-----------------------------
همه خبرها و ديدگاهاي سانسور شده و پشت فيلتر جمهوري اسلامي مانده را يكجا و بي درد سر در "هستي نيوز" بخوانيد... http://groups.google.com/group/hasti-news/
به : دادستان تهران از : یکی از ستم دیدگان عصر عاشورای 89،همسر سید مصطفی تاجزاده شاکی از کودتاگران انتخاباتی، آزاده ممنوع الملاقات در قرنطینه اوین بسم الله الرحمن الرحیم انا اشهد بانک انت الله لارافع لما وضعت ولاواضع لما رفعت و لامعزّ لمن اذللت و لامذلّ لمن اعززت لامانع لمااعطیت و لا معطی لما منعت انت الله لا اله الّا انت
سلام آقای دادستان! می گویم انسان این ادعیه را که می خواند واقعا به درک و بصیرتش خیلی کمک می شود. انگار دائم یادش می آید که از کجا آمده و به کجا می رود و تدبیر امور به دست کیست. و براثر تداوم این یادآوری ها کبر و غرور برش نمی دارد که انا ربکم الاعلی!!! حالا در بلاد کفرستان که بعضی فرمایشات می کنند که خدا ندارند و دین ندارند و به آخرت یقین ندارند حرجی بر بعضی حاکمان و قاضیان نیست که به غلط حکم می رانند و ظلم می گسترانند اما در این بلد امن که نام ایرانیش با اسلام پیوندی جاودانه یافته از همان سال های پس از رحلت پیامبر اکرم (ص) و پیروزی مردمی ترین انقلاب نام اسلام را برپیشانی حکومتش به اختیار مردمی که به قانون اساسی اش رأی آری دادند، حک کرده است، چگونه در این دیار ظلم می شود و قاضی آخ نمی گوید از درد وجدان؟ و دادستان اخم وانمی کند در برابر مظلومان دادخواه؟ آقای دادستان! تصور نکنید من وقتی از شدت اندوه مظالمی که بر خواهران و برادران و فرزندانم می رود لب به شکایت می گشایم خدای ناکرده همسرجان را فراموش کرده ام. نه خدای نخواهد که عهدی را که ما در پیشگاه امام راحل با هم بستیم برای ماندن با یکدیگر تا دم مرگ، با این موج ها که همۀ برآیندش کف هایی بر روی این دریای گسترده معرفت و آگاهی مردم است، فراموش کنم و بی داد بر دیگر شهروندان همه ستمی را که بر این سید مظلوم خدا روا می دارید از یادم ببرد. نه هرگز. من همه این بی قانونی ها و جور و ستمی که به او می رود در همه جا فریاد می کنم تا کوس رسوایی منافقان ریاکار را که سجاده شان در پای قدرتمداران پهن شده و سجده گاهشان گذرگاه مزوّران دغلکار است و عمرشان چراگاه شیطان، به گوش فلک برسانم. این تکلیف شب و روز من است به عنوان همسر یک آزاده دربند که همه زندگیش خدمت صادقانه است و بی تکلّف زیستنش گذران عمر در زندان ستم را برایش سهل کرده و می کند حتی اگر همان جیره های روزانه را هم قطع کنید. مصطفی را از گرسنگی نترسانید که با روزه داریش به سخره تان می گیرد و از تنهایی نهراسانید که تجربه 118 روزه در سلول کودتاگران او را آبدیده کرده است. می دانم که می دانید و عِرض خویش و زحمت ما نمی دارید اما عِرض خویش با همین ممنوعیت ها و محدودیت ها برده اید. شما یا هر کس که حکم به این تخلفات داده است. عِرضی نمانده برای دستگاه قضا وقتی که همسر دلبند من بیش از یک ماه است که نتوانسته با همسر و فرزندان و پدرو مادر پیر و بیمارش صحبت کند و از وضعیت جسم بیمارش خبر دهد. و نتوانسته آنان را ملاقات کند نه حضوری و نه کابینی و نتوانسته حتی دوران محکومیتی را که کودتاگران برایش تدارک دیده اند، در بند عمومی بگذراند. عِرضی برایتان نمانده و شما همه این بی آبرویی ها را با رندی پشت یاوه سرایی های کیهان نویسان مکّار پنهان می کنید غافل از آن که باد که بیاید همه این غبارها کنار خواهد رفت و رسوایی به بار آمده برای همه ناظران آشکار خواهد شد. برای ما که آشکار است و برای هر صاحب درکی که همه دل و جان و ایمان را به صاحبان قدرت نفروخته و فریب خورده دغل کاری کودتائیان نشده است. برای دیگران هم با یک فوت خدا حقایق آشکار خواهد شد برادرجان! آقای دادستان! می دانید که انسان ها هر یک آستانه تحملی دارند. و این آستانه که پایین بیاید عواقبی دارد. می دانید که ما هم انسانیم و خالقمان از آهن و پولادمان نساخته است. می دانید که می دانیم همه این بی قانونی ها از کجا نشأت می گیرد. خوب است به آن آقایی که این ایام را به گفته همسرجان باید در توبه و انابه و اعتکاف بگذراند و حلیّت طلبی از مردمی که حقشان را ضایع کرده بفرمایید که به جای تعیین تکلیف کردن برای قوه قضائیه که باید مستقل باشد و امر به قاضی برای شدّت به جای عدالت در نماز جمعه، باز هم به تقاضای رئیس ستاد انتخابات دولت اصلاحات گزارش مستندی از وضعیت ساده زیستی اش به مردم حاضر در صحنه بدهد که غم نان را به اندوه پایمال شدن حکم خدا فراموش می کنند. و به جناب آقایان قضات معدود منتصب برای صدور احکام فله ای و فرمایشی نیز بفرمایید که به جای گوش سپاری محض به فرمان از ما بهتران کمی هم یاد قیامت باشند و عالم را محضر خدا بدانند و حل مشکلات زندگی شان را به جای سپردن به دست بنده خدا به دست توانای خداوندگارشان بسپارند. و این سؤال ما را هم پاسخ بدهید که مگر در این دستگاه قضائی ما قحط القاضی است که همه پرونده های سیاسی به دست این سه قاضی خاص سپرده می شود؟!!! آقای دکتر امیدوارم در اسرع وقت امکان تماس و ملاقات همسرم فراهم شود تا ما بتوانیم مستقیما از صحت و سلامتش آگاه شویم و امیدوارم شما که باید دادستان ما باشید، حواستان باشد که هر هزینه ای برای دستگاه قضائی و نظام مورد نظرتان که انگار با نظام مورد نظر ما که همان نظام تعریف شده در قانون اساسی است فرق دارد، از رفتار غیرقانونی شما مترتب خواهد شد و خودتان باید پاسخ گو باشید. حسبنا الله ونعم الوکیل فخرالسادات محتشمی پور بیست و هفتم محرم الحرام 1432 برابر با دوازدهم دی ماه 1389
جمعی از رزمندگان و پزشکان تیم های اضطراری جنگ هشت ساله با نوشتن نامه ای با محکوم کردن بازداشت بر اساس اظهار عقیده، خواستار آزادی علی شکوری راد شدند. در این نامه پزشکان با محکوم کردن بازداشت افراد بخاطر بیان عقیده بر آزادی سریع علی شکوری راد تاکید کرده اند. پیش از این نیز انجمن اسلامی پزشکان و تعدادی از دندانپزشکان و استادان دانشگاه با ارسال نامه ای خواستار آزادی این عضو جبهه مشارکت شده بودند. علی شکوری راد هجده آذرماه در پی انتشار اظهاراتش در برخی از سایت ها و انتساب اظهارات وی به ریاست قوه قضائیه، و نیز طرح مطالب خلاف واقع علیه جمهوری اسلامی ایران که به موجب قوانین جرم تلقی می شود، در روز جاری (پنجشنبه ۱٨ آذر) نامبرده احضار و به اتهام تبلیغ علیه نظام و نشر اکاذیب تحت تعقیب قرار گرفته و پس از انجام تحقیقات و با توجه به پرونده و اتهامات قبلی با تشدید قرار، بازداشت و به زندان معرفی شد.
متن این نامه بشرح زیر است: «بسم الله الرحمن الرحیم» دکتر علی شکوری راد استاد دانشگاه، پزشک متخصص و رزمنده دفاع مقدس که سالها سابقه خدمت صادقانه به نظام جمهوری اسلامی دارد و بعنوان عضو هیئت علمی به آموزش دانشجویان و ارائه خدمات درمانی به بیماران محروم در بیمارستان سینا مشغول بوده است مجددا در محل کار در بیمارستان ودر حین خدمت به بیماران بازداشت شده است. ما رزمندگان و پـزشکان تیمهای اضطراری دوران دفاع مقدس دستگیـری اشخاص به دلیل اعلام مواضع و اظهار عقیده را محکوم مینمائیم و خواهان آزادی هر چه سریعتر ایشان میباشیم. 1- دکتر محمد رضا ظفرقندی 2-دکتر سید تقی نوربخش 3-دکتر سعید سمنانیان 4-دکتر محمدرضا واعظ مهدوی 5-دکتر مرتضی خیرآبادی 6-دکتر جعفر قائم پناه 7-دکتر حسین علمدار ساروی 8-دکتر سیدرضا رئیس کرمی 9-دکتر ایرج حریرچی 10-دکتر علیرضا فرزاد 11-دکتر منصور نصیری کاشانی 12-دکتر محمدعلی صدیقی گیلانی 13-دکتر مجتبی سالاریفر 14-دکتر محمد بیات 15-دکتر علی غفوری 16-دکتر محمدصادق احمد آخوندی 17-دکترایرج نجفی 18-دکتر کاظم آشفته یزدی 19-دکتر احمد علی نوربالا 20-دکتر میر مصطفی سادات 21-دکتر محمدجعفر اقبال 22-دکتر امیررضا رکن 23-دکتر علیرضا کریمی یزدی 24-دکتر سید رسول میرشریفی 25-دکتر نصرت اله عشقیار 26-دکتر وحید ضیائی 27-دکتر فرامرز فلاحی 28-دکتر زهرا احمدی نژاد 29-دکتر عباس ربانی 30-دکتر یاسین بنی طرفی 31-دکتر محمدرضا مظفری 32-دکتر محمدرضا سعیدی 33-دکتر ابوالفضل سروش 34-دکتر فریدون معماری 35-دکتر علی محمد حاجی زینعلی 36-دکتر عباس بصیری 37-دکتر محمد علی اشرف مدرس 38-دکتر عبدالله قربان زاده 39-دکتر حسین افشار 40-دکتر بهمن سراج 41-دکتر مهدی شهرابی 42-دکتر محمدرضا روح الهی 43-دکتر حسن میرصالحیان 44-دکتر مسعود فلاحی نژاد 45-دکتر جواد سلیمی 46-دکتر مجید معینی 47-دکتر سید محمد قدسی 48-دکتر محمد قاسم محسنی 49-دکتر قاسم میقانی 50-دکتر حسن رزمی 51-دکتر احمد سوداگر 52-دکتر سیدجلال پورهاشمی 53-دکتر محمدسعید شیخ رضائی 54-دکتر فرزاد پیروزمند 55-دکتر حبیب حاجی میرآقا 56-دکتر محمدرضا شریفیان 57-دکتر مهدی قندهاری 58-دکتر علی کاظمی سعید 59-دکتر محمد رضا محمدی 60-دکتر خسرو صادق نیت 61-دکتر مرتضی تقوی 62-دکتر حمید کرمانشاه 63-دکتر ابوالفضل علوی 64-دکتر امیر حسین کامبوزیا 65-دکتر مهدی عاشوری 66-دکتر ابوالفضل شجاعی فرد
فخرالسادات محتشمی پور که بیش از یک ماه است از همسرش بی خبر است با ابراز نگرانی از وضعیت سلامت همسرش رئیس قوه قضائیه و مقامات فضائی را مسئول عواقب فشارها و سختگیری ها بر همسرش می داند و می گوید: من پیش از این هم گفته بودم که همسرم را گروگان گرفته اند و اتهام و جرم و دادگاه و حکم قاضی همه شوخی های بی مزه ای هستند که در تاریخ قضای ایران خواهند ماند و صاحبان اندیشه و تفکر را مکدّر خواهند ساخت. به گزارش تحول سبز ، وی که پیش از این ناقل سخنان سید مصطفی تاجزاده در ملاقات های کابینی هفتگی بود از این که مدتی است نمی تواند مردم را در جریان این سخنان بگذارد، ابراز تأسف کرد و گفت : من تردید ندارم که هر زمان ایشان بتوانند ارتباطی برقرار کنند ناگفته های زیادی را بیان خواهند کرد هرچند که پیش از این هم مطالب بسیاری را به امانت گذاشته اند که به تدریج منتشر شود از جمله مطالبی که در یکی از ملاقات های کابینی به دنبال یکی از فرمایشات آقای جنتی در یکی از خطبه های نماز جمعه در مورد ساده زیستی شان گفتند این بود: آقای جنتی که اینقدر ادعای ساده زیستی دارند خوب است به مردم که محرمند و ولی نعمتند گزارشی از تعداد سفرهای دولتی که رفته اند و ماشین های دولتی که تاکنون گرفته اند و حقوق دریافتی شان از خزانه دولت را بدهند تا فرمایشاتشان مستند شود. محتشمی پور گفت: من در عین حال که وضعیت حقوقی همسرم را پیگیری می کنم اجازه نمی دهم کسانی که همسرم علیه شان شکایت کرده است با مصونیت قضایی هم از محاکمه فرار کنند و هم این فرزند امام و انقلاب را تحت فشارهای مضاعف قرار دهند. من برای سلامت همسرم نگرانم و مسئولیت ایجاد هرگونه مشکل برای ایشان را متوجه دستگاه قضایی و نیز قرارگاه ثارالله می دانم که هنوز در مورد رفتار با همسرم از ایشان استعلام می شود.
مریم شربتدار قدس، همسر فیض الله عرب سرخی در نامه ای خطاب به مراجع تقلید و علمای عظام نوشت: شما را به خدا با زندانیان وقایع اخیر و خانواده هایشان دیدار کنید و در فضایی امن به درد دلهایشان گوش کنید و آن گاه ارشاد فرمایید که آیا هتاکی و پرده دری و بازی با عرض و آبروی مردم ، مشروع است؟ آیا شما به عنوان عالمان دین این مظالم و جنایات را مغایر با دین نمی دانید؟" متن این نامه به شرح زیر است:: بسمه تعالی محضر مبارک آیات عظام، مراجع عالی قدر، علمای اعلام و فقهای گرانقدر اسلام سلام علیکم حقیر، مریم شربتدار قدس، همسر و مادر آزادگان در بند، فیض الله و فاطمه عرب سرخی هستم. آنچه باعث شد جسارت کرده به پیشگاه شما بزرگوران نامه ای تقدیم دارم، نه اسارت و ظلمی ست که بر خانواده ای پایبند به اصول و ارزش های اسلام و نظام جمهوری اسلامی با شهیدان بسیاری در راه خدا رفته است، بلکه به عنوان فردی که همواره با توصیه های بزرگان دینی، به خصوص امام راحل، قبل و بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، سعی داشته ام مسیری جز حق انتخاب نکنم، بهتر دیدم دغدغه ها و نگرانی هایی را که امروزه گریبان گیر قشر عظیمی از مردم شده است با شما در میان گذارم. آن گونه که از ایام کودکی به یاد دارم، همواره به ما آموخته اید برای دنیا خصوصا دنیای دیگران، آخرت خود را نفروشیم و همیشه حق را بگوییم اگرچه به مذاق عده ای خوش نیاید. سعی کرده ام توصیه های شما را همواره آویزه ی گوش خود نمایم که این دنیا فانی و نابود شدنی بوده و آنچه می ماند، سرای باقی ست پس انسان عاقل، بقا را فدای فنا نمی کند تا در دادگاه الهی قادر به پاسخ گویی باشد. دیشب شاهد صحنه هایی در رسانه ی ملی بودیم که اگر کسی شیعه ی واقعی علی (ع) باشد، از رنج و عذاب نتوانسته شب را به راحتی صبح نماید. آیا بهتر نیست که اگر واقعا قصد شفاف سازی و روشن گری در موضوعی باشد، طرفین بتوانند در شرایطی مساوی به گفت و گو و مناظره پرداخته و با ارائه ی اسناد و مدارک خود در امنیت کامل، قضاوت را به ملت هوشیار واگذارند؟ آیا این شرعی و انسانی ست که رسانه ای با پشتوانه های دولتی بتواند هر چه می خواهد سیاه نمایی کرده و با توهین و تهمت به عده ای با نام و آبروی آن ها بازی کند و در حالی به تهییج و تشویش اذهان عمومی بپردازد که طرف مقابل هیچ گونه امکان و فضایی برای دفاع از خود ندارد و عجبا که من ِ نوعی نیز حتی با نوشتن این نامه در معرض خطر احضار و بازجویی به اتهام اقدام علیه امنیت ملی و تشویش اذهان عمومی قرار گیرم. متاسفانه عده ای اسلام را ابزار برآورده شدن خواسته های خود کرده و از دین به عنوان سلاحی برنده استفاده می کنند، تا تیشه بر ریشه ی اسلام و نظام مقدس جمهوری اسلامی زنند و مقابله با این رفتارهای شیطانی فقط از شما بر می آید که خوشبختانه هنوز هم مردم، مشتاق شنیدن رهنمودهایتان هستند که تبیین فرمایید آیا حبس و شکنجه و اینگونه رفتارهای خشن مورد تأیید شرع مقدس است؟ بزرگواران! آیا اسلام و شرع می پسندد جوانانی از این مرز و بوم تنها به اتهام اینکه افکار و عقایدشان مغایر و متفاوت با سلیقه های برخی از مسئولین است، ماه ها و سال ها در انفرادی و زندان ها، دور از خانواده و همسران خود باشند؟ افراد و بخصوص جوانانی که علاوه بر دست و پنجه نرم کردن با انواع کمبودها و بیماری های درون زندان حتی از تلفن زدن هم محرومند و بیش از یک سال است تنها هفته ای یک بار به مدت ۲۰ دقیقه آن هم از پشت شیشه ها می توانند عزیزان خود را ببینند. مراجع بزرگوار روزگاری در مقابل حکومت ستمشاهی قیام کردیم، با این امید که دیگر شاهد ظلم و بی عدالتی نباشیم و خاطرم هست که همواره این حدیث شریف را فریاد می کردیم “الملک یبقی مع الکفر و لایبقی مع الظلم” و اینک به کجا رسیده ایم که باید شاهد رها ساختن منافقین و براندازان واقعی بوده و مصلحان و منتقدان دلسوز را در بند ببینیم و متأسفانه در این راه هر گونه تهمت، افترا، توهین و تحقیر نیز جایز می گردد. چه شده است ما را؟ مگر ما شیعه ی همان امام عادلی نیستیم که حتی کشیدن خلخال از پای زن یهودی را هم بر نمی تابید؟ مگر ما امت همان پیامبری نیستیم که هنگام پیروزی مرتب هشدار می داد که مباد با اسیران تندی و درشتی شود؟ مردان خدا! خدا را، خدا را، نگذارید بیش از این جفا بر اسلام شود که در این مذبح عظیم اولین و بزرگ ترین قربانی، اسلام است. آیا نباید نگران بود چنانچه این گردونه هم چنان به چرخش ناصواب خویش ادامه دهد، فردا روزی نیز یک به یک نام شریف شما را مانند دیگر خدمتگزاران صدیق این نظام از آن خارج ساخته و این بلای خانمان سوز، دامنگیر شما بزرگان نیز شود؟ شما را به خدا با زندانیان وقایع اخیر و خانواده هایشان دیدار کنید و در فضایی امن به درد دلهایشان گوش کنید و آن گاه ارشاد فرمایید که آیا هتاکی و پرده دری و بازی با عرض و آبروی مردم ، مشروع است؟ آیا شما به عنوان عالمان دین این مظالم و جنایات را مغایر با دین نمی دانید؟ شما را به خدا، به مسئولین هشدار دهید که خدای ناکرده اگر پایه های نظام سست شود دیگر سنگ بر سنگ بند نمی شود و این پایه ها با قانون گریزی، ظلم و ستم، توهین و ارعاب ضعیف می شود و می لرزد، نه با اندیشه های حق خواهی و اصلاح طلبانه. در پایان بار دیگر به عنوان شاگردی کوچک از محضرتان پوزش طلبیده و سربلندی اسلام و مسلمین را از درگاه خداوند متعال خواهانم. الاسلام یعلو ولا یعلی علیه
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر