سیدمحمدعلی ایازی:یک سال از فقدان شخصیت بزرگ و کم نظیر دوران ما گذشت. دانشمندی از میان ما رفت که از سنین جوانی به درجه اجتهاد در فقه و اصول و فلسفه نایل گشت و خلاصهای از فقه ، اصول ، فلسفه ، عرفانِ و تفسیر اساتید بزرگوارش آیات عظام بروجردی و امام خمینی و علامه طباطبایی (ره) بود که با حافظهای بیمانند و استعدادی بینظیر و با سختکوشی و پشتکار، نمونه یک اسلامشناس جامع و عمیق و صاحب نظر و گزینش گر بود. وزانت علمی و مقام شامخ فقاهت و جامعیت حوزوی کمنظیر آن شخصیت فرزانه، بر هیچ یک از دانشمندان و فقهای معاصر خود پوشیده نبود و نیست؛ آن بزرگمرد که استوانه دانش، تقوی، زهد، مجاهدت و اخلاق بود، سراسر عمر شریفش را در ترویج معارف قرآن و اهلبیت (صلوات اللّه و سلامه علیهم اجمعین) و نمایاندن چهره اسلام ناب سپری نمود و همواره بر استیفای حقوق حقه مردم پافشاری کرد. نوای دلنشین تفسیر نهجالبلاغهاش همواره فریاد امام علی بن ابیطالب (علیه السلام) را در گوش انسانها طنین انداز می کرد که چگونه باید در برابر ستم ها ایستادگی کرد و حق مظلومان را از ستم کاران گرفت. میراث ماندگار ایشان در حوزههای مختلف علوم اسلامی، ابداع راههای جدید در اندیشه دینی و گشودن افق های جدید در تحقیق و تدریس، و تربیت انبوه شاگردان مبرّزی است که در مکتب او به اجتهاد دست یافتند.مجموعه این امور به خوبی بر گستردگی دانش و تبحّر آن استاد فرزانه گواهی می دهند و بر غم جانکاه فقدان آن مرد بزرگ پس از گذشت یک سال از درگذشت او می افزایند.
دوران تحصیل
در زندگی نامه علمی آن فقیه والامقام میتوان به تحصیل علوم اسلامی، دانش فقهی، فلسفی، اندیشه و رویکرد علمی و اجتماعی و آثار علمی ایشان اشاره کرد: در بخش نخست، تحصیلات ایشان از حوزه علمیه نجف آباد و شهر بزرگ اصفهان آغاز میشود. ایشان تحصیلات مقدماتی را در این دو شهر در پیش اساتید مبرز و مشهور و وارسته گذرانید و پس از طی مدارج علمی به قم مهاجرت کرد و از محضر استادان بزرگ بویژه آیتاللّه العظمی بروجردی بهره فراوان برد، به گونه ای که در حیات آن فقیه بزرگ به عنوان مجتهدی مسلم دارای صلاحیت فتوا شناخته می شد. بخش عمده دیدگاههای فقهی آیتاللّه بروجردی توسط ایشان به رشته تقریر درآمد، که ایشان علاوه بر تقریر درس استاد حاشیهها و نظرات خود را نیز آورده است. از جمله میتوان به «نهایة الاصول»، «البدرالزاهر»، «الغصب والاجارة والوصیة» اشاره کرد، همچنین ایشان تقریراتی از استاد دیگر خود یعنی امام خمینی ارائه داده که اخیراً با عنوان محاضرات فی الاصول، توسط موسسه تنظیم و نشر آثار استاد نشر یافته است وشامل مباحث استصحاب، تعادل و تراجیح ، اجتهاد و تقلید می باشد.
دانش فقهی
آیت الله منتظری فقیهی جامع در همه ابواب فقه و نوآور و آگاه به زمان و نیازهای روز بود. همه تلاش خود را به کار می بست تا فقه را کاربردی نماید. او افزون بر شخصیت مبارز و اجتماعی، دیدگاه های فقهی را با زبان و تقریری جدید بیان می کرد. از ویژگی های روش تدریسی او توجه به سیر تاریخی و تطور آن است، هر گاه که به موضوعی از مسائل فقه می پرداخت، سخن از صاحبانِ آن اندیشه و آغازگران آن به میان می آورد و نشان می داد که چگونه این بحث شکل گرفته و در چه بستری بالندگی یافته و ناظر به چه نیازی و مسئله ای در میان مذاهب دیگر بوده است. او همواره این سخن را از استاد خود تکرار می کرد که فقه شیعه ناظر به فقه اهل سنت است و کسی که می خواهد این فقه را به خوبی بشناسد، باید فقه آنان را بشناسد و خود در این جهت احاطه کامل داشت. همچنین ایشان در احاطه بر احادیث و نقد و بررسی روایات پیامبر و اهل البیت (ع) عمری را سر کرده بود، لذا هم در «علم الحدیث» و هم در «درایت حدیث»، یعنی هم در بحث شناخت روایات از نظر سند، و هم در بحث فهم معنای روایات، عالمی متبحّر بود. به هنگام تدریس، برای نقد آرا به نقد حدیث و رجال و شناسایی طبقات می پرداخت و همواره به این نکات اشاره می کرد. اهتمام ایشان به حدیث تنها در فقه نبود. او علاوه بر بهرهگیری در استنباط احکام شریعت، کوشید تا حدیث را وارد زنگی مردم کند، و افزون بر شرح و تفسیر نهجالبلاغه، به شرح و تفسیر احادیث اصول کافی همت گماشت و در سخنرانی های مردمی خود کوشش داشت که برای مردم حدیثی را بخواند و نکات آموزنده آن را برای مخاطبان بیان کند.
این تسلط در فقه، حدیث، رجال تا جایی بود که برخی از مراجع بزرگ گذشته ایشان را افقه الفقهای عصر خویش بنامد. و در نتیجه ایشان، حتی در تئوریها، سرآمد بسیاری از فقهای حوزه بود. آیت الله منتظری به دلیل احاطه داشتن بر احکام اجتماعی دین، فقهی واقع گرا و ناظر به واقعیتهای جامعه داشت که در سطح کلی می توانست کمک زیادی به حل مشکلات عملی مردم بنماید و احکام دین را در حوزه های اجتماعی و مدنی اجراپذیر گرداند، آن چنان که، امام (ره) برای گشودن گرهها و مشکلات فقهی جامعه و حکومت، مسائل را به ایشان ارجاع میداد تا به فتوای ایشان عمل شود.
از سوی دیگر ایشان تأثیر بسزایی در توسعه فقه سیاسی و گشودن بابهای جدید در حکومت اسلامی و احکام مدنی و توسعه سیاسی و جمهوریت نظام داشتند و با نوشتن کتب مهمی در حوزه فقه حکومتی سبب رشد فقه سیاسی و حکومتی شدند، زیرا فقه شیعه در دورههای طولانی در جریان حکومت قرار نداشت و فتاوای فقهای شیعه بیشتر شکل فردی داشت و در حوزه خصوصی بود. بنابراین بخشهایی از فقه که به امر حکومت و حقوق جامعه و نقش مردم در حکومت و حقوق متقابل مردم با حکومت مربوط میشد، مورد توجه فقها قرار نگرفته بود، اما پس از پیروزی انقلاب اسلامی و با شکلگیری نظام جمهوری اسلامی که براساس جمهوریت و شعار رجوع به آرای مردم تشکیل یافته بود و امید می رفت که چنین نظامی برپا شود، تعارض آن اندیشه با فقه اجتماعی و تأکید بر حقوق به جای تکلیف، مشکلاتی را در حوزه فقه حکومتی برجای گذاشت. ایشان با نوشتن کتابهایی ارزشمند در این حوزه توانست بابهای جدیدی در فقه حکومتی و نظامی مبتنی بر آرای مردم ارائه دهند و با طرح آن بحثها برای فقه سیاسی شیعه خدمات گستردهای انجام دهند.
آیتاللّه منتظری از یک سو با فتاوی و نوآوریهای فقهی که در حوزه احکام اقتصادی، حقوقی، سیاسی، مانند ضرورت آزادی بیان و اندیشه، حقوق مخالفان، حقوق بشر و روابط میان ملل میدادند، موجب گشایش درپژوهشهای جدید در اجرای احکام اسلامی میشدند و از سویی دیگر در حوزه علمیه این بحثها را در میان شاگردان و نواندیشان دینی و فقها باز کرده و در معرض تلاشهای علمی آنان قرار دادند.
فلسفه
بی گمان آیت الله منتظری یک فیلسوف و متکلم عصر خود بود که پس از سالها تحصیل و تدریس کتابهای گوناگون شفای بوعلی سینا و اسفار ملاصدرا و اصحاب مکتب او، فلسفه مشاء و حکمت متعالیه را به خوبی تحلیل و تقریر می کرد و بر این اساس، به تبیین نکات اعتقادی و تثبیت مسائل بحث انگیز آن در الهیات، همچون توحید، وحی، و مبدء و معاد می پرداخت و دانش فلسفی وی در آثار و نوشته هایش و یا در شرح نهج البلاغه نمود پیدا کرده است. اما با این همه هیچ وقت نمی خواست که با اصطلاحات فلسفی یا کلامی بازی کند و از این ناحیه مخاطب خود را با عبارت های مبهم سردرگم سازد.
درس فلسفه او شگفت انگیز بود، هم سهل و آسان بود و هم ممتنع، که در لابلای آن به بیان دشوار ترین مباحث فلسفی و قواعد و اصول مهم آن می پرداخت و نکات مهم عقلی را با زبان ساده تحلیل و تبیین می کرد. درس های شرح منظومه ایشان همچنان شاهدی است بر احاطه، توانایی در بیان و آسان کردن مطالب و تقریری جدید از مهم ترین مباحث الهیات فلسفی. نمونه روشن این ساده سازی مطالب عمیق را می توان در شرح خطبه اول نهج البلاغه مشاهده کرد. در حوزه اعتقادات فلسفی و کلامی، مانند بیان حقیقت وحی و پاسخ به شبهات آن چندین مقاله و رساله تألیف کرد تا بهره فلسفه و کلامش را به مردم رسانده باشد. او در دفاع استدلالی از معتقدات شیعه و با متانت تمام، به رد شبهات علمای اهل سنت، و برخی وهابیون، اقدام کرد و دامن شیعه و پیروان اهل بیت (ع) را از اتهامات بیپایه و اساس آنها پاک کرد.
روش علمی
روش آیت الله منتظری در امتداد روش تطبیقی استاد بزرگوارش آیت الله بروجردی و سنت فقهی مکتب قم بود. در فقه تطبیقی و بهره گیری از منابع گوناگون و بررسی اقوال، از شیوه علمی و منصفانه استاد خویش بهره می برد و همواره در درس خود از نظریات فقهای بزرگ اهل سنت هم استفاده میکرد. در مراجعه به منابع، احادیث و اقوال بر خواندن عین مطالب کتاب ها به صورت مستقیم اصرار داشت و به منابع اهل سنت به کتابهای خودشان به صورت مستقیم مراجعه می کرد. به همین دلیل در آثار ایشان ما شاهد حجم انبوهی از منابع، بویژه کتابهای فقهی، تفسیری و آیات الاحکام اهل سنت و مذاهب و فرقه های دیگر هستیم.
یکی دیگر از ویژگیهای ایشان اهتمام به درس و تحقیق و تدریس در طول زندگی پرفراز و نشیب خود بود به گونه ای که در سخت ترین شرایط از کار علمی دست بر نمی داشت. به همین دلیل در طول دوران مبارزه هیچگاه تدریس را رها نکرد. حتی زمانی که در زندان به سر میبرد، نیز دست از تدریس برنداشت. یکی از مراجع بزرگ معاصر در جلسه ای که برای تسلیت خانواده ایشان آمده بود، می گفت، در این پنجاه سالی که ایشان را می شناختم در کنار مبارزه همواره در جلسات علمی خود از بحث و طرح مسائل غافل نبود. به همین دلیل به دیگران نیز این توصیه را می کرد و طلاب را به جدیت در درس و مردم را به شناخت بیشتر علوم تشویق می نمود. از نکات درس آموز روش علمی ایشان، داشتن روش در تدریس و تحقیق و بیان دیدگاه ها و نظرات دیگران بود. سبک ایشان آن بود که در آغاز اقوال دیگران را به درستی و دقت و امانت به ترتیب تاریخی نقل کند و آنگاه به نقد و بررسی آن بپردازد. زبان نقد بسیار مودبانه و همراه با اشاره به جایگاه و منزلت علمی صاحب آن اندیشه بود.
رویکرد علمی اجتماعی
بخشی از حیات فقیهانه آیتاللّه منتظری به رویکرد اجتماعی و نظر داشتن به عینیت های جامعه و رنج و مصیبت مردم کوچه و بازار و مشکلات معیشت اختصاص یافته بود. به همین دلیل چه در آن هنگام که در موقعیت مسئولیت بود و چه پس از آن به حقوق و نیازهای طبقات محروم، روستائیان، افراد مخالف که در فشار حکومت هستند، تأکید می ورزید و نمی خواست فقیهی باشد که تمام اهتمام او مسائل جزیی و خرده گیری هایی متنسکانه باشد. او به آزادی اندیشه و آزادی بیان عقیده بسیار داشت و آن را ضرورت جامعه و نقد و مهار قدرت می دانست. مشکل استبداد را یکی از مهم ترین آفات جامعه دینی می دانست و در بیان مسائل اجتماعی همیشه آن را در سخنرانی ها و نوشته های خود با ذکر مسائل و نمونه ها بیان می نمود. حقوق بشر یکی دیگر از مباحثی بود که بر آن اهتمام داشت و در این راستا نیز کتابی تحت عنوان رساله حقوق تدوین کرد. ایشان در واکنش بر بحث کنوانسیون حقوق زن معتقد بود که ما باید در جلسات آن شرکت کنیم و با دفاع از حقوق زن موارد اختلافی و چالش برانگیز را به بحث و بررسی بگذاریم. ایشان به آزادی احزاب و آزادی روزنامهها، نیز به شدت معتقد و نوشته هایی در این زمینه ارائه داده است ایشان این امور را برای مبارزه با آسیب های قدرت ضروری می دانست چرا که این آزادی ها بستری مناسب را برای فعالیتهای سیاسی اجتماعی فراهم می سازد. ایشان همواره بر این باور خود استوار بود که همه باید بتوانند در جامعه اظهار نظر کنند و جامعه نیز باید پذیرای اندیشه مخالفان خود باشد.
در حوزه علمیه نیز ایشان به عنوان یک عالم، فقیه بزرگ و برجسته همگان را به نوآوری های کلامی و اجتماعی با نظریه پردازی های مستدل تشویق می کرد و طلاب جوان را به آن راهنمایی می نمود. آیتاللّه منتظری در برخورد با دیگران و حتی منتقدان و مخالفان خود بسیار متواضعانه رفتار میکرد به گونه ای که سادگی و بی پیرایگی ایشان باعث می شد که همگان به راحتی با ایشان به گفتگو بنشینند.
آثار و تألیفات
از نخستین آثار علمی آیت الله منتظری تقریر دیدگاههای فقهی آیتاللّه بروجردی است که میتوان به «نهایة الاصول»، «البدرالزاهر»، «الغصب والاجارة والوصیة» اشاره کرد. اما آثار علمی دیگر ایشان به تقریرات این دروس خلاصه نمیشود. تألیفات فقهی ایشان بهترین مدرک عمق تفکر فقهی و پایه مراتب علمی آن فقیه مجاهد است. کتاب «دراسات فی ولایة الفقیه و فقه الدولة الاسلامیه» که در چهار جلد عربی چاپ شده و ترجمه فارسی آن از مهمترین کتب فقهی سیاسی تاریخ تشیع بویژه در حوزه حقوق عمومی است. این کتاب که ابتدا به صورت درس خارج در حوزه ارائه شده، در حدود ۲۵۰ جلسه درس اختصاصی و بیشتر از آن جلسات جنبی، به بررسی و تحلیل دروس گذاشته شده است. در میان فقهای اهل سنت در حوزه حقوق عمومی هرچند کارهایی مانند: «الاحکام السلطانیه» ماوردی و ابویعلی قاضی تألیف شده، و در فقه شیعه خلا چنین مباحثی احساس میشد، و فقها در ضمن احکام معاملات، یا مسائلی چون زکات و …، به این مباحث اشاره میکنند، و حضرت امام خمینی نیز در حوزه ولایت فقیه در جلسات درس خارج خود به این مباحث پرداختند که با همین عنوان به زبان فارسی چاپ هم شد. اما به طور گسترده و اختصاصاً در حوزه حکومت و حقوق عمومی، کتاب چهار جلدی آیتاللّه منتظری بزرگترین منبع علمی حوزه تشیع است.
سایر آثار علمی ایشان از قبیل «دراسات فی المکاسب المحرمة»، «کتاب الحدود» و «کتاب الخمس والانفال» به زبان عربی و امثال آنها نمایانگر تسلط ایشان در حوزه فقه اسلامی اعم از شیعه و سنی است. در کنار کارهای فقهی مزبور، این فقیه به شرح مباحث اصول کافی، شرح خطبههای حضرت زهرا (سلاماللّه علیها) و تألیف رساله فارسی و بیان مسائل مورد نیاز کشور و جامعه علمی در حوزه پزشکی، نوجوانان، بانوان و امثال آن پرداخته که هر یک در حوزه خود بخشی از نیازهای جامعه را تأمین کرده و جوابگوی نیازهای جامعه فعلی ماست. در کتاب «اسلام دین فطرت» ایشان به جای رساله های عملیه که مردم عادی کمتر آن را مطالعه می کنند، یکدوره از اصول عقاید و اخلاق و احکام را به زبان ساده بیان کرده است. و همچنین در رساله ها و پاسخ به نامه هایی نیز بسیاری از مسائلی که امروزه محل بحث و نظراست، به زبان فارسی ساده به شرح و بسط مسائل کلامی، فلسفی و فقهی به گونه ای که قابل فهم عمومی باشد، پرداخته است.
منبع: وبلاگ نگاشتهها
در نیمه ماه نهم سال ۱۳۸۹، هنوز نه زمان اجرای قانون هدفمندکردن یارانهها مشخص شده است و نه جزئیات اجرای آن.
قانونی که قرار بود از ابتدای امسال به اجرا درآید و برای اجرای آن، مجلس مصوباتی را گذراند و برای اجرای آن برنامهریزی شده بود، هنوز چشمانتظار اجرایی شدن است.
تا آنجا که نمایندگان مجلس شورای اسلامی تصویب کرده و در رسانهها آمده بود، برای اجرای قانون هدفمند کردن یارانهها و پرداخت نقدی آن، دولت باید ابتدا قیمت حاملهای انرژی و دیگر کالاهای مشمول یارانه را افزایش میداد و پس از کسب درآمدی از این محل که مجلس آن را پس از مناقشهای طولانی برای امسال ۲۰ هزار میلیارد تومان در نظر گرفته بود، بخشی از این درآمدها را به صورت نقدی به ثبت نامکنندگان در طرح بازمیگرداند.
۹ ماه از سال ۱۳۸۹ گذشته است، در واقع دولت برای کسب درآمد ۲۰ هزار میلیارد تومانی ۹ ماه را از دست داده و در صورت جدی بودن در اجرای این قانون باید این درآمد ۲۰ هزار میلیارد تومانی را در سه ماه باقیمانده تامین کند و این به معنای فشار بیشتر برای افزایش قیمتها در ایران است.
علی لاریجانی، رئیس مجلس شورای اسلامی، در ماههای اول امسال در همان مناقشه دولت و مجلس بر سر درآمد حاصل از طرح، اجرای قانون هدفمند کردن یارانهها در ماههای آخر سال و تحقق چنین درآمد کلانی را غیرممکن خوانده و گفته بود: «غیرمعقول است که به ماههای آخر مانده منتقل شود. این قابل تحقق نیست، یعنی ایجاد درآمد ۲۰ هزار میلیاردی باید به مرور انجام شود، یعنی باید هرچه زودتر این رخ دهد. این ماههای آخر مثلا در دو سه ماه آخر، مگر ممکن است چنین چیزی؟ یعنی این حجم درآمد امکانپذیر نیست. قاعدتاً این در ماههای آینده رخ خواهد داد. این اصلا امکان عملی ندارد.»
اما آن «ناممکن» رئیس مجلس شورای اسلامی ممکن شده است. در واقع دولت اگر همین امروز تصمیم به اجرای قانون هدفمند کردن یارانهها بگیرد، فقط سه ماه فرصت دارد تا درآمدی ۲۰ هزارمیلیارد تومانی را با افزایش قیمت کالاها به دست آورد. هر چند دولت حتی این تصمیم را هم در سر ندارد.
روز دوشنبه محمدرضا رحیمی، معاون اول محمود احمدینژاد، در گردهمایی فرمانداران و امامان جمعه با موضوع هدفمند کردن یارانهها از چنین فشاری و چنین افزایش قیمتی سخنی به میان نیاورد.
محمدرضا رحیمی در این گردهمایی گفت: «پلکانی داریم میرویم جلو. یعنی بنزین را یکباره قیمت تمامشدهاش را نخواهیم گرفت. یک قسمتش را میگذاریم به عنوان سهمیه که عامه مردم از آن استفاده کنند. آنهایی که بیشتر میخواهند مصرف کنند بیشتر باید پول بدهند.»
در میان این بلاتکلیفیها، حساب ثبت نامکنندگان در این طرح با ۸۱ هزار تومانها شارژ شده است، مبلغی که معلوم نیست از چه حسابی و از چه محلی آمده است.
کامران دادخواه، استاد اقتصاد در شهر بوستون آمریکا، نیز با تعجب از منبع و محل تامین این واریزها به رادیوفردا میگوید: «زمان ناصرالدین شاه نیست که کسی حاتمبخشی کند. ولی صرف نظر از آن، پولی که پرداخت میشود باید از جایی به دست آید یعنی یا مالیات گرفته شود یا از پول نفت باشد. اگر به مردم این پول را دادند شاد خواهند بود، ولی باید این مبلغ از محل آموزش و بهداشت و دفاع ملی و جاهای دیگر زده شود تا امکان چنین پرداختی به وجود آید. مشکلات این طرح یکی دو تا نیست و اگر به این ترتیب و بدون حساب و کتاب قیمتها را افزایش دهند تورم قابل ملاحظهای ایجاد خواهد کرد که وضعیت اقتصادی کشور را به خطر میاندازد. رها کردن قیمتها برای آقای احمدینژاد خطرهای زیادی دارد، به نظر من خود او هم در این امر تردید دارد. از طرف دیگر این مخارج حجم قابل ملاحظهای را بر عهده دولت میگذارد و معلوم نیست این پول باید از کجا بیاید و به دست مردم برسد.»
البته این مبالغ هنوز تنها عددی هستند در مانده حساب افراد و پس از اجرای قانون هدفمند کردن یارانهها به معنای واقعی شدن قیمتها قابل برداشت خواهند شد. اما هنوز هیچ جزییاتی از اجرای قانون هدفمند کردن یارانهها روشن نشده است که محمود احمدینژاد وعده داده دولت میتواند دو برابر این مبلغ را هم به مردم بدهد.
منبع:رادیو فردا/آرش حسن نیا
در ادامه موج بازداشت روزنامه نگاران و فعالان مطبوعاتی،یکی دیگر از خبرنگاران روزنامه شرق نیز، ۱٨ آذرماه بازداشت شد.
به گزارش جرس، انواری خبرنگار حوزه اقتصادی بود که سابقه فعالیت در روزنامه اعتماد و دیگر روزنامه های اصلاح طلب را دارد.
گفتنی است روز سه شنبه هفته اخیر (۱۶ آذرماه) نیز، ماموران امنیتی به ساختمان روزنامه شرق یورش بردند و فرزانه روستایی، کیوان مهرگان و احمد غلامی و سرمایه گذار این روزنامه علی خدابخش را بازداشت نمودند.
هنوز از علت بازداشت انواری خبری منتشر نشده است، اما دادستان تهران، بازداشت روزنامه نگاران شرق را، "دلایل امنیتی" اعلام نموده بود.
روزنامه شرق تاکنون سه بار در سالهای ٨٢، ٨٥ و ٨٦ مورد فشار و توقیف شده بود، که اولین بار این در سال ٨٢ با چاپ مطلبی در صفحه ویژه مشروطه تا پای توقیف پیش رفت، اما در نهایت، حکم توقیف آن، به حکم تغییر مدیر مسئول تبدیل شد.
در ۲۰ شهریور ماه سال ۱۳۸۵ نیز، به خاطر انتشار کاریکاتوری که در آن در یک صفحه شطرنج، اسب و الاغی ترسیم شده بود و بر گرد سر الاغ، هالهای از نور مشاهده میشد، (همزمان با ادعای احمدی نژاد در مورد داشتن هاله نور) توقیف شد که پس از مدتی به حکم دادگاه، انتشار خود را از سر گرفت.
این روزنامه در ۱۵ مرداد ۸۶ ، به اتهام انتشار مطالب "خلاف عفت عمومی"، از سوی هیات نظارت بر مطبوعات توقیف گردید، که شعبه ۷۶ دادگاه کیفری استان تهران، ۲۴ شهریور ماه با نقض حکم هیات نظارت، رای به رفع توقیف آن داد.
یک عضو مجلس خبرگان با ادعای اینکه "فتنه ٨٨ دارای برنامه ای درازمدت بود که مقدمات آن از بیست سال قبل آغاز شده بود"، اظهار عقیده کرد "دانشآموختگان طرح ولایت، نقش اصلی در خاموش كردن این فتنه داشتند."
این روحانی حامی دولت صیانت از انقلاب را یك وظیفه عمومی دانست که برای آن نمیتوان منطقه خاصی را مشخص كرد و هیچ حزب و گروه خاصی هم نمیتواند مدعی رهبری این انقلاب باشد.
به گزارش فارس، محمدتقی مصباح یزدی، پیش از ظهر پنجشنبه ۱٨ آذرماه، در دیدار با بسیجیان شركت كننده در اردوی "طرح ولایت" از سراسر كشور که در قم برگزار شد، ضمن بیان اینكه از آغاز انقلاب تاكنون دو نسل عوض شده و نسل جدید از نتایج كار گذشتگان و تجارب آنها درست اطلاع ندارد"، گفت "فتنه ٨٨ دارای برنامههای درازمدت بود که از بیست سال قبل شروع شده بود، اما كمكهای مالی، كار فكری و كارهای تشویقی آنان برای اقداماتشان، دارای برنامههای درازمدتی بود كه ما به خوبی با آنها آشنا نیستیم. "
مصباح یزدی با بیان اینكه از آغاز پیروزی انقلاب، اسلامی كردن دانشگاهها مطرح شده و مسئله تهاجم فرهنگی بیست سال است كه مورد تاكید رهبری است، اظهار عقیده كرد: ضمن اینكه باید در طرحهای بلندمدت حوصله داشت باید در كنار طرحهای درازمدت از فرصتها برای برنامههای كوتاهمدت بهره گرفت.
عضو مجلس خبرگان ادعا کرد كسانی كه در تحولات سیاسی قبل از انتخابات و در خاموش كردن فتنه سال ٨٨ سهیم بودند، همین دانشآموختگان طرح ولایت بودند.
وی همچنین افزود "در طول این سه دهه نوساناتی دیده شد كه گاهی حركت صعودی و گاهی حركت نزولی داشته و این تحولات و اختلافات فكری و سلیقهای كه در طول این چند دهه مشاهده شده است نیز، ایجاب میكند نسبت به مسائل مورد اختلاف، تحقیق و داوری صورت پذیرد.
مصباح یزدی صیانت از انقلاب را یك وظیفه عمومی دانست و گفت"همه ما باید احساس مسئولیت كنیم تا این انقلاب دوام پیدا كند و برای صیانت از انقلاب نیز نمیتوان منطقه خاصی را مشخص كرد و هیچ حزب و گروه خاصی هم نمیتواند مدعی رهبری این انقلاب باشد.
مصباح همچنین اظهار داشت "امروزه هزاران سایت و نشریه به طور مستمر تلاش میكند كه مبانی اعتقادی اسلام را تضعیف كرده و در چنین شرایطی وظیفه ما این است كه به این نقطه اصلی و اساسی بیشتر اهمیت دهیم.
رئیس موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی ادامه داد: بر ای انجام این امر باید فعالیتهای مختلفی در سطوح مختلف صورت پذیرد اما آنچه ضرورت بیشتری دارد برنامههای كوتاه مدتی است كه برای خطرهای نزدیك باید اجرا كرد.
سازمان گزارشگران بدون مرز، عبدالرضا تاجیک، روزنامه نگار زندانی در ایران، را به عنوان برنده جایزه امسال بهترین روزنامهنگار سال خود اعلام کرده است.
به گزارش خبرنگار رادیو فردا از پاریس، سازمان گزارشگران بدون مرز که از آزادی بیان در سراسر جهان حمایت میکند، روز پنجشنبه عبدالرضا تاجیک، روزنامهنگار زندانی در ایران را به عنوان بهترین روزنامهنگار سال ۲۰۱۰ انتخاب کرده است.
عبدالرضا تاجیک که به دنبال رویدادهای پس از انتخابات ریاست جمهوری خرداد ماه سالل گذشته خورشیدی در ایران دو بار بازداشت و با قید وثیقه آزاد شده بود، یک بار دیگر در روز ۲۲ خرداد سال جاری و پس از مراجعه به دفتر پیگیری وزارت اطلاعات بازداشت شد و از آن زمان تاکنون همچنان در زندان به سر میبرد.
آقای تاجیک علاوه بر همکاری با روزنامههای اصلاحطلبی مانند فتح، بنیان، بهار و شرق، در زمینه حقوق بشر نیز فعالیت داشت و از اعضای کانون مدافعان حقوق بشر نیز بود.
در اوایل مرداد ماه سال جاری و تنها چند هفته پس از آخرین بازداشت عبدالرضا تاجیک، خانواده وی در نامهای سرگشاده به رئیس قوه قضاییه جمهوری اسلامی با ابراز نگرانی شدید از وضعیت وی در بازداشت، اعلام کرده بودند، این روزنامهنگار اصلاحطلب در زندان اوین و در حضور معاون دادستان مورد «هتک حرمت» قرار گرفته است.
به دنبال انتشار گزارشهایی در این باره سازمان گزارشگران بدون مرز نیز از «هتک حرمت» عبدالرضا تاجیک در زندان انتقاد کرده و از سازمان ملل متحد خواسته بود، به وضعیت زندانیان در ایران رسیدگی کند.
در این میان ژان فرانسوا ژولیار، دبیرکل سازمان گزارشگران بدون مرز، در باره اعطای جایزه بهترین روزنامه نگار سال به عبدالرضا تاجیک گفته است: «امیدواریم از طریق اعطای این جایزه موجبات آزادی این روزنامهنگار را فراهم کنیم.»
وی همچنین یک بار دیگر دولت جمهوری اسلامی ایران را متهم کرده است که به «تلاش خود برای سختتر کردن شرایط برای روزنامهنگاران ادامه میدهد.»
منبع:رادیو فردا
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر