری نیز برای تثبیت کودتای انتخاباتی شان، خواستاران صیانت از آرای مردم را فتنه گر خوانده و حرامیان را برای سرکوبشان به کوی دانشگاه میفرستند و در خیابانها دانشجویان فرهیختهای همچون کیانوش آسا را به همراه دهها زنومرد بیگناه به قتل میرسانند؛ و امروز درپی افتضاحات پیاپیشان در تمامی جوانب اداره کشور، از یک سو دانشجویان آزاده و برومند کشور را تعلیق، اخراج، تبعید و زندانی میسازند و از سوی دیگر مانع تحقیق و تدریس علوم انسانی میشوند. چرا که آنان که جوینده علم و دانشاند و عقلانیت جمعی را چراغ راه خویش میدانند، هرگز پذیرای تسلط نظام ناکارآمدی نخواهند بود که فرمانبرداری از منویات یک فرد را معیار بصیرت میشمارد.
نقض مکرر حقوق اولیه انسانی، مدنی و صنفی دانشجویان به رویه مرسوم حاکمیت ایران مبدل گشتهاست. زندانیکردن بیش از هفتاد دانشجو، محکومیت بسیاری از این عزیزان به حبسو تبعید طویلالمدت و محرومیت موقت و دائمی بسیاری از دانشجویان از امکانات تحصیلی و رفاهی از سوی کمیتههای انضباطی در حالی ادامه دارد که پس از گذشت یک سال و نیم هنوز رسیدگی به یورش شبانه به کوی دانشگاه تهران در مراحل ابتدایی، آنهم در مورد عوامل جزئی این تهاجم وحشیانه، قرار دارد. هرچند دستگاه قضایی بیگانگی خود با عدالت و مهیا ساختن امکان تکرار جنایت را در خلاصه کردن پرونده یورش وحشیانه نیروهای نظامی به کوی دانشگاه در تیرماه ۱۳۷۸، با محکومیت سربازی وظیفهای، آنهم به جرم دزدیدن ریش تراشی، ثابت کرده است.
فشارهای امنیتی بر دانشگاه تا آنجا پیش رفته که تشکلهای دانشجویی حتی برای برگزاری انتخابات داخلی نیز با تهدید بازداشت امنیتی روبرو هستند. نقض آشکار حقوق بشر به حدی از رسوایی رسیده که جامعه بین المللی به اتفاق آراء نقض حقوق بشر در ایران را محکوم کرده و در مواردی ناقضین حقوق بشر و نیروهای امنیتیای را که در سرکوب مردم نقش فرماندهی داشته اند، مورد تحریم های دیپلماتیک قرار داده است.
در سالهای اخیر انبوهی از جوانان ایرانی به قصد ادامه تحصیل در مدارج عالی و گاه به دلیل فشارهای امنیتی حاکمیت در اقصی نقاط جهان سکنی گزیدهاند. ارتباط بلاواسطه این گروه با بدنه دانشجویی و دانشگاهی داخل کشور از یک سو، و حضور در مراکز دانشگاهی و تحقیقاتی معتبر جهان از سوی دیگر، موقعیت یگانهای را فراهم ساخته است. جا دارد تا ضمن افزایش آگاهی افکار عمومی نسبت به وضعیت نقض حقوق دانشجویان در ایران و انعکاس صدای اعتراض دانشجویان و مردم ایران نسبت به استبداد حاکمیت، با تعمیق هماهنگی و همکاری بین خود، به یاری نهادهای مدنی و دانشگاهی داخل ایران دربرابر تهاجم همهجانبه استبداد بشتابند.
ما به عنوان جمعی از تشکلهای دانشگاهی و مدنی ایرانیان خارج از کشور، با تبریک فرا رسیدن روز دانشجو به تمامی دانشجویان ایرانی و برگزاری مراسم هماهنگ در بزرگداشت این روز پرافتخار، میکوشیم تا با افزایش همگرایی تشکلهای دانشجویی ایرانی در سرتاسر جهان به حرکت آزادیخواهانه ایرانیان یاری رسانیم. ما مصرانه خواهان آزادی فوری و غیر مشروط دانشجویان دربند، لغو احکام ناعادلانه کمیتههای انضباطی در مورد تعلیق فعالان دانشجویی و رفع محدودیت فعالیت تشکلهای دانشجویی مستقل هستیم. خواهان احترام به استقلال دانشگاه وعدم حاکمیت در مدیریت دانشگاهها به خصوص فرآیند استخدام و بازنشستگی استادان دانشگاهها میباشیم. در انتها ضمن محکومیت ترور استادان دانشگاه در یک سال گذشته و بیکفایتی حاکمیت در برقراری امنیت جانی ایشان، یادآور میشویم که جامعه دانشگاهی سرمایه ملی کشور است و در صورت تداوم مداخلات مستبدانه و برخوردهای امنیتی با آن ، فرجام حاکمیت فعلی متفاوت از سرنوشت حکومت پهلوی نخواهد بود
این برنامه به همت چند تشکل دانشجویی ایرانیان مقیم خارج از کشور و حول پنج محور "آزادی فوری و بدون قید و شرط دانشجویان زندانی"، دفاع از آزادی های آکادمیک و استقلال دانشگاه"، "اعتراض به سرکوب و فضای پلیسی در دانشگاهها"، "مخالفت با دخالت دولت و برخورد ایدئولوژیک در تدریس علوم انسانی و " همچنین "ضرورت توسعه فعالبت جنبش دانشجویی برون مرزی" برگزار شد.
تشکل های برگزار کننده این مراسم، «انجمن دانشجویان دموکراسی خواه دانشگاه جورج واشنگتن»، و جمعی از دانشجویان دانشگاههای جورج میسون امریکن یونیورستی و کالج نوا بودند.
همچنین این برنامه توسط سازمانهای «عفو بین الملل»، «بنیاد برومند»، «کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران»، «اتحاد برای ایران»، «دیده بان حقوق بشر»، «کمیته همبستگی با خواست های دموکراتیک مردم ایران( منطقه واشنگتن دی سی» ، «زنان برنده جایزه نوبل» و فدراسیون جهانی جامعه های دفاع از حقوق بشر مورد حمایت و پشتیبانی واقع شد.
زمان برگزاری این مراسم روز شنبه چهارم دسامبر (۱٣ آذر) و از ساعت سه و نیم تا شش بعد از ظهر و مکان آن، دانشگاه جورج واشنگتن، مدرسۀ الیوت بود.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر