-----------------------------
همه خبرها و ديدگاهاي سانسور شده و پشت فيلتر جمهوري اسلامي مانده را يكجا و بي درد سر در "هستي نيوز" بخوانيد... http://groups.google.com/group/hasti-news/

--------------------------------------------







Google Groups
Subscribe to Hasti News
Email:
Visit this group

۱۳۹۰ خرداد ۲۱, شنبه

Best of Balatarin for 06/11/2011

Email not displaying correctly? View it in your browser.
این خبرنامه حاوی عکس است. لطفا امکان دیدن عکس را در ایمیل خود فعال کنید.




توی تاکسی بودم . یه خانم جلو نشسته بود یه آخونده و یه آدم معتاد با خود من هم عقب.آخونده یه ۲۰۰۰ تومانی داد به راننده،تا راننده پول رو بگیره معتاده گفت آقا ۲ نفر حساب کن حاج آقا دامادمون هستن !آخونده گفت ببخشید بجا نیاوردم! شما؟ معتاده گفت:۳۰ سال خواهر ما رو گا… الان میگی بجا نیاوردی؟ . آخونده همون جا از ماشین پیاده شد.راننده داشت زیر لب می خندید که معتاده گفت والا... !
با ۲۴۳ امتیاز و ۳۹ نظر فرستاده شده در بخش سرگرمی
نظرات

 


در این ویدئو با نشان دادن کارت شناسایی خود و اینکه یک نظامی باید از ملتش دفاع کند نه اینکه آنها را بکشد و با ابراز انزجار خود از کشتن زنان و کودکان و پیران، پیوستن خود و تعدادی از همرزمانش به ملتش را اعلام میکند
با ۱۷۳ امتیاز و ۲۰ نظر فرستاده شده در بخش اجتماعی
نظرات

 


حاكميت مرتب خانواده اين شهيد را تهديد به مرگ مي كند. علت اين تهديدها اين است كه اين شهيد گمنام است. شهيد مصطفي كريم بيگي كه از 18 تير 10 سال پيش به تظاهرات ها ميامد در روز عاشورا 88 از بالاي پل به پايين پرت شد.
با ۱۷۳ امتیاز و ۸ نظر فرستاده شده در بخش سیاست
نظرات

 


همه لینک های مربوط به حصرخانگی مشایی کپی شده از یک سایت ناشناس هست و موضوع داغ بی موردی ایجاد شده . توجه کنید که این اخبار اعلام میشه که 22 خرداد به حاشیه بره... آگاه باشید
با ۱۴۰ امتیاز و ۲۷ نظر فرستاده شده در بخش سیاست
نظرات

 


گور پدر مشایی …
با ۱۳۲ امتیاز و ۳۵ نظر فرستاده شده در بخش سیاست
نظرات

 


(بیانیه تحلیلی ائتلاف دانشجویان سبز دانشگاه های تهران؛) چکیده :ما به عنوان ائتلاف دانشجویان سبز دانشگاه های تهران، از فراخوان شورای هماهنگی راه سبز امید جهت حفظ وحدت جنبش، در هر صورت، حمایت می کنیم. آن هم در شرایطی که فعالان سیاسی زندانی رجایی شهر نیز از آن حمایت کرده اند و مردم را به شرکت در ۲۲ خرداد دعوت نموده اند. در ضمن حمایت خود از این فراخوان ، در پاسخ به دعوت آقای امیر ارجمند مبنی بر ارائه پیشنهاداتی در مورد حرکات اعتراضی، موارد را اعلام می داریم.... ائتلاف دانشجویان سبز دانشگاه های تهران با حمایت از فراخوان شورای هماهنگی راه سبز امید از همگان دعوت کرده اند که در راهپیمایی ۲۲خرداد شرکت کنند. در پاسخ به دعوت احزاب مختلف خصوصا شورای هماهنگی راه سبز امید برای حضور در راهپیمایی ۲۲خرداد و دعوت سخنگوی شورا اردشیر امیر ارجمند برای اعلام نظرات و پیشنهادات در خصوص برنامه ریزی دیگر برنامه های خرداد ماه جمعی از دانشجویان دانشگاه تهران بیانیه ای تحلیلی را در این خصوص منتشر کردند. به گزارش تحول سبز، در بیانیه تحلیلی ائتلاف دانشجویان سبز دانشگاه های تهران در مورد راهکارهای جایگزین اعتراضی مواردی ذکر شده است. در بخشی از این بیانیه آمده است: ما به عنوان ائتلاف دانشجویان سبز دانشگاه های تهران، از فراخوان شورای هماهنگی راه سبز امید جهت حفظ وحدت جنبش، در هر صورت، حمایت می کنیم. آن هم در شرایطی که فعالان سیاسی زندانی رجایی شهر نیز از آن حمایت کرده اند و مردم را به شرکت در ۲۲ خرداد دعوت نموده اند. در ضمن حمایت خود از این فراخوان ، در پاسخ به دعوت آقای امیر ارجمند مبنی بر ارائه پیشنهاداتی در مورد حرکات اعتراضی، موارد را اعلام می داریم. متن کامل این بیانیه به شرح زیر می باشد: بسمه تعالی اکنون در آستانه دومین سالگرد کودتای انتخاباتی و تولد جنبش سبز، در مسیری که در طی این دو سال طی نموده ایم، تجارب گوناگونی بدست آورده ایم که موقعیت آتی جنبش بی گمان در گروی استفاده صحیح و هوشمندانه از این تجارب ، گذر از نقاط ضعف و تکیه بر نقاط قوت خواهد بود. جنبش سبز در طی این دوسال، از بعدازظهر شنبه ۲۳ خرداد ۸۸ تا بعدازظهر شنبه ۱۴ خرداد ۹۰ ( گرامیداشت سومین روز شهادت هاله سحابی) در مقابل حسینیه ارشاد، در مناسبت های زمانی متنوعی ، تجمع خیابانی را در اشکال گوناگون تجربه نموده است که مهمترین آنها به لحاظ جمعیت شرکت کننده و حوادث رخ داده عبارت اند از : راه پیمایی میلیونی ۲۵ خرداد ۸۸، شنبه سیاه ۳۰ خرداد ۸۸، ۱۸ تیر ۸۸ ، روز قدس ، ۱۳ آبان ۸۸ ، تشییع جنازه آیت الله منتظری آذر ۸۸، عاشورای ۸۸، ۲۲ بهمن ۸۸، اولین سالگرد کودتای انتخاباتی، ۲۵ بهمن ۸۹، سه شنبه های اعتراضی اسفند ۸۹ و مراسم سحابی ها خرداد ۹۰٫ این ها نمونه هایی از اعتراضات خیابانی جنبش سبز در طی این ۲ سال است. اکثریت موارد فوق از الگوی تقریبا مشابهی پیروی می کنند.در تحلیل این تجمع ها می توان گفت بدون شک تجمعاتی که که از سوی آقایان موسوی و کروبی اعلام یا از آن حمایت می شد، در مقایسه با سایر دعوتها، از استقبال گسترده تر مردمی و موفقیت بیشتری برخوردار بود. به استثنای ۲۵ بهمن، می توان گفت سایر تجمعات فوق الذکر بر اساس ترتیب تاریخی از ابتدا تاکنون روند فرسایشی داشته و هر یک نسبت به گذشته خود موفقیت کمتری داشته است. یکی از علل این فرسایش را میتوان در روش ثابت و عدم توجه به ارائه راهکارهای خلاقانه در حرکات اعتراضی دانست که در اثر آن طرف مقابل نیز به راحتی توان برنامه ریزی، آماده سازی و مقابله با چنین حرکاتی را کسب کرده و به راحتی می تواند این حرکات را در نطفه خفه کند و از تشکیل هسته های اولیه و مجتمع شدن مردم جلوکیری نماید. علی الخصوص پس از ۲۵ بهمن ماه ۸۹ (که درمقابل خیل عظیم مردم غافلگیر شده، آمادگی رویارویی با چنین وضعیتی را نداشتند و جنبش را مرده می پنداشتند) و همزمان با تشدید درگیری های درون حکومتی, نوع و شیوه برخوردها نیز تغییر کرده است. در حوادث روزهای اخیر، در سه روز مراسم سحابی ها، تشدید برخوردها به روشنی مشهود بود. شدت برخوردها، و پرده دری نیروها در جلوه گر ساختن خشونت، بی سابقه و کم نظیر بود. به شکلی که پیش از شکل گیری هر حرکتی ، تعداد زیادی را دستگیر کرده و با ضرب و شتم و ارعاب، مردم را متفرق می ساختند.کاربرد چنین روش هایی در تجمعات آینده از جمله ۲۲ خرداد آتی، دور از انتظار نخواهد بود. بنابراین پیش از هر دعوتی، باید نسبت به جزئیات حرکت، پیش بینی رخدادهای احتمالی و سنجش هزینه – فایده یک حرکت برای جنبش ارزیابی مناسب صورت گیرد. لذا با توجه به این تفاسیر ما بر این اعتقادیم که فراخوان راه پیمایی سکوت در راستای همان حرکات یکنواخت گذشته می باشد. راه پیمایی سکوت در شرایطی می تواند نشان دهنده قدرت و بیان کننده مطالبات یک جنبش باشد که امکان حرکت آزادانه و مسالمت آمیز مردم وجود داشته باشد تا مردم بتوانند مجتمع شده و خیل عظیم شرکت کنندگان در سکوت بتواند نشان دهنده قدرت و وزن اجتماعی آنان باشد. مثال مناسب این واقعیت، راهپیمایی شکوهمند ۳ میلیونی در ۲۵ خرداد ۸۸ است. در آن روز امکان حرکت آزادانه و مسالمت آمیز مردم وجود داشت، بنابراین راه پیمایی سکوت نیز ممکن شد. اما امروز در شرایطی که طرف مقابل به هیچ وجه اجازه اجتماع مردم و حرکت آزادانه آنان را نمی دهد و به اشکال مختلف از جمله دستگیری، ضرب و شتم و متفرق ساختن مردم از طریق گاز اشک آور، ارعاب، باتوم، حرکت موتورها و .. سعی در خفه کردن تجمع در نطفه دارد ، راه پیمایی سکوت نمی تواند اعلام حضوری برای جنبش تلقی شود. در چنین وضعیت امنیتی، اگر مجال کوچکی برای مردم حاصل شود، در آن فرصت اندک تا حدودی مجتمع شده و با سر دادن شعار حضور خود را اعلام می کنند و پس از مدت کوتاهی باز با حملات نیروهای امنیتی، متفرق می شوند. فیلم هایی که عموما از تجمعات مردمی به رسانه های مختلف مخابره می شود، گزارشی از همین مجال های کوتاه مردم در میانه تعقیب و گریز است. و اگر قرار باشد که مردم در همین مجال های کوتاه نیز سکوت پیشه کنند، تجمع آنان نمود بیرونی نخواهد داشت و تنها ثمره تجمع، دستگیری و مضروب شدن شرکت کنندگان خواهد بود . ما به عنوان ائتلاف دانشجویان سبز دانشگاه های تهران، از فراخوان شورای هماهنگی راه سبز امید جهت حفظ وحدت جنبش، در هر صورت، حمایت می کنیم. آن هم در شرایطی که فعالان سیاسی زندانی رجایی شهر نیز از آن حمایت کرده اند و مردم را به شرکت در ۲۲ خرداد دعوت نموده اند. در ضمن حمایت خود از این فراخوان ، در پاسخ به دعوت آقای امیر ارجمند مبنی بر ارائه پیشنهاداتی در مورد حرکات اعتراضی، موارد زیر را اعلام می داریم : ۱) ابتکار و خلاقیت جنبش در طرح حرکات اعتراضی جدید و متفاوت با گذشته، می تواند ثمرات بسیاری در پیشبرد جنبش داشته باشد. از جمله طرف مقابل را غافلگیر کرده و تا زمانی که بتواند عکس العمل مناسب را نشان دهد، فرصت مناسبی برای حضور و بیان مطالبات جنبش فراهم خواهد آورد. به عنوان مثال یکی از پیشنهادات ما در این زمینه تحصن مراجع و علمای سبز در یکی از اماکن مقدس و پیوستن مردم به ایشان است. در چنین حرکتی صدای جنبش از طرف نهاد دین مطرح شده و حصن حصین روحانیت از تحمیل هزینه های سنگین بر مردم و بدنه جنبش محافظت می نماید . هم چنین در صورت برخورد شدید و وحشی گری نیروهای حکومت، هزینه بسیار سنگینی بر نظام و نیروهای امنیتی وارد خواهد آمد. پس از ۲ سال مقاومت بی امان دانشجویان و مردم، دستگیری های بی شمار، مضروب و مجروح شدن تعداد زیادی از مردم و کشته شدن بهترین فرزندان این ملت خواسته دانشجویان از علما و روحانیت خصوصا آیات عظام صانعی، بیات زنجانی ، دستغیب و … این است که به شکل عملی وارد صحنه شده و از حقوق ملت و آبروی دیانت صیانت نمایند. بی شک حاکمیت نمی تواند آنچه بر فرزندان این ملت از انواع توهین ها ، شکنجه ها، تجاوز و … روا داشته با این بزرگان روا دارد و هر چه کند بیش از پیش آبروی نداشته خویش را بر باد داده است. ۲) زمانی که آقایان موسوی و کروبی خارج از حصر بودند، هر زمان که از تجمعی حمایت و یا مردم را دعوت می نمودند خود نیز در آن تجمع شرکت می نمودند و همین شرکت و حضور آنان بود که جمعیت زیادی از مردم را به شرکت ترغیب می نمود. اکنون که ایشان مظلومانه در حصر خانگی به سر می برند، انتظار ما این است که فعالان سیاسی و اعضای احزاب اصلاح طلب خصوصا روحانیون، در صف اول شرکت کنندگان حاضر باشند و دوشادوش مردمی که دو سال زیر شدیدترین فشارها مقاومت نموده اند حضور یابند و با اعلام حمایت از فراخوان شورای هماهنگی، مردم را به شرکت ترغیب نمایند. ۳) مفهوم مبارزه مسالت آمیز و مقاومت مدنی باید برای مردم و حتی سیاسیون و فعالان جنبش تبیین شود و راهکارهایی جدید و خلاقانه متناسب با شرایط ایران در این مسیر پیش بینی گردد. متاسفانه به نظر می رسد که در ۲ سال اخیر مفهومی کاملا غریب و متفاوت از مبارزه مسالمت آمیز در اذهان شکل گرفته است. معنای مبارزه مسالمت آمیز ترس و فرار در هر موقعیت خطرناکی نیست، بلکه ایستادن و مقامت کردن اما خشونت به خرج ندادن است. این مفهوم احتیاج به تمرین و درک کردن دارد. گاندی معلم بزرگ عدم خشونت می گوید: « عدم خشونت و بزدلی با یکدیگر سازگاری ندارند. عدم خشونت واقعی بدون داشتن بی باکی و نترسی کامل و تزلزل ناپذیر غیرممکن خواهد بود. مقاومت مسالمت آمیز روش بدست آوردن حقوق از راه تحمل رنج شخصی است. مثلا حکومت قانونی وضع کرده است که شامل من هم می شود و من آن را دوست نمی دارم. اگر این قانون را اطاعت نکنم و کیفری را هم که برای این سرپیچی تعیین شده بپذیرم، نیروی روحی خود را به کار برده ام. اگر نمی دانیم چگونه با نیروی تحمل رنج یعنی با سلاح عدم خشونت از خودمان، زنانمان و اماکن مقدسمان دفاع کنیم، بهتر است اگر مرد هستیم دست کم بتوانیم با خشونت از اینها دفاع کنیم. من خشونت را هزاران بار به نامرد ساختن تمامی یک ملت و یک نژاد مرجح می شمارم. نظریه عدم خشونت هرگز نمی پذیرد که از مقابله با خطرات بگریزیم و عزیزان خود را بلادفاع رها کنیم. میان اعمال خشونت و گریز بزدلانه، مسلما من خشونت را بر بزدلی ترجیح می دهم. و میان خشونت و ایستادگی بدون خشونت و تحمل رنج شخصی، دومی را برمی گزینم.» و این گریز و بلادفاع رها ساختن عزیزان، کاری است که ما همیشه انجام می دهیم. آنها هجوم می آورند، همه می گریزند و کسانی به دام می افتند، همه می نگرند و گویی هرگز با یکدیگر نبوده اند، می گریزند. این مسالمت نیست. یا باید سلاح عدم خشونت را برگزینیم، مردانه و همگی در کنار یکدیگر بایستیم ، مقاومت کنیم ، هزینه آن را نیز بپردازیم یا ما نیز چون آنان شده، خشونت به خرج دهیم و مقابله به مثل کینم.گزینه دیگری در مبارزه وجود ندارد. یادمان باشد که گاندی به عنوان معلم مکتب عدم خشونت اولین کسی بود که همواره می ایستاد، مقاومت می کرد و مثال عینی تحمل رنج بود.تنها کسانی می توانند به مردم دست خالی تحت خشونت، درس مسالمت و عدم خشونت در عین مقاومت را دهند که خود در کنار مردم و دوشادوش آنان آماج خشونت باشند، اما دست به خشونت نزنند و با تحمل رنج، الگوی مقاومت مسالمت آمیز باشند. در پایان، علی رغم ذکر تمامی نکات فوق و با امید به این که این پیشنهادات مورد بررسی قرار گیرد و در آینده جنبش موثر افتد، اعلام می داریم که ما به تصمیم جمعی جنبش سبز و شورای هماهنگی راه سبز امید متعهد خواهیم بود و در هر برنامه ای که آن شورا در مناسبت های پیش رو اعلام نماید، حضور خواهیم یافت و تمامی مردم و دانشجویان را نیز به شرکت در این حرکت اعتراضی دعوت می نماییم. « ما زنده به آنیم که آرام نگیریم موجیم که آسودگی ما عدم ماست »
با ۱۲۳ امتیاز و ۲۰ نظر فرستاده شده در بخش سیاست
نظرات

 


این روزها که تب و تاب برای حضور در روز 22 خرداد بسیار بالاست،هر سناریو می تواند نوشته شود تا 22 خرداد را تحت الشعاع قرار دهد، ترفندی برای به انحراف بردن روز 22 خرداد است. دیروز سردار مدحی بود و امروز مشایی،بهتر است آگاه باشیم!!
با ۱۲۱ امتیاز و ۱۰ نظر فرستاده شده در بخش سیاست
نظرات

 


در این روزهای باقی مانده تا تظاهرات 22 خرداد شاهد انواع ترفند ها برای انحراف اذهان عمومی هستیم. ابتدا ماجرای مضحک سردار مدحی معلوم الحال و نوریزاده، و حالا شایعه ی حصر و بازداشت مشایی. به راستی چرا باید برای ما مهم باشد که مشایی، نزدیکترین یار محمود احمدی نژاد، توسط طرفداران آقای خامنه ای حصر یا بازداست شده یا نشده؟! ما که نه با این طرف ماجرا کاری داریم نه با اون طرف، چرا باید اهمیت بدیم؟ آیا ما باید برنامه های خودمون رو یادمون بره که ببینیم اینها با هم چه کار میکنند؟! من، به عنوان عضوی از جنبش سبز، از بایکوت کامل خبری جریان حصر یا بازداشت مشایی حمایت میکنم! پیش به سوی 22 خرداد!
با ۱۰۸ امتیاز و ۱۵ نظر فرستاده شده در بخش اجتماعی
نظرات

 


چکیده : 22 خرداد آمد و الله اکبر های ما فریاد شد، 22 خرداد آمد و سکوت ما فریاد شد و باز دوباره می خواهیم خدا را در چنین شبی فریاد کنیم چراکه خدا از دیکتاتور ها بزرگ تر است....شب 21 خرداد دوباره خدارا با همه عظمتش فریاد خواهیم زد ، صدای الله اکبر ما دوباره گوش شب را کر خواهد کرد... دو سال است که خدا را در آسمان های شهر فریاد می زنیم، دوسال است که مظلومیت ملتی را در آسمان ها جستجو می کنیم، دو سال است که یارنمان دربندند و مادرانمان سیاه پوش و پدرانمان چشم به در … آسمان این شهر پر از ندا شده است، پر از سهراب و این آخری هاله… چهار ماه است که رهبرانمان دربند هستند و ما همچنان خدا را صدا می کنیم… اینک در آستانه دومین سالگرد کودتای انتخاباتی سال ۸۸ قرار داریم، دوسال پیش در چنین شبی امیدوارانه منتظر صبح بودیم و الله و اکبر گویان در دل طلوع را انتظار می کشیدم. ۲۲ خرداد آمد و الله اکبر های ما فریاد شد، ۲۲ خرداد آمد و سکوت ما فریاد شد و باز دوباره می خواهیم خدا را در چنین شبی فریاد کنیم چراکه خدا از دیکتاتور ها بزرگ تر است…. شب ۲۱ خرداد دوباره خدارا با همه عظمتش فریاد خواهیم زد ، صدای الله اکبر ما دوباره گوش شب را کر خواهد کرد…
با ۱۰۲ امتیاز و ۹ نظر فرستاده شده در بخش اجتماعی
نظرات

 


در پاسخ به دعوت احزاب مختلف خصوصا شورای هماهنگی راه سبز امید برای حضور در راهپیمایی ۲۲خرداد و دعوت سخنگوی شورا اردشیر امیر ارجمند برای اعلام نظرات و پیشنهادات در خصوص برنامه ریزی دیگر برنامه های خرداد ماه جمعی از دانشجویان دانشگاه تهران بیانیه ای تحلیلی را در این خصوص منتشر کردند. به گزارش تحول سبز، در بیانیه تحلیلی ائتلاف دانشجویان سبز دانشگاه های تهران در مورد راهکارهای جایگزین اعتراضی مواردی ذکر شده است. در بخشی از این بیانیه آمده است: ما به عنوان ائتلاف دانشجویان سبز دانشگاه های تهران، از فراخوان شورای هماهنگی راه سبز امید جهت حفظ وحدت جنبش، در هر صورت، حمایت می کنیم. آن هم در شرایطی که فعالان سیاسی زندانی رجایی شهر نیز از آن حمایت کرده اند و مردم را به شرکت در ۲۲ خرداد دعوت نموده اند. در ضمن حمایت خود از این فراخوان ، در پاسخ به دعوت آقای امیر ارجمند مبنی بر ارائه پیشنهاداتی در مورد حرکات اعتراضی، موارد را اعلام می داریم.
با ۹۳ امتیاز و ۶ نظر فرستاده شده در بخش اجتماعی
نظرات

 


ظاهرا گاز اشک آور جزئی از عملیات روزمره نیروی پلیس ایران شده که حتی به بازیکنان و خبرنگاران هم رحم نمیکند در اتفاق نادری در ج.ا وحشی گری پلیس را تلویزیون ضد ملی هم نشان داد،
با ۹۲ امتیاز و ۳۵ نظر فرستاده شده در بخش ورزش
نظرات

 


دوازده نفر پس از حمله به یک جشن تولد در باغی در حوالی روستای اصغرآباد اصفهان دست‌ و پای مردان حاضر در مهمانی را بسته و به زنان تجاوز کرده‌اند. خبر این تجاوز گروهی یک هفته پس از وقوع در برخی رسانه‌ها منتشر شده است. از حادثه‌ی روستای اصغرآباد، از توابع "خمینی‌‌شهر" اصفهان، بیش از یک هفته می‌گذرد. با این وجود و پس از تجمع هزاران تن از اهالی خمینی‌شهر در برابر دادگستری این شهر، این خبر تنها در برخی رسانه‌ها بازتاب پیدا کرده است. روایت برخی‌ وبسایت‌های نزدیک به حاکمیت آن است که «چند خانواده در باغی در اطراف
با ۹۰ امتیاز و ۵ نظر فرستاده شده در بخش اجتماعی
نظرات

 


نکند این بار نیایی؟ بیا. بیا که دلم تنگ شده برای آن لحظه که دستم را بالا میبرم و با تمام وجود، با تمام احساس، از اعماق جانم فریاد میزنم: مرگ بر دیکتاتور! فریادی سراسر آزادی. تمام وجودم پر از حس آزادی میشود. و ناگهان بر بدن خود، گرمای آزادی را حس میکنم… پس از این ماه ها، گرمای باتومت برای من مفهوم آن یک لحظه آزادی است! و تو چه دانی که چیست آزادی؟ بپوش پوتینتو! دیره. بزن! عقلم سر جاشه. برای لمس آزادی، تنم بدجوری میخاره! تمام فکر و ذکر من فقط یک گوله کم داره… مزدور عزیز! نکند که نیایی؟
با ۸۹ امتیاز و ۸ نظر فرستاده شده در بخش سیاست
نظرات

 


راهپیمایی اعلام شده توسط شورای هماهنگی راه سبز امید ، گامی اساسی و البته ابتدایی در اعلام مطالبات گسنرده مردم از حاکمیتی است که در سالهای اخیر ، هر روز بیش از گذشته ، حقوق اساسی اقشار مختلف مردم را زیرپا گذاشته و به خاطر این تضییع حق نیز بر خود می بالد . شرکت هموطنان با دیدگاههای مختلف سیاسی ، نشان خواهد داد که « اعمال اراده ملت در اداره کشور» مطالبه ای همگانی است . حاکمیت فعلی هم اگر ازحداقل اعتماد به نفس بر خوردارباشد با کاهش میزان خشونت خود ، امکان وزن کشی واقعی میان طرفداران حاکمیت کودتایی وآزادیخواهان ایرانی را فراهم خواهد نمود . البته فریاد های همراه با عصبانیت دبیر فرتوت شورای نگهبان در تریبون نماز جمعه این هفته ، نشان می دهد مجموعه حاکمیت علیرغم اختلافات بی سابقه درون جناحی ، در موضوع سرکوب تحرکات مردمی با یکدیگر به تفاهم رسیده اند واز هماهنگی نحله های مختلف جنبش اعتراضی ایرانیان وحشت دارند . پس همه باهم با اعلام حمایت از راهپیمایی بیست و دوم خرداد ، بار دیگر خواب را از چشمان کودتاگران مستأصل دور کنیم . سخنگویان حاکمیت همچون روزنامه کیهان هم به جای تلاش نومیدانه برای القای اختلاف میان عناصر جنبش سبز (در مورد راهپیمایی بیست ودوم خرداد)، خود را برای روزهای آینده آماده کنند که ناچار خواهند شد به صورت علنی، حساب رئیس دولت کودتا را از حامی اصلی او جدا کنند و همه مفاسد و ناکار آمدی ها را به این « رئیس دست ساز » نسبت دهند شاید از این طریق ، نقش « رئیس جمهور ساز » در نابسامانی های روز افزون کشور تحت الشعاع قرارگیرد .
با ۸۷ امتیاز و ۴ نظر فرستاده شده در بخش سیاست
نظرات

 


۲۲ خرداد … دیکتــــــــــــــــــــــاتور مطمئن باش به پـــــــــــایــــــــــــان ســــــــــــــلام خواهی کرد
با ۸۳ امتیاز و ۰ نظر فرستاده شده در بخش سیاست
نظرات

 


بی بی سی : تلویزیون دولتی سوریه از آغاز عملیات نظامی برای کنترل شهر جِسر الشُغور در نزدیکی مرز ترکیه خبر می دهد ... ترکیه در نزدیکی مرز با سوریه اردوگاههایی را برای مردم پناه آورده به خاک ترکیه برپا کرده است ...
با ۸۳ امتیاز و ۱۲ نظر فرستاده شده در بخش اجتماعی
نظرات

 


دیکتــــــــــــــــــــــاتور مطمئن باش به پـــــــــــایــــــــــــان ســــــــــــــلام خواهی کرد !
با ۷۸ امتیاز و ۱۰ نظر فرستاده شده در بخش سیاست
نظرات

 


اطلاع رسانی کم شده مردم خبر نمی شوند وبلاگنویس ها بیشتر مطلع هستند ما باید به دیگران اطلاع رسانی نماییم.با شعار نویسی با الله اکبر پشت بام امشب و فردا شب.و شعار دادن در متروها از همین حالا .فرصت کم است.
با ۷۱ امتیاز و ۴ نظر فرستاده شده در بخش اجتماعی
نظرات

 


کلمه: راهپیمائی "سکوت " که قرار است روز ۲۲ خرداد برگزار شود دارای ویژگی های زیر است که آن را نسبت به سایر راهپیمائی ها ممتاز می کند: ۱ – این راهپیمائی روی سه خواسته مشخص یعنی آزادی زندانیان سیاسی ، انتخابات آزاد و مقابله با بیکاری و گرانی که مورد تقاضای آحاد مردم است انگشت می گذارد. این خواسته ها نه خلاف قانون اساسی است و نه خلاف اسلام . بنابراین حاکمیت نمی تواند خدشه ای در مشروعیت و قانونیت مطالبات راهپیمایان وارد نماید . ۲- این راهپیمائی در پیاده روهای عریض خیابان ولیعصر انجام می شود ولذا هیچگونه اخلالی در حرکت اتومبیل ها و حمل و نقل بوجود نمی آورد . ۳ – این راهپیمائی زمان محدود و مشخصی دارد ( ۶ تا ۸ بعداز ظهر ) و از مردم خواسته شده است که بلافاصله پس از اتمام راهپیمائی متفرق شوند .لذا امکان هر گونه سوء استفاده ای از تجمع و راهپیمائی مذکور مسدود شده است . ۴ – در این راهپیمائی هیچگونه شعار نوشتاری یا گفتاری وجود ندارد . در واقع مردمی که در این پیاده روی آرام شرکت می کنند خواسته های سه گانه خود را قبلا اعلان نموده و اینک با حضور خود و با لبان بسته آنرا تایید می کنند .علت اتخاذ این شیوه مسدود نمودن راه دولت کودتا در فریبکاری تبلیغاتی است . مردم ما شیطنت" کارناوال عاشورا" در سال ۷۶ و پاره کردن عکس امام خمینی (ره) و توهین به امام حسین (ع) و ….. را که همگی برای منحرف کردن خواست های بحق مردم بوده است را فراموش نکرده اند. ۵ – اگر چه این پیاده روی و راهپیمائی کاملا قانونی است و حاکمیت نه تنها نباید مزاحمتی تولید کند بلکه باید امنیت کامل راهپیمایان را فراهم آورد ، اما از آنجا که راهپیمایان هیچگونه علامتی نظیر پلاکارد ، نماد سبز ، شعار و…. ندارند لذا به عنوان یک عابر عادی تلقی می شوند و با هیچ بهانه ای نمی توان آن ها را متهم کرد. به امید آنکه همراهان سبز با توجه به شرایط حساسی که بر کشور می گذرد و برای شکستن خفقان حاکم ، در این پیاده روی ویا راهپیمائی سکوت شرکت کنند و کلیه بستگان و دوستان در کلیه رده های سنی را برای شرکت در این راهپیمائی تشویق نمایند. شورای هماهنگی راه امید هم پیش از این در بیانیه ای ضمن دعوت مردم به پیوستن در راهپیمایی سکوت در پیاده روهای خیابان ولی عصر حد فاصل میدان ولی عصر تا میدان ونک تاکید کرده بود: سکوت مطلق در طول برگزاری راهپیمائی حاکم خواهد بود. به هیچ شعاری پاسخ داده نشود و از هر گونه اقدامی که به خشونت طلبان بهانه برای انجام اقدامات غیر قانونی و ضد انسانی می دهد خود داری شود و رأس ساعت ۸ همه متفرق شوند.
با ۶۹ امتیاز و ۴ نظر فرستاده شده در بخش سیاست
نظرات

 


دو سال پیش در همین روز‌ها بهترین روز‌های عمر خود را تجربه کردم؛ شاید در زندگی شخصی خود همانند بقیه، روزهای خوب و بد زیاد داشته‌ام اما خرداد دو سال قبل، شور و اشتیاق آزادی حتی به صورت محدود در آینده، مرا بسیار سرمست کرده بود. روزهای تاریک ۴ سال ریاست جمهوری احمدی‌نژاد رو به پایان بود، تاریکی که بعد از پایان ریاست جمهوری خاتمی قابل پیش بینی بود! همه ما از هر شهری و هر اعتقادی در کنار هم بودیم برای یک هدف مشترک! این اتحاد و همدلی سال‌ها بود که از بین رفته بود اما داشتن یک هدف والا که‌‌‌ همان «آزادی» بود باعث اتحادی دوباره شده بود و همچون آفتابی سایه‌ها و تاریکی را به کنار زده بود. روزهای قبل از انتخابات بسیار شیرین بود! تبلیغات برای آقایان موسوی و کروبی، مناظره‌های تلویزیونی، ترکیدن بغض‌های چند ساله و... . شاید این روز‌ها تنها روزهایی از عمرم بود که واقعا احساس آزادی می‌کردم. ما همانند پرنده‌هایی بودیم که همیشه در قفس بودیم، هیچ تجربه‌ایی از آزادی نداشتیم امادر آن زمان به‌‌‌ همان مقدار هم راضی بودیم. روز‌ها گذشت و روز موعد فرا رسید ۲۲ خرداد سال ۸۸.. برخلاف سال‌های قبل، آن روز صبح زود با اشتیاق خود را به مسجد رسانده و رای خود را دادم. استرس و اضطراب در تک تک سلول‌های بدنم وجود داشت آیا باز رنگ آزادی حتی به صورت ناقض را خواهیم دید؟! با همین آرزو سر بر بالین گذاشتم تا طلوع خورشید روزانه و آزادی را با هم ببینم. اما صبح خبر دیگری که باورش سخت بود به وقوع پیوسته بود پیشتازی احمدی‌نژاد در انتخابات! باورش برای من و برای بقیه سخت بود؛ بسیار سخت! منتظرم می‌مانم تا شمارش آخرین رای! امیدم را از دست نخواهم داد. ساعت‌ها گذشت اما تغییری حاصل نشد! تلویزیون جمهوری اسلامی خبر برنده شدن احمدی‌نژاد را منتشر کرد! چه باید کرد! آیا باز روزهای تاریک در پیش روی ما هست!؟ زمان می‌گذشت و من همچنان در بهت و حیرت بودم. بی‌بی‌سی خبر می‌دهد که در تهران دوستان و هموطنانم با شجاعت خیابان‌ها را در اختیار خود گرفته‌اند، هنوز هم بعد از دو سال چهره کسی که کشان کشان و با ضربات باطوم از کادر دوربین خارج می‌شود از ذهنم خارج نشده است و یا آن صحنه‌ای که یکی از هموطنانم را پلیس گرفته اما با حمله مردم به سمت آنان پلیس ترسیده، فرار کرده و خوشبختانه وی آزاد می‌گردد و یا.... اسطوره‌های تاریخ معاصر ایران در حال شکل گیری بودند؛ ندا‌ها، سهراب‌ها و... . اینان همانند خورشید تابان مانع حکومت سایه‌ها می‌شوند و در این راه از جان خود می‌گذرند. دیگر آقایان موسوی و کروبی رهبران من نیستند بلکه ندای عزیز و سهراب شجاع رهبران و الگوی من خواهند شد! دژخیمان گل‌های میهن مرا پرپر کردند اما توان مبارزه با رایحه گل را دارند!؟ خون برادران و خواهرانم را ریختند به امید خشک شدن ریشه غیرت و شجاعت! اما آیا فکر نکردند که گل‌ها و درختان جدید با همین خون‌ها آبیاری خواهند شد!؟ امیدوارم در آستانه ۲۲ خرداد بتوانیم راه ترانه موسوی، رامین پوراندرجانی، محسن روح الامینی و صد‌ها شهید دیگر را بپیماییم و در راه آزادی ایران قدمی کوچک برداریم. حال که همه از تنفس هوای مسموم به تنگ آمدیم آیا نباید کاری کرد!؟ بی‌شک تنها راه آزادی و نجات میهنمان حضور خیابانی و فریاد زدن حقوق و خواسته‌هایمان می‌باشد. مردمان عرب منطقه نشان دادند که حق گرفتنی است و می‌توان با پا فشاری بر آن، حق را ستاند. بی‌شک یادآوری حضور خود در سال ۸۸ و انتهای سال ۸۹ را به یاد داریم ما هر موقع خواستیم توانسته‌ایم در خیابان‌ها حضور داشته و فریاد آزادی بزنیم. پایه‌های جمهوری اسلامی همانند ستون‌های خانه‌های موریانه خورده سست و شکننده هست در این شرایط تنها اتحاد چاره ساز می‌باشد. اتحادی مثل این دو سال! هموطن همراه شو! زنده باد ایرانم و مردمان پاکش
با ۶۸ امتیاز و ۸ نظر فرستاده شده در بخش اجتماعی
نظرات

 


دو سال است که خدا را در آسمان های شهر فریاد می زنیم، دوسال است که مظلومیت ملتی را در آسمان ها جستجو می کنیم، دو سال است که یارنمان دربندند و مادرانمان سیاه پوش و پدرانمان چشم به در ... آسمان این شهر پر از ندا شده است، پر از سهراب و این آخری هاله... چهار ماه است که رهبرانمان دربند هستند و ما همچنان خدا را صدا می کنیم... اینک در آستانه دومین سالگرد کودتای انتخاباتی سال 88 قرار داریم، دوسال پیش در چنین شبی امیدوارانه منتظر صبح بودیم و الله و اکبر گویان در دل طلوع را انتظار می کشیدم 22 خرداد آمد و الله اکبر های ما فریاد شد، 22 خرداد آمد و سکوت ما فریاد شد و باز دوباره می خواهیم خدا را در چنین شبی فریاد کنیم چراکه خدا از دیکتاتور ها بزرگ تر است.... شب 21 خرداد دوباره خدارا با همه عظمتش فریاد خواهیم زد ، صدای الله اکبر ما دوباره گوش شب را کر خواهد کرد...
با ۶۶ امتیاز و ۲ نظر فرستاده شده در بخش اجتماعی
نظرات

 


با نزدیک شدن به روز بزرگ 22 خرداد اقدامات انحرافی دیکتاتور تشدید شده است حصر مشایی و برنامه مدحی و دیگر برنامه های طراحی شده برای کمرنگ کردن این روز بزرگ است . لینکهای انحرافی را با منفی پاسخ دهیم دوستان سبز حتی انتشار مرگ خامنه ای دیکتاتور هم نباید ما را در این روزها از 22 خرداد و روزهای پس از آن غافل کند هوشیار باشیم.
با ۶۳ امتیاز و ۱۰ نظر فرستاده شده در بخش سیاست
نظرات

 


به نام خداوند امید و آگاهی "اين رسم دولتی نامشروع است كه جز به موافقان خود مجوز راهپيمايی نمی دهد با اين حال راهي را كه شما ملّت بزرگ ايران برگزيده ايد مسدود شدنی نيست و شما خلّاقانه نقش آفرينی خود را در اين مسير متجلّی خواهيد ساخت و ما نيز در همه حال تا رسيدن صبح روشن فردا در كنار و همراه شما خواهيم بود." (میرحسین موسوی- مهدی کروبی) دو سال پیش در چنین روزهایی ایران سرشار از شور و شوق و شعف مردم بود، شوری که ریشه در تولد دوباره صداقت و پاکی و راستی در کلام سیاستمداران داشت، شوری که ریشه در امید رسیدن به فضای آزادی اندیشه و بیان داشت، شوری که ریشه در احساس حرمت و کرامت انسانی داشت، شوری که ریشه در حس داشتن حق انتخاب و تعیین سرنوشت داشت، شوری که ریشه در با هم بودن و با هم خندیدن و با هم ساختن داشت، شوری که ریشه در این باور داشت که اگر چه سال هاست تقلب نهاد انتخابات را در چنگال شوم خویش گرفته است اما مردم با حضور پرشور و رای بالای خود نتیجه را آنطور که می خواهند رقم خواهند زد. اما شاید باور نداشتند که این بار تقلب جای خود را به کودتا خواهد سپرد، باور نداشتند که مستان قدرت این بار پرده ها را دریده و برای کسب و حفظ قدرت از هیچ رفتاری ابا نخواهند کرد، باور نداشتند که مزد حضور و تلاششان برای ساختن فردای ایران، زندان و شکنجه و تحقیر و تحریم خواهد بود، باور نداشتند که در فاصله ای اندک پس از انقلاب و جنگ تحمیلی در خیابان های شهرهایی که عزت و آزادی و استقلالشان را با خون عزیزان خود بدست آورده بودند، گلوله و باطوم نصیبشان خوهد شد. باور نمی کردند که پاسخ سکوتشان و گل هایی که برای دعوت به صلح و دوستی به همراه می آوردند باطوم باشد. باور نمی کردند که فرزندانشان در زندان هایی که قرار بود با تعالیم اسلامی خالی از زندانی باشد مورد ضرب و شتم و بی حرمتی و تجاوز قرار بگیرند. باور نمی کردند که ریشه های فساد و تقلب و دروغ اینچنین در تمامی لایه ها نفوذ کرده باشد. آری مردم را چنین مورد انواع اتهامات قرار دادند و توطعه گر خواندند و هزینه های سنگین و جبران ناپذیر بر کشور وارد کردند و اینک پس از دو سال به درستی حرف ها پی برده اند و با این وجود باز هم حاضر به پذیرش راه های عملی مصالحه جویانه برای پایان دادن به این وضع نیستند. مردم بزرگ ایران، خرداد ماه پر حادثه ای برای کشور عزیزمان است، ماهی که تمام حادثه های خوبش حاصل با هم بودن ماست، حاصل ایستادگی و استواری ما و عزممان برای حفظ استقلال و آزادی و کرامتمان، و تمام حادثه های تلخش حاصل زیاده خواهی و بی اخلاقی فرصت طلبان شیفته قدرت و مدهوشانِ ثروت بوده است. خرداد امسال نیز متاسفانه شاهد ثبت رفتار غیرانسانی و دردناک و بی سابقه دیگری در پرونده جنایت کودتاگران بودیم، شهادت هاله سحابی -دختر مبارز و آرام و متین عزت الله سحابی- هاله ای که فرزند مردی از جنس عزت و شرف و اخلاق بود، مردی که به راستی عزت خدا در زمین بود و عمر را جز برای خدمت به مردم و ایران سپری نکرد. هاله ای که همچون پدر هرگز بذر کینه را در دل نکاشت و حتی به آنان که سال ها آرامش را از خانواده آنان دریغ کرده بودند جز محبت روا نداشتند. هاله سحابی در مراسم خاکسپاری پدر به شهادت رسید تا تصویری دیگر از بی شرمی دیکتاتور ها و نیز اوج ترس حاکمیت از مردم را به نمایش بگذارد . مردم عزیز ایران، کودتاگران غافلند از اینکه جنبش سبزی که آغاز شده است و سَر باز ایستادن ندارد وابسته به فرد نیست، از این روست که رهبران ما را حصر کرده اند، اما ما به آنها نشان دادیم که این حصر نه تنها از اراده مردم نکاسته است بلکه باعث تکثیر رهبران در جامعه شده است. اینک هر ایرانی مسئولانه تر و با اراده ای محکمتر می اندیشد و گام بر می دارد، ما در کنار هم برای رسیدن به خواسته های برحقمان بویژه پایان حصر یاران سبزمان میرحسین موسوی، زهرا رهنورد و مهدی کروبی سکوت نمی کنیم و اعتراض خود را به طرق مختلف ابراز می کنیم . مردم عزیز ما همراه هم در شب 22 خرداد فریاد الله اکبر سر می دهیم، تا آنان که بر قدرت نظامی خویش تکیه کرده اند بدانند که در برابر همه سلاح ها و نیروهایی که بسیج می کنند و در برابر همه زندان هایی که بنا می کنند و در برابر همه خشونت ها و قدرت هایی که اعمال می کنند خدایی هست که بزرگیش در تصور نمی گنجد، خدایی که با ماست و ما تنها از او یاری می جوییم ، خدایی که پیروزی حق بر باطل را در جای جای تاریخ نسل های همه عصرها نشانمان داده است، خدایی که بزرگ و صبور و مهربان است و البته انتقام گیرنده. همچنین ما جوانان اصلاح طلب همراه و همگام با شورای هماهنگی راه سبز امید از مردم ایران می خواهیم که به یاد زنجیره بزرگ انسانی که در خرداد 88 در تعداد زیادی از شهرهای کشور تشکیل شد بار دیگر در کنار هم لبریز از شور و امید به خیابان ها بیاییم و در سکوت فریاد بزنیم که ما استوار ایستاده ایم، ما بیداریم و هر روز آگاه تر و هوشیارتر و پر نشاط تر در مسیر سبزی که برگزیده ایم گام برمی داریم و با تلاش برای گسترش بذر آگاهی در دل لایه های مختلف جامعه به پیروزی نزدیکتر می شویم. ما دست در دست یکدیگر به خیابان می آییم تا پیمانمان با همدیگر و با زندانیان عزیزمان که در شرایط سخت زندان درکنار ما با صبوری مقاومت می کنند و نیز رهبران سبزمان که هرگز خواست به حق مردم را فدای هیچ مصلحتی نکرده اند و نیز با همه آنان که دلشان برای آزادی و عزت و کرامت انسان می تپد، محکمتر ببندیم. جوانان اصلاح طلب
با ۶۳ امتیاز و ۲ نظر فرستاده شده در بخش سیاست
نظرات

 


در آستانه سالگرد انتخابات ۲۲ خرداد سال ۸۸ و "فراخوان راهپیمایی سکوت شورای هماهنگی راه سبز امید"، افراد و گرو‌ه‌های مختلف در این‌ باره صحبت کرده و بیانیه داده‌اند. آیت‌الله جنتی در خطبه‌های نماز جمعه ۲ خرداد، با اشاره به ۲۲ خرداد ۱۳۸۸ و "طرح مسئله تقلب در انتخابات" گفته است: «کسانی که فتنه ۸۸ را به ‌راه انداختند، عواقب آن را هم دیدند. مردم ما کسانی هستند که ۹ دی و ۲۲ بهمن به خیابان‌ها آمدند. عده‌ای دوباره می‌خواهند مسئله تقلب در انتخابات را برای انتخابات مجلس آماده کنند.» "دانشجویان سبز دانشگاه‌های تهران" نیز با انتشار بیانیه‌ای از "فراخوان راهپیمایی سکوت ۲۲ خرداد" حمایت کرده‌اند. به نقل از سایت‌های نزدیک به "جنبش سبز"، در بیانیه این دانشجویان آمده است: «ما به عنوان ائتلاف دانشجویان سبز دانشگاه‌های تهران، از فراخوان شورای هماهنگی راه سبز امید جهت حفظ وحدت جنبش، در هر صورت حمایت می کنیم. آن هم در شرایطی که فعالان سیاسی زندانی رجایی‌شهر نیز از آن حمایت کرده‌اند و مردم را به شرکت در ۲۲ خرداد دعوت نموده اند.» مجتبی واحدی، مشاور ارشد مهدی کروبی در گفت‌و‌گو با دویچه وله به محتوای "فراخوان راه‌پیمایی سکوت ۲۲ خرداد" پرداخته است. در روزهای گذشته اردشیر امیرارجمند، مشاور ارشد میرحسین موسوی، درباره چرایی اعلام راه‌پیمایی ۲۲ خرداد در "سکوت مطلق" به دویچه وله گفته بود: «راهپیمایی‌های بعد از ۲۲ خرداد، راهپیمایی سکوت نخواهد بود» "شورای هماهنگی راه ‌سبز امید" سه‌شنبه ۱۰ خرداد ۱۳۹۰، با انتشار "فراخوان راهپیمایی سکوت ۲۲ خرداد" از شهروندان خواسته بود، ظهر ۲۲ خرداد از ساعت ۶ تا ۸ در پیاده‌روهای خیابان ولیعصر، حد فاصل میدان ولیعصر تا میدان ونک در سکوت مطلق راهپیمایی کنند. دویچه وله: آقایان کروبی و موسوی، بعد از انتشار فراخوان برگزاری راهپیمایی ۲۵ بهمن زندانی شدند. فکر می‌کنید اگر آقای کروبی امروز در حصر نبود، در آستانه‌ی ۲۲ خرداد، همچون ۲۵ بهمن، فراخوان راهپیمایی مسالمت‌آمیز منتشر می‌کرد؟ مجتبی واحدی: راهپیمایی یا تجمعات اعتراضی یا گفت‌وگویی اعتراضی یا یک مقاله اعتراضی، همه برای اعلام مخالفت با یک حرکت خلاف یا درخواست اصلاح یک مسیر منحرف شده است. قطعا اگر آقایان کروبی و موسوی امروز به رسانه‌ها دسترسی داشتند، بیش از گذشته بر برگزاری یک تجمع اعتراضی تاکید داشتند. چون نسبت به زمانی که آقایان کروبی و موسوی وارد زندان شدند، نه تنها مفاسد کم نشده بلکه آن قدر گسترده شده که بخش عمده‌ای از حاکمیت هم ناچار شده به آن اعتراف کند. حتی مواردی که از دو، سه سال پیش توسط منتقدان گفته می‌شد، امروز خیلی صریح توسط اعضای حکومت گفته می‌شود. به همین جهت یقین دارم که اگر آقای کروبی و موسوی امروز حضور داشتند، به همان دلیلی که در آستانه‌ی ۲۵ بهمن درخواست راهپیمایی دادند، در آستانه ۲۲ خرداد نیز درخواست راه‌پیمایی می‌دادند. البته موضوع آن راهپیمایی حمایت از مردم مصر و تونس بود، اما همین قدر که جدا از راهپیمایی حکومتی قرار شد راهپیمایی ۲۵ بهمن برگزار شود، نشان می‌داد که آن‌ها خط حاکم بر روابط بین‌المللی و مسائل داخلی را قبول ندارند. بشنوید: گفت‌و‌گو با مجتبی واحدی نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی ایران ادعا می‌کنند که بین مشاوران آقای موسوی و آقای کروبی اختلافاتی وجود دارد. تا به حال رسانه‌های دولتی ایران همچون روزنامه‌ی کیهان و... روی این موضوع مانور داده‌اند. این‌که مثلا مشاور آقای کروبی تا به‌حال درباره‌ی فراخوان سکوت ۲۲ خرداد اظهارنظر نکرده را نشانه‌ای از این اختلاف دانسته‌اند. درباره این ادعا چه فکر می‌کنید؟ در کشوری که فقط کم مانده در ملاءعام رهبر آن با رئیس جمهور دست‌ساز خود، دست به یقه شود، خیلی هنر نیست که این آقایان بگویند من و آقای امیرارجمند باهم صد درصد هماهنگ هستیم یا نیستیم. من و آقای امیرارجمند، دو هویت مستقل داریم و ضمن این که به هم علاقمندیم، ولی هیچ کدام دست‌ساز دیگری نیستیم. احمدی‌نژاد که هیچ هویتی نداشته و تحفه‌ای است که آقای خامنه‌ای به کشور تحمیل کرده است. آن‌ها اول بروند مسائل خودشان را حل کنند و خیلی نگران ما نباشند. ما آن قدر شعور داریم که مثل دوستان‌مان و مثل طرفداران آقایان موسوی و کروبی، اگر هم مسئله‌ای داریم، با همدیگر کنار بیاییم. اما درباره اختلاف باید بگویم اختلافی وجود ندارد. اگرچه درباره‌ی "شورای هماهنگی راه سبز امید" قبلا گفته‌ام که آقای کروبی در این شورا نماینده‌ای ندارند، ولی بارها اعلام کردم که مواضع‌ این شورا به مواضع آقای کروبی در بسیاری از موارد نزدیک است. "شورای هماهنگی راه سبز امید" درباره کارهایی که می‌کنند با ما مشورت می‌کنند. مگر خود آقای امیرارجمند شخصا دعوت به راهپیمایی کرده است؟ شورا دعوت کرده است. "شورای هماهنگی راه سبز امید" یکی از فراگیرترین تشکل‌هایی است که الآن وجود دارد. مواضع شورا نیز به لحاظ اصولی به مواضع‌آقای کروبی بسیار نزدیک است. خواهش من از مردم این است که از فرصت ۲۲خرداد استفاده کنند. این فرصت بسیار خوبی‌ست. همین قدر که حاکمیت بین ما القای اختلاف می‌کند، نشان می‌دهد که از همین دعوت به راهپیمایی و تجمع وحشت کرده‌اند. اتفاقا ما باید از این وحشت حاکمیت استفاده ‌کنیم. آقای واحدی به عنوان مشاور ارشد آقای کروبی، نظرتان را درباره‌ی "فراخوان راهپیمایی سکوت ۲۲ خرداد" بگویید. این راهپیمایی با مشورت دوستان ما طراحی شده و مناسبت آن بسیار مهم است، حتما باید برگزار شود. اما هر تشکلی، حتی تشکل‌هایی که ارتباط فکری ما با آن‌ها چندان قوی نیست، اگر درخواست راهپیمایی، تجمع یا یک مراسم اعتراضی بدهند، براساس اصول قانون اساسی از آن‌ها حمایت می‌کنم و دولت را موظف می‌دانم امنیت کسانی که می‌خواهند راهپیمایی کنند را تامین کند. درباره فراخوان راه‌پیمایی ۲۲ خرداد که با مشورت ما انجام شده و از آن دفاع می‌کنیم. فقط یک اختلاف نظر کوچک با دوستان شورا دارم و آن این که تاکید بر سکوت را خیلی ضروری نمی‌بینم. به‌هرحال مردمی که می‌آیند، اگر با شرایطی مواجه شوند یا اگر نکته‌ای به ذهن‌شان بیاید، دلیلی ندارد سکوت کنند. تاکید دوستان بر سکوت به این خاطر بوده که یک موقع اراذل و اوباش حکومتی نیایند و حرکاتی نکنند و بهانه دست نیروهای حکومت ندهند. ولی من می‌گویم ما هر کار بکنیم، آن‌ها کار خودشان را خواهند کرد. آن‌ها سوءاستفاده، حقه‌بازی و فریب‌کاری ‌خود را خواهند کرد. آدم‌هایی که به آن‌ها پول پرداخت می‌کنند تا یک روز بروند قرآن آتش بزنند و یک روز عکس آیت‌اله خمینی را آتش بزنند، ممکن است به راه‌پیمایی بیایند و چهارتا شعار انحرافی هم بدهند. این‌که اعلام شده راهپیمایی سکوت باشد، دوستان ما می‌توانند بگویند، ما این را گفتیم تا اگر کسی شعار داد، بگوییم جزو ما نیست اما به نظر من ضرورتی ندارد. بهتر است به عهده‌ی خود مردم بگذاریم. در طول راه‌پیمایی اگر شرایطی برای‌شان پیش آمد، اتفاقاتی افتاد یا نکته‌ای به نظرشان آمد، بگویند. ممکن است مردم در لحظه‌ای با شرایطی مواجه شوند که احساس کنند دادن شعار هم ضروری است. آیا می‌توان صحبت‌های امروز آیت‌اله جنتی (۲۰ خرداد ۱۳۹۰)، در خطبه‌های نماز جمعه را به نوعی هشدار درباره‌ی فراخوان راهپیمایی ۲۲خرداد دانست؟ مثل این که ایشان فرصت ندارد اخبار داخل کشور را مطالعه کند. کسی که ده‌ها سمت دارد، اختیار مجلس کشور به دست اوست و هرجور دلش می‌خواهد هم نمایندگان مجلس را رد صلاحیت می‌کند، خبر ندارد که این‌روزها بحث تقلب در انتخابات را چه کسانی مطرح می‌کنند. من و دوستانم دیگر به برگزاری انتخابات در این حکومت اعتقادی نداریم. معتقدیم که این حکومت هیچ مانعی در برابر خود برای تقلب گسترده در انتخابات نمی‌بیند. اما تقلب دو نوع است. یکی دست بردن در آرا که در چند سال اخیر حکومت در ان متخصص شده است. دوم فریب دادن عده‌ای از مردم. اخیرا اصولگرایان اعلام کردند که محمود احمدی‌نژاد در ایام انتخابات برای جمع‌آوری آرا ۷۲۰ میلیارد تومان پول غیرقانونی توزیع کرده است. مگر تقلب شاخ و دم دارد. مشکل آقای جنتی این است که یا فرصت ندارد خبرها را بخواند یا به دلیل کهولت، دچار فراموشی ا‌ست. او نمی‌داند بحث تقلب در انتخابات قرار نیست مطرح شود، بلکه مطرح شده است. منتهی توسط همفکران خود ایشان مطرح شده است.
با ۶۲ امتیاز و ۰ نظر فرستاده شده در بخش اجتماعی
نظرات

 


مدرسه فمینیستی : به سالگرد بیست و دوم خرداد نزدیک می شویم ، خردادی که چندسالی است سالگرد رویدادهای مهم و حساس تاریخی کشورمان در جنبش زنان و دیگر جنبش های مدنی در ایران بوده است. شش سال پیش در چنین روزی، فعالان جنبش زنان بعد از سال ها فعالیت های نهادی تصمیم گرفتند که این بار اعتراضات شان را به فضای عمومی و خیابان ها بیاورند، هر چند پیش از آن نیز در 8 مارس 1381 و 1382 تجمع هایی اعتراضی در پارکها و محیط های عمومی برگزار شده بود اما تجمع های پیش از 22 خرداد 1384، عمدتا توسط یک گروه (مرکز فرهنگی زنان) برنامه ریزی شده بود، درحالی که تجمع 22 خرداد 1384، تجمعی بود که در ائتلاف میان گروه های مختلف زنان با دیدگاه های مختلف به وقوع پیوست و از این رو برای جنبش زنان نقطه عطفی نیز محسوب می شد. همین مسئله سبب شد که سال پس از آن یعنی در 22 خرداد 1385 نیز تجمع دیگری در میدان هفت تیر توسط جنبش زنان برنامه ریزی شود که با خشونت و سرکوب پلیس مواجه شد. از سوی دیگر در همین روز 22 خرداد بود که بعد از انتخابات پُرمناقشه ریاست جمهوری سال 88، بسیاری از مردمی که معترض به از دست رفتن حقوق شهروندی خود بودند برای مطالبۀ رأی شان، اعتراضات مسالمت آمیز خود را شکل دادند، که متاسفانه از سوی نیروهای حکومتی و با خشونت هرچه تمام تر سرکوب شد، اما این اعتراضات به جنبشی متکثر و دموکراتیک در ایران شکل داد که امروز جنبش سبز می نامیم اش. در حقیقت خشونتی که در تجمع 22 خرداد 1385 بر جنبش زنان توسط حاکمیت اعمال گردید، سبب شد که جنبش زنان به انسجام بیشتری دست یابد و کمیپین یک میلیون امضاء را راه اندازی کند، خشونت های اعمال شده بر تجمعات پس از 22 خرداد 1388 نیز سبب شد که جنبش سبز با شبکه سازی های گسترده، تاثیرگذاری خود را در عرصه های مختلف حفظ کند. و در این میان حضور پر شور و گسترده زنان در جنبش سبز، اشتراک جنبش زنان و جنبش سبز را از داشتن «روز»ی مشترک و نمادین ـ به نام 22 خرداد ـ فراتر برد و نشان داد که زنان این بار به میدان مبارزۀ برابری خواهی و حقوق شهروندی در سطحی بسیار وسیع تر، وارد شده اند و خواست های خود را نه تنها در حوزه حقوق برابر(کف مطالبات)، بلکه فراتر از آن، طلب می کنند. حضور زنان در جنبش سبز و حرکت پایا پای آن ها در کنار مردان برای اعتراض به تضییع حقوق شهروندی، برگ دیگری از مشارکت های پر نفوذ زنان در جنبش های اجتماعی را ورق زد. اما چالش هایی را نیز در برابر این دو جنبش قرار داد. چالش هایی که در 2 سال گذشته مورد بحث بسیار قرار گرفته است. اما آنچه سالگرد 22 خرداد امسال را که نمادی مشترک برای جنبش زنان و جنبش سبز است، از سال گذشته متمایز می سازد، حضور جنبش های بزرگ دموکراسی خواهی در کشورهای منطقه است. ظهور این جنبش ها فرصت مغتنمی فراهم کرده تا ما بتوانیم چالش هایی که طی دو سال در جنبش زنان و جنبش سبز به وجود آمده را، از بیرون و از آیینۀ جنبش های منطقه ای، مشاهده کنیم. در حقیقت رشد چشمگیر حضور زنان در جنبش های ضد دیکتاتوری در برخی از کشورهای منطقه، آیینه ای هستند که از درون آن می توانیم چالش های خودمان را بهتر و نمایان تر نگاه کنیم. دو انقلاب اخیر تونس و مصر و همچنین خیزش مردم در مناطق خاورمیانه و شمال آفریقا در کشورهایی همچون یمن ، الجزیره ، سودان ، سوریه و بحرین نشان از حرکت جنبش های جهانی به سوی مبارزه دسته جمعی با دیکتاتوری است. مبارزه های شکل گرفته در کشورهای اسلامی نشان از رشد و بالندگی جوامع انسانی و عدم پذیرش دیکتاتوری از هر نوع، در ساختار جوامع در حال رشد است. انقلاب هایی که کم و بیش می تواند بر رشد دموکراسی و حرکت جنبش های اجتماعی در ایران تاثیر بگذارد. از همین روست که در ادامه سعی دارم به شباهت های میان جنبش های زنان در خاورمیانه و جنبش زنان در ایران و در نهایت ارتباط آنان با جنبش سبز بپردازم و این پرسش را پاسخ گویم که آیا می توان این دو را شبیه یکدیگر دانست؟ و دیگر آن که اساسا چه چالش های پیش روی جنبش های زنان در خاورمیانه وجود دارد. جنبش های زنان در خاورمیانه و بنیادگرایی دینی: میان حرکت و شکل گیری جنبش فمینیستی در کشورهای خاورمیانه و تا حدودی شمال آفریقا، شباهت های زیادی وجود دارد . جنبش های فمینیستی در همه این کشورها همواره در تلاش بوده اند تا مدل و الگوی مبارزاتی خود را خلق کنند که در بسیاری از موارد این مدل ها با فرم غربی تفاوت داشته اند. از سوی دیگر فعالان حقوق زنان در این کشورها همواره در معرض اتهام الگو برداری از فمینیسم غربی بوده اند که در نتیجه، روند رو به رشد جنبش های آنان را همواره با مشکل مواجه کرده است. در واقع در اکثر موارد یکی از مشکلات جنبش زنان در کشورهای جهان سوم و مسلمان، نگاه بدبینانه و نهادینه شده ی جامعه به آنان است. یکی از مشکلات فمینیست ها در این کشورها قرار گرفتن در برابر الگوها و مدل های کلیشه ای از زنان است، مدلی از زن که عموما به عنوان سمبل هویت جامعه و ملت شان مطرح می شوند. همانطور که جایا واردنا می نویسد : "مفهوم فمینیسم همیشه باعث سردرگمی های زیادی در کشورهای جهان سوم شده است. چرا که از نظر سنت گرایان، محافظه کاران سیاسی و حتی بعضی از گروه های چپ، فمینیسم محصول سرمایه داری روبه زوال غرب و بر پایه ی فرهنگ غربی است و از این رو هیچ ارتباطی با زنان جهان سوم ندارد؛ آنها معتقدند که فمینیسم ایدئولوژی زنان بورژوای محلی است که از یک سو زنان را از فرهنگ، مذهب و مسئولیت های خانواده دور و منحرف می سازد و از سوی دیگر آنها را از درگیری های انقلابی و آزادی خواهانه در سطح ملی و عمومی جدا می کند" (جایاواردنا ، 2). شاید از همین رو باشد که در پاسخ به این ضعف فمینیسم غربی در برآورده ساختن نیازها فمینست های جهان سومی، رویکرد جدیدی به نام فمینیسم پست کلنیال و یا جهان سوم شکل گرفت که در واقع رویکرد متفاوت فعالان جنبش زنان در کشورهای جهان سوم به مسائلی چون قومیت ، مذهب و همینطور حقوق زنان در این کشورها بودو راه های جدیدی را پیش روی فعالان حقوق زنان در این کشورها گذارد. همانطور که حامد شهیدیان می نویسد: "بسیاری از طرفداران حقوق زنان که غیر غربی بودند یک رابطه ی دوسویه ای با فمینیسم غربی داشتند. از یک سو تشابهات و همسویی در مشکلات و در آرمان ها این فعالان را با ایدئولوژی مشابه به هم پیوند می داد و از سوی دیگر تفاوت های فرهنگی اجتماعی غیرقابل تغییر آنها از محیط اجتماعی فمینست های غربی، به کار بردن بسیاری از جنبه های تئوری های فمینیسم غربی را با چالش مواجه کرده بود. در کل جهان این نگرانی ها باعث شد که بسیاری جهانی بودن و ارتباط مفاهیم اصلی فمینیسم همچون مردسالاری و سلطه ی مردانه را زیر سؤال ببرند" (شهیدیان ،3 ).
با ۶۲ امتیاز و ۰ نظر فرستاده شده در بخش اجتماعی
نظرات

 


22 خرداد را در کنار اعتراض علیه دیکتاتوری خامنه ای به صحنه ای برای اعتراض علیه حکومت جنایتکار بشار اسد مبدل نمائیم و بر علیه کشتار مردم بی دفاع سوریه اعلام انزجار کنیم و در هر دو جبهه هر دو حکومت آدم کش را درگیر نمائیم و عمر این حکومت های استبدادی را کاهش دهیم..امروز بیش از پیش مردم سوریه به حمایت آزادی خواهانه ی مردم ایران نیاز دارند بیائیم 22 خرداد عکس بشار اسد را در کنار عکس خامنه ای آتش بزنیم و این دو را در جنایتکاری و آدم کشی یکی بدانیم...مرگ بر بشار اسد و خامنه ای جنایتکار
با ۶۱ امتیاز و ۲ نظر فرستاده شده در بخش اجتماعی
نظرات

 


جوانان اصلاح طلب با انتشار بیانیه ای از آحاد مردم خواستند در راهپیمایی سکوت ۲۲ خرداد شرکت کنند و خطاب به مردم ایران اعلام کردند:مردم عزیز ایران، کودتاگران غافلند از اینکه جنبش سبزی که آغاز شده است و سر باز ایستادن ندارد وابسته به فرد نیست، از این روست که رهبران ما را حصر کرده اند، اما ما به آنها نشان دادیم که این حصر نه تنها از اراده مردم نکاسته است بلکه باعث تکثیر رهبران در جامعه شده است. اینک هر ایرانی مسئولانه تر و با اراده ای محکمتر می اندیشد و گام بر می دارد، ما در کنار هم برای رسیدن به خواسته های برحقمان بویژه پایان حصر یاران سبزمان میرحسین موسوی، زهرا رهنورد و مهدی کروبی سکوت نمی کنیم و اعتراض خود را به طرق مختلف ابراز می کنیم . آنها در بخش دیگری از بیانیه خود گفتند:ما دست در دست یکدیگر به خیابان می آییم تا پیمانمان با همدیگر و با زندانیان عزیزمان که در شرایط سخت زندان درکنار ما با صبوری مقاومت می کنند و نیز رهبران سبزمان که هرگز خواست به حق مردم را فدای هیچ مصلحتی نکرده اند و نیز با همه آنان که دلشان برای آزادی و عزت و کرامت انسان می تپد، محکمتر ببندیم. به گزارش کلمه، متن این بیانیه به شرح زیر است: به نام خداوند امید و آگاهی "این رسم دولتی نامشروع است که جز به موافقان خود مجوز راهپیمایی نمی دهد با این حال راهی را که شما ملّت بزرگ ایران برگزیده اید مسدود شدنی نیست و شما خلّاقانه نقش آفرینی خود را در این مسیر متجلّی خواهید ساخت و ما نیز در همه حال تا رسیدن صبح روشن فردا در کنار و همراه شما خواهیم بود." (میرحسین موسوی- مهدی کروبی) دو سال پیش در چنین روزهایی ایران سرشار از شور و شوق و شعف مردم بود، شوری که ریشه در تولد دوباره صداقت و پاکی و راستی در کلام سیاستمداران داشت، شوری که ریشه در امید رسیدن به فضای آزادی اندیشه و بیان داشت، شوری که ریشه در احساس حرمت و کرامت انسانی داشت، شوری که ریشه در حس داشتن حق انتخاب و تعیین سرنوشت داشت، شوری که ریشه در با هم بودن و با هم خندیدن و با هم ساختن داشت، شوری که ریشه در این باور داشت که اگر چه سال هاست تقلب نهاد انتخابات را در چنگال شوم خویش گرفته است اما مردم با حضور پرشور و رای بالای خود نتیجه را آنطور که می خواهند رقم خواهند زد. اما شاید باور نداشتند که این بار تقلب جای خود را به کودتا خواهد سپرد، باور نداشتند که مستان قدرت این بار پرده ها را دریده و برای کسب و حفظ قدرت از هیچ رفتاری ابا نخواهند کرد، باور نداشتند که مزد حضور و تلاششان برای ساختن فردای ایران، زندان و شکنجه و تحقیر و تحریم خواهد بود، باور نداشتند که در فاصله ای اندک پس از انقلاب و جنگ تحمیلی در خیابان های شهرهایی که عزت و آزادی و استقلالشان را با خون عزیزان خود بدست آورده بودند، گلوله و باطوم نصیبشان خوهد شد. باور نمی کردند که پاسخ سکوتشان و گل هایی که برای دعوت به صلح و دوستی به همراه می آوردند باطوم باشد. باور نمی کردند که فرزندانشان در زندان هایی که قرار بود با تعالیم اسلامی خالی از زندانی باشد مورد ضرب و شتم و بی حرمتی و تجاوز قرار بگیرند. باور نمی کردند که ریشه های فساد و تقلب و دروغ اینچنین در تمامی لایه ها نفوذ کرده باشد. آری مردم را چنین مورد انواع اتهامات قرار دادند و توطعه گر خواندند و هزینه های سنگین و جبران ناپذیر بر کشور وارد کردند و اینک پس از دو سال به درستی حرف ها پی برده اند و با این وجود باز هم حاضر به پذیرش راه های عملی مصالحه جویانه برای پایان دادن به این وضع نیستند. مردم بزرگ ایران، خرداد ماه پر حادثه ای برای کشور عزیزمان است، ماهی که تمام حادثه های خوبش حاصل با هم بودن ماست، حاصل ایستادگی و استواری ما و عزممان برای حفظ استقلال و آزادی و کرامتمان، و تمام حادثه های تلخش حاصل زیاده خواهی و بی اخلاقی فرصت طلبان شیفته قدرت و مدهوشانِ ثروت بوده است. خرداد امسال نیز متاسفانه شاهد ثبت رفتار غیرانسانی و دردناک و بی سابقه دیگری در پرونده جنایت کودتاگران بودیم، شهادت هاله سحابی -دختر مبارز و آرام و متین عزت الله سحابی- هاله ای که فرزند مردی از جنس عزت و شرف و اخلاق بود، مردی که به راستی عزت خدا در زمین بود و عمر را جز برای خدمت به مردم و ایران سپری نکرد. هاله ای که همچون پدر هرگز بذر کینه را در دل نکاشت و حتی به آنان که سال ها آرامش را از خانواده آنان دریغ کرده بودند جز محبت روا نداشتند. هاله سحابی در مراسم خاکسپاری پدر به شهادت رسید تا تصویری دیگر از بی شرمی دیکتاتور ها و نیز اوج ترس حاکمیت از مردم را به نمایش بگذارد مردم عزیز ایران، کودتاگران غافلند از اینکه جنبش سبزی که آغاز شده است و سر باز ایستادن ندارد وابسته به فرد نیست، از این روست که رهبران ما را حصر کرده اند، اما ما به آنها نشان دادیم که این حصر نه تنها از اراده مردم نکاسته است بلکه باعث تکثیر رهبران در جامعه شده است. اینک هر ایرانی مسئولانه تر و با اراده ای محکمتر می اندیشد و گام بر می دارد، ما در کنار هم برای رسیدن به خواسته های برحقمان بویژه پایان حصر یاران سبزمان میرحسین موسوی، زهرا رهنورد و مهدی کروبی سکوت نمی کنیم و اعتراض خود را به طرق مختلف ابراز می کنیم . مردم عزیز ما همراه هم در شب ۲۲ خرداد فریاد الله اکبر سر می دهیم، تا آنان که بر قدرت نظامی خویش تکیه کرده اند بدانند که در برابر همه سلاح ها و نیروهایی که بسیج می کنند و در برابر همه زندان هایی که بنا می کنند و در برابر همه خشونت ها و قدرت هایی که اعمال می کنند خدایی هست که بزرگیش در تصور نمی گنجد، خدایی که با ماست و ما تنها از او یاری می جوییم ، خدایی که پیروزی حق بر باطل را در جای جای تاریخ نسل های همه عصرها نشانمان داده است، خدایی که بزرگ و صبور و مهربان است و البته انتقام گیرنده. همچنین ما جوانان اصلاح طلب همراه و همگام با شورای هماهنگی راه سبز امید از مردم ایران می خواهیم که به یاد زنجیره بزرگ انسانی که در خرداد ۸۸ در تعداد زیادی از شهرهای کشور تشکیل شد بار دیگر در کنار هم لبریز از شور و امید به خیابان ها بیاییم و در سکوت فریاد بزنیم که ما استوار ایستاده ایم، ما بیداریم وهر روز آگاه تر و هوشیارتر و پر نشاط تر در مسیر سبزی که برگزیده ایم گام برمی داریم و با تلاش برای گسترش بذرآگاهی در دل لایه های مختلف جامعه به پیروزی نزدیکتر می شویم. ما دست در دست یکدیگر به خیابان می آییم تا پیمانمان با همدیگر و با زندانیان عزیزمان که در شرایط سخت زندان درکنار ما با صبوری مقاومت می کنند و نیز رهبران سبزمان که هرگز خواست به حق مردم را فدای هیچ مصلحتی نکرده اند و نیز با همه آنان که دلشان برای آزادی و عزت و کرامت انسان می تپد، محکمتر ببندیم. جوانان اصلاح طلب ۱۹/۳/۱۳۹۰ بدون دیدگاه
با ۶۰ امتیاز و ۴ نظر فرستاده شده در بخش سیاست
نظرات

 


تنها حقیقت است که می ماند پارک لاله را پارک هاله بنامیم هم وطنان عزیز پرونده مرگ هاله سحابی به خیل پرونده های بی سرانجام مرگ های غم بار و دلخراش گذشته پیوست. اما ما خود نباید این پرونده ها را به فراموشی بسپاریم. به همین خاطربه عنوان یک مادر ایرانی پیشنهاد می کنم ما – و به ویژه شهروندان تهرانی – از این پس پارک لاله را پارک هاله بنامیم.تا هر وقت که نامش را می بریم و یا به راننده ای مقصدمان را میگوییم ، به یاد آوریم این بیداد های مکرر را. هاله خود از مادران صلح بود و همراه و هم دل همیشگی مادران عزاداری که در این پارک گرد می آمدند . حالا ما خود عزادار هاله ایم.
با ۵۶ امتیاز و ۱۶ نظر فرستاده شده در بخش اجتماعی
نظرات

 


ائتلاف دانشجويان سبز دانشگاه های تهران با حمايت از فراخوان شورای هماهنگی راه سبز اميد از همگان دعوت کرده اند که در راهپيمايی ۲۲خرداد شرکت کنند. در پاسخ به دعوت احزاب مختلف خصوصا شورای هماهنگی راه سبز اميد برای حضور در راهپيمايی ۲۲خرداد و دعوت سخنگوی شورا اردشير امير ارجمند برای اعلام نظرات و پيشنهادات در خصوص برنامه ريزی ديگر برنامه های خرداد ماه جمعی از دانشجويان دانشگاه تهران بيانيه ای تحليلی را در اين خصوص منتشر کردند. در بيانيه تحليلی ائتلاف دانشجويان سبز دانشگاه های تهران در مورد راهکارهای جايگزين اعتراضی مواردی ذکر شده است. در بخشی از اين بيانيه آمده است: ما به عنوان ائتلاف دانشجويان سبز دانشگاه های تهران، از فراخوان شورای هماهنگی راه سبز اميد جهت حفظ وحدت جنبش، در هر صورت، حمايت می کنيم. آن هم در شرايطی که فعالان سياسی زندانی رجايی شهر نيز از آن حمايت کرده اند و مردم را به شرکت در ۲۲ خرداد دعوت نموده اند. در ضمن حمايت خود از اين فراخوان ، در پاسخ به دعوت آقای امير ارجمند مبنی بر ارائه پيشنهاداتی در مورد حرکات اعتراضی، موارد را اعلام می داريم. همچنین به گزارش تحول سبز، جمعی از دانشجویان دانشگاه های تهران خواستار حضور همگانی برای ندای الله اکبر در شامگاه پیش از آن و اعتراضی شبانه نسبت به وضعیت موجود شدند. این دانشجویان در بیانیه خود در همین رابطه آورده اند "در آستانه ۲۲ خرداد سالگرد کودتای انتخاباتی سال ۸۸ از همه مردم ایران زمین می خواهیم از پنجشنبه شب نوزدهم خرداد ماه راس ساعت ۱۰ شب بار دیگر بر روی بام خانه‌ها برویم و اعتراضمان را نسبت به همه ظلم‌ها و بی‌عدالتی‌ها و … فریاد زنیم تا در ۲۲ خرداد اعتراضمان را همراه هم در خیابانها انجام دهیم." این دانشجویان شعارهای پیشنهادی خود را نیز، "مرگ بر دیکتاتور"، "زندانی سیاسی آزاد باید گردد"، "ایرانی با غیرت، حمایت، حمایت"، "الله اکبر" و … اعلام کرده و نوشته اند "قرار ما راس ساعت ۱۰ شب روزهای پنجنشبه، جمعه ، شنبه و یکشنبه شب بر فراز خانه هایمان" همزمان جنبش سبز تبریز نیز، در اطلاعیه شماره یک خود آورده است "در آستانه بیست و دوم خرداد و در دو سالگی جنبش سبز، با گرامیداشت یاد ونام شهدای جنبش و احترام و تکریم خانواده ی آنها و تجدید عهد با میر حسین موسوی و مهدی کروبی که به عهد خود با مردم وفادار ماندند و با اعلام همبستگی با آزادگان در بند و خانواده ای آنها که صبورانه رنج و محدودیت های غیر قانونی را تحمل می کنند، همراه و همگام با زندانیان سرافراز زندان رجایی شهر و شورای هماهنگی راه سبز امید از مردم تبریز دعوت می کنیم در روز ٢٢ خرداد در مسیر فلکه ی دانشگاه تا تقاطع ۱٣ آبان در راه پیمایی سکوت شرکت نمایند . نمود عینی این حضور تبلور اراده معطوف به مبارزات مدنی و بدون حشونت است و در این راه وحدت با تمام احزاب ، گروه ها و شخصیت ها که در چارچوب خواسته های مردم و در راستای حق تعین سرنوشت حرکت می کنند نوید بخش انسجام جنبش سبز و گذار منطقی به فرایندی است که در آن مردم با تعلق به هر طیف و طبقه و فارغ از تفاوت های دینی ،زبانی ، فرهنگی و…از ماحصل این اتحاد و خرد جمعی منتفع خواهند شد."
با ۵۴ امتیاز و ۱ نظر فرستاده شده در بخش اجتماعی
نظرات

 


سحام نیوز: ائتلاف دانشجویان سبز دانشگاه های تهران با حمایت از فراخوان شورای هماهنگی راه سبز امید از همگان دعوت کرده اند که در راهپیمایی ۲۲خرداد شرکت کنند. در پاسخ به دعوت احزاب مختلف خصوصا شورای هماهنگی راه سبز امید برای حضور در راهپیمایی ۲۲خرداد و دعوت سخنگوی شورا اردشیر امیر ارجمند برای اعلام نظرات و پیشنهادات در خصوص برنامه ریزی دیگر برنامه های خرداد ماه جمعی از دانشجویان دانشگاه تهران بیانیه ای تحلیلی را در این خصوص منتشر کردند. به گزارش تحول سبز، در بیانیه تحلیلی ائتلاف دانشجویان سبز دانشگاه های تهران در مورد راهکارهای جایگزین اعتراضی مواردی ذکر شده است. در بخشی از این بیانیه آمده است: ما به عنوان ائتلاف دانشجویان سبز دانشگاه های تهران، از فراخوان شورای هماهنگی راه سبز امید جهت حفظ وحدت جنبش، در هر صورت، حمایت می کنیم. آن هم در شرایطی که فعالان سیاسی زندانی رجایی شهر نیز از آن حمایت کرده اند و مردم را به شرکت در ۲۲ خرداد دعوت نموده اند. در ضمن حمایت خود از این فراخوان ، در پاسخ به دعوت آقای امیر ارجمند مبنی بر ارائه پیشنهاداتی در مورد حرکات اعتراضی، موارد را اعلام می داریم. متن کامل این بیانیه به شرح زیر می باشد: بسمه تعالی اکنون در آستانه دومین سالگرد کودتای انتخاباتی و تولد جنبش سبز، در مسیری که در طی این دو سال طی نموده ایم، تجارب گوناگونی بدست آورده ایم که موقعیت آتی جنبش بی گمان در گروی استفاده صحیح و هوشمندانه از این تجارب ، گذر از نقاط ضعف و تکیه بر نقاط قوت خواهد بود. جنبش سبز در طی این دوسال، از بعدازظهر شنبه ۲۳ خرداد ۸۸ تا بعدازظهر شنبه ۱۴ خرداد ۹۰ ( گرامیداشت سومین روز شهادت هاله سحابی) در مقابل حسینیه ارشاد، در مناسبت های زمانی متنوعی ، تجمع خیابانی را در اشکال گوناگون تجربه نموده است که مهمترین آنها به لحاظ جمعیت شرکت کننده و حوادث رخ داده عبارت اند از : راه پیمایی میلیونی ۲۵ خرداد ۸۸، شنبه سیاه ۳۰ خرداد ۸۸، ۱۸ تیر ۸۸ ، روز قدس ، ۱۳ آبان ۸۸ ، تشییع جنازه آیت الله منتظری آذر ۸۸، عاشورای ۸۸، ۲۲ بهمن ۸۸، اولین سالگرد کودتای انتخاباتی، ۲۵ بهمن ۸۹، سه شنبه های اعتراضی اسفند ۸۹ و مراسم سحابی ها خرداد ۹۰٫ این ها نمونه هایی از اعتراضات خیابانی جنبش سبز در طی این ۲ سال است. اکثریت موارد فوق از الگوی تقریبا مشابهی پیروی می کنند.در تحلیل این تجمع ها می توان گفت بدون شک تجمعاتی که که از سوی آقایان موسوی و کروبی اعلام یا از آن حمایت می شد، در مقایسه با سایر دعوتها، از استقبال گسترده تر مردمی و موفقیت بیشتری برخوردار بود. به استثنای ۲۵ بهمن، می توان گفت سایر تجمعات فوق الذکر بر اساس ترتیب تاریخی از ابتدا تاکنون روند فرسایشی داشته و هر یک نسبت به گذشته خود موفقیت کمتری داشته است. یکی از علل این فرسایش را میتوان در روش ثابت و عدم توجه به ارائه راهکارهای خلاقانه در حرکات اعتراضی دانست که در اثر آن طرف مقابل نیز به راحتی توان برنامه ریزی، آماده سازی و مقابله با چنین حرکاتی را کسب کرده و به راحتی می تواند این حرکات را در نطفه خفه کند و از تشکیل هسته های اولیه و مجتمع شدن مردم جلوکیری نماید. علی الخصوص پس از ۲۵ بهمن ماه ۸۹ (که درمقابل خیل عظیم مردم غافلگیر شده، آمادگی رویارویی با چنین وضعیتی را نداشتند و جنبش را مرده می پنداشتند) و همزمان با تشدید درگیری های درون حکومتی, نوع و شیوه برخوردها نیز تغییر کرده است. در حوادث روزهای اخیر، در سه روز مراسم سحابی ها، تشدید برخوردها به روشنی مشهود بود. شدت برخوردها، و پرده دری نیروها در جلوه گر ساختن خشونت، بی سابقه و کم نظیر بود. به شکلی که پیش از شکل گیری هر حرکتی ، تعداد زیادی را دستگیر کرده و با ضرب و شتم و ارعاب، مردم را متفرق می ساختند.کاربرد چنین روش هایی در تجمعات آینده از جمله ۲۲ خرداد آتی، دور از انتظار نخواهد بود. بنابراین پیش از هر دعوتی، باید نسبت به جزئیات حرکت، پیش بینی رخدادهای احتمالی و سنجش هزینه – فایده یک حرکت برای جنبش ارزیابی مناسب صورت گیرد. لذا با توجه به این تفاسیر ما بر این اعتقادیم که فراخوان راه پیمایی سکوت در راستای همان حرکات یکنواخت گذشته می باشد. راه پیمایی سکوت در شرایطی می تواند نشان دهنده قدرت و بیان کننده مطالبات یک جنبش باشد که امکان حرکت آزادانه و مسالمت آمیز مردم وجود داشته باشد تا مردم بتوانند مجتمع شده و خیل عظیم شرکت کنندگان در سکوت بتواند نشان دهنده قدرت و وزن اجتماعی آنان باشد. مثال مناسب این واقعیت، راهپیمایی شکوهمند ۳ میلیونی در ۲۵ خرداد ۸۸ است. در آن روز امکان حرکت آزادانه و مسالمت آمیز مردم وجود داشت، بنابراین راه پیمایی سکوت نیز ممکن شد. اما امروز در شرایطی که طرف مقابل به هیچ وجه اجازه اجتماع مردم و حرکت آزادانه آنان را نمی دهد و به اشکال مختلف از جمله دستگیری، ضرب و شتم و متفرق ساختن مردم از طریق گاز اشک آور، ارعاب، باتوم، حرکت موتورها و .. سعی در خفه کردن تجمع در نطفه دارد ، راه پیمایی سکوت نمی تواند اعلام حضوری برای جنبش تلقی شود. در چنین وضعیت امنیتی، اگر مجال کوچکی برای مردم حاصل شود، در آن فرصت اندک تا حدودی مجتمع شده و با سر دادن شعار حضور خود را اعلام می کنند و پس از مدت کوتاهی باز با حملات نیروهای امنیتی، متفرق می شوند. فیلم هایی که عموما از تجمعات مردمی به رسانه های مختلف مخابره می شود، گزارشی از همین مجال های کوتاه مردم در میانه تعقیب و گریز است. و اگر قرار باشد که مردم در همین مجال های کوتاه نیز سکوت پیشه کنند، تجمع آنان نمود بیرونی نخواهد داشت و تنها ثمره تجمع، دستگیری و مضروب شدن شرکت کنندگان خواهد بود . ما به عنوان ائتلاف دانشجویان سبز دانشگاه های تهران، از فراخوان شورای هماهنگی راه سبز امید جهت حفظ وحدت جنبش، در هر صورت، حمایت می کنیم. آن هم در شرایطی که فعالان سیاسی زندانی رجایی شهر نیز از آن حمایت کرده اند و مردم را به شرکت در ۲۲ خرداد دعوت نموده اند. در ضمن حمایت خود از این فراخوان ، در پاسخ به دعوت آقای امیر ارجمند مبنی بر ارائه پیشنهاداتی در مورد حرکات اعتراضی، موارد زیر را اعلام می داریم : ۱) ابتکار و خلاقیت جنبش در طرح حرکات اعتراضی جدید و متفاوت با گذشته، می تواند ثمرات بسیاری در پیشبرد جنبش داشته باشد. از جمله طرف مقابل را غافلگیر کرده و تا زمانی که بتواند عکس العمل مناسب را نشان دهد، فرصت مناسبی برای حضور و بیان مطالبات جنبش فراهم خواهد آورد. به عنوان مثال یکی از پیشنهادات ما در این زمینه تحصن مراجع و علمای سبز در یکی از اماکن مقدس و پیوستن مردم به ایشان است. در چنین حرکتی صدای جنبش از طرف نهاد دین مطرح شده و حصن حصین روحانیت از تحمیل هزینه های سنگین بر مردم و بدنه جنبش محافظت می نماید . هم چنین در صورت برخورد شدید و وحشی گری نیروهای حکومت، هزینه بسیار سنگینی بر نظام و نیروهای امنیتی وارد خواهد آمد. پس از ۲ سال مقاومت بی امان دانشجویان و مردم، دستگیری های بی شمار، مضروب و مجروح شدن تعداد زیادی از مردم و کشته شدن بهترین فرزندان این ملت خواسته دانشجویان از علما و روحانیت خصوصا آیات عظام صانعی، بیات زنجانی ، دستغیب و … این است که به شکل عملی وارد صحنه شده و از حقوق ملت و آبروی دیانت صیانت نمایند. بی شک حاکمیت نمی تواند آنچه بر فرزندان این ملت از انواع توهین ها ، شکنجه ها، تجاوز و … روا داشته با این بزرگان روا دارد و هر چه کند بیش از پیش آبروی نداشته خویش را بر باد داده است. ۲) زمانی که آقایان موسوی و کروبی خارج از حصر بودند، هر زمان که از تجمعی حمایت و یا مردم را دعوت می نمودند خود نیز در آن تجمع شرکت می نمودند و همین شرکت و حضور آنان بود که جمعیت زیادی از مردم را به شرکت ترغیب می نمود. اکنون که ایشان مظلومانه در حصر خانگی به سر می برند، انتظار ما این است که فعالان سیاسی و اعضای احزاب اصلاح طلب خصوصا روحانیون، در صف اول شرکت کنندگان حاضر باشند و دوشادوش مردمی که دو سال زیر شدیدترین فشارها مقاومت نموده اند حضور یابند و با اعلام حمایت از فراخوان شورای هماهنگی، مردم را به شرکت ترغیب نمایند. ۳) مفهوم مبارزه مسالت آمیز و مقاومت مدنی باید برای مردم و حتی سیاسیون و فعالان جنبش تبیین شود و راهکارهایی جدید و خلاقانه متناسب با شرایط ایران در این مسیر پیش بینی گردد. متاسفانه به نظر می رسد که در ۲ سال اخیر مفهومی کاملا غریب و متفاوت از مبارزه مسالمت آمیز در اذهان شکل گرفته است. معنای مبارزه مسالمت آمیز ترس و فرار در هر موقعیت خطرناکی نیست، بلکه ایستادن و مقامت کردن اما خشونت به خرج ندادن است. این مفهوم احتیاج به تمرین و درک کردن دارد. گاندی معلم بزرگ عدم خشونت می گوید: « عدم خشونت و بزدلی با یکدیگر سازگاری ندارند. عدم خشونت واقعی بدون داشتن بی باکی و نترسی کامل و تزلزل ناپذیر غیرممکن خواهد بود. مقاومت مسالمت آمیز روش بدست آوردن حقوق از راه تحمل رنج شخصی است. مثلا حکومت قانونی وضع کرده است که شامل من هم می شود و من آن را دوست نمی دارم. اگر این قانون را اطاعت نکنم و کیفری را هم که برای این سرپیچی تعیین شده بپذیرم، نیروی روحی خود را به کار برده ام. اگر نمی دانیم چگونه با نیروی تحمل رنج یعنی با سلاح عدم خشونت از خودمان، زنانمان و اماکن مقدسمان دفاع کنیم، بهتر است اگر مرد هستیم دست کم بتوانیم با خشونت از اینها دفاع کنیم. من خشونت را هزاران بار به نامرد ساختن تمامی یک ملت و یک نژاد مرجح می شمارم. نظریه عدم خشونت هرگز نمی پذیرد که از مقابله با خطرات بگریزیم و عزیزان خود را بلادفاع رها کنیم. میان اعمال خشونت و گریز بزدلانه، مسلما من خشونت را بر بزدلی ترجیح می دهم. و میان خشونت و ایستادگی بدون خشونت و تحمل رنج شخصی، دومی را برمی گزینم.» و این گریز و بلادفاع رها ساختن عزیزان، کاری است که ما همیشه انجام می دهیم. آنها هجوم می آورند، همه می گریزند و کسانی به دام می افتند، همه می نگرند و گویی هرگز با یکدیگر نبوده اند، می گریزند. این مسالمت نیست. یا باید سلاح عدم خشونت را برگزینیم، مردانه و همگی در کنار یکدیگر بایستیم ، مقاومت کنیم ، هزینه آن را نیز بپردازیم یا ما نیز چون آنان شده، خشونت به خرج دهیم و مقابله به مثل کینم.گزینه دیگری در مبارزه وجود ندارد. یادمان باشد که گاندی به عنوان معلم مکتب عدم خشونت اولین کسی بود که همواره می ایستاد، مقاومت می کرد و مثال عینی تحمل رنج بود.تنها کسانی می توانند به مردم دست خالی تحت خشونت، درس مسالمت و عدم خشونت در عین مقاومت را دهند که خود در کنار مردم و دوشادوش آنان آماج خشونت باشند، اما دست به خشونت نزنند و با تحمل رنج، الگوی مقاومت مسالمت آمیز باشند. در پایان، علی رغم ذکر تمامی نکات فوق و با امید به این که این پیشنهادات مورد بررسی قرار گیرد و در آینده جنبش موثر افتد، اعلام می داریم که ما به تصمیم جمعی جنبش سبز و شورای هماهنگی راه سبز امید متعهد خواهیم بود و در هر برنامه ای که آن شورا در مناسبت های پیش رو اعلام نماید، حضور خواهیم یافت و تمامی مردم و دانشجویان را نیز به شرکت در این حرکت اعتراضی دعوت می نماییم. « ما زنده به آنیم که آرام نگیریم موجیم که آسودگی ما عدم ماست »
با ۵۳ امتیاز و ۳ نظر فرستاده شده در بخش اجتماعی
نظرات

 
شما این خبرنامه را به این دلیل دریافت می کنید که ایمیل شما پس از تایید وارد لیست دریافت کنندگان شده است. برای لغو عضویت از این خبرنامه به این لینک مراجعه کنید یا به unsubscribe@balatarin.com ایمیل بزنید. با فرستادن این خبرنامه به دوستان خود آنها را تشویق کنید که عضو این خبرنامه شوند. برای عضویت در این خبرنامه کافی است که به subscribe@balatarin.com ایمیل بزنید. برای دریافت لیست کامل خبرنامه های سبزنامه به help@sabznameh.com ایمیل بزنید.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر

خبرهاي گذشته