-----------------------------
همه خبرها و ديدگاهاي سانسور شده و پشت فيلتر جمهوري اسلامي مانده را يكجا و بي درد سر در "هستي نيوز" بخوانيد... http://groups.google.com/group/hasti-news/
پس از مقدار شایان توجهی پرخاش های پشت پرده، آخرین شورای امنیت سازمان ملل بالاخره هفته گذشته حمله بی دلیل ۲۶ مارس (اوایل فروردین) به کشتی کره جنوبی که منجر به کشته شدن ۴۶ دریانورد شد را محکوم کرد. متاسفانه با فشار چین و روسیه چنان بیانیه ضعیفی صادر شد که در واقع انگشت اتهام کره شمالی را به عنوان مسئول این ماجرا مقصر نمی داند و هیچ پاسخ محکمی را نمی طلبد. پیونگ یانگ اعلام پیروزی کرد.
درست چند روز پیش، کنگره لایحه تحریم های تکمیلی در برابر ایران را به تصویب رسانده بود. ولی نه تحریم، و نه قوانین پیشگیرانهء تحریم های اتحادیه اروپا در برابر ایران، نمی توانند جلوی اتمی شدن ایران را بگیرند. ۲۷ ژوئن، (۵ تیر) لئون پانِتا، رییس سازمان سیا در مصاحبه «این هفته» با کانال اِی بی سی تمام سیاست تحریم های سازمان ملل را در پاسخ به پرسش هایی از این دست تایید کرد.
بر تهران و پیونگ یانگ نیز پوشیده نیست که راهکارهای سیاسی و عقلانی اوباما در برنامه منع گسترش جنگ افزار فرسوده اند. ولی درماندگی ایالات متحده به بند آمدن جریان نخواهد انجامید. کره شمالی و ایران در برابر چشمان خستهء سیاست ما به برنامه اتمی و موشک های بالستیک خود ادامه خواهند داد.
پس آیا ما وامدار خطی هستیم که تا دو سال دیگر «خطر» را به جهانیان عرضه خواهد کرد؟ پاسخ این پرسش تنها در صورتی منفی است که کنگره و رهبران افکار، بدون تکیه بر رهبری کاخ سفید، سه گام زیر را بردارند:
گام اول: باید اطلاعات بیشتری از ایران و کره شمالی گردآوری کرد. دستیابی به منابع اطلاعاتی از این دو کشور بدون در پیش گرفتن شیوه های مصالحه از سوی این منابع و با هدف پخش اطلاعات و آگاهی عمومی امکان پذیر است.
پیونگ یانگ برای برهه ای از زمان یکی از بازیگران اصلی گسترش جنگ افزار در خاورمیانه بوده است و ایران بیش از یک دهه موشک های قاره پیمای بالستیک (منحنی پیما) را به نمایندگی این کشور آزمایش کرده است. هزینه ساخت نیروگاه پیونگ یانگ سوریه که به وسیله اسراییل در سپتامبر ۲۰۰۷ (زمستان سه سال پیش) منهدم شد، توسط ایران تامین شده بود و شاید برنامه های دیگری هم در این رابطه با سوریه و برمه در دست انجام باشد.
هرچند نام کره شمالی و ایران آرام آرام از صفحات اول محو می شود ولی پیشرفت و همکاری این دو کشور در برنامه موشکی و اتمی همچنان ادامه دارد. کشورهای گسترش دهنده جنگ افزار از هم جدا نیستند و درک بهتری از سطح همکاری های مشترک این دو کشور چشم اندازی واقعی تر در برابر دید ایالات متحده و هم پیمانانش خواهد گشود. گامی به جلو، در گردآوری اطلاعات و پیشرفت در ایجاد گفتگو در سطح کنگره و حتا در میان مردم، شاید دولت اوباما را نیز از خماری برهاند.
گام دوم: افزایش پشتیبانی سیاسی اسراییل برای حمله به تاسیسات بالستیک و اتمی ایران؛ تحلیلگران آهسته ولی بر اطمینان خود افزودند و حال به این نتیجه رسیدند که ایران زودتر یا دیرتر در نظر دارد به قدرت جنگ افزار اتمی تبدیل شود. کشورهای عربی نیز مدتی است به این موضوع پی برده اند و امید دارند امریکا قبل از اقدام ایران، یورش پیشگیرانه اش را سر و سامان بدهد. ولی چنین اتفاقی با جای خالی آقای اوباما از «میز مذاکره اتاق بیضی کنفرانس کاخ سفید» هنگام گفتگو با دمشق رخ نخواهد داد.
آن چه که از دست ناظران نیز بر می آید پشتیبانی از اسراییل برای برخورداری از حق دفاع از موجودیتش در برابر رخ دادن هولوکاست اتمی است. بدیهی است حمله به نقاط خاص از جمله نیروگاه تبدیل اورانیوم اصفهان و تاسیسات غنی سازی نطنز نیز در شمار این اهداف قرار دارند.
کنگره نیز می تواند از اختیارات خود برای تتفیذ و دادن قطعیت به این ماجرا بهره ببرد. مثلا می تواند به سرعت دست به کار شود و اسراییل را در تدارک و تجدید قوای نظامی برای جبران خسارت های ناشی از حمله نظامی پشتیبانی کند. چنین حمایت قابل لمسی از سوی کنگره در همان ابتدای کار به مفهوم قوت قلب برای دولت اسراییل است؛ دولتی که قانوناً نگران واکنش احتمالاً منفی آقای اوباما به چنین حمله ای است.
سوم اینکه، رهبران افکار باید چین را برای اتحاد دو کره پس از کیم جونگ ایل آماده کنند. مرگ کیم می تواند به آشفتگی بینجامد. ولی با برنامه ریزی درست، نبود وی نیز می تواند مقدمه اتحاد شبه جزیره کره باشد. با سکوت کاخ سفید بر سر این قضیه، کنگره و دیگران می باید درباره کره شمالی پس از کیم و چگونگی و احتمال سرنگونی این رژیم به نقاط نظرات روشنی دست یابند.
کنگره می تواند با قطعیت خود از برخورد و اعمال فشار در برابر پناهجویانی که از کره شمالی می آیند جلوگیری و بیشترین کمک های انسان دوستانه را به آنها عرضه کند. به علاوه، گفتگو های غیر رسمی درباره مداخله نظامی کره جنوبی و ایالات متحده برای پایه ریزی کره شمالی پس از مرگ کیم، به چین اطمینان می دهد که ایالات متحده قصد سوء استفاده از پکن را ندارد و تنها می خواهد به ستم کره شمالی پایان دهد.
بسیاری از رهبران ژاپن و کره جنوبی از پیش موافقت خود را با چنین روشی اعلام کرده اند و به چین کمک می کنند که درک کند سود مشروع این کشور در گرو گفتن نگفته هاست.
این سه پیشنهاد تنها می توان گفت که گشاینده اند. ولی با سیاست منع گسترش جنگ افزار اتمی و خواب گرانی که کاخ سفید را در این وادی در ربوده است، باید هر کجا که می توانیم به دنبال جایگزین های دیگری برای پر کردن جای خالی پرچمدار باشیم. تا سال ۲۰۱۲، به نقش «پرچمدار دوم» می توان امیدوارتر بود.
* از: جان آر بولتون
آقای بولتون ، پژوهشگر ارشد در موسسه امریکن انترپرایز و نویسنده است. کتاب وی: «تسلیم یک گزینه نیست- دفاع از امریکا در سازمان ملل متحد و در خارج از کشور» (سیمون و شوستر ، ۲۰۰۷).
در تازه ترین ماجرای این داستان مشکوک، پاکستان روز سه شنبه گفت که دانشمند هسته ای ایران که تهران ادعا می کند توسط سازمان سیا ربوده شده بود، به یکی از بخش های سفارت پاکستان در واشنگتن که حافظ منافع ایرانیان است، پناه برده است.
عبدل بسیط، سخنگوی وزارت خارجه پاکستان می گوید مقامات ایرانی «در حال انجام هماهنگی ها برای بازگرداندن وی به کشور هستند.» اما درباره جزئیات این امر چیزی اعلام نشده است.
شهرام امیری، دانشمند ۳۲ساله در ژوئن سال ۲۰۰۹، در جریان سفر حج در عربستان سعودی ناپدید شد و ایران، ایالات متحده را متهم به ربودن و شکنجه کردن او کرد.
او در دانشگاه مالک اشتر؛ دانشگاهی وابسته به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی کار می کرد. دولت ایالت متحده هیچگاه به طور رسمی درباره آقای امیری و ناپدید شدنش بحثی را مطرح نکرده است.
اما اخیرا یکی از مقامات غربی در توجیه شواهد و مدارک خود درباره برنامه هسته ای تهران گفت که او «یکی از منابع» کسب اطلاعات جدید درباره برنامه هسته ای بود.
آقای بسیط از ارائه هرگونه توضیحی مبنی بر چگونگی مراجعه آقای امیری به بخش ایران سفارت پاکستان شده امتناع کرد و نپذیرفت که این حادثه می تواند باعث بروز تنش در رابط ایران و پاکستان شود.
آقای بسیط گفت: «او مستقیما در سفارت پاکستان نیست. او در بخش حافظ منافع ایران است که توسط شهروندان ایرانی اداره می شود.» او افزود: «ما می دانیم که آنها در حال انجام هماهنگی ها برای بازگرداندن وی هستند.»
کشورهایی که دارای رابطه دیپلماتیک مستقیم با یکدیگر نیستند، اغلب «بخش حافظ منافع» در سفارت کشورهای دیگر راه اندازی می کنند. ایران با سفارت پاکستان در آمریکا در ارتباط است؛ ایالات متحده هم دارای اداره ای مشابه در سفارت سوئیس در تهران است. ایران و ایالت متحده، روابط دیپلماتیک شان را بعد از انقلاب سال ۱۹۷۹ قطع کرده اند.
ابهام و سردرگمی درباره این دانشمند وقتی شدیدتر شد که او در ماه ژوئن و درست قبل از این که شورای امنیت سازمان ملل به پشتیبانی آمریکا به تصویب دور جدید تحریم های اقتصادی علیه ایران رای بدهد، در دو ویدئوی جنجال برانگیز ظاهر شد.
ایران در ماه ژوئن، فیلمی به عنوان پیام ویدئویی ضبط شده از سوی آقای امیری پخش کرد. در این فیلم نشان داده شد که مرد جوانی که در حال فارسی صحبت کردن از طریق ارتباط تلفنی کامپیوتری است، می گوید که در عملیات مشترکی از سوی سازمان سیا و سرویس اطلاعاتی عربستان سعودی در سوم ژوئن سال ۲۰۰۹ در شهر مدینه ربوده شده است. مرد جوان گفت که او را به منزلی در عربستان سعودی برده بودند، در آنجا به او چیزی تزریق کرده اند و در هواپیمایی که عازم ایالات متحده بوده، بیدار شده است. او گفت که آن ویدئو را در پنجم آوریل در تیسون آریزونا ضبط کرده است. گوینده خبر گفت که او نمی تواند فاش کند که چطور این ویدئو را به دست آورده اند.
مدت کوتاهی بعد از پخش نوار ویدئویی اول، نوار ویدئویی دومی در یوتیوب منتشر شد که مرد جوان متفاوت دیگری را با کت و شلوار نشان می داد که در حال صحبت کردن به زبان فارسی بود و خود را آقای امیری معرفی می کرد. او گفت که آزاد و سالم در ایالات متحده است و مشغول تحصیلات دکترا است. او همچنین خواستار پایان دادن به چیزی شد که آن را ویدئوهای کذب و دروغ در مورد خودش نامید و گفت که هیچ علاقه ای به سیاست و یا تجربه کاری در برنامه های سلاح های هسته نداشته است.
اگر نسخه ایرانی این ویدئوها حقیقت داشته باشد، معلوم نیست پس چگونه این مرد توانسته خود را به سفارت پاکستان برساند. اگر نسخه دوم واقعیت داشته باشد، آشکار نیست که چرا او خواسته به سفارت پناه ببرد.
پرس تی وی که توسط دولت ایران راه اندازی شده و دارای مجریان و گویندگان انگلیسی زبان است، گفت که وزارت امور خارجه «اطلاعات جدیدی مرتبط با ربوده شدن تبعه ایرانی توسط سیا» در اختیار دیپلمات های سوئیس در تهران گذاشته است و «خواستار آزادی سریع و بدون قید وشرط» آقای امیری شد.
گویندگان اظهار کردند که طبق گفته های «یک پیغام صوتی که منابع اطلاعاتی ایران به دست آورده اند» به او پیشنهاد ده میلیون دلار داده شده بوده تا «در شبکه سی ان ان ظاهر شود و اعلام کند که خودش تمایل داشته به آمریکا بیاید.»
در خبرهای منتشر شده ایرانی همچنین گفته شده که علیرضا عسگری، معاون وزیر دفاع پیشین، در طول سفر به ترکیه در سال ۲۰۰۷ ربوده شده بود. دو ویدئوی پخش شده در ماه ژوئن، این معما را پیچیده تر کرده است.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر