تظاهرات امروز تهران در شبکههای مجازی بازتاب گستردهای داشته است. برخی از شاهدان عینی مشاهدات خود را در سایتها و شبکههای اجتماعی همچون فیسبوک، توئیتر، فرندفید و گوگلخوان نوشتهاند. برخی نیز مشاهدات خود را در اختیار سیمیل گذاشتهاند. سیمیل سعی دارد مشاهدات مردمی را از منابع موثق خود در اختیار خوانندگان قرار دهد. ساعت هر گزارش متفاوت است:
حافظ - كريمخان - چهار عصر
حدود 30 تا وانت ويژه که در هر کدام ۱۰ تا ۱۵ مامور بودن در سكوت مطلق منتظر بودند.
ميدان وليعصر
نيروي انتظامي با كاسكت و سپر آرايش گرفته بود. بينشون پر از لباس شخصي. كسي درگير نشده بود.
سر وصال – حدود ساعت پنج عصر
جمعيت فوقالعاده بود، مثل 16 آذر مامورها صف شده بودن و راه را مسدود كرده بودن كه ملت نروند پايين. جمعيت انقدر زياد شد كه نتونستن جمع كنن. يه عده شعار دادن، بلافاصله بسيج حمله كرد، تمامشون باتوم برقي و شوكر داشتن. ملت رو پخش كردن. توي تمام كوچهها موتورهاشون گشت ميزدن. وحشيانه زدن. تمامشون كلاه داشتن يا شال جلوي صورتشون بسته بودن. گارديها نبودن. ظرف ده دقيقه تعدادشون چند برابر شد.
ميدان فلسطين
۲۰۰ -۳۰۰ نفر لباس شخصي با موتور سازماندهي شده منتظر بودند، چيزي مثل نيروي رزرو. هيچ خبري از ويژهها نبود.
خيابان وليعصر
جمعيت واقعن زياد بود، ولي همه گيج، معلوم بود كه يه عده تازه دارن ميرن و يه عده درگير يا ترسيده برگشتن و منتظرن. خيليا داشتن سعي ميكردن با اتوبوس برن به سمت خيابون انقلاب يا آزادي. لباس شخصيها به گشت ميزدن. تمام تلاش و سازماندهيشون اين بود كه جمعيت نتوانند به سمت غرب يا جنوب ادامهي مسير بدن
میدان فردوسی
از میدان فردوسی به سمت انقلاب نمیگذاشتن ماشین بره. خبری هم از بیآرتی نبود. موتوریهای دربستی وایستاده بودن. یکیشون میگفت تا قلب اغتشاش، سه تومن. تا قلب اغتشاش، سه تومن. اول فک کردم داره شوخی میکنه، اما وصال پیادهم کرد جدی2 سه تومن گرفت رفت. آخرشم گفت مواظب خودم باشم. اوضاع رسمن شونزده آذری بود. اما گاز اشکآوراشون پیشرفت کرده بود. نابود میکرد رسمن
خیابان انقلاب
جمیعیت زیاد بود و مدام زیادتر می شد
آخرش دیگه یک طرف پیاده رو کاملا پر شده بود
همه با هم درباره مصر حرف میزدن
بعضیها می خواستن شب میدان ازادی بمونن
سر هر چهار را مامور بودن اما مردم دورشون می زدم
یه لباس شخصی می گفت بی شعورا به ماشین راه نمی دین می خواین انقلاب کنید؟
یکی جوابش داد شما که با ماشین از رو ادم رد می شین باشعورین؟
جمعیت به چهار راه ولیعصر که رسید خیلی شد
راه را بستن اما دورن زدن مردن
انقلاب را به سختی رد کردیم
اما سر وصال یه چند تا لباس شخصی شروع کردن به زدن مردم
میدان آزادی
ساعت 5.5 به سمت میدان آزادی از پشت طرشت حرکت کردیم و به خیابان آزادی رسیدیم ولی به نزدیکی میدون که رسیدیم دیگه مامورا راه رو بسته بودن و نتونستیم جلوتر بریم یعنی خودمون هم جرات نکردیم.
ساعت 5 هم یکی از بچه ها که رفته بود میدان انقلاب گاز اشک آور خورده به دماغش و کلا دماغش ترکیده و الانم بیمارستانه و باید دماغش عمل بشه
جالبه که میگه گاز رو به سمت مردم شلیک میکردن یعنی دو منظوره بوده هم تیر و هم گاز.
ساعت 7 هم یادگار امام ترافیک سنگین ماشین هایی بود که بوق میزدن وبعد حدود 100 تا موتور سوار با لباس سپاه و شخصی که نمیدونم از کجا یهو سبز شدن از لای ماشینا به سرعت به سمت آزادی رفتن الان هم تقریبا اتوبان نیمه ترافیک است.
خیابان نواب
تو خیابون نواب پایین تر از میدون جمهوری حدفاصل قصرالدشت و هاشمی تجمع بزرگی شکل گرفت که اتیش روشن کردن و عکس خامنهای و خمینی رو اتیش زدند مردم هم شعار مرگ بر دیکتاتور سر دادند و بعدش دست می زدند
تا لحظه ای که من اونچا بودم هنوز گارد نیروی انتظامی و نیروهای لباس شخصی نیومده بودند
خلاصه دور اتیش جمع بودند و عکس اتیش می زدند و میاوردند بالا و مردم هو می کردند و بعدش دست می زدند.
میدان آزادی
وقتی که مردم از میدان آزادی بر میگشتند، تعدادی از بسیجیها شامل زن و مرد که پرچم ایران در دست داشتند رفتند بالای میدان انقلاب. تعدادشون در حدود 100 تا 200 نفر بود. از آنجا شعار می دادند که مرگ بر ضد ولایت فقیه، مرگ بر اسراییل. تعدادشون در مقابل مردم خیلی کم بود.
فردوسی به انقلاب
از میدون فردوسی به سمت انقلاب نمیذاشتن ماشین بره. خبری هم از بیآرتی نبود. موتوریهای دربستی وایستاده بودن. یکیشون با نیش باز میگفت تا قلب اغتشاش، سه تومن. تا قلب اغتشاش، سه تومن. اول فک کردم داره شوخی میکنه، اما وصال پیادهم کرد جدی2 سه تومن گرفت رفت. آخرشم گفت مواظب خودم باشم.
اوضاع رسمن شونزده آذری بود. اما گاز اشکآوراشون پیشرفت کرده بود. نابود میکرد رسمن. تو وصال هم یه گله موتوری آدما رو جارو کردن ریختن تو جوب. جوبی شدیم. عوضش تاکسیا آدمایی که قرمز و اشکآلود و خیس و گلی بودن رو مجانی میرسوندن هفت تیر. وصالو که میومدی بالا، میرسیدی به بولوار کشاورز، انگار نه انگار. همه چی عادی و معمولی.
یک شاهد عینی به نقل از فیس بوک محمود فرجامی
من فکر نمی کردم امروز آنقدر آدم بیاد. اگه خودم ندیده بودم باورم نمیشد. فکر میکنم نباید با راهپیماییهای قبل مقایسه کرد چون ریسک تجمع امروز خیلی زیاد بود. من فقط چهاراه کالج تا انقلاب رو دیدم و همین محدوده خیلی زیاد بودن.
میدون توحید بود مطمئنا فیلم های این صحنه تو اینترنت پخش می شه. مردم خیابون رو به تصرف در آورده بودن. نرده های که خط اتوبوس رو از خط سواری جدا می کرد شکسته شده بود. سطل زباله ها در وسط خیابون و آتیش تا سقف خونه ها زبونه می کشید.
ما و بقیه وسط خیابون جمع شدیم و شعار دادیم: مبارک، بن علی نوبت سید علی
مرگ بر دیکتاتور
الله اکبر
و از همه باحال تر مرگ بر خامنه ای بود
بعد از گفتن این شعار چند تا بسیجی سعی کردن به سمت مردم حمله کنن که مردم به راحتی اونا رو عقب روندن
بعد از چند دقیقه ناگهان صدای گلوله اومد من اول فکر کردم گلوله ها مشقیه اما یهو دیدم نبش چهار راه یک نفر نقش بر زمین شده بود. مردم با وحشت می گفتن که کشتن کشتن . چند دقیقه بعد یگان ویژه و لباس شخصی ها با تمام قوا تونستن مردم رو پراکنده کنن.
جمال زاده
جمال زاده
خون کف کوچه هاست
پسری تیر خورد
و دختری کشته شد
کوی دانشگاه
کوی دانشگاه یک صدا الله اکبر است
9:05 شب
*روایت بخشی از شاهدها از طریق بهمن دارالشفایی
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر