باورم نمیشه که کشتندش و با دستهای کثیفشان بردندش.
یک باورهایی همیشه آدم با خودش داره، روی یک چیزهایی حساب میکنه، همه حساب کتابهای من اشتباه از آب در اومده.
من سوال دارم، میخوام ببینم درجه شرف شما کجاست؟ چند تایمان را باید بکشید تا خسته شوید؟ چند تا مادر را باید سیاه پوش کنید بعد هم بگویید بچهات جاسوسمان بود، بسیجی کی رگ غیرتت تکون میخوره؟ چرا مردم مصر و تونس وقتی از پلیس کتک میخورن مظلومند ولی مردم ایران را باید کشت. میخوام بدونم نفاق چیه، به کی میگن منافق؟
به کسی یک نفر و میکشه و جنازشو میدرزده چی میگن؟
وقتی عملیات مرصاد شد من پنج سالم هم نبود، همیشه شنیدم که به مجاهدین خلق میگن منافقین، از همین تلویزیونی که میگه صانع ژاله، جاسوس کیهان بوده. از این به بعد میخوام به بسیج و سپاه بگم منافقین. مجاهدین خلق هر جنایتی هم که کرده باشن به گرد پای سپاهی نمیرسند. انگشت کوچک بسیجی هم نمیشوند.
دلم میخواد رها شم از این بند از این ظلم، چرا نمیشه؟ چرا صد سال است که نشده؟
دلم میخواد بدانم چرا این همه آدم توی مخالفین داریم کسی نمیتونه یک مجلس ختم برای این بچهها بگیرد؟
دلم میخواد یک نفر این پارادوکس را برای من معنی کند: اگر بزنم که خشونت است و مذموم و اگر نزنم که رحم ندارند.
جواب خیلی از سوال ها رو نمیدونم ولی اینو میدونم که از امروز به همه شما نو بسیجیها میگویم منافق، در تمام آسمان زمین هیچ کس بیشتر از تو سزاوار این لقب نیست. آن قدر میگم و میگم تا همه دنیا صدایت بزنند منافق.
باش تا نفرین دوزخ از تو چه سازد
که مادران سیاه پوش
داغ داران زیباترین
فرزندان آفتاب و باد
هنوز ز سجادهها
سر بر نگرفته اند(شاملو)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر