کمپین که یک سازمان حقوق بشر بینالمللی مستقل است گفته که در این زمان نیاز به رسانههای مستقل بیش از هر زمان دیگری به چشم میخورد.
دراین گزارش کمپین بینالمللی حقوق بشردرایران شهادتهایی از افرادی همچون مادرنداآقاسلطان دختر۲۷ سالهای که درجریان تجمعات بعد از انتخابات به ضر گلوله کشته شد، مازیاربهاری روزنامه نگار و چندین تن از کسانی که درجریان اعترافگیری حضور داشتند تصویری از وضعیت نزدیکی و همکاری صداوسیما با نهادهای اطلاعاتی ارایه کرده است.
این گزارش همچنین به برنامههای تخریبی صداوسیما علیه شخصیتهای سیاسی که امسال درآستانه سالگرد انتخابات علیه شخصیتهای شناخته شده سیاسی و فعالان جامعه مدنی، مانند دکتر شیرین عبادی، برندهء جایزه صلح نوبل، و دکتر فاطمه حقیقت جو، نمایندهء سابق مجلس شورای اسلامی، در قالب برنامههای به اصطلاح مستند پخش شد اشاره کرده است. صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران همچنین فشار غیر قانونی روی خانوادههای کسانی که طی اعتراضات سال گذشته کشته و یا زخمی شدند گذاشته است تا اظهارات خلاف واقعیت بیان کنند.
کمپین خواستار برکناری محاکمه عزت الله ضرغامی، رییس سازمان صدا و سیما، به دلیل نقش وی در پنهان کردن نقض گسترده حقوق بشر و نشر اتهامات کذب، افترا آمیز و بی اساس شده است.
هادی قائمی، سخنگوی کمپین گفت دراین زمینه گفته است: «تلویزیون دولتی ایران با بازجویان سازمانهای اطلاعاتی و امنیتی در پایمال کردن حقوق دستگیر شدگان و شهروندان تبانی کرده است.»
نقش قابل توجه صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران به عنوان ابزاری در خدمت نقض حقوق بشر در انجام مصاحبههای اجباری متعدد با زندانیان سابق و خانوادههای تظاهرکنندگانی که توسط نیروهای امنیتی کشته شدهاند، توام با بررسی دقیق برنامههای تلویزیون ایران در این گزارش فاش شده است.
تحقیقات کمپین نشان میدهد که تهیه کنندگان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران با بازجویان، ماموران اطلاعاتی، و ماموران قضایی دست به دست دادند تا اعترافات ساختگی تهیه و ضبط نمایند. در برنامههایی که به شدت دستکاری شدهاند، سناریوهای خاصی که توسط وزارت اطلاعات طراحی شده بودند دنبال شدند تا نقض حقوق بشر را پنهان کرده و اتهامات بی اساس علیه ناراضیان طرح کنند.
تحت قوانین ایران، تهیه کنندگان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران و کارگردانان این برنامهها مرتکب «نشر اکاذیب»، «توهین و تهمت» ،«افترا» و «تشویش اذهان عمومی» شدهاند و باید در یک دادگاه به دلیل برنامههای افتراآمیزشان محاکمه شوند. بخشهایی از این گزارش در زیر آمده است:
شرکت فعال در «دادگاههای نمایشی» و بازجوییها
مازیار بهاری روزنامه نگار ایرانی-کانادایی که پس از انتخابات بیش از سه ماه را در زندان گذراند وزیرفشارهای روحی و جسمی از او اعترافات اجباری گرفته شد به کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران در خصوص جلسه اعترافات و هماهنگی صداوسیما و برخی رسانههای نزدیک به دولت از جمله شبکه انگلیسی زبان پرس تی وی با ساختگی بودن این نمایش گفت: «در زندان سه تیم خبرنگاری آمدند. یکی پرس تی وی، یکی صدا وسیما و خبرگزاری فارس….بازجو گفت یک مقداری از فیلم اعترافات را میدهیم برنامه هشت و نیم استفاده کند. درجریان اعترافات افراد تیم صداوسیما با بازجوها صحبت میکردند…. کاملا با هم هماهنگ بودند مثلا بازجو به آنها کاغذ میداد و میگفت مثلا این را هم بپرسید.»
بهاری گفت که «من را یک شب به یک اتاق بازجویی جدید آوردند و یک نفر جدید من را توجیه کرد و گفت که ما شما را مظنون به این هستیم که جاسوسی میکنیم و رویه جاسوسی قضایی برخلاف دیگر رویهها است و تا موقعی که ثابت شود بیگناهید گناهکار شناخته میشوید مگر اینکه معاملهای کنیم و گفت مگر این من یک سری مطالب را میگویم که جلوی خبرنگاران تعریف کنید.»
شهادت مازیار بهاری به روشنی آشکار میکند که صدا و سیما نه فقط گزارش دهنده بلکه بخشی از پروژه اعترافگیری از زندانیان سیاسی برای مقاصد سیاسی به شمار میرفت. بهاری به کمپین گفت که زمانی او به بازجویش گفت که همه متن سوال وجوابهایی که قراراست در جلوی دوربین بگوید به خاطرش نخواهد ماند. بهاری گفت که بازجویش درپاسخ گفت: «برای اینکه راحت تر باشد متن اعترافات را به صورت سوال و جواب در میآوریم بنابراین خبرنگار این سوالات را میپرسند و شما جواب میدهی». بهاری افزود: «بنابراین به هر سه سری یک سوال داده بود و من هم که میدانستم چیست جواب میدادم. یکی خبرنگار شبکه صداو سیمای فارسی بود و یکی خبرنگار شبکه انگلیسی زبان پرس تی وی و دیگری هم خبرنگار خبرگزاری فارس. هر سه تا و من از روی یک نوشته میخواندیم. سوالات بازجو بود که مامورین صداو سیما میخوانند. وقتی که من اشتباه میکردم خبرنگار مثل بازجو میگفت اینجوری بگویی بهتر است. کاملا مشخص بود که هماهنگ شده بودند. حتی صداو سیما و پرس تی وی هم همین سوالات را از من کردند.»
بنا به گفته بهاری، بین بازجویانش و تیم صدا و سیما هماهنگی کامل بر قرار بود. وی در این خصوص گفت: «اتاقی که من در آن توسط پرس تی وی مصاحبه شدم همان اتاق بازجویی من بود، فقط در زمان ضبط برنامه، یک پرده قرمز پشت من قرار گرفت و بازجویم پشت آن پرده نشسته بود تا مطمئن شود که من مطابق میل او صحبت میکردم.»
در تاریخ ۱۰ مرداد صداوسیمای جمهوری اسلامی به پخش دادگاه یکصدتن از بازداشت شدگان بعد از انتخابات پرداخت درحالی که تا پیش از آن بسیاری از بازداشتشدگان به وکیل و یا خانوادههای خود دسترسی نداشتند. یکی از افرادی که در این دادگاه حضورداشت به کمپین بین المللی حقوق بشر گفت: «ماجرای اعتراف گیری که صداوسیما آن را پخش کرد کاملا تمرین شده بود. افرادی که اعترافات انها پخش شد جدا از بقیه زودتر به یکی از سالنهای کناری برده شدند و هماهنگیهای لازم با آنها به عمل آمد و برخلاف آنچه در دادگاه نمایش داده شد همه صحنه اعترافات از قبل برنامه ریزی شده بود. پیش از جلسه دیدم که آقای …. یکی از افرادی که مجبور به اعتراف شد متنی را به همراه معاون دادستان تمرین میکرد.»
منبع یادشده افزود: «جریان پوشش جلسه دادگاه با دادگاه معمولی کاملا متفاوت بود. گروه فیلمبرداری بخش خبری صداوسیما از ساعتها قبل با مقامات دادستانی برای نحوه پوشش دادگاه به گفت وگو پرداختند. به نحوی که نام یکی از متهمین در دادگاه با حرف اول نام و نام خانوادگی مطرح شد. اما در صداوسیما نام کامل افراد برده شد. درجریان دادگاه با اینکه دادستان تهران سعید مرتضوی حضور نداشت اما قبل از جلسه دادگاه او با فردی که ظاهرا مسوول هماهنگی بین دادستانی و تلویزیون بود صبحت میکرد. در زمان برگزاری دادگاه سعیدمرتضوی و مدیرخبرگزاری فارس در اتاقی پشت دادگاه از یک تلویزیون مداربسته دادگاه را کنترل میکردند.»
همکاری صدا وسیما فقط منحصر به روز دادگاه نبوده و در طول پروسه بازجویی و اعتراف گیری وجود داشته است.
یکی از زندانیانی که پس از بازداشت تحت فشارهای شدید روانی وجسمی مجبوربه همکار درجریان اعتراف گیری اجباری شده است به کمپین بین المللی حقوق بشردرایران در خصوص نزدیکی شبکههای خبری صداوسیما به مقامات قضایی درجریان اعترافگیری از زندانیان گفت: «درچندین نوبت سعید مرتضوی دادستان وقت تهران دستگیرشدگان بعد از انتخابات را به دفترکار خود میآورد و همزمان تیمی از شبکه خبر هم در محل حضور مییافت. درحالی که تیم شبکه خبر از دوربینها و امکانات حرفهای برخوردار بودند تا اعترافات افراد یاد شده را که قبلا در زندان تهیه و تدوین شده و بارها در زندان تمرین شده بود بخوانند. متن اعترافات قبل از خوانده شدن به تایید کسی که مسوولیت بازجویی را به عهده داشت میرسید. برخی از این اعترافات گرفته شده قبل از دادگاه افراد یادشده بوده است. هدف تصویربرداری از اعترافات یاد شده پخش بخشهایی همزمان آن در شب برگزاری دادگاه بوده است که به دلایلی مجموعه پخش اعترافات به شمار اندکی از جمله آقایان ابطحی، عطریان فر، مازیاربهاری، امیرحسین مهدوی وچندین تن دیگر خاتمه پیدا کرد.»
پنهان کردن قتل معترضان
کمپین همچنان به تلاش صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران در پنهان کردن قتل معترضان توسط نیروهای امنیتی و بسیج اشاره میکند. به عنوان مثال به روند مستندسازیهای صدا وسیمای جمهوری اسلامی ایران برای رفع ابهام از مرگ مشکوک نداآقا سلطان میپردازد. تا کنون چندین برنامه تهیه شده است که هر یک با دیگری تناقضات متعددی در خصوص مرگ ندا آقا سلطان دارد.
هاجر رستمی مطلق ،مادر ندا، در گفت وگویی با کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران پیرامون “مستند تقاطع” گفت: «من فیلم را ندیدم، فقط شنیدم.نمیخواهم که بینم! نظری هم ندارم. تا به حال سه بار فیلم درست کردند، هر بار حرف قبلی خودشان را نقض کردند، ولی تا آن جایی که من مادر ندا هستم، میدانم، او برای تظاهرات بیرون رفته بود و به دست نیروهای خودشان، کشته شده است، غیر از این چیز دیگری نمیتواند باشد.»
هاجر رستمی در پاسخ به این پرسش کمیپن که آیا مطالب مطرح شده در مستندهای تولید شده را باور دارد یا خیر ، پاسخ داد: «هیچ کس این دروغها را باور نکرده، نه مردم ایران نه مردم جهان!»
مادر ندا آقا سلطان در ادامه این گفت و گو تأکید کرد: «من در مقابل ساخت این فیلمها سکوت کردم و شکایت نکردم؛ چون وقتی روز روشن، ندا را زدند و کشتند، من شکایت کردم به هیچ جا هم تا به حال نرسیده است، راجع به فیلم به کی از کی شکایت کنم؟!». وی تصریح کرد: «گفتند فیلم خودکشی ندا را ما نساختیم. گفتم بالاخره صدا وسیمای شما آن را پخش کرده است، چه طور شما خبر نداشتید؟ گفتند ما میخواهیم یک فیلم درست کنیم، بگوییم ندا را چه کسی کشته که درآن فیلم، قاتل را هم یک خانم معرفی کردند! وقتی به فیلم خودکشی ندا اعتراض کردم، گفتند اعتراضت را در روزنامه مطرح کن، من پاسخ دادم: روزنامه ای که دولت ان را درست میکند، من دراین روزنامه چه بگویم؟»
هاجر رستمی در پایان گفت وگویش با کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران گفت: «من میخواهم به آقای ضرغامی که گفتهاند ندا هنرپیشه بوده و به همین دلیل چشمهایش با چشمهای باز از دنیا رفته است بگویم: آقای ضرغامی یک لحظه، یک لحظه، خودت را به جای من بگذار، یک لحظه، نمیگویم سالها! این حرف آقای ضرغامی روی من اثربسیار بدی گذاشت و من گفتم: خدایا خودت میدانی، ندا هنر پیشه نبوده، انسانی بوده؛ مثل همه جوانهای دیگر، آقای ضرغامی چشمهای ندا باز ماند و باز میماند تا لحظهای که به نتیجه برسد، به هدفش برسد، اگر چشمهایش بسته میماند، شاید ان قدر تاثیر گذار نبود، چشمهای باز ندا دنیا را تکان داد، ملت ایران را تکان داد!”
معصومه چگینی، همسر محرم چگینی از نخستین کشته شدههای پس از انتخابات به کمپین گفت: «پس از کشته شدن شوهرم یک عده ای با دوربین آمدند خانه ما پرسیدند چرا شوهرتان رفته بود به خیابان؟ آیا سیاسی بود؟ چه فعالیتهایی میکرد؟ گفتند یک عده سایه کار اغتشاش گر شوهر من را کشتند، آنها نبودند. کی میتواند برود روی پشت بام تیر روی سر مردم بریزد؟ به انها گفتم یک عده اغتشاشگر از کجا میدانستند آمده در خیابان باید او را بکشند؟ گفتند یک عدهای آن روز بودند از این فرصتها سو استفاده کردند.»
پدر یکی از افرادی که مقابل صدا و سیما تیر خورده بود و و هم اکنون از ضایعات فیزیکی حاد رنج میبرد به کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران گفت: «بارها احضارم کردند و خواستم به شبکه دو سیما بروم و در مصاحبهای بگویم که رفتار وحشیانه ارازل و اوباش را محکوم میکنم. بعد از چندین بار مذاکره پیرامون این مساله وقتی حاضر به این کار نشدم. روزی عدهای با دوربین و تجهیزاتشون بی هماهنگی در خانهام امدند که ما آمدیم از طرف تلویزیون مستندی از فرزند شما تهیه کنیم که قربانی خشونت اراذل شده. من گفتم بچهی من سالمه اتفاقی برایش نیفتاده که کسی از آن فیلم بسازد.»
تخریب و افترا به شخصیتها و فعالان سیاسی
به گزارش کمپین، صداوسیما به صورت سیستماتیک برنامههای تلویزیونی برای تخریب شخصیتها از طریق مطرح کردن نسبتهای «ناروا»، موارد «دروغ» و «افترا» دربارهء آنان از برنامههای سیاسی خود پخش کرده است و درمقابل از اینکه در خصوص ادعاهای مطرح شده در این فیلمها پاسخگو باشد و جوابیه افرادی که همگی آنها در خارج از کشور به سر میبرند را منتشر کند خودداری کرد.
در تاریخ ۵ خرداد ۱۳۸۹، برای اولین بارخبر پخش چنین برنامهای را رییس سازمان صداوسیمای جمهوری اسلامی عزت الله ضرغامی منتشر کرد. او درکنگره تشکل سیاسی جمعیت ایثارگران اعلام کرد: «برای سالگرد انتخابات مستندی تهیه شده است که قضیه فتنه از قبل تا پس از انتخابات برای بینندگان تشریح میکند، زیرا خاصیت فتنه این است که بعد از وقوع آن همگان متوجه واقعیات میشوند و لذا وقتی این فتنه تبیین شد، واقعیات در مورد آن باورپذیرتر میشود.»
این سلسله برنامههای تلویزیونی که ابتدا به نام مستندات فتنه پخش شد و پس از آن عنوان «روشنگری» بر خود گرفت در وب سایت باشگاه خبرنگاران جوان وابسته به صداوسیما قابل مشاهده است.
ازجمله این برنامهها میتواند به پخش برنامه یاد شده در مورد افراد زیر اشاره کرد:
۱-دکتر فاطمه حقیقت جو، نماینده مجلس ششم، زمان پخش برنامه : ۵ خرداد ۸۹
۲- فریبا داوودی مهاجر، فعال حوزه زنان و روزنامه نگار، زمان پخش برنامه: ۹ خرداد ۸۹
۳- محسن سازگارا، فعال سیاسی و مطبوعاتی، ۱۶ خرداد ۸۹
۴- عطاالله مهاجرانی، وزیرپیشین فرهنگ وارشاد اسلامی، ۱۸ خرداد ۸۹
۵- علی افشاری، فعال سیاسی وعضوسابق دفترتحکیم وحدت، زمان پخش برنامه: ۲۳ خرداد ۸۹
۶-شیرین عبادی، رییس کانون مدافعان حقوق بشر و برنده جایزه صلح نوبل ، ۲۰ خرداد ۸۹
در فیلمی که از فریبا داوودی مهاجر ازفعالان جامعه مطبوعاتی و مدنی کشور پخش شد از کلاژ تصاویر و استفاده از مطالب غیرواقعی استفاده شده است که مورد تکذیب وی نیز قرارگرفته است. خانم داوودی مهاجر به کمپین گفت: «فیلمی که در ارتباط با من در صدا و سیمای جمهوری اسلامی پخش شد فیلمی سراسر دروغ و جنجال سازی بود.»
برای مثال در این فیلم گفته میشود که وی درچندین مرحله سمتهای دولتی در اختیار داشته است. او به کمپین گفت: «من هیچگاه در طول ۳۰ ساله حکومت جمهوری اسلامی هیچ مسند دولتی نداشتهام. مشاور هیچ وزیری در دوره اصلاحات نبودهام. در مرکز تحقیقات استراتژیک فعالیتی نداشتهام». او همچنین گفت در فیلمی که از وی پخش شده است «یک سری عکسهای دروغ که هیچ ربطی» به وی نداشته است مورد استفاده قرار گرفته است.
در فیلم مشابهی که در مورد خانم دکتر فاطمه حقیقت جو پخش شده است، گفته میشود که یک موسسه آمریکایی که وابسته به سنای آمریکاست جایزهای را به وی اهدا میکند. همچنین گفته میشود که وی «قاتلان فرزندان ایران» را از جرگه «خودی»ها محسوب میکند. علاوه بر ان در این فیلم سخنرانی خانم حقیقت جو در سازمان حقوق بشر عفو بین الملل که در این برنامه یک سازمان «صهیونیستی» و «ضد خدا» معرفی میشود، نیز مورد نکوهش قرارگرفته است. مطالب دیگری دراین فیلم مطرح میشود که به گفته وی تماما دروغ است. خانم حقیقت جو به کمپین گفت: «درفیلم پنج دقیقهای که در مورد من پخش شد ۱۵ دروغ وجود دارد یعنی هر دقیقه ۳ دروغ.»
خانم شیرین عبادی در مورد فیلمی که از همسرش در طی بازداشت از اوتهیه شده و در تلویزیون پخش شد گفت: «موقعی که اعترافات ساختگی را از همسر من میگرفتند با کمک مامورین تلویزیون که مشغول فیلمبرداری بودند اتاق زندان را قبلا طوری دکور کرده بودند که به نظر بازداشتگاه نیاید. یعنی یک مبل قرمز و یک گلدان گل گذاشته بودند که فقط دوربین اینها را میگرفت در حالی که بقیه اتاق بازداشتگاه بود ودرتهیه این فیلم و نمایش دادن آن مسولین سیما کاملا دخالت داشتند.»
کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران سخنان رییس سازمان صداو سیما وبرنامههای پخش شده موسوم به فتنه را نشان دهنده نقش بارز این رسانه در ترور شخصیت و نقض حقوق شهروندی از طریق انتشار تهمت و افترا درمورد شهروندان ایرانی و بازی کردن نقش رسانه ای دستگاههای امنیتی برای پرونده سازی علیه افراد میداند.
اصل ۱۷۵ قانون اساسی ایران تصریح میکند که صدا و سیمای جمهوری اسلامی باید به آزادی بیان احترام بگذارد. اصل ۲۲ قانون اساسی اعلام میدارد «حیثیت، جان، مال، حقوق، مسکن و شغل اشخاص از تعرض مصون است مگر در مواردی که قانون تجویز کند.” همچنین، مطابق اصل ۳۷، ” اصل، برائت است و هیچکس از نظر قانون مجرم شناخته نمی شود، مگر این که جرم او در دادگاه صالح ثابت گردد.”
کلیه این اصول در برنامههای صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران که در آنها به اعضا شناخته شده جامعه مدنی و فعالان سیاسی ایران حمله شده است نقض شدهاند.
کمپین خواستار برکناری محمد ضرغامی از مقام ریاست صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران است. همچنین، کمپین باور دارد که در نبود رادیوها و تلویزیونهای مستقل در ایران، دفاع از خود برای اشخاصی که توسط صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران تحت افترا قرار میگیرند در دادگاه افکار عمومی غیر ممکن میشود. قوهء قضاییه و مجلس شورای اسلامی باید تحقیقات مستقل خود را برای رسیدگی به تخلفات صدا و سیمای ایران در پخش این برنامهها آغاز کنند.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر