داریوش سعدین عزیز که به تازهگی به خودنویس پیوسته، سوالهایی را طرح کرده است. اما خطایی مرتکب شده که متوجه نشده «خودنویس» یک بنا یا سازمان دارای عقیده، مانیفست و یا مرام حزبی نیست. هر کسی مثل خودش میتواند بیاید و در آن بنویسد و نظر دهد. من هم میتوانم شما را «خودنویسی» خطاب کنم چون در خودنویس مینویسید، آیا چون از میرحسین موسوی دفاع میکنید و انتقاد و پرسش از او را بر نمیتابید، میتوانم «خودنویس» را تابع جنبش سبز بنامم؟
گردانندگان خودنویس افتخار میکنند که نظرهای گوناگون را منتشر میکنند. چون سایتهای «سبز» دیدگاههای انتقادی از موسوی و کروبی و خاتمی و راه و کار جنبش را منتشر نمیکنند و ما در اینجا چنین محدودیتی نداریم، بعضی از دوستان خیال میکنند که خودنویس سایت رسمی مخالفین سکولار جنبش است. نه! چنین نیست. چند مطلب در طرفداری از موسوی رسیده که ما منتشرش نکردهایم؟
اما مساله دیگر، اینکه آقای سعدین گمان میکنند چون نظری دارند، پس حتما درست است و چون حکم میکنند، ما(نویسندگان مختلف) باید چنین کنیم و چنان، پس باید بپذیریم و تابع منطق ایشان باشیم. گمان میکنم ایشان سخنان خود را با علائم راهنمایی و رانندگی اشتباه گرفتهاند. حرفهای ایشان میتواند در حد پیشنهادهایی از طرف یک طرفدار جنبش و میرحسین موسوی باشد. همین و بس. حرفهایشان برای من محترم است، اما احترام به معنای پذیرش نیست.
خلط مبحثی هم که گویا دوستان مرتکب میشوند این است که مدعیاند میرحسین موسوی رهبر نیست، چون خودش را «همراه کوچک جنبش» نامیده. اولا، از نظر من (بقیه هر کدام نظر خودشان را دارند)، شاید آقای موسوی به این نتیجه رسیدهاند که صلاحیت رهبری یک جنبش را ندارند. این باز به خودشان مربوط است، اما از سوی حکومت و بخش عمده حامیان و «سبز»ها رهبر این جنبش شناخته میشوند و وقتی محدوده جنبش را ترسیم میکنند و برایش منشور مینویسند، طبعیتا باید بدانند که یک همراه کوچک جنبش معمولا در حدی نیست که چنین کاری بکند.
اینکه سرکار خانم رهنورد قانون اساسی را رهبر جنبش میخواند، به نظر من یک بازی است. هزار و یک بازی میتوان با همین برداشت کرد.
اگر تمام حرف این است که جنبش فاقد رهبری است، حرف دیگری است. طبیعتا میتوان نگران آینده یک جنبش بدون سر بود.
اما در باب اینکه نقد، نق، اعتراض یا گیر سه پیچ جایش الان نیست و وقتی دیگر است و نباید انتظارها را بالا برد و ...با شما موافق نیستم. شما نظر خودتان را بنویسید، هر کسی هم میتواند موافق باشد، مخالف باشد، یا حتی بیتوجه از کنار حرف شما بگذرد. اینکه همه را مجبور کنیم یک جور فکر کنند که باز هم دیکتاتوری را توجیه کردهایم، اما مثلا یک دیکتاتوری «خوب». مگر دیکتاتوری بد و خوب هم دارد؟
اینکه میفرمایید: «عدهای با ادبیات ایده آل حاکمیتی نیکو را سعی دارند به عرصه مبارزه تحمیل کنند»، میشود بگویید با نظر دادن در یک سایت چگونه میتوان چیزی را تحمیل کرد؟ کسی شما را مجبور کرده چیزی را بپذیرید؟ این حرفها هم در حد پیشنهاد است. نه کمتر نه بیشتر!
یک بار به نوشتهتان نگاه کنید. چه تفاوت عمدهای میان نگاه شما و مهاجرانی است؟ گویی می خواهید نگاههای متفاوت را رد صلاحیت کنید.
برادر من! اشتباه گرفتهاید. هر کسی مختار است نظرش را اینجا بنویسد. محدود کردن و دشمن یابی و خودی و غیر خودی کردن را میتوان در جاهای دیگر دنبال کرد. خودنویس سازمان، نهاد، حزب و یا انجمن نیست. محلی است که هم شما آزادید بنویسید و نظر دهید، هم من و هر کسی که ایدهای دارد و میخواهد نظرش خوانده شود و صدایش شنیده شود. اگر هم میخواهید ما بشنویم، میتوانید پادکست هم بسازید!
ادامه بحث بنده و آقای سعدین را میتوانید در لینکهای پایین دنبال کنید.
پاسخ آقای سعدین به این مطلب من
پاسخ بعدی من به مطلب آقای سعدین
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر