-----------------------------
همه خبرها و ديدگاهاي سانسور شده و پشت فيلتر جمهوري اسلامي مانده را يكجا و بي درد سر در "هستي نيوز" بخوانيد... http://groups.google.com/group/hasti-news/
سپاهیان پاسدار با مخالفان مبارزه می کنند. پاسداران قدرتمند شده اند، اهرم های قدرت، اقتصاد و نیروی نظامی، در اختیارشان است.
در خدمت الله و پولند. سپاهیان پاسدار خود را ضامن عقیدتی و نظامی جمهوری اسلامی می دانند و بی چون و چرا پشت سر حکومت ایستاده اند و هرچه بیشتر اهرم های قدرت را در اقتصاد و سیاست در دست می گیرند. محمود احمدی نژاد یکی از آنها بوده و نیمی از اعضای دولتش در سپاه خدمت کرده اند و نیز یک سوم نمایندگان مجلس. آمریکا سپاه پاسداران را از سال ۲۰۰۷ در فهرست سازمان های تروریستی نشانده و شورای امنیت در چهارشنبه این تشکیلات را در کانون تحریم های تازه قرار داده است.
اما معاون فرماندۀ سپاه، علی فضلی، بی اعتنا به این موضوع و با اشاره به تظاهرات احتمالی در روز شنبه به مناسبت اولین سالگرد انتخابات مخدوش ریاست جمهوری گفت: «چشم فتنه گران را در می آوریم.» تقریباً یک میلیون بسیجی نیز که در جریان ناآرامی ها با شدت تمام با جنبش سبز برخورد کردند تحت امر سپاه هستند. تصویر ندا آقاسلطانِ ۲۶ ساله در مبارزه با مرگ که در خیابان به دست یک بسیجی کشته شد به سراسر دنیا راه یافت. رهبران مخالف کروبی و موسوی روز پنج شنبه تظاهرات سالگرد را لغو کردند، احتمالاً از جمله به دلیل ترس از خشونت بسیجی ها.
۱۲۰ هزار نیروی سپاه با لباس کارهای سبز زیتونی با داشتن نیروهای سه گانۀ زمینی و هوایی و دریایی ازنظر نظامی کاملند – در بیشتر موارد سلاح های جدیدتری هم از ارتش در اختیار دارند. برنامۀ موشکی و بخشی از برنامۀ اتمی زیر نظر سپاه است. واحدهای سپاه قدس برای عملیات خارجی آموزش دیده اند. به تازگی سپاه در خلیج فارس باز هم رزمایش برگزار کرد. چهل قایق تندروی آنها که مسلح به اژدر هستند در تنگۀ هرمز گشت زنی می کنند، بیش از ۴۰ درصد نفت کش های جهان باید از این تنگه عبور کنند.
سه ماه بعد از سقوط شاه آیت الله خمینی سپاه را تأسیس کرد «تا از انقلاب و دستاوردهای آن پاسداری کند». امروز سپاه تنها در برابر رهبر انقلاب آیت الله خامنه ای پاسخگوست که با وی تقریباً رابطه ای مبتنی بر سود متقابل ایجاد کرده است. رهبر که اقتدارش را از دست داده در سیاست داخلی به سپاه تکیه دارد. از اینرو دست این نیرو را در اقتصاد ایران که تا ۷۰ درصد دولتی است بازگذاشته است.
گروه صنعتی خاتم الانبیا از قوی ترین نهادهای اقتصادی است که همراه ۱۴ شرکت دیگرِ سپاه در فهرست تحریم های شورای امنیت قرار دارد. این گروه تأسیسات نفت و گاز و بندر و جاده می سازد. ۸۱۲ شرکت زیرم جموعۀ خاتم الانبیا هستند – از جمله درمانگاه های چشم پزشکی و دندان پزشکی. مهندسان این گروهِ صنعتی خط لولۀ گاز جدیدی را از خلیج فارس تا استان سیستان و بلوچستان می کشند که ارزش آن یک میلیارد یورو است. در کشف و استخراج بخش هایی از حوضچۀ بزرگ گاز پارس جنوبی، خاتم الانبیا به رقیب نروژی ترجیح داده شد. و شرکت ساختمانی سپاسد در تهران و تبریز مترو به ارزش دو میلیارد یورو می سازد.
سپاه در قاچاق پرسود کالاهای تحریمی از دوبی هم حسابی پول در می آورد. ۴۰۰ هزار ایرانی در دوبی زندگی می کنند، حدود ۹۰۰۰ شرکت واردات و صادرات ایرانی در این شیخ نشین به ثبت رسیده است – دست کم نیمی از آنها، اگر نگوییم دوسوم، شرکت های پوششی سپاهند. علی رضا نادر از نویسندگان گزارش ۱۴۴ صفحه ای مؤسسۀ راند در کالیفرنیا در مورد نظام قدرت و دولت در ایران توضیح می دهد: «سپاه نه تنها بر اقتصاد سلطه دارد بلکه هر چه بیشتر حکومت را به دست می گیرد.» برای نمونه در اکتبر گذشته شرکت اعتماد مبین برای ۳/۵ میلیارد یورو نیمی از سهام مخابرات را که دولتی است خریداری کرد. بدین ترتیب سپاه در آینده بر شبکۀ تلفن ثابت و دو شبکه از بزرگترین شبکه های تلفن همراه و همۀ خطوط اینترنتی اختیار کامل دارد.
«برای ندا» روایت داستان زن جوان ۲۷ ساله ای است که تبدیل قهرمان میلیون ها ایرانی می شود که در بهار ۲۰۰۹ در اعتراض به روی کار آمدن محمود احمدی نژاد خیابان های تهران را از حضور خود انباشتند. ولی این فیلم درباره ندا آقا سلطان، که دوشنبه از ۹ تا ۱۰:۱۵ شب از کانال اچ بی او پخش می شود، نگاه عمیق تری به ماجرا دارد.
فیلم داستان زندگی تفتیده و روزمره خشکیده مردم در جمهوری اسلامی ایران را به نمایش می گذارد و خشم و طغیان کسانی را که در برابر قوانین ستم پیشه و غمبار آن به مقاومت برخاسته اند.
ندا در میان آنان بود، و به ضرب گلوله از پا در آمد. در صف تظاهر کنندگانی که پس از تقلب در انتخابات به خیابان آمدند. احمدی نژاد با تهدید و رشوه در کمال ناباوری دوباره خود را رییس جمهور خواند. یکی از انتقامجویان لشگر همین رییس جمهور به او شلیک کرد. روز انتخابات با بسته شدن دفتر پیشین رقیب انتخاباتی رییس جمهور ترکیبی مسخره از حماقت و خشونت به نمایش در آمد. آن روز و روزهای بعد شاهد دستگیری های جمعی و محکوم کردن انتخابات توسط مخالفین بودیم. کوتاه زمانی پس از بسته شدن صندوق های رای، تلویزیون داخلی طی نتیجه گیری جالب توجهی اعلام کرد که رییس جمهور محمود احمدی نژاد ۶۰ درصد آراء را به خود اختصاص داده است. و هنوز حتا شمارش آرا شروع نشده بود- این گفته تلخ یکی از مفسرانی است که در فیلم سخن می گوید.
مستندی که آنتونی توماس ساخته در تمرکز به نقاطی خاص قدرت می گیرد: خشم مردمی نو گرا، تحصیلکرده، بلند پرواز و متکامل که مجبور به زندگی زیر قوانین حکومتی هستند که می خواهد دستورات اسلام را در همه جنبه های زندگی آنان وارد کند. محیط «داستان ندا» را باید همان فضای بزرگ در نظر گرفت؛ در شیوایی گسترده و فراموش نشدنی مفسران فیلم- نویسندگان و فعالان ایرانی که داستان را روایت می کنند. آنان از فشار، نابرابری و محدودیت هایی آهنین پرده بر می دارند که از ابتدای انقلاب اسلامی زنان ایران را در بند کرده است.
اولین تصمیم نظام، لغو تمام قوانین حامی زن بود. در مواردی چون ازدواج و طلاق، تصویب کاهش سن ازدواج زنان از ۱۸ به ۹ سالگی. اول تمامی جنبه های قوانین مردانه زنان را نادیده گرفتند و حقوق آنان را سرکوب کردند. پس از آن مقررات شدید لباس زنان به مرحله اجرا درآمد. الزام پوشش سر برای زنان هر کجا در حضور یک مرد- حتا در ساحل در شمار این مقررات بود. یکی از مفسران فیلم در این درباره می گوید: تمام منظور آنها خطاب به زنان این است: «تو نباید وجود داشته باشی- باید محو شوی.»
ندا آقا سلطان نمی خواست محو شود. پدر و مادرش سربلندانه گواهی می دهند که او از همان زمان کودکی و آغاز مدرسه افسار گسیخته و رام نشدنی بود، چادر سرش نمی کرد و در این نبرد با اولیای مدرسه روی آنها را کم کرده بود.
تصاویر مرگش آتشی به جان ایرانیان معترض بر افروخت و موج همدردی در سراسر دنیا را بر انگیخت. خانواده اش با تمام خطرات این تصمیم در جمهوری اسلامی، به درخواست مصاحبه خبرنگاری به نام سعید کمالی دهقان پاسخ گفتند. خطر به ویژه پس از اعمال خشونت سپاه پاسداران در برابر اعتراضات گسترده مردم و سرکوبی آنها مفهوم جدی تری به خود گرفت. بسیاری از تصاویر فیلم، تکه هایی است که با دوربین تلفن همراه تصویربرداری شده؛ از مجریان دولت سرِ پست، وقتی که با باتوم به سرِ مردم می کوبند و شکی بر جا نمی ماند از تهدید حکومتی که تظاهر کنندگان با آن روبرو بوده اند.
ندا در این انقلاب مختصر به قهرمانی تبدیل شد و مرگ ندا به اندازه ای مورد احترام و تاثیرگذار بود که هنوز خانواده اش تحت نظرند. نظام خوش ندارد اثری از خانواده های معترضین در خیابان ببیند. شاید شهادت خانواده به طور کلی، خانواده متوفی قابل اطمینان ترین منبع برای تصویر کردن فرد نباشد. ولی در لایه ای عمیق تر، ویژگی زندگی یکایک اعضای خانواده آقا سلطان به گونه ای فریبنده از لحظه ای که گزارشگر در خانه را باز می کند بر ما آشکار می شود.
این مجلس ختمی در سوگ عزیز از دست رفته نیست، گرد آوری شخصیتهایی زنده است: خواهر ندا، قطعی و کاردان است؛ برادر کوچکتر که به یاد خواهر کشته شده اش ریش و مو بلند کرده، مردی است که اظهار نظرهای رسمی اش درباره حکومت ایران مختصر و مفید- کوتاه ولی تلخ و گزنده می نماید؛ مادر ندا مجسمه نیروی مادرانه ؛ و پدر که آشکارا دختر شیردلش را می ستاید. گردآوری تکه خاطرات خوشایند حتا زیر وزنه غمی چنین سنگین دلچسب است و گوش سپردن به روایت آنان ازجنبش بهار و حوادث تلخ پس از آن گریز ناپذیر.
از روزهای بی پروایی که راه پیمایان، به ویژه جوانان خیابان ها را در تقاضای انتخاباتی آزاد انباشته بودند می گذرد. بسیاری کشته شده اند و بسیاری دیگر مفقود الاثر. زندان های ایران پر از شورشی است. حکومت دست کم برای مدتی به شورش پایان داد که البته این چندان کمکی به دولت نکرد و هیچ دولت دموکرات و مردم سالاری -حتا ایالات متحده که می توانست خیلی موثرتر واقع شود به جز با کلماتی بی رنگ- از معترضین حمایت نکرد و به تشویق آنان بر نخاست.
فیم که با صدای هنرپیشه ایرانی-امریکایی روایت می شود، داستان حرکت و جنبش است. حرکت از زمان تکان دادن پرچم های سبز و شاد ایرانیان، به زمانی که علامت های «رای من کجاست» افراشته می شوند و تمام فیلم یعنی دیدن جمله سرخی که نوشته «مرگ بر دیکتاتور».
مرگی که ندا را در ربود، با جزییاتی دردناک در فیلم ثبت شده است ولی ترتیب دهنده این کشتار هرگز مجازات نشد. سخنگوی دولت احمدی نژاد به پرسشه ای غران درباره علت آن، پاسخ های خلاقانه ای داد. اول اعلام شد که ندا تصمیم به ترک کشور گرفته و خبر مرگش دروغی بیش نیست. سپس گفتند که ردپای جاسوسان سیا در این کشتار به چشم می خورد و سپس فیلمبردار بی بی سی مقصر قلمداد شد بعد اعلام کردند که دوستش، یک دکتر، دست به چنین قتلی زده است و دست آخر گفتند که او هنرپیشه بوده و در این صحنه صورت خود را به رنگ خون رنگ آمیزی کرده ولی یکی از دوستانش در صحنه او را کشته.
سال گذشته صف راهپیمایی ایرانیان از چندین میلیون نفر گذشت. پرسشی که با دیدن فیلم در ذهن تاب می خورد این است که آنان چگونه و چه وقتی دوباره پدیدار می شوند.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر