-----------------------------
همه خبرها و ديدگاهاي سانسور شده و پشت فيلتر جمهوري اسلامي مانده را يكجا و بي درد سر در "هستي نيوز" بخوانيد... http://groups.google.com/group/hasti-news/
اگر یک مقام قضائی تكليف حکم را مشخص كند، مادر ۳۴ساله دارای دو فرزند به زودی از سلولش در زندان تبریز تحویل گرفته می شود تا پیچیده شده در کفن سفید و در حالی که تا سینه او را در گودالی از خاک دفن می کنند، سنگسار شود.
مطابق قانون مجازات ایران، سنگ هایی که به سمت سرش پرتاب می شود، باید به اندازه ای بزرگ باشد تا باعث دردش شود ولی نباید به اندازه ای بزرگ باشد که او را بلافاصله بکشد. شاید نیم ساعت طول بکشد تا او بمیرد.
به عدالت ایرانی خوش آمدید، جایی که شهادت یک زن ارزشی معادل نیمی از شهادت یک مرد دارد و مردم در میادین عمومی دار زده می شوند.
جمهوری اسلامی اصرار دارد که سکینه محمدی آشتیانی دارای جرایم متعددی است. خانم آشتیانی، یک ترک بینوا که خیلی کم فارسی صحبت می کند، اولین بار در دادگاه آذرباجیان شرقی در ماه مه سال ۲۰۰۶ به دلیل داشتن «رابطه نامشروع» با دو مرد مقصر شناخته شد و به او ۹۹ ضربه شلاق زدند.
چندماه بعد از این در محاکمه دیگری، او به دلیل انتساب زنای محصنه با مردی که متهم به قتل شوهرش بود، به سنگسار محکوم شد. دوشنبه گذشته، رئیس دادگستری آذربایجان شرقی به خبرگزاری جمهوری اسلامی گفت که در مجموع خانم آشتیانی به دلیل جرائم جنسی به مرگ محکوم شده است.
به دنبال راه اندازی کمپین توسط دو فرزندش، مطبوعات غربی و سیاست مداران مختلف و افراد مشهور، هفته گذشته سفیر ایران در لندن در اظهاراتی اعلام کرد که سنگسار او متوقف شده است.
اما هنوز سرنوشت خانم آشتیانی نامعلوم است. محمد مصطفایی، وکیلش، می گوید که این توقف حکم، مبهم و بلاتکلیف است و «احتمال خیلی جدی» اعدام، یعنی دار زدن وجود دارد.
رئیس دادگستری شهرستان محل سکونت او تائید کرده است که «هر زمانی که رئیس محترم قوه قضاییهصادق لاریجانی مصلحت بداند، اعدام سکینه محمدی آشتیانی اجرا می شود.»
تهران، روزنامه ها و شبکه های تلویزیونی را از ارائه گزارش دقیق درباره ماجرای خانم آشتیانی ممنوع کرده است. بیشتر ایرانی ها حتی نامش را هم نمی دانند. در همین حال خبردار می شویم که سجاد، پسر ۲۲ ساله اش، توسط اداره اطلاعات تبریز احضار شده است و تماس های تلفنی ما با او بی جواب ماند.
مطابق گزارش سازمان عفو بین الممل، هم اکنون ده ایرانی دیگر به اتهام زنای محصنه (هفت زن و سه مرد) در انتظار همین حکم قرون وسطایی به دلیل «گناه در مقابل خدا» هستند. اما با همه اینها، نکته امیدوارکننده این است که اعتراض های عمومی در حال تغییر دادن شرایط است. اگر فقط دولت اوباما متوجه این درس می شد.
حملۀ تروریستی سنگینی مؤفقیت های ایران را در مقابل گروه های زیرزمینی که ادعا می شود از سوی آمریکا حمایت مالی می شوند زیر سؤال می برد. گروه جندالله پنج شنبه شب در مسجد شیعیان در شهر زاهدان بمب منفجر کرد. به اظهار مقام های ایران دو ستیزه جوی انتحاری ۲۷ نفر را کشتند و بیش از ۲۷۰ نفر را زخمی کردند.
این بمب گذاری فقط به دلیل تعداد زیاد قربانیان نیست که اسباب شرمندگی حکومت را فراهم کرده است: رهبر جندالله عبدالماک ریگی را تازه در ژوئن اعدام کرده بودند. دولت ایران اعدام ریگی را پیروزی بر گروه تروریستی جندالله اعلام کرده بود که ادعا می شود از غرب حمایت مالی می گرفته است.
گروه سنی افراط گرای جندالله که از مدتها پبش در استان سیستان و بلوچستان فعال است روز جمعه مسئولیت ترور را برعهده گرفت. معلوم نبود آیا بمب ها در خود مسجد منفجر شده اند یا در مقابل یکی از مقرهای سپاه که نزدیک مسجد قرار دارد. جندالله اعلام کرد می خواسته انتقام اعدام رهبرش را بگیرد و سپاه را هدف قرار دهد. در مسجد مراسم جشن شیعیان در حال برگزاری بوده و در ضمن قرار بوده از سپاه پاسداران تجلیل شود. از این جهت این حمله، دست کم با واسطه، علیه نیروی زبدۀ کشور یعنی سپاه بوده که از مهمترین تکیه گاه های حکومت به شمار می رود.
مسئولان در تهران ادعا می کنند از زمان اعدام رهبر جندالله ریگی و برادرش، تشکیلات آنها بدون رهبر مانده است. به گفتۀ دولت این سازمان دیگر قادر به فعالیت ضد حکومتی نیست.
شبکۀ تلویزیونی دولتی پرس تی وی «سلفی ها و وهابی های افراطی» را عامل این ترور اعلام کرد، تلاشی برای اینکه نام جندالله مستقیماً برده نشود. علاءالدین بروجردی رئیس کمیسیون امنیت ملی مجلس «سازمان های اطلاعاتی آمریکا و اسرائیل و تعداد زیادی از کشورهای غربی» را متهم به پرداخت هزینه های مالی و صحنه چرخانی کرد. در گذشته هم ایران این اتهام را در مورد جندالله زده بود: برای تهران افراطی های جندالله عوامل آمریکا و انگلیس و اسرائیل هستند.
جندالله یک گروه زیرزمینی سنی است که می گوید برای حقوق اقلیت بلوچ در ایران مبارزه می کند. قوم سنی بلوچ در هر دو سوی مرز ایران و پاکستان زندگی می کند. در ایران تشیع مذهب رسمی است. اما اقلیت های سنی هم وجود دارند. استان سیستان و بلوچستان از نظراقتصادی عقب مانده است. از این رو بلوچ ها خود را مورد تبعیض می دانند. همچون دیگر سنی های ایران، بلوچ ها هم این تبعیض را ناشی از شیعه نبودن خود می دانند. اما مشکلات استان گسترده تر است. این منطقه حدود یک هزار کیلومتر مرز مشترک با پاکستان و افغانستان دارد. یکی از مهمترین راه های حمل قاچاق از این مرز است: مواد مخدر از افغانستان برای بازار ایران و اروپا. مبارزۀ ایران با مواد مخدر با وجود همۀ تلاشی که می شود مؤفقیت آمیز نیست. سازمان های جنایتکار به همان نسبت به بی ثباتی منطقه علاقه دارند که جندالله.
از قرار رهبر جندالله قبل از اعدامش در ماه ژوئن اعتراف کرده بوده که آمریکا و انگلیس و اسرائیل از او حمایت می کرده اند. طبق این اعتراف ها هدف بی ثباتی جمهوری اسلامی بوده است. در گذشته ریگی بارها گفته بود هدفش تنها ایجاد برابری سیاسی و اقتصادی بلوچ ها در ایران است. از آنجا که در ایران شکنجۀ نظام مند وجود دارد می توان در درستی این اعتراف ها شک کرد.
اما منابع بی طرف قرائنی را دال بر وجود ارتباط بین جنگجویان زیر زمینی جندالله و واشینگتن پیدا کرده اند، برای نمونه روزنامه نگار افشاگر آمریکایی سیمور هرش: در سال ۲۰۰۸ هرش گزارش کرده بود جورج بوش در کنگره تقاضای ۴۰۰ میلیون دلار کرده تا با آن از گروه های ضد ایرانی حمایت مالی کند.
هدف به گفتۀ هرش این بوده که «در ایران مشکل و ناآرامی ایجاد شود.» ظاهراً انگلیسی ها و اسرائیلی ها و نیز پاکستانی ها هم از طریق تماس های نزدیک خود با مسلمانان سنی ارتباطاتی با جندالله دارند: بی ثباتی ایران از راه ناآرامی های داخلی همواره یکی از معدود امکان هایی بوده که به تهران در مناقشۀ اتمی فشار بیاورند. ایران از پاکستان خواسته بود علیه جندالله اقدام کند. جندالله در پاکستان پایگاه هایی دارد و با القاعده در تماس است.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر