خبرنگاران سبز/جامعه/نقد و نظر: وب سايت خبرآنلاين در يادداشتی که از زبان مسيح مهاجری از ديدار سال گذشته خود با برجسته ترين مرجع تقليد جهان تشيع آيت الله سيستانی داشته است بخش هايی از اين ديدار را منتشر ساخته است که در آن آيت الله سيستانی به نوعی آگاهی نسبی از جريانات داخلی کشور که در آن هر موضوعی با پوشش خرافات به نام دفاع از اسلام و رهبری مقدس جلوه داده می شود، داشته است.
اما نکته حايز اهميت اين يادداشت عدم علاقه آيت الله سيستانی به دخالت درباره اتفاقات کشور است که جای تعحب دارد البته شايد بتوان اينگونه تعبير کرد در آنجا که آيت الله سيستانی به راوی و مخاطب عينی خود از دور کردن مراجع در تصميمات حکومتی در قانون اساسی ايران اشاره کرده است، نوعی گله پنهان در گفته اش گنجانده است "
شما که گفتيد «سياست ما عين ديانت ما و ديانت ما عين سياست ماست» چطور میتوانيد اينها را از همديگر جدا کنيد؟ همانآقای بهشتی که شما با ايشان رفيق بوديد، قانون اساسی را تدوين کرده و آن را طوری ترتيب داده که برای مرجع فقط مسائل غسل و طهارت باقی مانده و بقيه چيزها مربوط به حکومت است. بنابراين،ما چه بگوييم؟ " .
اگر بنای عدم علاقه دخالت آيت الله سيستانی در امور ايران را بر اين دليل بگذاريم به يک تناقض در عقيده و عمل خواهيم رسيد چرا که طبق همين قانون اساسی که گويی سندی مهر و موم شده همچون مائده آسمانی بر ملت ايران نازل شده است
، رهبر اين نظام بايد مرجع تقليد و از تبار آخوندزاده شدگان باشد پس به خودی خود روحانيت نقش کليدی در تصيم گيری های کلان و خرد کشور خواهد داشت و آنچه از شيوه مهره چينی افراد در اين نظام ديده شده است روحانيت نقش پررنگی را در عقب افتادگی کشور به نسبت کشورهای همسايه داشته است هرچند در اين اواخر سپاه پاسداران پرچم برافراشته شده مرجعيت دينی را از روحانيت به غرامت برده است و رقيبی جدی برای روحانيت محسوب شده است.
بدین شرح می توان اينگونه برداشت کرد که مراجع تقليد قم، نگرانی و دلخوری خود را از کم رنگ شدن نقش روحانيت در تصميم گيری های کلان کشور و بی توجهی سران نظام به روحانیت را از طريق نماينده آيت الله سيستانی به وی ارسال کرده اند، اظهار نظرهايی که در چندماه گذشته به روشنی توسط بعضی از مراجع با دلخوری ابراز شد و البته با پاسخ مقامات سياسی و عقيدتی سپاه پاسداران بی جواب نماند.
آنچه در زير می آيد گوشه هايی از يادداشت مسيح مهاجری که خبرگزاری خبرآنلاين بخش هايی از آنرا از کتاب «آيتالله سيستانی و عراق جديد» گلچين کرده است می باشد: اين کتاب مجموعه يادداشتهايی است که اينجانب در سفر فروردين ۱۳۹۰ به عتبات عاليات، که در جريان آن توفيق ديدار با آيت الله سيستانی نيز دست داد، به سبک سفرنامه نگاشتم و از تاريخ ۲۰ آذر تا ۲۶ دی ماه همين سال طی ۳۱ شماره در روزنامه جمهوری اسلامی به چاپ رسيد.
بر اساس اين گزارش در فصلی از کتاب با عنوان «آيت الله ضد خرافه» می خوانيم:
«گزارش فرهنگی من به آيت الله سيستانی، آنطور که در ذهن خودم آماده کرده بودم، چند محور داشت، ولی با توجه به فرصت کمی که داشتم ناچار بودم گزينشی عمل کنم و لذا فقط يکی از محورها را مطرح کردم که معتقد بودم اولويت دارد.
به آيت الله عرض کردم:
ايران، گرفتار خرافات است و انحراف عقيده و سستی اعتقادات به دليل ميداندار شدن افراد کم سواد و سودجو بيداد می کند...
آيت الله سيستانی، مهلت ندادند من همه مطالبم را در اين زمينه بگويم و با روحيه ای آماده و البته مشتاق و مسلط نسبت به اين مقوله، شروع کردند به اظهار نظر کردن و گفتند:
« شما خودتان اين وضع را به وجود آوردهايد. هی گفتيد آقای بهاء الدينی اينطور است و آنطور است. هی کرامات گفتيد. من خودم در قم بودم و اين چيزها را می دانم و اينجا هم که هستم کتاب های زيادی می خوانم و اين حرفهای کرامات را که می زنند و می نويسند می خوانم و معتقدم شما خودتان، کشور را به روزی انداخته ايد که اين گرفتاریها پيش آمده و جمکران را آنطور بزرگ کردهايد و منبری ها آن حرفها را می زنند. من منبرها را هم گوش می کنم.» گفتم:
و مداح ها. گفتند:
آنها را هم همين کارهای شما اينطور کرده است. گفتم: ما خودمان در مقابل آن دسته از منبریها و مداحهايی که مطالب سست و نادرست و خرافاتی را به خورد مردم میدهند قرار داريم و عليه آنها مقالات و مطالب زيادی نوشتهايم و انتظار ما از شما اينست که شما هم موضعگيری کنيد و به ما در اين زمينه کمک کنيد، چون موضعگيری شما خيلی اثر دارد.
گفتند:
اينها را می دانم و از قول من هم چيزهايی عليه اينها گفتهايد و منتشر شده است، ولی من بنای دخالت در ايران را ندارم. ايران مهندسی شده است و سر مهندس هم دارد و من نبايد دخالت کنم. گفتم: منظورم اين نيست که در مسائل حکومتی دخالت کنيد، ولی در امور اعتقادی اظهار نظر شما مؤثر است. اعتقادات مردم در خطر است و برای حفظ دين و اعتقادات، ورود شما به اين مسائل لازم است.
گفتند:
شما که گفتيد «سياست ما عين ديانت ما و ديانت ما عين سياست ماست» چطور می توانيد اينها را از همديگر جدا کنيد؟ همان آقای بهشتی که شما با ايشان رفيق بوديد، قانون اساسی را تدوين کرده و آن را طوری ترتيب داده که برای مرجع فقط مسائل غسل و طهارت باقی مانده و بقيه چيزها مربوط به حکومت است. بنابراين،ما چه بگوييم؟ اين قسمت، به نظرم رسيد برای آيت الله سيستانی بسيار مهم بود، زيرا دوباره به آن برگشتند و گفتند:
وقتی در قانون اساسی برای مراجع فقط مسائل غسل و طهارت باقی گذاشتهاند و بقيه چيزها مربوط به حکومت است، ما چه بگوييم؟ گفتم: شما به آقای بهشتی کاری نداشته باشيد و به عقيده خودتان عمل کنيد.
گفتند:
ما نمی توانيم در ايران دخالت کنيم، وقتش را هم نداريم. کار مرجعيت و عراق و بحرين و خواندن آنهمه مطالب، زياد است و ديگر وقتی باقی نمی گذارد که به اين چيزها برسيم. گفتم: من به وظيفه شرعی خودم عمل کردهام که گفتن اين مطالب و درخواست اظهار نظر از شما بود، حالا شما می دانيد و تکليف شرعی خودتان. اين جمله را که گفتم، آيت الله سيستانی سکوت کردند و به نظرم رسيد اين مطلب برای ايشان قابل تأمل بود.
با اينکه هنوز مطالب زيادی برای گفتن داشتم، احساس کردم بيش از اين سهم ندارم و بايد خداحافظی کنم. من و همراهان از جا بلند شديم و آيت الله سيستانی هم بلند شدند و شيخ انصاری هم از جا برخاست، اما حيفم آمد به صحبت ادامه ندهم و در همان حال از آيت الله پرسيدم: برای آقای هاشمی رفسنجانی پيغامی نداريد؟
گفتند:
نه البته رفتاری که با دخترشان کردند بسيار بد بود و آن نسبتهايی که دادند حد دارد. منظور آيت الله سيستانی، برخوردی بود که در اواخر سال قبل از صحن حرم حضرت عبدالعظيم الحسنی (شهرری) با يکی از دختران آيت الله هاشمی رفسنجانی شد و با اهانت و الفاظ رکيک و نسبتهای زشت او را وادار به ترک مراسمی که به مناسبت درگذشت يکی از بستگان نزديک خانواده هاشمی رفسنجانی در آن مکان برگزار شده بود کردند. خبر اين برخورد، در رسانه ها منتشر شد و فيلم آن، که توسط تلفن همراه برداشته شده بود، نيز دست به دست چرخيد و حتی از تلويزيونهای ماهوارهای پخش شد و بسياری از مردم در داخل و خارج آن را ديدند.
آيت الله سيستانی، جملات مربوط به دختر آيت الله هاشمی رفسنجانی را با تأسف به زبان آوردند به طوری که ناراحتی کاملآً در چهره ايشان آشکار بود. گفتم: آقای هاشمی رفسنجانی به من گفتند سلامشان را خدمت شما ابلاغ کنم.
گفتند:
سلام مرا هم به ايشان برسانيد و بگوييد من به امور ايشان توجه دارم. البته آقای هاشمی که گفته می خواهم کتاب و خاطرات بنويسم.
اين نکته که آقای هاشمی گفته می خواهم کتاب و خاطرات بنويسم مربوط است به اسفندماه گذشته که بعد از کناره گيری آقای هاشمی رفسنجانی از نامزدی رياست مجلس خبرگان رهبری وقتی در همين زمينه از ايشان سؤال شد ايشان پاسخ دادند قصد دارم از وقتهايم برای نوشتن کتاب و خاطرات استفاده کنم. اطلاع داشتن آيت الله سيستانی از همين سؤال و جواب نيز نشان میدهد ايشان با اينکه در عراق زندگی میکنند و آنهمه کار و مراجعه و اشتغالات دارند، از همه مسائل ايران مطلع هستند و حتی آنها را با جزئيات به ذهن می سپارند.»
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر