در ادامه واکنش های مقامات جمهوری اسلامی ايران به وقایع مصر و همچنين اقدامات دولت حسنی مبارک برای مقابله با تظاهرات، علی لاریجانی، رییس مجلس، گفته است که «جوانان امروز از مسايل سياسی مطلع هستند و با قطع شبکهها و اينترنت دردی دوا نمیشود.»
دولت مصر برای مقابله با گسترش اعتراضات دراين کشور، دسترسی عمومی به سرويس های اينترنت و تلفن همراه را قطع کرد. دولت ايران نيز در جريان اعتراضات پس از انتخابات رياست جمهوری سال گذشته شبکه تلفن همراه و اينترنت را قطع کرده بود.
علی لاریجانی که در بابلسر سخن می گفت با انتقاد از اظهارات مقامات آمريکا در خصوص استقرار دموکراسی در مصر، آنها را متهم کرد که دستور حمله به تظاهرات کنندگان را به مقامات مصری دادهاند.
وی خطاب به مقامات آمريکا گفت: «اگر دنبال دموکراسی واقعی بوديد با آن خشونت دستور نمیداديد با اسب و شتر به تظاهر کنندگان حمله کنند. اين دموکراسی شتری است.»
اشاره آقای لاریجانی به وقایع چهارشنبه شب قاهره است که در آن گروهی از هواداران حسنی مبارک سوار بر اسب و شتر به تجمع مخالفان او حمله کرده بودند.
منبع: ایرنا و رادیو فردا
پس از کنارهگیری ناصر صفاریان و اسدالله نیکنژاد، شهریار بحرانی نیز از داوری جشنواره فیلم فجر امسال کنارهگیری کرد.
مسعود شاهی، دبیر جشنواره فیلم فجر پنجشنبه شب در گفتوگو با تلویزیون جمهوری اسلامی اعلام کرد که «شهریار بحرانی درخواست کرده که از داوری بخش بینالملل جشنواره فیلم فجر کنارهگیری کند.»
مسعود شاهی در این برنامه گفت که شهریار بحرانی به دلیل «بیماری و کسالت» از مسئولان جشنواره خواسته تا عذر او را بپذیرند و به این ترتیب آقای بحرانی از داوری بخش بینالملل کنار رفته است.
پیشتر ناصر صفاریان فیلمساز و منتقد سینما اعلام کرده بود با توجه به «محدودیتهای ایجاد شده و فضای خاص مدیریت جشنواره فیلم فجر» از داوری فیلمهای جشنواره امسال کنارهگیری میکند.
اسدالله نیک نژاد نیز نیکنژاد با ارسال نامهای به دفتر جشنواره اعلام کرد «علیرغم میل باطنیام، از داوری کنارهگیری میکنم و مایل نیستم عدهای مرا دستاویز آسیبرساندن به جشنواره کنند.»
در جشنواره فیلم فجر امسال حسن عباسی نیز به عنوان یکی از داوران قرار است فیلمهای شرکت کننده در بخش مسابقه را ارزیابی کند.
منبع: آفتاب
پیشینه:
اسدالله نيکنژاد از داوری جشنواره فيلم فجر كنارهگيری كرد
کنارهگیری ناصر صفاریان از داوری فیلمهای جشنواره فجر
صادق زیباکلام
فرارو
اتفاقات اخیر در جهان عرب تحلیلهای فراوانی را در داخل ایران دامن زده است. در حالیکه برخی از کارشناسان معتقدند که که حرکت اعتراضی در کشورهای عربی ملهم و متاثر از انقلاب اسلامی ایران است، صادق زیباکلام میگوید اعراب به دنبال برپا ساختن نظامی مانند ایران نیستند. با این حال وی منکر شباهتهای کلی میان اعتراضات اعراب با انقلاب اسلامی ایران نیست.
نحوه پوشش رسانههای دولتی در ایران از تحولات مصر و تونس به جای انعکاس حقایق این جنبشها، سعی در القا این باور دارند که این جنبشها اسلامگرا هستند و خواهان برقراری یک نظام اسلامی شبیه به آنچه که درایران به وجود آمده، هستند.
بعد دیگر القای رسانههای دولتی در ایران آن است که حرکتهای جهان عرب بالاخص در مصر ملهم و متاثر از انقلاب اسلامی در سال 57 است. بعد سوم القای رسانههای دولتی در ایران آن است که غرب و آمریکاییها مخفیانه دارند به حسنی مبارک کمک میکنند تا جلوی سقوط وی را بگیرند.
در این وسط بالطبع اگر جملهای، حرفی و سخنی از سوی برخی رهبران غربی یا آمریکایی ابراز شود که در جهت روایت دولتی در ایران قرار بگیرد، آن اظهار نظر بلافاصله در رادیو و تلویزیون دولتی ما تابلو میشود. از جمله ابراز نگرانی نخست وزیر اسرائیل از تحولات مصر و اینکه ممکن است در آن کشور یک نظام اسلامی مشابه ایران بر سر کار آید.
بعد دیگر نگاه دولتی در ایران به تحولات مصر و جهان عرب احساس نوعی موفقیت و پیروزی برای موضع گیریهای حکومتی در ایران است. به بیان دیگر به گونهای تحولات جهان عرب را تفسیر و تبیین و گزارش میکنند که حکایت از آن میکند که مواضع، دیدگاهها و برخوردهای ما کاملا درست بوده و دلیل اثبات درستی مواضع و دیدگاههای ما اتفاقاتی است که در جلوی چشمان ما امروزه جهان عرب را به لرزه در آورده.
آیا به راستی این چنین است؟ آیا ذات جنبشهای عربی، اسلامگریانه و هدف آنها ایجاد یک نظام سیاسی مثل نظام سیاسی حاکم بر ایران است؟ آیا آن گونه که رسانههای دولتی در ایران میخواهند القا کنند، جنبشهای جهان عرب ضد غربی، ضد آمریکایی و اسلامگرا بوده و یا آنگونه که رسانههای دولتی ما القا میکنند، هدف غاییشان ایجاد یک نظام اسلامی ضد غربی است؟
پاسخ به بسیاری از این پرسشها منفی است یا دست کم ارتباطی با روایت دولتی ما از این تحولات ندارد. این درست است که بسیاری و اکثریت قریب به اتفاق کسانی که در خیابانهای قاهره، اسکندریه و سوئز تظاهرات میکنند مسلمان هستند، این درست است که هزاران نفر از معترضین در میدان تحریر قاهره نماز برپا میکنند، این درست است که خیلی از زنان محجبه هستند و محاسن خیلی از مردان حکایت از دینداری آنان میکند، اما آیا اینها به معنای آن است که پس آنان به دنبال ایجاد یک نظام اسلامی آن هم مثل ایران در مصر یا تونس هستند؟ آیا این به معنای آن است که پس آنان ضد غرب و ضد آمریکایی هستند و میخواهند رژیمی که در کشورشان بر سرکار میآید مثل جمهوری اسلامی ایران، ضد غرب و ضد آمریکا باشد؟ پاسخ قطعا منفی است.
ممکن است همه امیال و آرزوهای برخی در ایران در آینده تحقق پیدا کند و در مصر، یمن، یا تونس چنین رژیمهایی روزی به قدرت برسند. اما محور مبارزات و خواستههای اعراب در حال حاضر هیچ کدام اینها که برخی میگویند و سعی در القا آنها دارند، نیست.
خواسته اصلی و بنیادی مردم مصر و تونس آزادی است، خواست اصلی مردم در مصر مخالفت و جمع شدن بساط استبداد، دیکتاتوری و اختناق حاکم بر این کشور است. به بیان دیگر خواست آن زنان و دختران در قاهره، مردان مسلمانی که در خیابانهای تونس یا اسکندریه یا میدان تحریر با محاسن و پر شور در تظاهرات علیه حسنی مبارک شرکت دارند، در حال حاضر و فعلا نه حکومت اسلامی است، نه بر قراری شریعت است، نه مرگ بر آمریکا میگویند، نه پرچم آمریکا و انگلیس را آتش زدهاند، نه آدمک اوباما را آتش زدهاند و نه هیچ یک از دیگر از آثار و علایمی را نشان میدهند که که ما در ایران خیلی علاقه داریم نشان دهیم.
البته این طبیعی است که اگر در مصر یا تونس رژیمهای مردمی به قدرت برسند آن روابط و کیا و بیای صمیمانهای که میان حسنی مبارک و تل آویو برقرار بوده، دیگر برقرار نخواهد بود. بنابراین اسرائیلیها کاملا حق دارند نگران تحولات مصر باشند چرا که هر گرایش و جریانی که جایگزین حسنی مبارک شود، اسلامی یا سکولار، آن دوران خوش گذشته با مصر تغیییر خواهد یافت.
البته از یک جهت کلی شباهت کاملی میان انقلاب اسلامی ایران در 32 سال پیش و آنچه که امروز در جهان عرب دارد اتفاق میافتد، وجود دارد. انقلاب اسلامی ایران هم بنیادا حرکتی بود علیه استبداد، علیه خفقان، علیه دیکتاتوری؛ انقلاب اسلامی ایران در 32 سال پیش همچون جنبشهای مردمی امروز جهان عرب خواهان حاکمیت قانون، انتخابات آزاد، آزادی مطبوعات، آزادی احزاب و تشکلها سیاسی، آزادی زندانیان سیاسی، آزادی اندیشه و این دست از مطالبات بود.
بعد دیگر شباهت میان جنبشهای امروزی جهان عرب با انقلاب اسلامی ایران در 32 سال پیش در مشارکت مردمی آن است. خیابانهای قاهره، اسکندریه و سوئز در مصر امروزه یادآور خیابانهای تهران، شیراز، اصفهان، تبریز و کرمان در 32 سال پیش است که مردم از پیر و جوان، تحصیل کرده و عامی، شهری و روستایی، روشنفکر و عامی، زنان محجبه و زنان غیر محجبه، اسلامگریان، ملی گرایان و چپ گرایان همگی علیه استبداد و دیکتاتوری حاکم بر ایران به حرکت در آمده بودند. جالب است که در تمامی دوران انقلاب ایران هم، نه پرچم آمریکا به آتش کشیده شد، نه به سفارت آن کشور حملهای صورت گرفت، نه هیچ یک از دهها هزار آمریکایی که در تهران، اصفهان یا شیراز بودند، مورد کوچکترین تعرض قرار گرفتند و نه اساسا فکر و فلسفه مبارزه با غرب در جریان انقلاب ایران مطرح بود. همچنانکه امروزه در مصر و تونس هم به عینه شاهد هیچ یک از این اعمال و حرکات نیستیم؛ علی رغم تلاش رسانههای دولتی ایران در القا باوری در جهت خلاف همه اینها.
فاطمه ملکی، همسر محمد نوری زاد میگوید همسرش در بند دو الف سپاه، همچنان به صورت انفرادی نگهداری می شود.
محمد نوریزاد روز بیستم آذرماه در اعتراض به عدم رسیدگی به شکایت خود از ماموران وزارت اطلاعات و محکومیتش به خاطر این شکایت، دست به اعتصاب غذای خشک زد. بعد از اعتصاب غذا به علت وخامت شدید جسمانی در بیمارستان بستری و از آنجا به بند دو الف سپاه منتقل شد.
محمد نوری زاد از آن زمان تاکنون در انتظار پاسخ به شکایات خود بوده است. خانم ملکی، همسر نوریزاد میگوید هنوز به شکایت محمد نوریزاد از وزارت اطلاعات رسیدگی نشده است.
فاطمه ملکی در گفتگو با جرس در خصوص آخرین وضعیت جسمانی محمد نوریزاد گفته است: «چندین بار برای گرفتن عکس از دندان و دهان، ایشان را به دندانپزشکی برده اند اما تاکنون نتیجه ای حاصل نشده است. متاسفانه تنها در سلول نگهداری می شوند و هنوز شکایات و کار های ایشان پیگیری نشده است و این شرایط خوبی نیست.»
وی افزوده است است: «ایشان همچنان مشکل عفونت دندان و لثه دارند و قرار بوده که آنها (مسئولان) پیگیری می کنند منتهی نمی دانم به چه علت خیلی زمان برده است.»
خانم ملکی در ادامه گفت: «آقای نوریزاد اکنون تنها هستند و هیچ ارتباطی با کسی ندارند. خوب این مشکلات جسمی را هم اگر کنار بگذاریم آقای نوری زاد که حتی یکروز نمی توانستند در خانه بمانند و فعال و پرکار بودند اما الان تنها در زندان بسر می برند.»
همسر محمد نوریزاد در ادامه با اشاره به «بیگناهی» همسرش گفت: مسئولین و کسانیکه قدرت را در دست دارند بدانند که قدرت ماندنی نیست و همه ما از کوچکترین عمل تا بزرگترین آن، به سزای اعمال خود در این دنیا خواهیم رسید.
او در پایان افزود: به نظرم ما بازنده نیستیم و کسی که پایبند درستی و حق است، برنده خواهد بود و کسانی ضرر خواهند کرد که ظلم می کنند و حق دیگران را نادیده می گیرند و به انصاف رفتار نمی کنند.
منبع: جرس
استفن والت
فارین پالیسی
ترجمه از آزادنگار
شبیه تقریباً همه -فکر کنم حتی خود حسنی مبارک- من از سرعت، دامنه و شدت قیام مصر شگفتزده شدهام. در حالی که این را مینویسم، هنوز مشخص نیست که مبارک در قدرت میماند یا خیر. ضمناً نمیدانیم که در صورت رفتن او، تغییرات تا چه حد گسترده خواهد بود. همه باید تا حدی در مورد تواناییمان در پیشبینی سمت و سوی اوضاع یا پیامدهای آینده فروتنی اختیار کنیم.
با وجود این نکته، من قصد دارم تفسیری رئالیستی از معنای این رویدادها برای آمریکا ارائه کنم و همچنین، پیشنهادی مقدماتی که از آن تحلیل برخواهد آمد. و با اینکه ممکن است بعضی از شما را حیرتزده کند، من فکر میکنم رئالیسم آمریکا را وامیدارد تا مبارک را به رفتن تشویق کند و از ایجاد دولتی دموکراتیک در مصر پشتیبانی کند.
رئالیستها اغلب به شکلی کاریکاتوروار بیعلاقه به دموکراسی یا حقوق بشر، ترسیم میشوند و به شکل کسانی که تنها به توزیع قدرت و منافع ملیای توجه میکنند که به دقت تعریف شده باشد. این درست است که رئالیستها گرایش به محاسبهی قدرت به عنوان مهمترین عامل شکلدهندهی سیاست بینالمللی دارند، و اغلب شاهد سازشی بین منافع استراتژیک و ترجیحات اخلاقی هستند. اما در نظر گرفتن امور داخلی -شامل حقوق بشر- میتواند برای رئالیستها اهمیت داشته باشد، مخصوصاً زمانی که به متحدان یک کشور فکر میکنند.
دولتها برای حداکثر کردن امنیتشان به متحدانی قوی و باثبات نیاز دارند که مشکلاتی استراتژیک برایشان پیش نیاورند( یعنی درگیرشدن در منازعاتی بیهوده). با فرض برابر بودن بقیهی شرایط، دولتها در صورت عدم نگرانی از ثبات داخلی متحدانشان و پشتیبانی قابل توجه مردم آن کشور از دولتشان، وضعیت بهتری خواهند داشت. متحدی که در داخل یکپارچه نیست، دولتاش فاسد یا نامشروع است، یا مورد تنفر کشورهای زیادی است، عملاً ارزش کمتری از متحدی دارد که مردمانی یکپارچه و دولتی مشروع دارد و از پشتیبانی بینالمللی زیادی برخوردار است. به این دلیل، حتی یک رئالیست ثابتقدم متحدانی را ترجیح خواهد داد که نه از درون شکنندهباشند و نه در جهان منفور باشند. این نکته را هم باید در نظر داشت که بعضی وقتها باید با چیزی که هست کار کرد.
بنابراین اصلاحات گستردهی سیاسی در مصر هدفی است که رئالیستها باید از آن حمایت کنند. حتی اگر مبارک موفق شود که به قدرت بچسبد، رژیماش به شدت در خطر است. اگر او از نیروی زیاد برای سرکوب جنبش مردمی استفاده کند، رژیماش ضربهی بیشتری هم خواهد خورد. مبارک 83ساله است و حتی سرکوبی موفق برای او (یا متحدان داخلیاش) فرصت زیادی پدید نخواهد آورد. اگر ایالات متحده به عنوان همدست او در نگهداشتناش در قدرت دیده شود، خشم اعراب را شدیدتر میکند و ادعای دموکراسی و حقوقبشر ما را ریاکارانه نشان خواهد داد.
در واقع، این یکی از لحظههای خوشیمنی است که ایالات متحده با سازشی آشکار بین دلسوزیهای اخلاقیاش و انگیزههای استراتژیکاش روبهرو نیست. مصر بر خلاف عربستان تولیدکنندهی عمدهی نفت نیست، بنابراین جابهجایی رژیم در قاهره منافع حیاتی ما را در تضمین ادامهی جریان نفت در بازارهای جهانی با خطر مواجه نخواهد کرد. مصر شریک استراتژیک حیاتی نیست. بله، پایگاههای نظامی آنجا میتوانند نقاط ترانزیت خوبی برای مواقع مداخله در منطقه باشند، اما ایالات متحده جایگزینهای دیگری هم دارد و مداخلهی نظامی چیزی نیست که ما بخواهیم مشتاقاش باشیم( عراق یادتان هست؟).
مصر مانند گذشته در جهان عرب تأثیرگذار نیست، تا حدی به خاطر رکود اجتماعی و اقتصادیای که ویژگی دورهی مبارک بوده است. تلاشهای اخیر مصر برای میانجیگری در چند اختلاف در حال تداوم ناموفق بودهاست. علاوه بر این، حمایت آمریکا از دیکتاتورهایی مثل مبارک یکی از دلایل اصلی القاعده برای هدف قرار دادن آمریکا و همچنین ابزاری مفید [برای القاعده] در جذب نیرو بودهاست (در کنار حمایت نامحدود ما از اسراییل و حضور نظامیمان در خلیج [فارس]). این امر همچنین یکی از دلایل اصلی دیدگاههای منفی بیشتر اعراب نسبت به آمریکا است. اتحاد با مصر تبدیل به یک نقطه ضعف استراتژیک شدهاست.
همانطور که شماری از مفسران تأکید کردهاند، دلیل اصلی پشتیبانی طولانیمدت آمریکا از مبارک، حفظ پیمان صلح مصر-اسراییل، و تا حدی کمتر، نگرانی مشترک مبارک و آمریکا در مورد حماس و ایران است. به بیانی دیگر، حمایت ما از مبارک مستقیماً به رابطهی ویژهمان با اسراییل پیوند میخورد و منافع استراتژیک مفروض، تا حد زیادی برآمده از تعهد آمریکا به حمایت مطلق از اسراییل بود. بنابراین برای کسانی از ما که فکر میکنند «رابطهی ویژه» هم برای اسراییل و هم برای آمریکا مضر است، تغییر دولت در مصر هشداردهنده نیست.
—----------
استفن والت، استاد و نظریهپرداز روابط بینالملل و صاحب کرسی رابرت و رنه بلفر در دانشگاه هاروارد است.
ترجمه بالا نیمه اول مقاله استفن والت را در بر می گیرد. او در اواخر مقاله خود از اوباما می خواهد آخرین نفری نباشد که از مبارک می خواهد برود. از زمان نوشته شدن این مقاله تا امروز اوباما موضعی گرفته است که به خواسته والت و واقعگرایان نزدیک است.
وبسایت کلمه گزارش داده زندانیان سیاسی بند ۳۵۰ زندان اوین همچنان بدون استفاده از حق ملاقات حضوری، حق استفاده از مرخصی و ارتباط تلفنی با خانواده هایشان دوران حبس را می گذرانند.
این در حالیست که طبق آیین نامه سازمان زندانها هر زندانی می تواند در هر ماه حداقل یک بار با خانواده اش ملاقات حضوری داشته باشد.
مسوولان زندان و دادستانی تهران دلیل این کار را ممانعت از خارج شدن اطلاعات و اخبار زندانیان سیاسی به بیرون عنوان کرده اند. این درحالی است که خانواده ها پیش از انجام ملاقات حضوری، توسط ماموران زندان مورد بازرسی دقیق قرار می گرفتند.
به نوشته کلمه، دادن مرخصی به زندانیان سیاسی نیازمند نظر بازجویان وزارت اطلاعات است؛ «بازجوهایی که فراتر از قاضی و حتی دادستان تهران درباره سرنوشت یک زندانی سیاسی عقیدتی تصمیم می گیرند، در بیشتر موارد با دادن مرخصی به زندانی مخالفت می کنند.»
این گزارش میافزاید هماکنون زندانیانی در بند ۳۵۰ به سر می بردند که بعد از حوادث انتخابات یک روز هم به مرخصی نیامده اند و زندانیان سیاسی دیگری هم در این بند به سر می برند که سالهاست رنگ مرخصی به خود ندیده اند.
در پایان این گزارش آمده است: «این شرایط وضعیت بسیار دشواری را برای زندانیان سیاسی و خانواده های آنها به همراه داشته است. زندانیانی که بدون مرخصی، بدون استفاده از ملاقات حضوری و تلفن حکم های ناعادلانه شان را می گذرانند. شرایطی که خانواده ها ی زندانیان و زندانیان را بارها به اعتراض واداشته است اما دادستان تهران و دیگر مسوولان قضایی بی توجه به این شکایتها همانگونه که دوست دارند با این زندانیان رفتار می کنند.»
منبع: کلمه
شیرین عبادی، برنده نوبل صلح سال ۲۰۰۳ و فعال حقوق بشر میگوید که اعتراضهای ضدحکومتی در ایران نیز «به صورت زیر زمینی» در جریان است.
خانم عبادی روز چهارشنبه، ۱۳ بهمنماه، با اشاره به این که مردم داخل ایران از وضعیت موجود در کشور «به شدت ناراضی» هستند، گفت: «(نارضایتیهای) ایران مانند آتش زیر خاکستر میماند و این خاکستر با کوچکترین اتفاق، به ناگهان میتواند شعلهور شود.»
عبادی که در دانشکده مطالعات شرقی و آفريقايی «سوآس» در لندن، پیرامون «نقش زنان در ارتقای صلح در خاورمیانه» سخنرانی میکرد با این حال خاطر نشان کرد که در حال حاضر نمیتوان پیشبینی کرد که در ایران چه اتفاقی خواهد افتاد.
وی در ادامه با اشاره به استفاده از فناوریهای ارتباطی برای سازماندهی تظاهرات سیاسی در مصر و تونس گفت که این فناوریها نقش عمدهای را در گرد هم آوردن فعالان و همچنین آگاهسازی سیاسی بازی کردند.
وی افزود که با وجود این فنآوریهای ارتباطی، «دیکتاتورها خواب راحت ندارند».
خانم عبادی با اینحال هشدار داد که تظاهرکنندگان حامی دموکراسی باید هشیار باشند که زمانی که یک دیکتاتور برکنار میشود، امکان دارد دیکتاتور دیگری جای او را بگیرد.
منبع: رادیو فردا
فیلم «مرهم» ساختهی علیرضا داودنژاد به همراه چند فیلم دیگر از کارگردانهای ایرانی امسال از بخش مسابقه جشنواره فیلم فجر کنار گذاشته شد. این تصمیم با مخالفت کارگردانها روبرو شده است. علیرضا داودنژاد سازندهی فیلم مرهم در گفتوگو با «مردمک» گفت: معیار تقسیمبندی فیلمها سیاسی بوده است.
علیرضا داودنژاد درباره دلایل اعتراض خود گفت: «کسانی که فیلم مرهم را دیدهاند درباره این فیلم گواهی دادهاند. هیات انتخاب نیز آن را پسندیده است. اما انتخاب این فیلم برای بخش «نوعی نگاه»، بیشتر از اینکه جنبه فرهنگی داشته باشد، سیاسی است. معیارها سیاسی است. وقتی فیلم من سرجای خودش قرار نگرفته است، معلوم میشود دلیل سیاسی دارد.»
این فیلمها در بخش تازه «نوعی نگاه» جای داده شدهاند؛ بخشی که امسال برای نخستین بار در جشنواره درنظر گرفته شده است. بخش مسابقه اصلیترین بخش رقابتی جشنواره فیلم فجر محسوب میشود.
کارگردان فیلم مرهم، که تاکنون برای این فیلم در چند جشنواره بینالمللی شرکت کرده، میگوید، فیلم «مرهم» را هنوز از جشنواره فجر خارج نکرده و هنوز درباره ماندن یا خارج کردن آن از جشنواره تصمیمی نگرفته است. او میگوید، اگر این فیلم در جشنواره بماند، مردم درباره آن قضاوت میکنند و معلوم میشود معیار تقسیمبندی فیلم سیاسی بوده است.
آقای داودنژاد میگوید: «اگر فضای سینما سیاسی باشد، به تدریج از چشم مردم میافتد. فضای سینما وقتی تجاری باشد، با وجود این که باعث سطحی شدن آن میشود، اما باز هم بخش کوچکی از مردم رابطه با آن برقرار میکنند.»
کارگردان فیلم مرهم، که اخیرا پیشنهاد مناظره با محمود احمدینژاد را مطرح کرده، میگوید، «نظام هنری و رسانهای ما در حال منزوی شدن و شکست خوردن است و در سیاستهای دولت هم نشانهای برای جلوگیری از این وضعیت وجود ندارد، از این رو درخواست مناظره با آقای احمدینژاد را مطرح کردم تا از ایشان بپرسم، چرا به این شیوه تصمیمگیری میشود و محیط فرهنگی را سیاسی کردهاند.»
او همچنین گفت: «آنچه در حال حاضر جریان دارد، به نفع کشور نیست. سیاسی شدن فضای فرهنگی باعث تولید آثار ضعیف میشود و در این شرایط کانالهای ماهوارهای هستند که مخاطبان را جذب میکنند.»
منبع: مردمک
در سه روز گذشته سیلاب گسترده 14 شهرستان کرمان را در بر گرفت و شش هزار خانه را تخریب کرد.
به گزارش خبرگزاری مهر در حال حاضر به دلیل بارندگی شدید در کرمان 116 روستا نیز در محاصره سیلاب قرار گرفته و معابر و خانهها در برخی نقاط شهر کرمان را دربر گرفته است.
محمدجواد کامیاب معاون عمرانی استاندار کرمان با اشاره به حجم سیلاب در کرمان از درگیر شدن بیش از هفت هزار و 135 خانوار در این سیل در این استان خبر داد.
کاووس محمودی مدیرعامل جمعیت هلال احمر استان کرمان هم اعلام کرده که نیمی از شهرستانهای این استان درگیر سیل شدهاند.
سیل در حالی نیمی از استان کرمان را در بر گرفته است که خشکسالی و کمبود آب از سوی کارشناسان مهمترین معضل بزرگترین استان کشور عنوان شده است.
منبع: خبرگزاری مهر
غلامرضا مصباحیمقدم عضو کمیسیون اقتصادی مجلس میگوید: «قانون عملیات بانکی بدون ربا قانونی محکم است، اما آن را در کوزه گذاشتهاند و آبش را میخورند و در مقام عمل چیزی دیگر پیاده میشود.»
به گزارش واحد مرکزی خبر، آقای مصباحی مقدم گفته که «اندیشه حاکم بر ذهن و فکر مدیران اقتصادی ما تحت تاثیر افکار غربی است» و قانون عملیات بانکی بدون ربا را اجرا نمیکنند.
وی افزوده است: «با وجود اینکه در سالهای اخیر کتابهای خوبی در خصوص اقتصاد و بانکداری اسلامی نوشته شده، اما این کتابها در دانشگاهها مهجور است.»
آقای مصباحی مقدم که در جمع گروهی از اعضای موتلفه اسلامی از وضعیت علوم انسانی در دانشگاهها انتقاد میکرد، این اظهارات را ایراد کرده است.
به گفته این نماینده مجلس از آنجا که غرب «قبلهگاه» نخبگان ایرانی شده است، «جامعه شناسانی در دانشگاههای هستند که نمیتوانند حوادث انقلاب ایران را تجزیه و تحلیل کنند.»
برخی از روحانیون در جمهوری اسلامی منتقد نظام بانکداری در ایران هستند و سودهایی که بانکها به صاحبان سرمایه میپردازند را ربا میدانند.
منبع: واحد مرکزی خبر
از سوی نیروهای امنیتی صورت گرفت:
نیروهای امنیتی مانع از برگزاری عزاداری در خانه غلامحسین کرباسچی مشاور مهدی کروبی و شهردار اسبق تهران شدند.
به گزارش سحام نیوز، نیروهای امنیتی در تماس با کرباسچی از وی خواسته بودند که مراسم عزاداری را که همه ساله در منزلش برگزار میشود لغو کند که با مخالفت وی مواجه شده بود.
آقای کرباسچی به ماموران گفته بود: «این مراسم ۱۷ سال است که در منزل من برگزار میشود، از طرفی مراسم دعا و نیایش و روضه نیازی به مجوز ندارد و من نیز نمیتوانم با همه تماس بگیرم و بگویم مراسم لغو شده است.»
در پی این پاسخ، روز گذشته (13 بهمن) یگانهای ویژه در برابر منزل کرباسچی مستقر شده و مانع از ورود مردم به منزل و برگزاری مراسم شدند.
پس از اعتراضات مردمی به انتخابات ریاست جمهوری سال گذشته، نیروهای امنیتی مانع برگزاری مراسم مذهبی در منازل و مراکز مذهبی محل تجمع اصلاحطلبان میشوند.
منبع: سحامنیوز
بنا به گزارش منابع خبری و دانشجویی از۱۰ روز پیش هیچ خبری از وضعیت ابراهیم اسکافی، فعال سابق دانشجویی در دست نیست.
به گزارش آفتاب نیوز، این دانشجوی سابق دانشگاه علم و صنعت و فارغالتحصیل دانشگاه سیستان و بلوچستان، از روز چهارم بهمن برای ارائه پارهای توضیحات به اداره اطلاعات زاهدان فراخوانده شده بود.
بر اساس این گزارش، ابراهیم اسکافی برای تمامی دوستان، همکلاسیها و معاشرینش بهعنوان فردی آرام، منطقی و علاقمند به علم و دانش شناخته میشود.
او پس از فارغالتحصیلی از یک سال پیش در تهران ساکن و به فعالیت ترجمه مشغول شد و در همین مدت وی دو کتاب را به فارسی ترجمه و منتشر کرده است.
به نوشته آفتاب، اسکافی در مدت تحصیل در زاهدان و پس از آن همواره در تقبیح برافروختن آتش اختلافات قومی و عقیدتی اصرار میورزید و آخرین نوشته او نیز که پیش از بازداشتش منتشر شد از همین دغدغه حکایت میکند.
منبع: آفتاب نیوز
دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی:
دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی از تغییر روسای هفت دانشگاه وابسته به وزارت بهداشت و وزارت علوم خبر داد.
به گزارش مهر، محمدرضا مخبر دزفولی اعلام کرد که براساس مصوبه جلسه شورای عالی انقلاب فرهنگی، روسای دانشگاههای علوم پزشکی کردستان، علوم پزشکی رفسنجان، علوم پزشکی شهرکرد و علوم پزشکی کرمان از سمت خود برکنار شدهاند.
دانشگاه کردستان، مراغه و دانشگاه محقق اردبیلی از دیگر دانشگاههایی هستند که روسای آنها تغییر کرده است.
از زمان به قدرت رسیدن محمود احمدینژاد در ایران بسیاری از اساتید دانشگاهها بازنشسته یا اخراج شدهاند.
دولت احمدینژاد در پنج سال گذشته تغییرات گستردهای در ادارات و نهادهای دولتی به خصوص دانشگاهها اعمال کرده که این تغییرات با اعتراض نیز روبرو شده است.
منبع: خبرگزاری مهر
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر