The Dutch-Iranian woman Zahra Bahrami, who was executed in Iran last week, was buried at a secret location on Sunday afternoon. Her daughter, Banafsheh Najebpour, who lives in Tehran, was informed of this by the Iranian secret service.
Foreign Minister Uri Rosenthal has recalled the Dutch ambassador from Iran but, before he leaves, he will deliver a sharply-worded protest to the Iranian authorities about their “disrespectful treatment of Ms Bahrami’s family”.
Banafsheh Najebpour passed the news of the burial to Sadegh Nageshkar of the Iranian human rights organisation HRADI and he informed Radio Netherlands Worldwide. She also told him that the secret service barred her from informing the Dutch embassy in Tehran about the burial. This, she believes, is because the Dutch authorities were explicitly demanding that Ms Bahrami’s body be handed over to her family.
“The daughter received a phone call from the secret service at 3.30 p.m. local time informing her that preparations for the burial had begun. She or one other relative was given permission to attend the funeral, which would take place in the town of Semnan”, Sadegh Nageshkar told RNW, “but Semnan is more than 400 kilometres from Tehran so the family would never have been able to arrive on time.”
The Iranian human rights organisation says this strongly suggests that Zahra Bahrami was convicted for political reasons and not for possession of drugs, as the official verdict states. “The bodies of prisoners executed in Iran for drug offences are always returned to the families. That never happens with political prisoners because the regime is afraid their funeral will turn into a demonstration.”
45-year-old Zahra Bahrami was hanged in Evin prison in Tehran on Saturday, after being sentenced to death for possession of cocaine and opium in early January. Following her execution, stories began to circulate that she had been tortured and her body showed signs of this. HRADI says this is another reason for the authorities not to release the body and to arrange a secret burial.
The secret service also told Banafsheh Najebpour that she was not allowed to hold a memorial service for her mother in a mosque or in any other public place. “If she does, she runs the risk of being arrested” according to Nageshkar. He added that the family was thinking of holding a memorial for relatives and friends but that would probably be decided on Monday.
source: RNW
کمپین بینالمللی حقوق بشر در ایران میگوید از تاریخ ۲۹ آذر ۸۹ تا ۱۱ بهمن ۸۹ در ایران دستکم ۱۲۱ نفر اعدام شدهاند.
به گزارش وبسایت کمپین بینالمللی حقوق بشر در ایران، در چند ماه گذشته دهها نفر از متهمان مواد مخدر در زندان بیرجند و زندان وکیلآباد مشهد بهطور «پنهانی» و بدون اطلاع وکلا و خانواده متهمان اعدام شدهاند.
به گزارش زمانه، آمار اعدام ۱۲۱ نفر شامل اعدام در زندان بیرجند، زندانهای کارون و سپیدار شهر اهواز و زندان شهر تایباد نمیشود.
کمپین بینالمللی حقوق بشر در ایران چند هفته قبل و پس از افزایش شمار اعدامها در ایران از این وضعیت با نام «سونامی اعدام» یاد کرده بود.
مقامات قوه قضائیه جمهوری اسلامی ایران چند ماه پیش خبر داده بودند که قصد دارند با متهمان «مواد مخدر، سرقت مسلحانه و ایجاد رعب و وحشت»، «قاطعانه» برخورد کنند.
غلامحسین محسنی اژهای، دادستان کل ایران نیز هفته گذشته از صدور پنج حکم جدید اعدام درباره دو فعال اینترنتی، یک «جاسوس» و دو عضو شبکههای هرمی خبر داد.
وی گفت حکم اعدام دو فعال سایتهای «مستهجن» که به عنوان «مفسد فیالارض» شناخته شدهاند، در دادگاه بدوی صادر شده است. محسنی اژهای به هویت این پنج نفر که به اعدام محکوم شدهاند، اشارهای نکرده است.
در یکی از جنجالیترین اعدامها در هفتههای اخیر، زهرا بهرامی، شهروند ایرانی-هلندی نهم بهمن جاری به اتهام «مواد مخدر» اعدام شد. دولت هلند پس از اعدام خانم بهرامی اعلام کرد که تماسهای دیپلماتیک خود را با تهران به حال تعلیق در میآورد.
همچنین شادی صدر، وکیل دادگستری و فعال حقوق زنان که در پی وقایع پس از انتخابات سال گذشته ایران را ترک کرد، در نامهای به اوری روزنتال، وزیر خارجه هلند، خواستار اعمال تحریمهای «موثر» اتحادیه اروپا علیه مقامات ایرانی شد.
شادی صادر که موسسه عدالت برای ایران را برای پیگیری نقض حقوق بشر در ایران راهاندازی کرده است، با اشاره به اعدام زهرا بهرامی نوشته است: «زمان آن فرا رسیده است که دولت هلند، به نمایندگی از خانواده تبعه خود، زهرا بهرامی و نیز در دفاع از حقوق همه قربانیان نقض حقوق بشر در ایران، ابتکار عمل را برای اینکه اتحادیه اروپا، تحریمهای موثری علیه مقاماتی که در نقض گسترده و شدید حقوق بشر در ایران دست داشتهاند اتخاذ کند را برعهده بگیرد.»
هم اکنون دو سوم کشورهای عضو سازمان ملل، یعنی ۱۳۰ کشور، حکم اعدام را کنار گذاشتهاند، اما در ۶۲ کشور همچنان مجازات اعدام اجرا میشود که جمهوری اسلامی ایران یکی از این کشورها است.
بنا به گزارشهای سازمانهای مدافع حقوق بشری بینالمللی، ایران با جمعیت ٧٠ میلیون از نظر تعداد اعدامها پس از کشور چین با جمعیت یک میلیارد و ٣٠٠ میلیون نفر قرار دارد اما با مبنا قرار دادن جمعیت در رتبه «نخست» قرار میگیرد.
دادگاه سه آمریکایی متهم به “جاسوسی و ورود غیرقانونی” به خاک ایران به صورت غیرعلنی برگزار شد.
به گزارش بیبیسی، جلسه دادگاه این سه نفر ساعت ده صبح روز یکشنبه هفدهم بهمن به ریاست ابوالقاسم صلواتی به صورت غیر علنی برگزار شد.
سارا شورد، جاشوا فتال وشین باوئر در تابستان سال ۲۰۰۹ (مرداد سال 1388) و در حالی که برای “گردش” به یک مکان خوش و آب و هوا در کردستان عراق رفته بودند، در منطقه مرزی با ایران بازداشت شدند.
ایران خانم شورد را در سپتامبر سال گذشته به قید ضمانت آزاد کرد تا به آمریکا بازگردد.
خبرگزاری جمهوری اسلامی گزارش داده که لیویا لئو آگوستی، سفیر سوئیس در تهران که حافظ منافع آمریکا در ایران است برای شرکت در این جلسه به دادگاه انقلاب مراجعه کرده بود.
خانم لئواگوستی گفته که “مرا به دادگاه دعوت نکرده بودند و خودم برای حضور در جلسه رسیدگی به اتهامات سه امریکایی تصمیم گرفتم که در دادگاه حضور یابم.”
به سفیر سفیر سوئیس اجازه حضور در دادگاه داده نشده اما خانم لئواگوستی گفته منتظر است که “آیا اجازه ملاقات با سه آمریکایی را می دهند یا خیر.”
پیش از برگزاری دادگاه مسعود شفیعی، وکیل این سه نفر گفته بود که او با جاشوا فتال وشین باوئر دیدار نکرده است.
محاکمه این سه نفر در حالی برگزار شد که روابط تهران و واشنگتن بر سر برنامه اتمی ایران دچار تنش است.
آقای شفیعی روز شنبه به خبرگزاری فرانسه گفته بود: “باید با شین و جاشوا برای آماده کردن آنها برای دفاع در دادگاه دیدار می کردم ولی اجازه این کار را پیدا نکردم.”
محاکمه این افراد قرار بود در ماه نوامبر برگزار شود ولی به خاطر عدم احضار خانم شورد به عقب افتاد.
خانم شورد سال گذشته به خاطر بیماری و پس از تودیع ضمانت پانصدهزار دلاری آزاد شد.
قوه قضائیه ایران گفته است در صورت عدم بازگشت خانم شورد برای حضور در محاکمه، وثیقه پرداخت شده ضبط می شود.
آقای شفیعی گفته که انتظار ندارد سارا شورد به ایران بازگردد.
این سه آمریکایی اتهام جاسوسی را رد می کنند و می گویند اگر وارد خاک ایران شده باشند، این اتفاق به صورت تصادفی بوده است.
آمریکا این اتهام ها را بی اساس می داند و خواستار آزادی جاشوا فتال وشین باوئر شده است.
میرحسین موسوی و مهدی کروبی، دو تن از رهبران مخالفان دولت در ایران، در نامهای به وزارت کشور جمهوری اسلامی خواستار صدور مجوز برای «راهپیمایی مردمی» با هدف حمایت از حرکتهای مردم تونس و مصر شدند.
به گزارش رادیو فردا، در درخواست این دو رهبر مخالفان دولت، با اشاره به اصل ۲۷ قانون اساسی در مورد آزاد بودن برگزاری اجتماعات و راهپیماییها، زمان این راهپیمایی بعدازظهر دوشنبه ۲۵ بهمن ماه و مسیر آن از میدان امام حسین تهران تا میدان آزادی ذکر شده است. مسیری که در ۲۵ خرداد سال ۸۸ شاهد راهپیمایی میلیونی معترضان به نتایج انتخابات ریاست جمهوری بود.
دولت جمهوری اسلامی که در روزهای گذشته از حرکتهای ضددولتی در مصر و تونس حمایت کرده است، در نزدیک به ۲۰ ماه که از برگزاری انتخابات مناقشه برانگیز ریاست جمهوری در خرداد ۸۸ گذشته است، به مخالفان اجازه برگزاری راهپیمایی نداده است.
همچنین گرچه بر اساس اصل ۲۷ قانون اساسی جمهوری اسلامی، «تشکیل اجتماعات و راهپیماییها، بدون حمل سلاح، به شرط آنکه مخل به مبانی اسلام نباشد آزاد است»، در مدتی که از برگزاری انتخابات و اعلام پیروزی مجدد محمود احمدینژاد میگذرد، تحرکات مسالمتآمیز مخالفان دولت به شدت از سوی نیروهای حکومتی سرکوب و بسیاری از مخالفان نیز بازداشت و به حبسهای طویلالمدت محکوم شدهاند.
میرحسین موسوی و مهدی کروبی پیشتر هم در دیداری با اشاره به تحولات سیاسی در کشور مصر گفته بودند که «امروز در مصر با وجود تنشها و درگیریها اجازه راهپیمایی به معترضان داده میشود تا مشخص شود کفه اقبال اجتماعی کدامین جریان سنگینتر است لذا ما معتقدیم اگر در ایران نیز به معترضان پس از انتخابات اجازه راهپیمایی داده شود مشخص خواهد شد کدام جریان از پایگاه اجتماعی و مردمی برخوردار است.»
بسیاری از تحلیلگران به ویژه در نخستین روزهای حرکتهای مدنی بر ضد حکومت حسنی مبارک در مصر، این تحولات را با تحولات ایران در ماههای پس از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری خرداد ۸۸ مقایسه میکردند.
در این زمینه میرحسین موسوی نیز گفته بود که «بدون هیچ شکی نقطه آغازین آنچه در خیابانهای تونس و صنعا و قاهره و اسکندریه و سوئز شاهد هستیم را باید در تظاهرات چند میلیونی ۲۵ و ۲۸ و ۳۰ خرداد تهران جستجو کرد، روزهایی که مردم با شعار “رای من کجاست؟” به خیابانها آمدند و مسالمتجویانه حقوق از دست رفته خود را پی گرفتند.»
آقای موسوی با اشاره به واکنش حاکمیت ایران به تحولات مصر افزوده بود که «اینان به روز “خشم مردم” مصر اشاره میکنند ولی نمیگویند که روز غضب نتیجه ناکارآمدی و فساد در بالاترین سطح حکومت و حیف و میل کردن بیتالمال و همچنین بستن دهانها و شکستن قلمها و اعدامها و بر پا کردن چوبههای دار برای ایجاد خوف در میان مردم است.»
مسئولان و رسانههای ایرانی گرچه چند هفته پیش به هنگام مواجهه با اعتراضهای مدنی در تونس، واکنشهای محتاطانهای از خود نشان دادند، اما با گسترش این اعتراضها به مصر که رابطه دوستانهای با ایران ندارد موضع ایران تغییر کرد و اکنون در ادبیات رسمی مسئولان ایرانی اعتراض در کشورهای مختلف خاورمیانه به پسلرزههای انقلاب اسلامی، و خیزش و بیداری اسلامی تعبیر میشود.
از جمله آیتالله خامنهای در خطبههای نماز جمعه روز ۱۵ بهمن که بخشهایی از آن به زبان عربی و خطاب به مردم مصر و دیگر کشورهای منطقه ایراد شد، اعتراضهای اخیر در مصر و دیگر کشورهای عربی را «بازتاب پیام انقلاب اسلامی در ایران» و نیز «حدوث بیداری اسلامی» آن گونه که جمهوری اسلامی در انتظار آن بوده، ارزیابی کرد.
وی همچنین در شرایطی که برای چندمین بار از خرداد ۸۸، اعتراضهای مدنی در ایران را «نمایشنامه دشمنان برای استحاله انقلاب» توصیف کرد، اعتراضهای مدنی مصر را «زلزلهای واقعی» خواند که اگر در مصر به نتیجه برسد، «شکستی غیرقابل جبران» برای سیاستهای آمریکا در منطقه خواهد بود.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر