-----------------------------
همه خبرها و ديدگاهاي سانسور شده و پشت فيلتر جمهوري اسلامي مانده را يكجا و بي درد سر در "هستي نيوز" بخوانيد... http://groups.google.com/group/hasti-news/
این مقاله رو از بخش *گفت و شنود با جهان* وبسایت وزارت امور خارجه آمریکا براتون انتخاب کردیم. نویسنده مقاله نگاه جالبی داره به مفهوم آزادی اینترنت و اون رو از زوایای مختلف دید دیگران مورد تجزیه و تحلیل قرار می ده. نویسنده در بخشی از مقاله اعتراف می کنه که:
... آزادی اینترنت واژه ای بسیار کلی است که باید کنار گذاشته شود. اما کشورها، فرهنگ ها و کاربران باید با تبادلات سختی که ارتباط اینترنتی ایجاد می کند، درگیر شوند. اینترنت در کنار هرزه نگاری، توانایی انتشار شب نامه و رساله را نیز فراهم می کند. با استفاده از اینترنت به شکل گمنام هم می توان در مورد فساد سیاسی اطلاع رسانی کرد و هم بدون ردیابی شدن، به مالکیت معنوی دیگران تجاوز کرد.
از انجاییکه این مقاله کمی طولانیه اون را در دو قسمت به شما تقدیم می کنیم.
خوندن این مقاله رو به شما توصیه میکنیم ضمن اینکه یادآوری می کنیم که دیدگاه های مطرح شده در این مقاله منعکس کننده دیدگاه های ما نیست.
امیدوارم مورد پسندتون واقع بشه.
کشورها و جوامع مختلف "آزادی اینترنت" را به گونه های متفاوت تعریف می کنند. در حالی که برخی از دولت های سرکوبگر این واژه را در جهت منافع خود تعبیر می کنند، بسیاری از این تفاوت ها نیز معقول و ارزشمند هستند. نویسنده بر این عقیده است که ما باید به ارزش های بنیادینی که اتخاذ این تصمیم ها را موجب می شوند، احترام بگذاریم.
درک بامباور در دانشکدۀ حقوق بروکلین در نیویورک به تدریس قانون اینترنت و مالکیت معنوی مشغول است. او نویسندۀ وبلاگ Info/Law نیز است که به مسائل قانونی اینترنت می پردازد.
بدیهی است که همه از آزادی اینترنت پشتیبانی می کنند. با وجود این، "آزادی" دارای معانی متفاوتی است و هنگامی که در کشورها و فرهنگ های مختلف با منافع دیگر مورد مقایسه قرار می گیرد، ارزش های گوناگونی در خود دارد. این گوناگونی هنجاری در مناقشه هایی دربارۀ دسترسی، تهدید علیه آزادی، کنترل محتوای مطالب آنلاین و حاکمیت نمود پیدا می کند. به طور خلاصه می توان گفت که مفهوم "آزادی اینترنت" کشمکش هایی را در این باره که "شبکۀ جهانی اینترنت باید چگونه عمل کند"، در خود مستتر دارد. پذیرش صادقانۀ این تنش ها بهتر از اصرار ورزیدن بر واژگانی است که به گزینش های اجتناب ناپذیر و سخت می انجامند.
نخست این که دسترسی به شبکۀ اینترنت پیش شرط بهره گیری از آزادی اینترنتی – به هر گونه که توصیف شده باشد – است. با این حال، کشورهای مختلف دربارۀ حق افراد در داشتن این دسترسی متفاوت هستند. برخی کشورها، دسترسی به اینترنت – به ویژه دسترسی به اینترنت پرسرعت – را یک حق می دانند، در حالی که برخی دیگر آن را یک امتیاز در نظر می گیرند. به عنوان مثال، دولت فنلاند اعلام کرده است که دسترسی یک مگابایتی به اینترنت یکی از حقوق اساسی شهروندان فنلاندی است. به همین ترتیب، شورای قانون اساسی فرانسه اعلام داشته است که دسترسی به اینترنت حق قانونی است. در حالی که ایالات متحده توانایی دسترسی به اینترنت را نوعی کالا عرضه شده در بازار همچون دیگر کالاها، و نه یک حق قانونی، در نظر می گیرد. اگر استطاعت دسترسی به اینترنت را نداشته باشید، پس دور از اینترنت می مانید یا ناچار به استفاده از مکان های عمومی دسترسی به اینترنت در کتابخانه ها و مدارس می شوید.
دسترسی به اینترنت چه به عنوان یک حق، چه به عنوان یک امتیاز، دارای الزاماتی برای از دست دادن این دسترسی است. قانون جدید اقتصاد دیجیتال در بریتانیا یک سیستم "واکنش درجه بندی شده" است که اگر کاربری مکرراً به سوء استفادۀ آنلاین از قانون حق نشر متهم شود، حساب وی را لغو می کند. قانون HADOPI در فرانسه (مخفف عبارتی فرانسوی زبان به معنای قانون ملی برای ترویج، توزیع و محافظت از آثار خلاقانه در اینترنت) نیز به همین ترتیب حساب کاربران را پس از سه بار اتهام به تخلف قطع می کند. بنابراین، حتی کشورهایی که دسترسی به اینترنت را یک حق می دانند، آن را در برابر دیگر ملاحظات – از جمله حفظ مالکیت معنوی افراد – متعادل نگه می دارند. این اقدام تعادلی، کلید مفاهیم متفاوت در مورد آزادی اینترنتی است.
دوم این که جوامع مختلف در مورد جهت گیری در برابر آزادی اینترنتی متفاوت هستند – کوتاه سخن این که آزاد از چه کسی یا آزاد از چه چیزی؟ یکی از تهدیدهای اصلی دولت است. دولت ها می توانند آزادی های آنلاین– از جمله غیر قانونی کردن سخنان یا رفتارهایی خاص، با نظارت بر ارتباطات یا با مسدود کردن محتویات اینترنت – را به گونه های متفاوت سرکوب کنند. دیدگاه آمریکایی به آزادی اینترنتی بیشتر به پیش گیری از قدرت نامحدود دولت تمرکز دارد. ولی تهدیدهای دیگر نیز وجود دارند. برای مثال، کشورهای اروپایی اغلب نگران توانایی بنگاه ها و سازمان ها در گردآوری اطلاعات خصوصی و شخصی دربارۀ کاربران هستند. جنجال های اخیر در مورد تنظیمات امور خصوصی در شبکۀ فیس بوک، سرویس ویدیوی گوگل در ایتالیا و طرح نقشه های خیابانی گوگل نگرانی ها را در مورد گردآوری اطلاعات توسط بخش خصوصی و نیز نظارت و کنترل دولتی نشان می دهد.
علاوه بر این، کشورها ممکن است به دنبال این باشند که از تجاوز به آزادی های فردی کاربران که توسط کاربران دیگر اتفاق می افتد، جلوگیری کنند – به عنوان مثال، بی اعتبار شدن افراد در نتیجۀ محتوای اشتباه یا توهین آمیز. برخی از کشورها واسطه ها، مانند شرکت های ارائه دهندۀ سرویس اینترنت یا شبکه های اجتماعی را مسئول کنترل این گونه مسائل می کنند، در حالی که برخی دیگر امنیت همه را به جز نویسنده تأمین می کنند. بدین ترتیب، کشورها به شیوه های گوناگونی به تهدید علیه آزادی اینترنتی توجه می کنند.
سوم این که کشورها به گونه های متفاوتی بین آزادی بیان و دسترسی به اطلاعات و نگرانی دربارۀ آسیب های وارده از طریق مواد و محتوای آنلاین تعادل برقرار می کنند. این آسیب ها می توانند به افراد (مانند توهین یا تهمت)، به گروه های خاص مانند اقلیت های مذهبی یا قومی و یا حتی ارزش های مشترک اجتماعی وارد شوند. از نظر ایالات متحده جریان آزاد اطلاعات به قدری حائز اهمیت است که می تواند جایگزین نگرانی های دیگر شود و به همین دلیل است که مواردی مانند سخنان تنفرآمیز و هرزه نگاری نیز مورد محافظت قرار می گیرند. البته قوانین ایالات متحده انواع خاصی از اطلاعات مانند تهدید (علیه امنیت کشور)، محتوای مستهجن و قبیح و هرزه نگاری در مورد کودکان را ممنوع می دانند. فرانسه و آلمان نیز به شدت از بیان آزادنه حمایت می کنند، ولی سخنان تنفرآمیز در اینترنت را ممنوع کرده اند. به عنوان مثال، کشورها از گوگل می خواهند که تارنماهای سخنان تنفرآمیز را از نتایج جستجو در صفحه های خود به زبان محلی حذف کند. سنگاپور به طور رسمی صفحه های هرزه نگاری آنلاین را ممنوع و در اقدامی نمادین، دسترسی کاربران به گروه کوچکی از این صفحه ها را مسدود ساخته است. عربستان سعودی، کشوری که اکثریت شهروندان آن به مذهب سنی در اسلام اعتقاد دارند، دسترسی به صفحات مذهبی خاصی را که بر خلاف اعتقادات سنی هستند – مانند صفحه هایی دربارۀ مذهب بهائی یا شیعه – مسدود کرده است. به طور خلاصه اگر آزادی اینترنت را حفظ بیان آزادانه در نظر بگیریم، این آزادی با دغدغه های مختلف، به شیوه های گوناگون متعادل می شود، حتی در کشورهایی که دارای سنتی قوی برای دفاع از آزادی بیان هستند.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر