شیرین عبادی، محمد سیف زاده، نرگس محمدی، عبدالفتاح سلطانی، محمد دادخواه، محمد شریف و رضا تاجیک از جمله اعضای کانون مدافعان حقوق بشر هستند. این نهاد مدنی از سال 81 بر سه محور دفاع از زندانیان سیاسی- عقیدتی، اعلام موضع در حوزه موارد نقض حقوق بشر و حمایت از خانواده زندانیان در چهارچوب قانون اساسی فعالیت خود را آغاز کرده است.
این هشتمین گزارش از سلسله گزارش های فصلی کانون است که با هدف گزارش دهی منظم و مستمر در خصوص وضعیت حقوق بشر در ایران به موضوع بازداشت شدگان حوادث بعد از انتخابات، محاکمات و صدور احکام قضایی علیه فعالان سیاسی- اجتماعی پرداخته است.
کانون در این گزارش مفصل 25 صفحه ای، آمار دقیقی از تعداد بازداشت شدگان و اسامی آنها، جزئیاتی از محاکمات، جلسات دادگاه و احکام قضایی صادر شده علیه فعالان سیاسی، اهالی مطبوعات، دانشجویان، زنان، معلمان و کارگران را آورده است. این گزارش در حالی منتشر می شود که در ماه های پایانی سال 1388 نه تنها فشار بر کنشگران سیاسی و مدنی کم نشده است بلکه جمع گسترده ای از شهروندان که به روند مدیریتی موجود معترض بوده اند، زیر شدیدترین فشارها قرار گرفته اند. در کنار این برخوردها، فشارها بر نهادهای مستقل مدنی از جمله «کانون مدافعان حقوق بشر» در جهت محدود کردن فعاليت های آن بیشتر شده است. اخراج نرگس محمدی، نائب رییس کانون مدافعان حقوق بشر از محل کار و احضار های مکرر او، بازداشت مجدد عبدالرضا تاجیک، همکار مطبوعاتی « کانون مدافعان حقوق بشر» در هشتم دی ماه 1388- که نامبرده در این سال دو بار دستگیر شد- از جمله محدودیت هایی است که پس از پلمپ دفتر این نهاد مدنی در دی ماه سال 1387 اعمال شده است.
بازداشت 500 تن در شش ماه
کانون مدافعان حقوق بشر درباره وضعیت فعالان سیاسی – اجتماعی دگر اندیش به چگونگی برخورد قوه قضاییه با ایشان و صدور احکام تازه میپردازد و ادامه می دهد که در کنار صدور احکام زندان برای برخی از فعالان سیاسی و مدنی، برخی از متهمان به اتهام محاربه در دادگاه حاضر شده اند، که این خبر بر نگرانی ناظران مسایل ایران افزوده است.
مواردی که کانون مدافعان حقوق بشر در خصوص وضعیت فعالان سیاسی – اجتماعی از سایت ها و رسانه های همگانی اقدام به جمع آوری آن کرده به بازداشت رقمی بیش از 500 تن در نیمه دوم سال 88 اشاره داشته است. هم اینطور در این گزارش به برگزاری محاکمه های سیاسی و عقدیتی و صدور احکام قضایی از یک سال تا 10 سال برای اعضای احزاب مشهوری چون جبهه مشارکت اسلامی، مجاهدین انقلاب اسلامی، اعتماد ملی، نهضت آزادی و جبهه ملی ایران، فعالان سیاسی، وکلای دادگستری و فعالان حقوق بشر به تفصیل اشاره شده است.
وضعیت مطبوعات : لغو، توقیف ، تذکر
در محور دوم گزارش کانون، وضعیت کتاب، مطبوعات، نویسندگان و روزنامه نگاران مورد بررسی قرار گرفته است. در این خصوص لیست 95 نفره از اهالی مطبوعات و سینماگران که در ماههای اخیر بازداشت شده اند، پرداخته است و اطلاعات جامعی از احکام قضایی صادر شده برای جامعه فرهنگی کشور که از 6 ماه تا 9 سال متغیر بوده، منتشر کرده است. طبق گزارش کانون مدافعان حقوق بشر، در طول این شش ماه، بیش از پنجاه روزنامه، مجله و سایت خبری به جرم نشر اکاذیب محکوم به لغو امتیاز، توقیف موقت، تذکر کتبی، فیلترینگ یا هک شده اند. که از آن میان می توان به لغو امتیاز روزنامه های اعتماد ملی، اعتماد، تحلیل روز، سرمایه و بهار و هفته نامه های چون ایراندخت، همت و موج اندیشه توسط هیات نظارت بر مطبوعات اشاره کرد.
لغو بسیاری از برنامه های فرهنگی از جمله کنسرت همایون شجریان و ممنوع الخروج شدن هنرمندان و بازیگرانی چون فاطمه معتمدآریا و مجتبی میرتهماسب خبرساز بود.
لغو مجوزهای صادرشده برای برخی کتب و ناشران و حذف نام پادشاهان از کتب تاریخ مدارس از نمونه های حمله فرهنگی دولت به شمار می رود.
مجازات دانشجویان معترض
کانون مدافعان حقوق بشر در سومین بند از گزارش خود،وضعیت دانشگاه ها و دانشجویان در پاییز و زمستان 88 مورد توجه قرار می دهد و به دستگیری دهها دانشجو در تهران، مشهد، شیراز، سیستان و بلوچستان، کرمانشاه و دیگر شهر های ایران اشاره می کند. " بازداشت گروهی"، "احضار" و "اخراج از سوی کمیته انضباطی" و تعلیق تشکل های دانشجویی سه موضوعی است که کانون به عنوان مسائل دانشجویان معترض بر آن تاکید دارد. کانون در گزارش خود یادآوری می کند که برخورد ها در حالی صورت میگیرد که عاملان حمله شبانه به کوی دانشگاه تهران در 25 خرداد ماه 88 ، خوابگاه دانشجویان شیراز و جنایات کهریزک هنوز معرفی نشده اند. اسامی 61 تن از دانشجویان دانشگاه آزاد مشهد، 40 دانشجو از دانشگاه شیراز، 43 نفر از دانشجویان دانشگاه تهران، 26 دانشجوی دانشگاه مشهد و دهها دانشجو از صنعتی شریف، پلی تکنیک، خواجه نصرالدین طوسی، جندی شاپور و دانشگاههای در اقصی نقاط کشور که در طول این مدت بازداشت شده اند در این گزارش آمده است. این آمار طول و دراز از بازداشت شدگان به غیر از موارد متعدد احضار کتبی یا شفاهی به کمیته انضباطی و احکام صادره توسط این کمیته ها علیه دانشجویان معترض است. موارد گوناگونی از اخراج، تعلیق، محرومیت از استفاده از امکانات دانشگاه برای تمام دوران تحصیل و ممنوع شدن از دریافت مدرک تحصیلی و یا کمک هزینه از جمله مجازات های دانشجویان در این دوران بوده است.
وضعیت زنان
کانون مدافعان حقوق بشر، در بررسی و پیگیری موارد نقض حقوق بشر در ایران در چهارمین محور، به موضوع زنان و به صورت مشخص به فعالان کمپین یک میلیون امضا پرداخته است. آمار 40 نفری از زنان فعال در کمپین که بازداشت شدند و حمله به تجمعات مادران عزادار در پارک لاله که منجر به دستگیری ده ها نفر از این افراد شد. مادرانی که تنها خواسته شان، پاسخگویی مقامات جمهوری اسلامی درباره کشته شدن، ناپدید شدن و مجروح شدن فرزندان و معترضان بعد از انتخابات بوده است. دشواری های زنان فعال به همین ها ختم نمی شود. کانون گزارش می دهد که در آذر ماه سال 1388 تعداد 34 هزار و 549 تماس با خط ملی مشاوره اعتیاد برقرار شده که 70 درصد تماس گیرندگان را زنان تشکیل میدادند. اکثر سوالات مربوط به درخواست معرفی مراکز درمانی، تمایل به کسب آگاهی در مورد شیوه کمک به فرد معتاد، نحوهدرمان، نشانهها و عوارض مواد مصرفی بوده است. بیشترین تماسها از استان تهران و سپس به ترتیب از استانهای کرمان، فارس، یزد، اصفهان و مرکزی و کمترین تماسها از استانهای گلستان، ایلام، آذربایجان، کردستان و کهگیلویه و بویراحمد بوده است.
اعدام ها
درباره موضوع اعدام و قطع عضو که همیشه یکی از محورهای مورد توجه در گزارش های کانون مدافعان حقوق بشر بوده است، در گزارش اخیر به اعدام دو نوجوان به نام های مهدی اسماعیلی و بهنود شجاعی اشاره شده است و درباره نوجوانی می گوید که مدعی است جوانی را به خاطر خندیدن به خواهرش کور کرده است. این نوجوان 17 ساله به قصاص چشم محکوم شده است. در ادامه گزارش به اعدام شش نفر از متهمان سیاسی بعد از حوادث عاشورا می پردازد که براین اساس محمدرضا عليزماني و آرش رحمانيپور اعدام شدند. فسیح یاسمنی، زندانی عضو حزب دمکرات کردستان ایران اعدام شد.
شیرین علم هولی به اتهام محاربه از طریق همکاری با «پژاک» به اعدام و به اتهام خروج غیرقانونی از مرز به تحمل دو سال حبس تعزیری محکوم شد. دادگاه وی در تاریخ 28 آذر ماه در شعبه 15 دادگاه انقلاب به ریاست قاضی صلواتی برگزار و حکم در 13 دی ماه به وکیل وی، ابلاغ شد. تاریخ تولد شیرین علم هولی سال 1360 است.
عبدالرضا قنبری يکی از بازداشت شدگان روز عاشورا نیز به اعدام محکوم شد. در همین حال، امیر رضا عارفی در دادگاه بدوی به اتهام عضویت و فعالیت در انجمن پادشاهی به اعدام محکوم شد. دو زندانی کرد به نام های محمد امین عبدالهی و قادر محمد زاده اهل میرواباد شهر بوکان در دادگاه تجدید نظر شهر ارومیه نیز به اعدام محکوم شدند. حکم قطعی اعدام محبت محمودی، پس از تحمل 9 سال حبس، توسط دیوان عالی کشور تایید شد. محمد امین آگوشی ساکن پیرانشهر به اعدام محکوم شد.
معلمان و کارگران
به گزارش کانون مدافعان حقوق بشر در حوزه های اقتصادی و اجتماعی، وضعیت معلمان در نیمه دوم سال 1388 حکایت از اعمال فشار بر فعالان حقوق معلمان در شهرهای مختلف ایران دارد. دوازده تن از اعضای بازداشت شده کانون صنفی معلمان ایران آزاد شده اند. اما محمد داوری و رسول بداغی هنوز در حبس بسر می برند.
و علی پورسلیمان، دبیر منطقه 9 تهران، به یک سال تبعید به شهرستان اسلامشهر و 35 ضربه شلاق محکوم شد.
بنا بر این گزارش درتوصیف شرایط کارگران،وضعیت اشتغال و امنیت شغلی در سال 1388 یکی از مهم ترین مشکل های جامعه کارگری در ایران بود. از سوی دیگر تعدادی از كارخانه ها به دليل ركود اقتصادي و حجم بي رويه واردات، ناچار شدند تا كارخانه خود را تعطيل و كارگران خود را اخراج كنند. نبود امنيت شغلي، آينده نيمه روشن، نازل بودن استانداردهاي بهداشتي و امنيتي محيطهاي كار و بيتفاوتي برخی مسوولان در برابر مشكلات، محورهاي اصلي مشكلات کارگران است. بحران های کارگری، به ويژه پس از سياست های اقتصادی دولت محمود احمدی نژاد در ايران شدت گرفته به گونه ای که ورشکستگی کارخانه ها را به دنبال داشته است. اين موضوع به نوبه خود، موجب عقب افتادگی در پرداخت حقوق کارگران بسياری از کارخانه ها برای چند ماه شده است. اين در حاليست که نرخ بيکاری، به گفته اکثر کارشناسان اقتصادی، دو رقمی بوده و بيش از ۱۱ درصد است. اين وضعيت که نارضايتی کارگران را به همراه داشته، اغلب به شکل اعتصاب و يا تجمع در داخل کارخانه ها و يا در مقابل ساختمان های دولتی و یا مجلس بروز يافته است. در اين ارتباط، می توان به اعتراض های کارگران شاغل در ايستگاه در دست احداث متروی پل صدر، رانندگان کاميون های حمل ونقل کارخانه ذوب آهن اصفهان، لاستيک البرز تهران، کارخانه فرنخ ومه نخ قزوين، شهرک صنعتی فولاد و مجتمع فولاد آلياژی ملاير و کندلوس تنکابن اشاره کرد. پیش از این نيز گزارش هايی در مورد اعتصاب يا اعتراض کارگران کارخانه لوله سازی اهواز، صنايع مخابراتی راه دور شيراز، فاز سه پالايشگاه بزرگ آبادان و طرح توسعه پالايشگاه قديمی بندرعباس انتشار يافته بود. در کنار کارگران، کشاورزان نیز با مشکل هایی مواجه بوده اند. در ادامه گزارش به شرح اعتصابات و موارد بازداشت کارگران پرداخته شده است.
محیط زیست و میراث فرهنگی
آخرین محور گزارش کانون مدافعان حقوق بشر به موضوع میراث فرهنگی و محیط زیست اختصاص دارد که در آن برخی اقدام های انجام شده به عنوان عوامل تخریب میراث فرهنگی و محیط زیست در نیمه دوم سال 1388 آورده شده است. مواردی چون آتش سوزي تالاب گندمان که 100 هکتار از اراضي از تالاب گندمان در این حادثه از بین رفته است.
انباشت 70 میلیون تن رسوب که 40 میلیون آن مربوط به پسماندهای صنعتی و خدماتی است و موجب کاهش 5/8 متری عمق تالاب انزلی شده و آن را کمتر از دو متر کاهش داده، افزایش بی رویه رشد گیاه آزولا و از میان رفتن تبادل اکسیژن و از میان رفتن موجودات درون آب و ایجاد جاده کنارگذر تالاب و در درازمدت سبب ساز مرگ تالاب می شود.
خشکسالی، نبود آب کافی و عوامل انسانی که سبب مهاجرت پرندگان از دریاچه ارومیه شده است.
همینطور 400 اصله درخت دست کاشت پارک تهلیجان شهرکرد برای ایجاد موزه، بدون مجوز مراجع رسمی قطع شد.
میزان درختان قطع شده در منطقه سیه نمک 25 هکتار است که نزدیک به 25 هزار اصله درخت بلوط در این منطقه قطع شده است. برخی از درختان قطع شده بیش از 500 سال قدمت داشته اند. ولی مسئولین قضائی استان فارس اعلام کرده اند که تنها 3 هزار و پانصد اصله درخت قطع شده است.
گزارش کانون به بیش از 25 مورد تخلف در حوزه محیط زیست و میراث فرهنگی اشاره کرده است.
در خاتمه نیزکانون مدافعان حقوق بشر اگر چه همچنان تحت شدیدترین فشارها برای جلوگیری از فعالیتش قرار دارد، اما باز هم با اعلام ایمان خود به حقوق بنیادین بشر، حیثیت و کرامت انسانی، مجموعه قانونگذاران، مجریان و ناظران را بر حسن اجرای قوانین و انجام تکالیف قانونی خود، طبق قانون اساسی ایران و اسناد لازم الاجرای حقوق بشری فرا می خواند و یاد آور می شود که منافع ملی و پیشرفت کشور در گرو اجرای قوانین و رعایت حقوق و آزادی های بنیادین افراد است. کانون مدافعان حقوق بشر با تأکید مجدد بر این نکته که نهادی «مستقل و مدنی» است و نهتنها هیچ کمک مالی از مراجع داخلی و بینالمللی دریافت نکرده، بلکه مخالف دریافت هرگونه کمک مالی از سوی حکومتهای خارجی است، از برخوردهای سیاسی برخی دولتمردان داخلی و خارجی با مقوله حقوق بشر اظهار تأسف می کند.
متن کامل گزارش کانون مدافعان حقوق بشر در سایت رسمی این گروه قرار دارد. 
.jpg)
.jpg)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر