آمنه بهرامی، قربانی اسیدپاشی گفته مهمترین آرزوی قلبیش این است که یک روز در ایران احساس امنیت کند.
وی در گفتگویی تصریح کرده که الان این امنیت و اعتماد را ندارد و میترسد یک روز که از خانه بیرون میرود «یک دیوانه» بلای دیگری سرش بیاورد.
گزارههای گفتگوی آمنه با قانون را میخوانید:
- وکیل مدافع من خبرنگاران بودند. وکیلی پشت من نبود و من با کمک رسانهها توانستم این حکم را بگیرم.
- یونسکو میخواهد جایزهٔ صبر و استواری به ارزش دههزار و یا صدهزار دلار بدهد که من را برای اینجایزه معرفی کردهاند. امیدوارم جایزهٔ صدهزار دلاریش نصیب من شود.
- وقتی میخواستم حکم قصاص را بگیرم میدانستم آمنه کسی نیست که این حکم را اجرا کند اما به خودم گفتم این حکم را بگیر تا بعد از این اگر کسی خواست اسیپاشی کند بداند که حکمش قصاص است.
- دادستان به من گفت چون شما زن هستی دیه نصف به شما تعلق میگیرد. من این را قبول ندارم و اگر دیهٔ یک انسان کامل به من تعلق نگیرد و مجید آزاد شود، قسم میخورم که خاک ایران را برای همیشه میبوسم و از اینجا میروم و دیگر بر نمیگردم.
- آمنه به خاطرات سپرده میشود اما کاش روزی را به نام روز بخشش انتخاب کنند تا مردم به یاد داشته باشند که بخشش هم قشنگ است.
- باید بیمارستانی تاسیس کنند که نیروهایش آموزش ببینند که چطور با اسیدپاشی مقابله کند و آن را کنترل کنند. مردم هم بدانند که در این مورد باید به کجا مراجعه کنند.
- دوست دارم به مردم بگویم با قربانیان اسیدپاشی بد برخورد نکنند و آنها را مثل آدمهای دیگر در نظر بگیرند. آنها هم حق زندگی دارند.
- نمیشود جلوی فروش اسید را گرفت. مشکل اسیدپاش است.
- برای یک زن همانقدر که بینایی مهم است زیبایی هم هست. شاید باور نکنید اما من با همین شرایط خواستگار داشتم.
- مجید مجنون من نبود. عاشق خودش بود. میخواست چیزی که خودش دوست دارد را به دست بیاورد.
- خیلی میگویند به خاطر پول دیه گذشت کردهام اما به خاطر پول دیه نبود. مجید موحدی پول ندارد که به من دیه بدهد اما تنها چیزی که میتواند او را در زندان نگه دارد پول دیه است.
- عاشق فیلم دیدن هستم. سینما میروم و فیلم هم میبینم اما هنرپیشههای جدید خیلی آمده و اعصابم خرد میشود وقتی نمیتوانم بفهمم چه شکلی هستند.
- دوست دارم کتابم را به صورت تصویر هم در بیاورم و با این کار روحم را درمان کنم، به خودم ثابت کنم میتوانم تابلویی بکشم که معنی داشته باشد.
- دارم قراردادی با هالیوود میبندم تا زندگیم فیلمی شود روی پردهٔ سینما
- قلبا آرزو دارم که یک روز در ایران احساس امنیت کنم. احساس کنم ایران جایی است که میتوانم به آن اعتماد کنم اما الان متاسفانه چنین اعتمادی را ندارم. وقتی از خانه خارج میشوم خیلی میترسم. میترسم یک دیوانهٔ دیگر بیاید و بلای دیگری سرم بیاورد.
منبع: قانون
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر