-----------------------------
همه خبرها و ديدگاهاي سانسور شده و پشت فيلتر جمهوري اسلامي مانده را يكجا و بي درد سر در "هستي نيوز" بخوانيد... http://groups.google.com/group/hasti-news/
غرب توانسته کنترل جهان را نه به دلیل ارزش ها و ادیان که به دلیل اجرای مقابله با خشونت سازماندهی شده به دست آورد. این واقعیتی است که غرب گهگاه فراموش می کند و کشورهای غیرغربی هم که هیچ گاه چیزی از آن نمی فهمند. ساموئل، پی. هانتینگتون
***
با متهم کردن ایران به ریشه برخی مشکلات، مسائل آمریکا حل نمی شود. فقط با متهم کردن ایران هم مسائل خانم کلینتون را حل نمی کند. محمود احمدی نژاد در گفت وگو با چارلی رز، سوم مه ۲۰۱۰
***
تیموتی گایتنر و هیلاری کلینتون، در تاریخ ۲۹ سپتامبر ۲۰۱۰، دور جدید تحریم ها علیه ایران را اعلام کردند. خبرگزاری آسوشیتد پرس.
عصر روز چهارشنبه بود که در یک کنفرانس خبری مشترک، هیلاری کلینتون وزیر خارجه آمریکا و تیموتی گایتنر، وزیر خزانه داری ایالات متحده آمریکا، اعلام کردند که تحریم های جدیدی از جمله لغو سفر و مسدود کردن دارایی ها علیه برخی مقامات رسمی و حکومتی جمهوری اسلامی، به دلیل نقض فاحش حقوق بشر در جریان حوادث پس از انتخابات ریاست جمهوری ایران، به اجرا گذاشته شده است. این در حالی است که همین چهارماه پیش بود که شورای امنیت سازمان ملل دور چهارم تحریم ها علیه ایران را تصویب کرد.
به قول خانم کلینتون، این نخستین باری است که آمریکا به دلیل نقض حقوق بشر، تحریم هایی را علیه ایران به اجرا می گذارد. از زمان دولت کارتر به بعد، تمامی تحریم های آمریکا علیه ایران به دلیل مقابله با منافع آمریکا و گسترش و حمایت از تروریسم و گسترش برنامه اتمی بوده است. هرچند ایران به دلیل حمایت گسترده از تروریسم در سال های قبل تحت فشار بوده اما آن گونه که بیل کلینتون در سال ۱۹۹۵ گفت، زمان برای مقابله یکپارچه به تهدید علیه امنیت ملی آمریکا از سوی ایران فرارسیده است.
این بار آنگونه که خانم کلینتون گفت، هشت مقام دولتی و حکومتی در ایران هدف تحریم ها قرار گرفته اند چرا که عامل مرگ، دستگیری، کشتار، زندان، شکنجه شهروندان ایران بودند آن هم در حالی که در پی حق و رای خود بودند و جمهوری اسلامی به وظایف مدنی و حقوق شهروندی خود طبق کنوانسیونی که به آن متعهد است، عمل نکرده است.
البته سابقه خود آمریکا در حمله نظامی به دو کشور خارجی و آدم ربایی و شکنجه هایی که در مورد هزاران تن در گوانتانامو، بگرام و ابوغریب (که زندانیان توسط سربازان آمریکایی شکنجه و تجاوز شدند) مهم نیست چرا که توجه و نگاه ها به ایران است. زندانی هایی که در افغانستان و گوانتانامو با دستبند از سقف آویزان می شوند و تا سرحد مرگ کتک می خورند. یکی از پانزده سربازی که به دلیل نقض حقوق بازداشت شدگان دستگیر شدند، مجرم شناخته شد و غیر از سه تن بقیه تبرئه شدند. این سه تن هم اخطار کتبی گرفته و ۷۵ روز در زندان گذراندند.
اما در مقابل پس از اعلام شکنجه و کشتار در بازداشتگاه کهریزک در ایران، دولت ایران به سرعت به سمت تعطیلی این بازداشتگاه رفت چرا که به گفته آنها، استاندارد نبوده است. حتی پرونده ای برای بررسی آمران و عاملان این مسئله تشکیل داد و در همان زمان ۱۴۰ تن از افرادی که دستگیر شده بودند به دستور رییس قوه قضاییه و رییس مجلس از زندان اوین آزاد شدند. به گزارش فایننشال تایمز در تاریخ ۲۵ ژوئن ۲۰۰۹ شماری از دانشجویانی که در اعتراض به نتایج انتخابات بازداشت شده بودند، آزاد شدند تا به بقیه یک میلیون و ۳۰۰ هزار نفری که در حال آزمون ورودی بودند، بپیوندند.
در دسامبر سال ۲۰۰۹، مقامات ایران اعلام کردند ۱۲ تن از مقامات کهریزک دستگیر و به دلیل نقض انجام مسوولیت و اتهام قتل، به دادگاه خوانده شده اند. دو تن از این میان به مرگ محکوم شدند و همانگونه که این هفته اعلام شد، خانواده سه تن از کشته شدگان، از خون آنها گذشتند.
البته که گفتنی است نقض حقوق بشر در ایران خیلی جدی است و باید مورد نقد قرار گیرد همانگونه که حسین درخشان به اتهام همکاری با کشورهای متخاصم، به حدود ۱۹ و نیم سال زندان محکوم شده است. اما آمریکا در حالی به نقض حقوق بشر می پردازد که سربازان خودش برای تفریح آدم می کشند و برای سرگرمی افراد را قطعه و مثله می کنند.
خانم کلینتون در کنفرانس خبری خود گفت که وخیم شدن وضع حقوق بشر در ایران آمریکا را مجبور کرد بار دیگر قدمی بردارد و از همین لحاظ است که این قدم بار دیگر برداشته شده و ابراز نگرانی آمریکا از نقض حقوق بشر در ایران اعلام می شود. خانم کلینتون در ادامه گفت: «این نگرانی آمریکا بابت رفتاری است که دولت حاکم در تهران با وکلا، بلاگرها، خبرنگاران و فعالان حقوق زنان دارد.»
این اعلام فقط پنج روز پس از برنامه جدید پلیس فدرال آمریکا، اف بی آی برای مبارزه با مخالفان و ناراضیان بود که در آن به خانه ها حمله شده و درها شکسته شده و با یک حکم قضایی مدارک و عکس ها و ویدئوها و داشته ها و کتاب ها و مدارک و موبایل ها و کامپیوترها ضبط شده و مورد بازرسی و ضبط قرار می گیرد. این برنامه برای این است که مشخص شود فعالان صلح طلب و فعالان حقوق بشر در حوزه فعالیت خود عمل می کنند و یا این که عوامل سازمان های تروریستی خارجی هستند.
معترضان ضد جنگ با سن بالا و دانشجویان و دانشمندان اعصاب و وکلای حقوق مدنی سال هاست به دلایل و اتهامات مبهم در آمریکا در زندان به سر می برند.
ضمن این که آن اتهامی که آمریکا به آن استناد می کند و اسمش را «شفافیت» گذاشته، به شکل عمیقی متضاد و دوگانه است. با توجه به علاقه دولت آقای اوباما برای فاش کردن اسناد سری و جلوگیری از اقدامات غیرقانونی و شنودهای نادرست و روش های شکنجه در مورد شهروندان آمریکا، خود به مسئله ای وارونه تبدیل می شود.
اگر مقامات آمریکایی مشغول اعلام مقابله خود با جریان آزاد اطلاعات در اینترنت هستند و از آزادی و جریان گردش آزاد اطلاعات حمایت می کنند که حتی آقای اوباما هم در جریان سخنرانی خود در شورای امنیت سازمان ملل به آن اشاره کرد، باید گفت که هنوز هم نوعی کنترل شنود و جریان گردش اطلاعات در آمریکا و علیه شهروندان آمریکایی وجود دارد. حتی در تابستان گذشته هم کمیته اطلاعات و امنیت سنای آمریکا طرحی را آماده کرد که طی آن و در مواقع اضطراری و حساس، بخش عمده ای از اینترنت از کار بیافتد. همین هفته هم نیویورک تایمز گزارش داد که طی طرحی جدید، دولت آمریکا تمامی روابط اینترنتی با واسطه در بلک بری، فیس بوک و اسکایپ را مانیتور و کنترل می کند.
در زمان امضای فرمان تحریم های نقض حقوق بشر هشت مقام ایرانی، خانم کلینتون گفت: «رییس جمهوری آمریکا با این کار این پیام را می فرستد که حامی حقوق جهانشمول شهروندان است و به عنوان صدای مردم بیصدا و مظلوم عمل می کند.»
* از:نیما شیرازی / در: فارین پالیسی جورنال
*نیما شیرازی، موسیقیدان و نویسنده مستقل است که در فارین پالیسی جورنال، ثینک تنک فلسطین و رگ بلاگ مطلب می نویسد و درباره صلح خاورمیانه، مسائل فلسطین و ایران در برخی از منابع خبری مطلب می نویسد. وی به همراه همسرش در بروکلین در نیویورک زندگی می کند.
* شرح عکس: تیموتی گایتنز وزیر خزانه داری آمریکا، هیلاری کلینتون وزیر خارجه آمریکا و باراک اوباما رییس جمهوری آمریکا.
گرچه بعد ازگذشت هفت ماه از اتنخابات مجلس درعراق نیز هنوز از تشکیل دولت در این کشور خبری نیست اما اگر وضع همین گونه بماند نخست وزیر این کشور باز هم نوری المالکی نام خواهد داشت. سال 2006 در روندی به همین دشواری برای انتخاب نخست وزیر که البته به هیچ رو اینقدر طول نکشید مالکیِ تا آن زمان به نسبت ناشناخته، نامزدی بود که جناح شیعه بر روی آن مصالحه کرده بود. امروز هم وی نامزدِ شیعیان است اما این بار هیچ ارتباطی با مصالحه ندارد.
انتخاب مالکی تنها شیعیان معتقد را با اختلاف های درونی همیشگی خود دچار دو دستگی نمی کند. چگونگی انتخاب مالکی به او در سراسر کشور آسیب می زند – و درخارج ازعراق. زیرا مالکی دوّم آشکارا نامزدِ لطف ایران است. وی در انتخابات درون گروهی شیعیان تنها به این دلیل برگزیده شد که ایران گروه مقتدا صدر که قبلاٌ ازهمه بیشتر با مالکی مخالفت کرده بود را متقاعد کرد – مالکی در مسند نخست وزیری علیه این گروه برخورد نظامی کرده بود. جالب است که ایران توفیق چنین کاری را نزد نزدیک ترین متحدان خود یعنی «شورایِ عالی» (هنوز ) نیافته است. این شورا تا آخر خواستار نخست وزیری نامزد خود بود.
واکنش ایالات متحده دربارۀ انتخاب احتمالی مالکی با توجه به رخدادهای جاری سرد بوده است: ایران آشکارا بازی را برده و جلوی سیاست های جاری آمریکا را گرفته است. درعمل ایران مالکی را بعنوان نامزدی پذیرفته که می توانسته اکثریت شیعی را پشت سر او جمع کند. مالکی که شیعۀ معتقدی است آدم ایران محسوب نمی شود: وی همیشه نسبتاٌ مستقل عمل کرده است ( از آمریکا هم)، و درانتخابات هم مستفل از شیعیان دیگر وارد شده یود تا خود را عراقی ملی گرا که حتی از دیگر گروهها هم پشتیبانی می شود نشان دهد.
اما عراقی ها این کار او را کمتر باور کرده اند، درمقایسه با رقیب شیعۀ دین جداخواهش ایاد اعلاوی که بسیاری از سنی ها هم او را انتخاب کردند. اینکه اعلاوی که با فاصلۀ کمی برندۀ انتخابات شد و کسانی که او را بر گزیدند اکنون به احتمال دستشان خالی می ماند پیش شرط خوبی یرای آشتی ملی درعراق نیست. و کشورهای سنی عرب که در جنگ سرد با ایرانند و در رأسشان عربستان سعودی از این وضعیت بسیار ناراحتند.
ایالات متحده ماهها کوشید مالکی و اعلاوی را به هم نزدیک کند، حتی الامکان با مشارکت کردها. کردها اکنون کاملاٌ در بالای فهرست مالکی هم برای ائتلافِ احتمالی هستند که وی برای تشکیل دولت نیاز دارد. به این ترتیب می توانند به خواستۀ – مورد تردید قرار گرفته – در مورد سمت ریاست جمهوری برسند. کردها متاع خود را گران خواهند فروخت: خواسته های آنها از دولت مرکزی شامل خودگردانی نفتی تا مسائل سرزمینی می شود. برای کردها نیز آموزگارِ جدید مالکی یعنی ایران خوشایند نیست – این روزها درگیری میان تهران و کردهای ایران باز بالا می گیرد، گاهی هم این درگیری در کردستان عراق انجام می شود.
معترضین برمه در سال 2007 بیمناک از دستگیری به جای این که در خیابان حضور یابند تصاویر خودکامگان نظامی را به سگان ولگرد آویزان کردند تا در خیابان های شهر بگردانند. پلیس ضد شورش نمی توانست هیچ سگی را دستگیر کند. در خلال دهه 80 جنبش همبستگی لهستان، با تحریم تلویزیون زمان پخش اخبار رسمی، دولت سرلشگر یاروزِلسکی را به چالش کشید. زمان پخش اخبار، چهارچرخه های حامل دستگاه های تلویزیون که از خانه ها بیرون گذاشته شده بودند نمود خیابانی این تحریم و اعتراض بود.
همچنین در دهه 1980 دسته ای از دانشجویان دانشگاه آکسفورد برای نشان دادن خشم خود در همدستی بانک برکلی در نژاد پرستی افریقای جنوبی، دستگاه های خودپرداز این بانک را به برچسب های کارتونی (گرافیتی) با این مضمون مزین کردند: "تنها سفید" (ویژه سفید پوست ها) - "تنها سیاه" (ویژه سیاه پوست ها). این تنها چند نمونه کوچک از جنبش مقاومت خلاقانه مردمی است که سوء استفاده از قدرت را در سراسر دنیا به چالش کشیده و رو در روی آن ایستاده اند.
بسیاری از این شیوه ها به تازگی در کتاب لذتبخش «استیو کراوشاو» و «جان جکسون» گردآوری و منتشر شده اند؛ کتاب «کنش های نرم ایستادگی» از آن می گوید که چگونه با کمی دلاوری، سرسختی و ابتکار، دنیا را می توان تغییر داد. این کتاب مجموعه ای تحسین برانگیز و گاه ناگفته از ایستادگی در کشورهایی از چهار گوشه دنیاست؛ و کشور زادگاه من ایران نیز در شمار این کشورها جای دارد.
از تابستان سال پیش، ایران به مثال مناسبی در این زمینه بدل شده است، جایی که ایده هایی درخشان از این دست نمود یافته و نظام درنده خوی حاکم را به چالش کشیده. حاکمیتی که گمان می کند با بازداشت هزاران و کشتن صدها تن، برای همیشه از پس خاموش کردن جنبش سبز بر آمده است. به تازگی فرار دو دیپلمات ایرانی در بلژیک و فنلاند امید را در دل مردم ایران زنده کرد، به ویژه زمانی که آنان آشکار کردند که بیش از 80 درصد کارکنان وزارت امور خارجه به صورت شخصی از جنبش سبز پشتیبانی می کنند.
برخی از «کنش های نرم ایستادگی» که جنبش سبز برای رویارویی با رژیم از آن بهره برده است در سطح بین الملل شناخته شده، شیوه هایی چون فریاد الله و اکبر شبانهء مردم بر بام ها- ولی نمونه های درخشان دیگری نیز هستند که کمتر از آن ها سخن رفته است. یک از آن کنش ها پس از دستگیری مجید توکلی به وقوع پیوست؛ دانشجوی برجسته ای که سال گذشته برای سخنرانی در دانشگاه (صنعتی) امیرکبیر تهران در روز ملی دانشجو دعوت شده بود و هنوز در زندان است. وی در خلال سخنرانی دستگیر شد و سرویس های خبری دولتی تصویری از او با پوشش حجاب زنانه منتشر کردند که ادعا کنند او با تغییر پوشش می خواسته از پلیس بگریزد.
عکس با حجابی که از وی منتشر کردند برای تحقیر وی بود ولی در خلال چند روز پس از آن هزاران پسر ایرانی تصاویری با حجاب از خود را بر روی وبلاگ ها و شبکه اینترنتی فیس بوک خود به تماشا گذاشتند و کمپین «ما همه مجید هستیم» را راه انداختند. بسیاری حتا پا را فراتر نهادند و با ژستی دخترانه عکس گرفتند که سرکوبی رژیم در برابر احقاق حقوق زنان را به چالش بکشند، تنها برای آن که بگویند پوشیدن لباس زنانه برای مجید که مجبور به این کار شده مایهء پستی او نیست.
در حرکتی دیگر از همین گونه، وبلاگ نویس ها و کاربران اینترنت تصمیم گرفتند که به هر تعداد که می توانند عبارت «احمدی نژاد رییس جمهور من نیست» را بر روی وبلاگ ها و فضاهای مجازی شخصی خود به نمایش بگذارند؛ به این امید که هنگامی که کسی واژه «احمدی نژاد» را در گوگل جستجو می کند، این سایت به طور خودکار به وی پیشنهاد جستجوی عبارت «احمدی نژاد رییس جمهور من نیست» را بدهد.
پس از سالیان دراز صدمه و باخت، اکنون نوبت جنبش سبز ایران است که خود را دوباره بیابد. برای همین هواداران این جنبش باید کتاب کراوشاو و جکسون را بخوانند تا بدانند چگونه مردم در مجارستان، افغانستان، آلمان، بریتانیا، برمه و سایر نقاط دنیا توانسته اند خودکامگان را براندازند، قوانین ناعادلانه را تغییر دهند و یا دست کم به اشخاص احساس دوباره ای از انسان بودن را بدهند برای ایستادگی در برابر کسانی که مردم را انسان نمی شمرده اند.
با نویسندگان این کتاب موافقم که می گویند: «برخی شجاعت باور آن را دارند که تغییر تنها هنگامی امکان پذیر است که مردم به این امکان باور دارند و می گویند تغییر ارزش خطر کردن را دارد حتا زمانی که پیامدهای آن قطعی نیست. اینان همان کسانی هستند که تغییرات بزرگی را در زمان خود امکان پذیر ساخته اند، کسانی که با «کنش های نرم ایستادگی» ناممکن را ممکن ساخته اند.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر