بعد از شش ماه دليل قانع کننده ای از سوی قاضی برای نگهداشتن پدرم گفته نشده است تنها دليل بازداشت شرکت ايشان در نماز جماعت اصفهان که دليل نامفهمومی هست، بوده. به گفته خودشان هنوز بايد "تحقيق" کنند که پدرم را به چه دليل بازداشت کرده اند؟ به چه دليل به زندان برده اند؟ و به چه دليل وی را در خانه امن نگهداری می کنند؟
خبرنگاران سبز/سياست/اخبار زندانیان سیاسی: دکتر ابراهيم يزدی دبير کل سازمان نهضت آزادی ايران در جريان حوادث پس از انتخابات مهندسی شده رياست جمهوری يکی از معترضان نتايج انتحابات بود که در اين مدت سه بار توسط ماموران امنيتی بازداشت و به زندان اوين منتقل شد.
وی که از کهولت سن و سرطان پروستات رنج میبرد و بايد تحت درمان باشد،
هم اکنون به دليل شرکت در نماز جماعتی در اصفهان، توسط ماموران حفاظت اطلاعات،
در خانه ای به اسم خانه امن اطلاعات، که به گفته دکتر سحابی، شرايط اش حتی بدتر از زندان اوين است، نگهداری می شود.
سايت جرس گفتگويی را با خليل يزدی فرزند دکترابراهيم يزدی انجام داده که بخشهايی از آن در پی می آيد:
بعد از شش ماه دليل قانع کننده ای از سوی قاضی برای نگهداشتن پدرمان نياورده اند. با تصميم خود مسئولان، غير از دليل نامفهمومی که در اصفهان دکتر را بازداشت کردند يعنی "شرکت در نماز جماعت غير قانونی" دليلی نياورده اند. به گفته خودشان هنوز بايد "تحقيق" کنند که پدرم را به چه دليل بازداشت کرده اند؟ به چه دليل به زندان برده اند؟ و به چه دليل وی را در خانه امن نگهداری می کنند؟
و هنوز دليلی برای عدم برگزاری دادگاه پدرم برای برای بار سوم نياورده اند. در همه جای دنيا قاضی مسئوليتی دارد مبنی بر اينکه اگر اتهام بيان نمی شود متهم را بايد آزاد کنند يا اينکه دليل دارند اما در خصوص عدم برگزاری دادگاه برای پدرم آن هم برای بار سوم هيچ دليلی ارائه نمی شود!
خبری که داريم اين است که نسبتا وضعيت جسمی اشان خوب است و روحيه اشان "قوی و خوب" است. الحمد الله پدرم به طور کلی انسان قوی و با ايمانی است و توکلش به خداست و در ياد او روحيه خودش را قوی نگهداری می کند.
مسئولان گفته اند که پدرمان سالم است. نمی دانيم نسبت به چه دليلی به اين نتيجه رسيده اند. آيا منظور اين است که اگر منزل خودشان باشند حالشان بهتر نخواهد بود؟! مگر می شود که دور از همسر، بدون تماس با اولاد و نوه و نتيجه، محروم از وجود برادران و خواهران و دوستان، يک انسان در سلامت باشد؟ً! البته که چنين چيزی امکان ندارد، نه برای پدرمان و نه برای ساير زندانيان سياسی در ايران.
البته هر انسانی که در چنين "شرايطی" نگهداری شود تحت فشار روحی و روانی و جسمی خواهد بود چه برسد به يک مرد کهنسال و هشتاد ساله که دچار سرطان پروستات بوده و جراحی قلب باز داشته و هر چهار ساعت قرص مخصوص برای بيماری اش بخورد.ما اميدوريم. بطور کلی بخاطر اينکه دستگيری پدرم و دوستانشان هيچ منطقی نداشته است بنابراين زندان نگهداشتن آنها نيز بی منطق می باشد. اميدواريم يکی از انسانهای با منطق در اين سيستم که قدرت اجرايی دارد، بگويد باشد و اينکه بپرسد چرا اين کارها را با اين مرد محترم و "خدمتگذار" ايران می کنيد؟ً!
البته من نمی توانم بجای پدرم نظر بدهم اما همانطور که از سخنرانی ها و نوشته های ايشان مشخص است، ايشان شصت سال از زندگی خود را برای اينکه ايران يک کشور "آزاد" و با انتخابات "سالم" باشد، صرف کرده است و در اين مسير تلاشهای زيادی انجام داده است.
همچنين در سالهای قبل از انقلاب، خانه ما در آمريکا، پايگاهی برای رساندن صدای زندانی های سياسی در ايران به تمام دنيا بود. شب و روز پدرم در فکر و تلاش برای آزادی اين زندانيان بود. پوستر و عکس راهبران امروز ايران مثل رفسنجانی و خامنه ای جزو اينها بود. تظاهرات، اعتصاب غذا، نامه نگاری، تحصن و هر کار مثبتی که می شد در اين راه انجام داد از تمام فعاليت های فوق العاده زياد نهضت در دفاع از زندانيان سياسی زمان شاه از جمله خامنه ای، بازرگان، طالقانی و....بوده است.
البته که حکم " تشکل نهضت آزادی" را عملا رد کرده اند با عدم برگزاری دادگاهشان، اما خود اين مسئله که چنين حکمی اعلام شد، نشانه از نظر خاصی است که نسبت به "نهضت آزادی" وجود دارد.
چه دردناک است که در قرن بيست و يکم کشور ما هنوز زندانی سياسی دارد!
الحمدالله مادرم مثل پدرم انسان قوی است و با روحيه خيلی مثبت روز را شروع می کند. از سن بيست سالگی گام به گام، در خوشی ها و سختی ها و هر پيش آمدی، در کنار پدرم بود. ماه عسلشان در شيراز با پخش اطلاعيه عليه شاه همراه بود. با هم در راه مبارزاتشان به آمريکا، لبنان، مصر و آلمان رفتند. امروز هم مادرم برای تقويت همسرش دوری شش فرزند و شانزده نوه و يک نتيجه را تحمل می کند. امروز روز تولد مادرم است، اما در خانه تنها است... به چنين وضعيتی و برای چنين دلايلی چه بايد گفت؟!
خداوند به مادرمان، عمه ها و دختر عمه ها و به همه همسران زندانيان سياسی ايران کمک کند و انشالله در اين سال جديد عزيزانشان آزاد و در کنار آنها باشند.
سيستم قضايی کشور بايد "حقانيت" خودش را حفظ کند، اين وظيفه مهمی برای هر سيستم قضايی در هرکشوری است.اگر مردم به عدالت سيستم قضايی کشور اعتماد نداشته باشند، کل حاکميت در چشم مردم بی اعتبار می شود. در چنين سيستمی هيچکس در امان نيست حتی آنهاييکه امروز بر سرقدرت هستند. بيش از اين، اثرات منفی اجتماعی و اقتصادی هم در پی دارد. اطمينان رفتار عادلانه در سيستم قضايی در آينده، چه دور و چه نزديک، زيربنای رشد جامعه است.
عجيب نيست که علمای شيعه بر مسئله عدالت در سيستم قضايی تاکيد می کنند. مسئله عدالت اجتماعی و قضايی در تاريخ قبل از اسلام هم بوده است. کشور شيعه و جمهوری ايران بايد نمونه باشد نه اينطور که مثلش در عربستان وهابی و چين کمونيست باشد. مگر غربی ها اهميت عدالت اجتماعی و قضايی را از چه کسانی ياد گرفته اند؟
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر