محمد ایلخانیزاده دانشجوی فوق لیسانس دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران که توسط سپاه پاسداران بوکان (محل زندگی خانوادهاش) احضار شده بود تا روز شنبه ۱۶ بهمن خود را به این ارگان معرفی کند، پس از مراجعه بازداشت شد.
به گزارش خبرگزاری حقوق بشر ایران روز یکشنبه ۱۷ بهمن، خانواده وی به محل بازداشت محمد ایلخانیزاده مراجعه کردند و جویای حال وی شدند اما مسئولین سپاه پاسداران بوکان به آنها گفتهاند که محمد ایلخانیزاده از اینجا منتقل شده است.
بر اساس این گزارش محمد ایلخانیزاده برای ادامه بازجویی به تهران منتقل شده است.
یک شنبه ١٧ بهمن
سلام عزیزم!
بی خبری از تو دارد زیادی طولانی و آزار دهنده می شود. می نشینم و نامه های پیشینت را می خوانم و مقاله هایت را که دریایی از حکمت در آن جمع است. می نشینم و برایت می نویسم از روزهایم از لحظه هایم از دردها و غصه هایم بعد می بینم که دلم نمی خواهد خاطر تو مکدر باشد پس پشیمان می شوم از نوشتن و تند تند پاک می کنم واژه های درشت و سخت را!
مهربانم!
امروز مراسم تشیع جنازه عزیزی را به نیابت از تو شرکت کردم و جای خالی ات را سبد سبد گل نشاندم و ناگهان همه آن محله قدیمی از عطر وجودت آکنده شد. عطر دوستی و صفا و مهربانی با دوست و آشنا و حتی غریبه ها! بعد از آن سعی کردم قرار با یک دوست را قطعی کنم برای بعدازظهر که نشد و به فردا موکول شد. به خانه بازگشتم که بی تو سخت می شود به آن ورود پیدا کرد. کمی مطالعه و گشتی در اینترنت که این روزها بی اخلاقی ها در فضای مجازی موج می زند بویژه توسط مدعیان مسلمانی و ارزش مداری. مشوه کردن افکار عمومی این روزها شده دستورالعمل ایادی کودتا در هر کوی و برزن و برای این هدف نامبارک به هر وسیله نامیمونی دست می آویزند. من این روزها همه اش حرف های تو در گوشم طنین انداز است که می گفتی آنگاه که حکومتی دست به رفتاری سخیف و غیرمنطقی می زند و خرق عادت می کند و حریم اخلاق را می شکند یعنی به پایانش سخت نزدیک شده است. کاش بودی و ما را هم چنان سفارش می کردی به بی اعتنایی و با همان صدای پرطنین هشدار می دادی این ها همه حاشیه سازی است برای بی توجه کردن ما به اصل موضوع که کودتاست! قربانت گردم تو که زندگی خودت و ما را بر سر این شکایت قمار کردی کاش کسی به قدر یک صدم فهم تو و دوستانت می فهمید و تشخیص می داد که شما دلسوزانه گامی مثبت برداشتید و حال نوبت آنان است که به شکایت رسیدگی کرده این دل های سوخته را مرهمی نهند و این آتشفشان ها را خاموش کنند به مصلحت انشاء الله.
عزیز روزه دارم!
امروز یک شنبه بود و ما باز هم به تأسی از شما عزیزان دربند روزه دار بودیم. یک روز را از خوردن و نوشیدن استنکاف کردیم و دل و جان از وابستگی به غیر شستیم و یاد خدا را آن به آن ملکه ذهن و قلب و دل کردیم. وقتی لب از طعام و شراب فرومی بندم تصویر زیبایت می آید مانند مرغ خوش الحانی در خانه خیالم جاخوش می کند و من با روزه داری برایش دانه می ریزم تا هوایی نشود و نرود. من روزه داریم را می کنم قفسی برای ماندگاری تصویر زیبایت در دل. اما قفس را خود تاب نمی آورم و در همش می شکنم و می گذارم تا پیکره نامرئی جضور تو آرام راه خود گیرد و برود... افطار را در منزل یکی از دوستان بسیار عزیز بودیم و دعاگوی تو و همه عزیزان دربند. این سفره های افطاری ما صفای بی حد و مرزی دارد عزیزم و روزه داری های ما یاد شما را در دل خیلی ها پررنگ می کند. موقع نماز من تو را به خلوت خیالم کشاندم و تو رام و ارام آمدی و زود رفتی انگار پاییدنت در کنار ما دیگر چندان خوشایندت نیست مهربانم و افسوس که این روزها من از سر و سرّت سخت بی خبرم!
مصطفای من!
سرزدن به خانواده شهدا و احوال پرسی از آنان هم سیره حسنه توست و هم سفارشت به من. پس از فرصت استفاده کرده انجام وظیفه نمودیم و بعد هم باخبر شدیم که دوست دانشمندمان دکتر کیانوش راد پنجاه و یکمین سال زندگیش را به پایان می برد و فرزندانش این مناسبت فرخنده را به جشن نشسته اند. پس وظیفه بود که خدمت برسیم و رسیدیم. آش افطار را با کیک تولد پیوند زدیم و گوش جان سپردیم به عرایض دکتر و سروده هایش برای دختران جوان و سبزش. شام را نماندم تا به توصیه همیشگی تو که اصرار داشتی دردانه خانم کمتر تنها بماند عمل کنم. شام را دونفری بدون تو خوردیم و قبل از این که خواب غلبه کند نشستیم به نگارش این مرقومه که نشان از وقاحت مکاران و شنائت جباران و در عین حال استواری و مقاومت عیاران سرزمین من دارد. امروز هم هرکه سراغت را گرفت به او نشانی خدا را دادم تا پاسخ بگیرند مگر نه این که به خدایت سپرده ام و او بهترین نگاهبان است؟؟؟
فخری دلتنگ از بی خبری تو
خطبه های روز جمعه رهبر جمهوری اسلامی یک اشتباه استراتژیک مطلق برای او و پیروانش بود. از منظر بسیاری از کارشناسان امور بین الملل، سخنان وی درباره وقایع اخیر مصر، نسنجیده، عجولانه، خام دستانه و ناپخته بود. سخنان سید علی خامنه ای درباره انقلاب مردم مصر علیه حسنی مبارک بار دیگر نشان داد که رهبر ایران از فقدان مشاوران خبره و کارکشته ای که بر مسائل روز جهان و منطقه اشراف داشته باشند، رنج می برد.
رهبر سیاسی و مذهبی جمهوری اسلامی در خطبه های نماز جمعه تهران ناآرامی ها و تحولات اخیر در کشورهای عربی و شمال آفریقا را نتیجه وقوع انقلاب اسلامی در ایران دانست و از مردم این کشورها به ویژه مصری ها خواست تا رسیدن به یک حکومت اسلامی به قیام خود ادمه دهند. او در خطبه اول به دستاوردهای حکومت خود پرداخت و با وصل کردن «ایستادگی ملت» ایران به حوادث شمال آفریقا، آن را «بیداری اسلامی» نامید.
این اتفاق در حالی رخ می داد که طی روزهای اخیر منازعات سیاسی میان افراطیون استبدادی و اعتدالیون محافظه کار در صحنه سیاست و قدرت ایران به شدت بالا گرفته است و اختلافات محمود احمدی نژاد و مجلس و قوه قضائیه و تشخیص مصلحت نظام به حساس ترین روزهای خود نزدیک می شود.
با این همه رهبر نظام سیاسی ایران در خطبه های این هفته نمازجمعه خود ترجیح داد که سراغی از این منازعات نگیرد و با مصادره به مطلوب کردن حوادث رخ داده در میدان تحریر مصر، قیام مردم این کشور را ادامه انقلاب اسلامی بداند که 32 سال پیش در ایران رخ داده است. او گفت: " اين تغييرات عميق به برکت ايستادگی ملت در تمام سی و دو سال اخير ادامه يافته و مردم ايران اکنون پس از سالها مجاهدت، انعکاس فرياد مظلومانه ولی قدرتمندانه خود را در حوادث اخير شمال افريقا و به ويژه در بيداری اسلامی مردم مصر و تونس مشاهده می کنند. "
خوابهای طلایی
سودای برپایی امپراطوری اسلامی در دنیای عرب که عمده مردمش سنی مذهب هستند، آن هم به رهبری سید علی خامنه ای، چنان او و مشاورانش را شیفته خود ساخته که هرازگاهی با دادن گافهای سیاسی و دیپلماسی عرصه را بر ملت ایران تنگ می کنند. رهبر نظام اسلامی ایران و رهروانش آنقدر از این سودای خام دستانه دم زده اند که رفته رفته در این خیال خام غرق خیالبافی های ناسنجیده خود شده اند. رهبر ایران فراموش کرد که از سرکوب شدید معترضان به نتایج انتخابات ریاست جمهوری در سال گذشته سخن بگوید و اینکه بسیاری از چهره های سرشناس معترض به وضعیت فعلی جمهوری اسلامی در زندانها به سر می برند و تعداد زیادی از مردم این کشور در اثر بی تدبیری و نامبالاتی وی کشته شده اند و خانواده های بسیاری همچنان داغدار عزیزان بی گناهشان هستند که در ناآرامیهای پس از تقلب بزرگ انتخاباتی در سال 1389 به ضرب مستقیم گلوله کشته شدند. حرفهای رهبر ایران در روز جمعه هر شنونده بی طرفی را ناخواسته به این فکر فرو می برد که چرا در قاموس مدیریت عالی ایران، مرگ خوب است اما برای همسایه.
اما اشتباه مهلک رهبری به سرعت توسط اصلی ترین گروه اسلامی مخالف حسنی مبارک پاسخی کوبنده دریافت کرد. او در حالی قیام مردم مصر علیه مبارک را اسلامی می خواند که اخوان المسلمین که اصلی ترین گروه سیاسی اسلامگرای مخالف دولت مصر است، نیز در پاسخ به اظهارات رهبر ایران، اعلام کرد که " قیام مردم مصر شامل همه اقشار این کشور نظیر مسلمانان، مسیحیان و تمامی نگرش های سیاسی موجود در مصر است و یک "انقلاب اسلامی" نیست. اخوان المسلمین در بیانیه کوتاهی تاکید کرده است که این گروه نه به دنبال کسب قدرت است و نه برنامه ای برای این کار دارد، بلکه فقط خواستار اصلاحات در مصر است.
پیش از آن نیز رهبر اسلامگرایان تونس پس از بازگشت خود از تبعیدی بیست و چند ساله به کشورش با تبری جستن از حکومتهایی نظیر حکومت فعلی جمهوری اسلامی، قیام مردم تونس را قیامی متعلق به تمام اقشار و ادیان موجود در این کشور دانسته بود و مرتبط دانستن انقلاب 32 سال پیش مردم ایران با انقلاب مردم تونس توسط عالی ترین مقام سیاسی جمهوری اسلامی، آن هم در شرایطی که چند روز پیش از آن " راشد غنوشی " از مقایسه خودش با امام خمینی پرهیز کرده بود، نشانگر این واقعیت تلخ است که احتمالاً سید علی خامنه ای دسترسی کاملی به اخبار ایران و جهان ندارد و احتمالاً اخباری که در اختیار وی قرار می گیرد، گزینشی و ناقص و بلکه تحریف شده است. چنانچه یک روز پس از خطبه های وی مشرق نیوز در خبری اعلام کرد " معترضین مصری، رهبر ایران را امام خود می دانند. " ( نقل به مضمون! ) این خبر دروغی و ساختگی علاوه بر نشان دادن همان شهوت امپراطوری اسلامی به سرکردگی سید علی خامنه ای و تامین و تولید نیاز برای این شهوت توسط کودتائیان، نشانگر این نکته احتمالی هم هست که استبدادیان تلاش می کنند با جعل و تحریف اخبار، ذهنیت رهبر ایران را به نوعی شستشو دهند.
در همین حال همزمان با آنکه برخی رسانههای ایرانی واکنش منفی اخوان المسلمین به اظهارات رهبر جمهوری اسلامی را جعل مواضع این گروه خواندهاند، یک سخنگوی اخوانالمسلمین در گفتوگو با نشریه اشپیگل بار دیگر تأکید کرد که " آنچه در مصر روی میدهد، خیزش مردم مصر است. "
راشد البیومی، در گفتگو با این هفتهنامه آلمانی تأکید کرد که دلیل اینکه جنبش اخوانالمسلمین سعی دارد که در حوادث اخیر مصر در کانون توجهها نباشد آن است که نمیخواهد این انقلاب، یک انقلاب اسلامی به نظر آید. او همچنین دولت حسنی مبارک را متهم کرد که به دنبال تخریب وجهه این جنبش است و تأکید کرد که جنبش اخوانالمسلمین به دنبال صلح است و نه خشونت.
پاسخهای کوبنده
اما پاسخهای کوبنده علیه ادعاهای مطرح شده توسط رهبر جمهوری اسلامی درباره انقلاب مصر تنها از سوی مخالفان دولت مصر دریافت نشد، بلکه دولت مصر و ایالات متحده آمریکا هم به سرعت به مقابله با تحلیلهای خام دستانه وی پرداختند. به این ترتیب علاوه بر واکنش منفی اخوانالمسلمین، از اصلیترین گروههای اسلامی مخالف رژیم مبارک، احمد ابوالغیط وزیر خارجه دولت فعلی مصر در واکنش به خطبه های نمازجمعه این هفته خامنه ای گفت: " زاویه خصمانه و نفرتانگیز این سخنان در مورد امور داخلی مصر، عبور از همه خط قرمزهاست. "
وزیر خارجه مصر همچنین گفته است که " امید ایران برای روی کار آمدن یک دولت اسلامی در مصر، نشانگر آن است که این کشور به دنبال استیلا بر منطقه است."
همچنین دولت آمریکا در واکنش به سخنان آیت الله علی خامنه ای در حمایت از معترضان مصری، خواهان این شده است که جمهوری اسلامی هم به مردم ایران اجازه اعتراض مسالمت آمیز بدهد. رابرت گیبز، سخنگوی کاخ سفید در واکنش به این اظهارت گفت دنیا از این استقبال خواهد کرد که در ایران نیز مردم بتوانند به طور مسالمت آمیز مانند رخدادهای قاهره دست به اعتراض بزنند و تحقق چنین امری را "پیشرفتی جدی در خاورمیانه" توصیف کرد. او گفت: "خیلی جالب است که ایران با توجه به اقدام های دولت این کشور در برخورد با اعتراض های مشابه مردم خود در سال ۲۰۰۹، این چنین موضع گیری می کند."
اظهارات اخیر رهبر نظام اسلامی حاکم بر کشور، در حالی بیان می شد که همه شواهد از جمله دیدار چند سال گذشته علی لاریجانی، رئیس فعلی مجلس ایران با حسنی مبارک، نشان از تلاش جمهوری اسلامی برای نزدیک شدن به سران کشور مصر می دهد و حالا اما در تغییری ناگهانی رهبر ایران تلاش می کند تا خود را مدافع انقلاب مصر نشان بدهد و در برابر دولت فعلی این کشور بیاستد. آنهم در شرایطی که هر صدای مخالفی در ایران توسط یاران با وفای او سرکوب و منکوب می شود.
خطبه های جمعه گذشته رهبری، بار دیگر نشان داد که رهبر فعلی ایران از فقدان اطلاعات روزآمد و دانش و بصیرت کافی برای درک مسائل بین المللی و منطقه ای رنج می برد و این همه در حالی اتفاق می افتد که دولت تحت حمایت بی شائبه او که با تقلب در انتخابات و دزدیدن رای مردم بر راس امور اجرایی کشور باقی مانده، روز به روز اختلافاتش با سایر ارکان نظام از جمله قوای مقننه و مجریه بیشتر می شود و در چنین شرایطی این سئوال از نمایندگان خبرگان رهبری پیش می آید که چطور چشمشان را بر روی این همه بی کفایتی کسانی بسته اند که تمام فکر و ذکرشان این روزها زمینه چینی برای برقراری نظامی خویشاوند سالاری و ولایت مطلقه فقیه از نوع میراث داری اش، متمرکز شده و قادر به درک تحولات اخیر منطقه نیز نیستند!
جمعی از دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب در بیانیهای از برگزاری راهپیمایی 25 بهمن حمایت کردند و برای حضور در راهپیمایی اعلام آمادگی نمودند.
متن این بیانیه به این شرح است:
پیرو یکدستگی گروههای علمی ، فرهنگی ،هنری و سایر اقشار جامعه ایران دانشجویان دانشگاه آزاد واحد تهران جنوب همانند تمام آزادیخواهان ایران زمین همصدا و همداستان با سایر معترضان به نظام سلطه دیکتاتور مئاب حاکم، به عنوان عضوی کوچک ولی موثر در این حرکت مقدس برای دفاع از ارزشهای انسانی ملت ایران آمادگی خود را برای شرکت در راهپیمایی 25 بهمن با شکوه هر چه تمام تر اعلام کرده و تمام تلاش خود را برای اطلاع رسانی گسترده و دعوت همه جانبه در این حرکت خودجوش و فراگیر انجام خواهد داد
دانشجویان دانشگاه آزاد واحد تهران جنوب
ساده اندیشی است اگر گمان کنیم موج تحولات عرصه سیاست و قدرت به سوی استبداد و یکه سالاری که از انتخابات ریاست جمهوری دهم شروع شد، بدون در اختیار گرفتن کامل تمامی مراکز قدرت و ثروت، از مراکز قدرت رسمی گرفته تا نهادهای اجتماعی و سیاسی و تا حوزه های علمیه ... به این زودی ها از حرکت باز ایستد. عطش مطلقیت در جریان حاکم چنان شدید است که حتی مجلس نیم بند حاصل از انتخابات فرمایشی را اکنون مانع راه می بیند و امام جمعه استبداد نمایندگان مجلس را حتی به خاطر سؤال از وزیران سرزنش می کند. ماه آینده انتخابات دوره ای هیئت رئیسه مجلس خبرگان فرا می رسد. مجلس خبرگان کنونی البته برای قدرت مطلقه خطری محسوب نمی شود. این مجلس به لطف تهدید و ارعاب و تطمیع چنان رام است که به جای این که رهبری در جلسات سالانه آن حضور یافته و گزارش عملکرد خود را تقدیم کند، پس از برگزاری اجلاس های سالانه خدمت رهبری می رسد و گزارش تقدیم می کند. اما در همین مجلس تعداد انگشت شماری اعضای مستقل وجود دارند و از همه مهم تر هاشمی رفسنجانی در رأس آن است. او از آغاز به قدرت رسیدن جریان استبدادطلب حاکم همواره کانون حساسیت قدرت مطلقه بوده است. سخنان او در نماز جمعه معروف که خواهان توقف سرکوب و دلجویی از مردم شد، به رغم مواضع و دیدگاه های اعتدالی و از نظر برخی حتی سازش کارانه، وی را به شخصیتی غیر قابل تحمل تبدیل کرده که باید تکلیفش روشن شود. هاشمی اما حتی امروز و در حالی که آماج سنگین ترین هجوم های تبلیغاتی از سوی محافل رسانه ای وابسته به قدرت مطلقه است، بر حمایت خود از رهبری تأکید می کند. مشکل او این نیست که رقیبی برای قدرت مطلقه است، مشکل او این است که مطیع و در اختیار نیست و در نظر استبداد این جرم کمی نیست، به خصوص اگر چنین مجرمی به صندلی حساسی همچون صندلی ریاست خبرگان تکیه زده باشد. اکنون انتخابات دوره ای ریاست مجلس خبرگان برای قدرت مطلقه فرصت مناسبی است تا با حذف هاشمی گامی مهم به سوی تکمیل پروژه استبداد بردارد. اما مشکل این جاست که هاشمی درنهاد مرجعیت و روحانیت غیر حکومتی نفوذی تعیین کننده دارد و حذف او چندان ساده نیست. انتخابات دوره ای گذشته خبرگان نشان داد که در مصاف با او نمی توان با مهره های سوخته ای همچون شیخ احمد جنتی و شیخ محمد یزدی بازی کرد. باید چهره ای را به میدان او آورد که نزد روحانیت از اعتباری برخوردار باشد تا حذف او از ریاست مجلس خبرگان اولاً محتمل باشد و ثانیاً حساسیت کمتری برانگیزد. برای این مهم امید نمایندگان استبداد در مجلس خبرگان به مهدوی کنی است. مهدوی کنی که سال ها از مراکز قدرت به دور بود و تمایلی برای حضور در نهادهای رسمی از خود نشان نمی داد، به نحو غیر منتظره ای در انتخابات میان دوره ای اخیر نامزد نمایندگی مجلس خبرگان شد و به این مجلس راه یافت. در آن زمان ناظران سیاسی تلاش های پشت پرده جریان حاکم را در این ماجرا بی تأثیر نمی دانستند. از نظر این جریان او می توانست یکی از رقبای هاشمی رفسنجانی برای انتخابات ریاست مجلس خبرگان باشد. ظاهراً مهدوی کنی خود به این امر واقف بود. گفته شده او پس از ورود به مجلس خبرگان به هاشمی گفته است، عده ای امید بسته اند که من در انتخابات هیئت رئیسه مجلس خبرگان رقیب شما شوم اما تا زمانی که شما در این پست هستید من رقیب شما نخواهم شد.
مهدوی کنی پدر معنوی جریان اصول گرای سنتی به شمار می آید و با جریان اصول گرای تمامیت خواه حاکم مرزبندی های روشنی دارد. مرزبندی هایی که تحت تأثیر مخالفت با اصلاح طلبان البته کمتر مجال بروز و ظهوریافته است. او همچنین با رهبری که اکنون از جریان حاکم به طور غیر مشروط حمایت می کند، در گذشته اختلافاتی داشته است. او در دولت شهید رجایی وزیر کشور بود و پس از شهادت رجایی سرپرست نخست وزیری و مسئول اداره دولت شد، اما با انتخاب رهبری فعلی به ریاست جمهوری، از این مسئولیت کنار گذاشته شد. در آن زمان ریاست جمهوری وقت از معرفی او به مجلس به عنوان نخست وزیر خود داری کرد و در برابر اصرار برخی به معرفی مهدوی کنی به عنوان کاندیدای نخست وزیری به مجلس گفته بودند من به آقای مهدوی استعلا ندارم و نمی توانم با ایشان کار کنم.
مهدوی همچنین چهره مطلوبی برای اصول گرایان حاکم نیست.او به جریان روحانیت سنتی تعلق دارد که امروز به شدت از سوی جریان تمامیت خواه حاکم تحت فشار قرار دارد. چهره های این جریان نظیر صفار هرندی، حسین شریعتمداری و برخی دیگر بارها بر ضرورت خانه نشینی شیوخ و پیشکسوتان و سپردن کارها به دست جوانان تأکید کرده اند. آنان که با صف بندی های آشکار و پنهان در عرصه غیر شفاف قدرت کنونی در ایران آشنا هستند به خوبی می دانند که منظور ایشان از شیوخ و پیشکسوتان، جریان محافظه کار سنتی است که مهدوی کنی پدر معنوی آن به شمار می آید و مقصود آنان از خانه نشینی شیوخ، حذف جریان محافظه کار سنتی از صحنه قدرت و اداره کشور است. اشتیاق جریان تمامیت خواه حاکم برای حذف شریک و متحد پیشین خود از قدرت چنان است که برای فهم آن نیازی به رمز گشایی نیست. سخنان صفار هرندی که به آن اشاره شد و نیز سخنان چند ماه قبل آقای رامین معاون مطبوعاتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و فرد مورد اعتماد احمدی نژاد که گفته بود روحانیت باید به حجره ها و حوزه ها برگردد و یا سخنان آقای کلهر مشاور فرهنگی پیشین احمدی نژاد که گفته بود روحانیت و مرجعیت باید تابع و مطیع رهبری باشد، به روشنی از این اشتیاق پرده بر می دارد.
به رغم این همه، چرخ قدرت به گونه ای چرخیده که جریان تمامیت خواه حاکم، امروز برای حذف هاشمی چهره ای مطلوب تر از پدر معنوی محافظه کاران سنتی نیافته است.
بازیگران قدرت مطلقه فکر همه جا را کرده اند، آنان با کشاندن مهدوی به صحنه رقابت با هاشمی در مجلس خبرگان، در واقع دو رقیبی را به رویارویی یکدیگر کشانده اند که «زهر طرف شود کشته به سود اسلام است». هاشمی رفسنجانی و مهدوی کنی دو رکن اصلی یکی از تأثیر گذارترین تشکل های روحانی طی دهه های اخیر یعنی جامعه روحانیت مبارز هستند. رقابت این دو و شکست یکی در برابر دیگری به تضعیف کامل این نهاد و در نتیجه به تقویت بیشتر اقتدارگرایان حاکم خواهد انجامید. آنان اگر موفق به این کار شوند، هاشمی را در برابر دو راهی قرار می دهند. اگر او حاضر به رقابت نشود، به هدف دیرین خود در حذف هاشمی رسیده اند، و اگر هاشمی تصمیم به ماندن در صحنه رقابت بگیرد، هر نتیجه ای که حاصل شود به سود آنان خواهد بود. اگر هاشمی حذف شود، مانعی بزرگ از سر راه مطلقه شدن قدرت برداشته شده است، اما جریان محافظه کار سنتی چیزی به دست نیاورده است، زیرا بدون شک حضور عوامل قدرت مطلقه در هیئت رئیسه نظیر احمد جنتی، محمد یزدی و احمد خاتمی، امکان هرگونه تحرکی را از مهدوی سلب خواهد کرد. اما شکست پدر معنوی محافظه کاران سنتی ، در نهادی که همواره تحت نفوذ بلامنازعه ایشان بوده است، علاوه بر این که حذف رقیب بالقوه ای است که پس از هاشمی دیر یازود باید از صحنه کنار گذاشته شود، در واقع تیر خلاصی است به حضور تعیین کننده این جریان در عرصه نهادین قدرت، که البته این نیز بسیار مطلوب اقتدارگرایان حاکم خواهد بود.
با توجه به آن چه گفته شد، به نظر می رسد سناریوی اقتدارگرایان برای اجلاس آینده خبرگان دقیق و همه جانبه است. اما این همه نیمی از ماجراست. باید دید آیا هاشمی و مهدوی کنی حاضر خواهند شد به کارگردانی قدرت مطلقه و بازی در این سناریو تن دهند.
هاشمی نشان داده است فرد بسیار باهوش و زیرکی است. مهارت او در تغییر شرایط بازی در مواقع بحرانی بر کسی پوشیده نیست. او به خوبی به موقعیت خود در انقلاب و نظام و در نهاد روحانیت و مرجعیت و نیز به جایگاه خود در مهار قدرت مطلقه واقف است و بعید به نظر می رسد بدون تحمیل هرگونه هزینه ای حاضر به کنار رفتن از صحنه به نفع اقتدار گرایان حاکم باشد. هاشمی خوب یا بد در موقعیتی قرار گرفته است که حضور و عدم حضور او در سطح قدرت نهادین، به نحوی نمادین، معیار تشخیص میزان پیشرفت پروژه استبداد سیاسی در نظام جمهوری اسلامی ایران شده است. علاوه بر این هاشمی در صورت کنار گذاشته شدن از ریاست مجلس خبرگان هنوز امکانات تعیین کننده ای برای نقش آفرینی در برابر قدرت مطلقه دارد. ریاست مجمع تشخیص مصلحت یکی از این امکانات است. او باهوش تر از آن است که متوجه نشود کنار گذاشته شدن از ریاست خبرگان، عزل از ریاست مجمع را نیز در پی خواهد داشت بنابراین می توان پیش بینی کرد که در صورت کنارگذاشته شدن از ریاست مجلس خبرگان، حمایت خود و مرجعیت و روحانیت غیر حکومتی را با خود ببرد و فرایند مشروعیت زدایی دینی اقتدارگرایان حاکم را کامل کند.
بنابراین همه توجهات اکنون به سوی مهدوی کنی است. در حال حاضر در باره تصمیم او برای نامزدی ریاست مجلس خبرگان هیچ خبر موثقی در دست نیست. سه هفته دیگر باید صبر کرد و دید آیا او پس از دو دهه کناره گیری از عرصه قدرت نهادین آیا حاضر خواهد شد به نفع قدرت مطلقه به این صحنه باز گردد و تکمیل پروژه استبداد را در تاریخ آینده به نام خود ثبت کند.
ندای سبز آزادی: نامهی مشترک مهدي کروبي وميرحسين موسوي به وزارت کشور برای درخواست صدورمجوز راهپيمايي مردمي به منظور حمايت از قيام مردم مصر و تونس جنب و جوش تازهای میان مردم ایران به راه انداخته و گمانهزنیهای متفاوتی را از سرانجام این درخواست همراه داشته است.
در این نامه که خطاب به وزیر کشور نگاشته شده و صبح امروز تحویل وزارت کشور شد، مجوز راهپیمایی در حمایت از مردم مصر و تونس برای روز دوشنبه، ۲۵ بهمن ساعت سه بعدازظهر از میدان امام حسین به سمت میدان آزادی درخواست شده است.
اردشیر امیر ارجمند، مشاور میرحسین موسوی معتقد است که عدم موافقت با این درخواست مجوز تنها نشانه این است که حکومتداران ایران تا چه حد از ابراز عقیده مردم ایران میترسند و نگران این هستند با راهپیمایی مردم به دعوت آقای موسوی و کروبی میزان حمایت ایرانیان از جنبش سبز آشکار شود.
مشاور حقوقی میرحسین موسوی، که پیشتر گفته بود "اگر حاکمیت واقعا مخالف دیکتاتوری است، بگذارند مردم ایران و جنبش سبز دست به راهپیمایی و تظاهرات مسالمتآمیز بزنند تا معلوم شود وضعیت حاکمیت در ایران بهتر است یا وضعیت مبارک و بن علی در مصر و تونس"، این درخواست مجوز را آزمونی برای جمهوری اسلامی میداند تا نشان دهد آیا حقیقتا طرفدار دموکراسی در منطقه است یا خیر.
جرس درباره درخواست مجوز راهپیمایی از سوی رهبران جنبش سبز و چرایی و سرانجام آن با اردشیر امیرارجمند، گفتگویی ترتیب داده است که بدین شرح است:
آقای امیرارجمند، با توجه به سابقههای گذشته درخواست مجوز راهپیمایی توسط آقایان موسوی و کروبی و عدم موافقت وزارت کشور در هر چهار درخواست، فکر میکنید این بار مجوز راهپیمایی از سوی وزارت کشور صادر خواهد شد؟
ما هیچگونه پیشداوری نمیکنیم و امیدواریم که آنهایی که مدتهای مدیدی است مرتبا ندای حمایت از مردم مصر و تونس را سر داده و بحث دموکراسیخواهی و مبارزه با حکومتهای دیکتاتوری را مطرح کردهاند و چنان که میبینید در صدا و سیمای جمهوری اسلامی مداوم برنامههای حمایتی از این مردم پخش میکنند ، ما امیدواریم که اگر کوچکترین صداقتی در عمل خودشان دارند اجازه ابراز نظر مردم ایران و اعلام حمایت مردم را از این جریانات بدهند و اگر ندادند نشانه این خواهد بود که اصولا با هر گونه ابراز عقیده مردم ایران به صورت آزاد و غیر فرمایشی مخالف هستند و از آن میترسند و تنها وقتی ابراز نظر مردم برایشان موجه است که سازمان یافته از جانب خودشان باشد و از هر حرکت مردمی و خودجوشی ترس و خوف دارند. این درخواست مجوز در واقع آزمونی بر ادعای آنهایی است که مدت مدیدی است میگویند جنبش سبز مرده و وجود ندارد. امیدواریم که اجازه بدهند و مردم بتوانند بیایند و در یک فضای کاملا مسالمتآمیز و با اعلام حمایت از مردم مصر و تونس ابراز عقیده کنند.
به نظر شما چه دلیلی وجود دارد که درخواست مجوز راهپیمایی تحت عنوان "حمایت از قیام مردم مصر و تونس" مطرح شده است؟
در واقع، جریانهای دموکراسیخواه در سراسر جهان به خصوص در منطقه با یکدیگر پیوند دارند و وظیفه ما است که از این گونه حرکتها در منطقه حمایت کنیم. از سوی دیگر درخواست این راهپیمایی هم یک آزمونی برای دولت جمهوری اسلامی است که هر گونه راهپیمایی مسالمتآمیز مردم ایران را سرکوب کرده و باید نشان بدهد که آیا به واقع طرفدار حمایت از دموکراسی در منطقه هست یا خیر.
از نظر شما تحولات اخیر منطقه چه تاثیری در فضای سیاسی ایران داشته و میتواند داشته باشد؟
به هر حال همان طور که تحولات ایران روی منطقه تاثیر داشت و جنبش سبز بدون تاثیر بر جنبشهای دموکراسیخواهی منطقه نبوده، به صورت طبیعی آنچه که در منطقه اتفاق میافتد میتواند تاثیراتی بر وضعیت ایران داشته باشد. البته جنبش سبز در ایران جنبشی بسیار قوی است و ۲ سال قبل از جریانهای مصر و تونس به صورت کاملا قوی ابراز شد. جنبش سبز، جنبشی است که ریشه در سالهای بسیار طولانی دارد و دو سال پیش به صورت جدی بیان شده و خودش در واقع سرمنشا تحولات بسیار زیادی بوده است. با این حال آنچه که در منطقه اتفاق افتاده نیز به نوبهی خود میتواند بر روند مطالبات مردم ایران تاثیر بگذارد که این امری بسیار طبیعی است.
برخی معتقدند که نامه به وزارت کشور، بیش از آن که جنبه "درخواست مجوز" داشته باشد نوعی "فراخوان" و دعوت به راهپیمایی است، به نظر شما میتوان این نامه را این گونه تفسیر کرد؟
به نظر من باید این درخواست به همان شکل که درخواستکنندگان راهپیمایی عنوان کردند تعبیر و تفسیر شود. درخواست چنین راهپیمایییی به هر حال یک عمل کاملا طبیعی بوده و در همه کشورهای منطقه این مساله اتفاق افتاده است و جریانات مختلف از مردم دعوت کردند تا برای حمایت از مردم مصر و تونس به خیابانها بیایند، چه در کشورهای منطقه و چه در کشورهای دیگر. در ایران هم کاملا طبیعی است که یک جریان قوی مثل جنبش سبز از مردم بخواهد که بیایند و از مردم مصر و تونس حمایت کنند و اگر آقایان اجازه این راهپیمایی را ندهند عدم موافقتشان فقط به این معنا خواهد بود که از ابراز عقیده مردم میترسند و نگران این موضوع هستند که بیرون آمدن مردم به دنبال دعوت آقای موسوی و کروبی نشان دهنده میزان حمایت مردم از این دو نفر باشد. این میتواند دلیل مخالفتشان باشد و بیشک دلیل دیگری وجود نخواهد داشت.
آقای ارجمند، از آنجا که مطابق قانون اساسی کشور تشکیل اجتماعات و راهپیماییها بدون حمل سلاح و به شرط آنکه مخل به مبانی اسلام نباشد آزاد است، چرا رهبران جنبش سبز برای برگزاری این تجمع درخواست مجوز دادهاند؟
به هر حال هماهنگ کردن هیچ اشکالی ندارد. از نظر حقوقی درخواست مجوز با مسائله هماهنگی متفاوت است و طبق قانون اساسی بحثی درباره درخواست مجوز وجود ندارد. اما در قوانین عادی ما بحث درخواست مجوز مطرح شده و آنچه هست این که به هر حال باید این هماهنگی صورت بگیرد تا راهپیمایی با قبول مسئولیت و مسئولانه باشد و در شرایط خوبی برگزار شود. کاری که آقای موسوی و کروبی انجام دادند قبول مسئولیت به سهم خودشان است و امیدوارم طرف مقابل هم به سهم خود وظیفهاش را انجام دهد و اجازه یک تظاهرات آرام و بدون مساله را فراهم کند و اگر اجازه ندهند در واقع میخواهند مانع حق طبیعی مردم شوند و در این صورت اینها به هیچ وجه صلاحیت ندارند درباره مردم دیگر کشورها اظهار نظر کنند. چون کسی که به مردم خودش اجازه ابراز عقیده نمیدهد، به طور طبیعی حق اظهار نظر درباره مردم کشورهای دیگر را ندارد. همه باید بدانند حق تعیین سرنوشت یک حق جهانی است و هیچ تفاوتی برای ایران و مصر و تونس ندارد. هر جماعتی وقتی که میخواهد از حقوق ملت دیگری دفاع کند اول باید در صدد تحقق و تضمین حقوق مردم خودش باشد و در جامعه جهانی و در عصر کنونی حق تعیین سرنوشت یک حق اصلی و اساسی است و تنها راه دسترسی به این حق نیز صندوقهای رای است و باید دولت ما نیز به این مهم گردن گذارد.
از نظر شما دلیلی وجود دارد که آقای موسوی و کروبی دعوت از مردم را موکول به سه روز پس از راهپیمایی دولتی ۲۲ بهمن کردهاند؟
نه، دلیل خاصی به نظرم نداشته است. ۲۲ بهمن یک روز ملی است و جای خود را دارد. این تظاهراتی است که ۲ نفر از رهبران جنبش سبز درخواست آن را دادند و مسائلهای متفاوت از مسئله ۲۲ بهمن است. ۲۲ بهمن مربوط به ایران است و این راهپیمایی مربوط به حمایت مردم ایران از مردم مصر و تونس. هر چند که علی ایحال، ۲۲ بهمن هم برای حق حاکمیت مردم و آزادی و استقلال بوده و آن چیزی هم که در مصر و تونس اتفاق میافتد نیز برای همین است و هر دو ریشههای مشترکی دارند؛ ولی هر کدام تاریخ خود را دارند.
ندای سبز آزادی: پس از انتشار خبر درخواست مجوز برای راهپیمایی در روز ۲۵ بهمن و در راستای استفاده از پتانسیل های شبکه های اجتماعی مجازی چون فیس بوک و توئیتر، شبکه های اجتماعی به طور گسترده ای اقدام به انتشار و تکثیر فراخوان ها ، تولید ویدیو کلیپ و پوستر برای دعوت عمومی به راهپیمایی ۲۵ بهمن کردند.
همچنین در شبکه اجتماعی فیس بوک صفحه ای توسط فعالین به صورت خودجوش راه اندازی گردیده است که آخرین پوسترها ، ویدیو کلیپ ها و دیگر تولیدات فرهنگی مرتبط با راهپیمایی ۲۵ بهمن را در این شبکه اجتماعی بازنشر خواهد کرد.
25 بهمن در فیس بوک: http:/facebook.com/page/25bahman/
25 بهمن توئیتر: http:/twitter.com/25bahman
هر ایرانی یک صدا برای ایران
جمعی از دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی در بیانیهای از برگزاری راهپیمایی 25 بهمن حمایت کردند و برای حضور در راهپیمایی اعلام آمادگی نمودند.
متن این بیانیه به این شرح است:
در دورانی که جنبشهای دموکراسیخواهی، پایههای استبداد کهن خاورمیانه را لرزانده است، مضحک است که مسئولان جمهوری اسلامی از ظن خود یار آن شدهاند و آن را انقلاب اسلامی خاورمیانه خطاب میکنند. اینان بیشک یا چشم بر واقعیتهای جامعه ایران و پایگاه اجتماعی نداشتۀ خود بربستهاند و یا از فرط استبداد، قدرت سوی چشمانشان را از ایشان ستانده است و چیزی جز ثنا و تمجید نمیبینند و نمیشنوند.
بر ما دانشجویان و همه کسانی که به ایرانی آزاد و ایرانی توسعهیافته میاندیشند واجب است تا حتی برای لحظهای واقعیت ایرانی و جامعه ایران را بر صفحه چشمان مستبدان و دیکتاتورها رسم کنیم و حجت را بر همه آنهایی که فکر میکنند حاکمیت اتمام کننده حجت است نه مردم، تمام کنیم.
اینک که آقایان «مهدی کروبی» و «میرحسین موسوی»، طی نامهای به وزارت کشور خواهان ارائه مجوز برای برگزاری راهپیمایی در 25 بهمن 89 شدهاند. فرصت را غنیمت شمرده، ضمن اعلام آمادگی خود برای حضور در راهپیمایی یاد شده، از همه کسانی که اجتماعات قانونی را محدود کرده و میکنند میخواهیم تا با احترام به خواست مردم از فرا رسیدن روزی که مردم بدون توجه به بود و نبود مجوز، اقدام به بیان خواستههای خود کنند، جلوگیری نمایند.
جمعی از دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی
گروهی از دانشجویان دانشگاه اشرفی اصفهانی در اطلاعیهای از درخواست میرحسین موسوی و مهدی کروبی برای برگزاری راهپیمایی حمایت کردند و برای حضور در راهپیمایی اعلام آمادگی نمودند.
متن این اطلاعیه به این شرح است:
آقایان «مهدی کروبی» و «میرحسین موسوی»، دو تن از رهبران جنبش سبز مردم ایران، طی نامهای به وزارت کشور خواهان ارائه مجوز برای انجام راهپیمایی در حمایت و به «منظور اعلام همبستگی با حرکت های مردمی در منطقه بویژه قیام آزادیخواهانه مردم تونس و مصر علیه حکومت استبدادی» شدند. به این وسیله، ضمن حمایت از درخواست قانونی ایشان، آمادگی خود را برای حضور در راهپیمایی یاد شده اعلام میکنیم.
دانشجویان سبز دانشگاه اشرفی اصفهانی
به نام دوست که هر چه داریم از اوست
تقدیم به خواهر آسمانی ام عارفه
شب است وشهر در سکوت مرگباری فرورفته است ومن دور از تو به یاد توام عارفه سادات
آری شب است ، شبی سرد از یک زمستان طولانی ......ومن به فکر دل دریایی توام مهربان
پس از شنیدن خبرهای هولناک یکی پس از دیگری......به فکر روح لطیف وبی ریای توام نازنین
پس از تحمل روزهای سخت غربت ودوری از وطن ، دوری از خانواده ودوستان
شب است ودیر وقت ومن در بهت خبر بازداشت دردانه خواهرت فاطمه ام
ونگران قلبت که در غربت چگونه تنگ است از این نامردیها ...... بدون مرهم !
بدنبالت می گردم هراسان تا پیدایت کنم ، صدایت بشنوم ، همدرد وهمرازت شوم خواهر
برایت پیغام می گذارم ومنتظر می مانم ودر اندیشه ای ژرف از دنیای با تو بودن فرومی روم.....
آنروز که برای اولین بار تورا دیدم و کم کم به هم نزدیک وصمیمی شدیم هیچوقت فکر نمی کردم که روزگار اینگونه سرگذشت واندیشه ما را به هم پیوند بزند......تو تنها بیست وچند روز از من بزرگتر بودی . تو مولود عرفه ای عارفه و من مولود اول محرم . نمی دانم پیوند بین روز عرفه و آغاز قیام سید الشهدا (ع) چگونه پیوندی است که من وتو را در بطن خود پناه داده عزیزم. تصاویر سبز با هم بودنمان یکی یکی از جلوی چشمانم می گذرد و من غرق در این اندیشه ام که من وتو چقدر به هم شبیه بودیم دختر !
هر دو در خانواده ای مذهبی ومعتقد به آیین ناب محمدی پرورش یافتیم . پدرانمان هر دو از مبارزین قبل از انقلاب واز خدمتگزاران شریف ومتعهد بعد از انقلاب بودند. هریک در مسیری سرمایه های مادی ومعنوی ووجودی خود را فدای اعتلای آرمانهای والای انقلاب نموده بودند وهمچنان در پیشبرد آن فعال بودند. ومادرانمان هردو از معلمین فهیم وفرهیخته این مرز وبوم بودند. هردویمان فرزند بزرگ خانواده بودیم وتنها یک خواهرداشتیم از داردنیا ....
همشاگردی خوب روزهای مدرسه ؛
آنروزهاهر روزمان با هم گره خورده بود .غم ها و شادیهایمان، امیدها ویأسهایمان، آمال وآرزوهایمان. یادش بخیر ، دارم مرور می کنم دوستانمان را، معلمانمان را ، کلاسهای درسمان را وآنروز بزرگ که در پی هم تصمیم به تغییر دادن رشته تحصیلی مان گرفتیم وبرای رسیدن به آن تمام سختی های این تصمیم را دوشادوش هم سپری کردیم . یادت هست کلاسهای دکتر گلزاری را در آن یکشنبه های به یادماندنی و مسجد قدس را ونمازهایی که با هم در جماعت آن قامت می بستیم ....وحضورمان در انجمن جوانان شمال شهر را که در آنجا اولین فعالیت مدنی را تجربه کردیم .....راستی با هم بودیم که حماسه 2 خرداد متولد شد . روزهای قبل از آن را یادت هست؟ من وتو سن رأی نداشتیم اما دلمان با تمام آنهایی همراه بود که در خلق این حماسه شریک بودند واینگونه بود که قطره قطره به هم پیوستیم ودریا شدیم .
همکلاسی روزهای زندگی ؛
می دانی ،گاهی این روزگار نبود که ما را با هم همراه کرد .این خود ما بودیم که با یکدیگر بهترینها را آفریدیم . باهم درس خواندیم ، تلاش کردیم ،کنکور دادیم ، با رتبه های عالی در دانشگاه قبول شدیم ودر رشته مورد علاقه..... هر دو با هم در یک دانشگاه ودر یک رشته درس خواندیم . هر دو در یک مقطع زمانی شریک زندگی هایمان را پیدا کردیم و ازدواج کردیم
واینگونه بود که دست تقدیر مسیرما را به یک جهت رهنمون کرده بود. ومن در این مسیر ؛ در این دوستی ناب ، هیچ چیزی جز صفا ومحبت و یکرنگی ندیدم . من وتو رازدار هم ،همدم هم ، یار روزهای سخت هم بودیم وهستیم ....حتی هم اکنون که دریا دریا از هم فاصله داریم . با وجود اینکه در کنار هم نیستیم که سر بر آغوش هم بگذاریم و دست یکدیگر را به مهر بفشاریم . باز هم هر لحظه به یاد یکدیگریم .قلبمان با شادی هم شاد وبا مصاۀب هم غمگین می شود. این همدلی جاودان باد .
دوست نازنینم؛
باز هم دست تقدیر مسیرمان را یکی کرده است واین بار دردی مشترک ، افتخاری مشترک ، امتحانی مشترک را با هم تجربه می کنیم .....پدران آزادۀ مان در بندند .... در بند کسانی که قدرت دنیا چنان مستشان کرده که بدیهی ترین حق آنان که همانا آزادی است را نادیده انگاشته وجسم وجانشان را به دلایل واهی در معرض خطر قرار داده اند....ودر این درد مشترک کانون گرم خانواده هایمان تبدیل به محیطی پر از تهدید و فشار افرادی شده است که هیچ بویی از اسلام ، اخلاق ، انصاف نبرده اند . شبانه به خانه هایمان می ریزند وعزیزان بی گناهمان را با خود می برند ، با وقاحت تمام اتهامات بی پایه واساس می زنند .در بند آنها را شکنجه می دهند .ماهها در بی خبری قرارمان می دهند. عزیزانمان را به دادگاههای آنچنانی می برند .احکام سنگین ناعادلانه وبس ظالمانه برایشان صادر می کنند . از حقوق اولیه مثل داشتن وکیل در دادگاه ،ملاقات منظم با خانواده، تماس تلفنی ، استفاده از مرخصی(خصوصاً مرخصی استعلاجی ) محرومشان می کنند ودر عوض رسیدگی به شکایت هایمان بر تمام این رفتارهای غیر قانونی خود صحه می گذارند ودر ادامه یک روز مادرم را تهدید به بازداشت می کنند، روز دیگر مادرت را به بهانه پیگیری از صحت وسلامت پدرت به اسارت می برند..... واینک در نبود مادرت فاطمه را با خود می برند......ودر این ظلم آشکارتنها خداست که پناهمان است.
غم نخور عزیز ؛ این نیز بگذرد
می بینی که مسیر طولانی را با هم به مدد الهی طی کرده ایم و روزهای پر فراز ونشیبی را از ابتدا تا کنون به پشت سر نهاده ایم ومن باور دارم که در این مرحله هم به سلامت از میان آتش گذر خواهیم کرد.ان شاالله. پس چه باک بگذار هرچه در توان دارند به کار گیرند ، ما پایدارتر می شویم ، محکم تر می شویم وبرخود می بالیم. فکرکنم بعد از گذشت 20 ماه ظلم پیاپی که چشیده ایم انقدر صبور ومقاوم شده ایم که بر هر بادی نلرزیم و آن خدای مهربان که " جانشین تمام نداشتن هاست"ما را در این مصاف کافی است .
پس بیا باهم سبز ببالیم وآبی بیاندیشیم وآن نغمۀ دوران مدرسه را با هم زمزمه کنیم :
یار دبستانی من......... با من وهمراه منی .......
زینب کرمی
بهمن ماه 89
ندای سبز آزادی: احمد خاتمی عضو هیات رئیسه مجلس خبرگان اعلام کرد پزشکان محرم بیماران نیستند و موضوع «محرم بودن پزشک فقط در شرایط اضطرار، صدق میکند.»
آقای خاتمی روز شنبه (۱۶ بهمن) در نخستین همایش اخلاق در پرستاری گفته است: «این تصور که گفته میشود پزشک محرم است، صحت ندارد و پزشکان، محرم بیماران نیستند.»
* گزارشها حاکی از آن است که در جریان مذاکرات روز یکشنبه میان معاون رئیسجمهور مصر با احزاب مخالف دولت، طرفین به توافق رسیدهاند که تا حداکثر یک ماه دیگر، با تشکیل کمیتهای، اصلاحاتی در قانون اساسی این کشور ایجاد کنند.
به گزارش خبرگزاری فرانسه، مجدی راضی، سخنگوی دولت مصر روز یک شنبه اعلام کرد که مذاکره کنندگان توافق کردهاند تا به منظور ایجاد اصلاحاتی در قانون اساسی، تا پیش از نخستین هفته ماه مارس کمیتهای متشکل از مقامات سیاسی و قضایی در این کشور ایجاد شود.
بر اساس تصاویر نمایش داده شده از سوی تلویزیون رسمی مصر، در نشست روز یکشنبه، عمر سلیمان، معاون حسنی مبارک با برخی از سران احزاب مخالف از جمله محمد مرسی، از رهبران ارشد اخوان المسلمین، محمد البرادعی، سیاستمدار مصری منتقد دولت، اعضای گروههای سکولار، نجیب ساویرس، تاجر بزرگ مصری و برخی از نمایندگان معترضان میدان تحریر (آزادی) حضور داشتند.
خالد عبدالحمید، یکی از نمایندگان تظاهرات کنندگان، پیشتر گفته بود که معترضین حاضر در میدان تحریر یک گروه ۱۰ نفره به نام «ائتلاف جوانان انقلاب مصر» متشکل از جوانان و نمایندگان اخوان المسلمین تشکیل دادهاند تا از طریق این گروه با دولت مذاکره کنند.
به گزارش رویترز آقای سلیمان در دیدار با نمایندگان معترضان میدان تحریر، ضمن قدردانی از تظاهرات مسالمتآمیزشان، از معترضان خواسته است تا برای بازگرداندن مصر به وضعیت عادی، به منازلشان بازگردند.
رویترز همچنین میافزاید که عمر سلیمان روز شنبه نیز با افراد مستقل مخالف دولت از جمله ضیا رشوان، از اعضای مرکز مطالعات سیاسی و استراتژیک الاهرام، احمد کمال، عمرو حمزاوی، تحلیلگر سیاسی و مدیر پژوهش مرکز مطالعات کارنگی در بیروت و احمد کمال ابوالمجد، وکیل و استاد دانشگاه در قاهره دیدار کرد.
ضیا رشوان در مورد این دیدار به خبرگزاری رویترز گفته است این گروه که نام «شورای خردمندان» را برای خود برگزیده، پیشنهاد داده است که تا زمان برگزاری انتخابات ریاست جمهوری بعدی در ماه سپتامبر، حسنی مبارک تمامی مسئولیتهای خود را به عمر سلیمان واگذار کرده و خود نیز در این مدت به صورت نمادین و تشریفاتی در دولت باقی بماند.
این گفتوگوها در حالی صورت گرفته است که به نوشته آسوشیتد پرس، روز یکشنبه و در سیزدهمین روز اعتراضات مردم به دولت حسنی مبارک، حدود پنج هزار نفر از معترضان در میدان تحریر مصر گرد هم آمده و بار دیگر خواستار برکناری حسنی مبارک از سمت ریاست جمهوری شدند. (16:30 به وقت تهران)
یکشنبه، 16 بهمن 1389، 6 فوریه 2011
* به گزارش رادیو فردا تلویزیون مصر اعلام کرد شماری از اعضای کادر رهبری حزب حاکم مصر و از جمله جمال مبارک از سمت خود استعفا دادهاند؛ در حالی که در خبرهای اولیه به استعفای حسنی مبارک از ریاست حزب حاکم اشاره شده بود، اما خبرگزاریها و شبکههای تلویزیونی در صحت استعفای مبارک ابراز تردید کردهاند.
برپایه گزارشهای منتشر شده، شش نفر از جمله جمال مبارک، فرزند رئیس جمهور مصر و صفوت الشریف، دبیرکل، از کمیته مرکزی حزب دموکراتیک ملی استعفا داده بودند. این درحالی است که اعتراضها برای کنارهگیری حسنی مبارک از ریاست جمهوری برای دوازدهمین روز پیاپی ادامه دارد.
با استعفای دبیرکل حزب حاکم، یک از اعضای به حاشیه رانده شده این حزب به نام حسام بدراوی به عنوان دبیرکل جدید حزب دموکراتیک ملی انتخاب شده است؛ وی در سالهای اخیر انتقادهای تندی به سیاستهای حزب حاکم داشته است. حسام بدراوی همچنین به ریاست اداره سیاسی حزب دموکراتیک ملی انتخاب شده است؛ پیشتر این سمت در اختیار جمال مبارک بود.
در دوازهمین روز اعتراضها، مخالفان مبارک همچنان در میدان التحریر (آزادی) قاهره حضور دارند و بر کنارهگیری مبارک پافشاری میکنند. برپایه گزارشهای منتشر شده، نزدیک به پنج هزار نفر از مخالفان مبارک نیز در مسجد قائد ابراهیم اسکندریه تجمع کردهاند. در شهر ساحلی سوئز نیز معترضان همچنان حضور خود در خیابان را حفظ کردهاند. (23:16 به وقت تهران)
* یکی از معترضان مصری به خبرنگار بیبیسی گفت که ارتش بعضی از تانکهای خود را در مقابل موانع حاشیه میدان التحریر جا به جا کرده است. او به بیبیسی گفت: "دارند سعی میکنند ما را بترسانند تا به خانه برویم". اما او گفت که معترضان تا وقتی مبارک از قدرت کنار نرود، جایی نخواهند رفت، متقاعد کردن این مردم به ترک میدان بدون کنار رفتن مبارک کار آسانی نخواهد بود. (16:49 به وقت تهران)
* مقام های دولت آمریکا میگویند در این باره با هم گفتگو کردهاند که به آقای مبارک پیشنهاد کنند به خانهاش در تفرجگاه ساحلی شرم الشیخ برود یا برای انجام معاینات بیشتر پزشکی عازم آلمان شود. نیویورک تایمز مینویسد که چنین اقداماتی باعث میشود که حسنی مبارک خروج آبرومندانهای داشته باشد. (16:32 به وقت تهران)
* ممکن است دولت مصر امیدوار باشد که اوضاع به حال عادی برگردد و اعتراضات گسترده، فروکش کند اما جان لاین، خبرنگار بیبیسی میگوید مقامهای مصری باید این موضوع را درک کنند که تا چه حد کنترل اوضاع کشور را از دست دادهاند. معترضانی که در میدان تحریر جمع شده اند، فعلا تصمیم ندارند جایی بروند. (14:17 به وقت تهران)
* اخوان المسلمین که فعالیت آن در مصر ممنوع است، گفته است آمادگی دارد در مذاکرات با دولت شرکت کند اما به شرط آنکه رژیم، خواستههای مردم را اجابت کند. این تغییر موضع اخوان المسلمین ممکن است به خاتمه دادن به بنبست موجود کمک کند.
اخوان المسلمین، گروه اصلی مخالف در مصر، با انتشار بیانیهای گفته است حاضر به مذاکره با دولت است به شرط آنکه در یک چارچوب زمانی مورد توافق، یک موافقت نامه کتبی در زمینه اصلاحات سیاسی امضا شود. (13:23 به وقت تهران)
شنبه، 16 بهمن 1389، 5 فوریه 2011
* باراک اوباما در کنفرانس مطبوعاتی مشترک با نخست وزیر کانادا گفت: انتقال قدرت در مصر از همین حالا باید شروع شود. تعیین آینده مصر با مردم این کشور است و ما آینده مصر را تعیین نمی کنیم. حقیقت این است که مشکلات مصر با خشونت و سرکوب حل نمیشود و آقای مبارک باید به مردم مصر گوش کند. وی همچنین از خشونت علیه روزنامهنگاران، فعالان حقوق بشر و تظاهرکنندگان انتقاد کرد و حکومت مصر را مسوول حفاظت از مردم این کشور دانست.
در این نشست خبری استفن هارپر، نخست وزیر کانادا گفت: مردم مصر خود باید درباره آینده این کشور تصمیم بگیرند. امیدواریم در این کشور دموکراسی مبتنی بر ارزشهای جهانی مانند حقوق بشر و حقوق اقلیتها ایجاد شود. (23:48 به وقت تهران)
* رابرت گیبز، سخنگوی کاخ سفید در واکنش به سخنان علی خامنهای در حمایت از اعتراضهای مردم مصر، با اشاره به برخورد خشونتآمیز با معترضان ایرانی پس از انتخابات ریاست جمهوری ایران، گفت باید دید آیا حرف و عمل رهبران این کشور یکی است یا خیر؟ (23:19 به وقت تهران)
* بر اساس آخرین گزارشات در میدان التحریر قاهره، جمعیت به حدود دو سوم تعدادی رسیده است که قبلا بود. هرچند همچنان هزاران نفر در این میدان حضور دارند. آنها در حال گوش دادن به سخنرانیها علیه دولت مصر هستند و هر از گاه، شعارهایی علیه حسنی مبارک سر میدهند. به نظر میرسد بسیاری از این افراد، بعد از چند روز خشونت، از این که تجمع امروزشان در آرامش برگزار شد، راضی هستند. (20:48 به وقت تهران)
* به گزارش بیبیسی سخنان امروز علی خامنهای، رهبر جمهوری اسلامی، به یکی از استدلالهای اصلی هواداران حسنی مبارک در قاهره تبدیل شده است که به دیگران هشدار میدهند سرنوشت مصر میتواند همانند سرنوشت ایران باشد. (19:42 به وقت تهران)
* یکی از اعضای ارشد اخوان المسلمین به بیبیسی گفته است که این گروه، نامزدی برای ریاست جمهوری مصر ندارد و ترجیح میدهد که با گروههای مخالف دولت کنونی بر سر معرفی یک نامزد، به اجماع برسد. (17:49 به وقت تهران)
* بر اساس تصاویر پخش شده از تلویزیون بیبیسی، از بخشی از شهر دود زیادی بلند میشود. همزمان با ادامه تجمع مخالفان دولت مصر در میدان التحریر قاهره، حدود دو هزار نفر از طرفداران دولت هم در میدان مصطفی محمود قاهره جمع شدهاند. (17:44 به وقت تهران)
* به گزارش بیبیسی محمد الطنطاوی، سخنگوی دانشگاه الأزهر با اعلام حمایتش از معترضان، استعفا داده است. او گفت که نمیخواهد به عنوان نماینده الأزهر شناخته شود. (17:24 به وقت تهران)
* به گزارش شبکه خبری عمرو موسی، دبیرکل اتحادیه عرب، به تجمعکنندگان در میدان تحریر مصر پیوسته است. آقای موسی پیش از این، برای نامزدی در انتخابات ریاست جمهوری مصر اعلام آمادگی کرده بود. (16:11 به وقت تهران)
* به گزارش بیبیسی اخوان المسلمین در واکنش به اظهارات علی خامنهای، رهبر جمهوری اسلامی، در سایت اینترنتی این گروه، اعلام کرد که از نظر این گروه، آنچه که در مصر رخ میدهد، "انقلاب مردم مصر" و نه "انقلاب اسلامی" است. (15:27 به وقت تهران)
* به گزارش بیبیسی در میدان التحریر قاهره، تجمع مخالفان دولت مصر ادامه دارد و گروهی از تجمعکنندگان، وظیفه برقراری نظم در امور را به عهده گرفتهاند. در عین حال، در خیابانهای اطراف میدان تحریر، طرفدارن دولت مصر حضور دارند. (13:55 به وقت تهران)
* در یازدهمین روز از تظاهرات اعتراضی علیه رئیس جمهوری مصر، معترضان برای شرکت در گردهمایی "روز خروج" در قاهره و شهرهای بزرگ دیگر آماده میشوند و مخالفان دولت انتظار دارند صدها هزار تن در این تظاهرات شرکت کنند و به این ترتیب، حسنی مبارک وادار به کناره گیری از قدرت و خروج از کشور شود. تلویزیون مصر همچنان با پخش اطلاعیههایی از مردم میخواهد تا این میدان و سایر نقاط عمومی شهر را ترک کنند. (12:46 به وقت تهران)
* به گزارش خبرگزاری فرانسه هفت نفر از فعالان جوان پس از ملاقات با محمد البرادعی، از رهبران مخالفان حکومت بازداشت شدند. بر اساس گزارش العربیه تعداد بازداشتشدگان یازده نفر است. (01:08 به وقت تهران)
* به گزارش بیبیسی سنای آمریکا در حال تهیه متن یک قطعنامه است که در آن از حسنی مبارک خواسته میشود هر چه زودتر قدرت را به یک دولت انتقالی واگذار کند. طراحان این قطعنامه سناتور جان مککین و سناتور جان کری هستند. (00:36 به وقت تهران)
جمعه، 15 بهمن 1389، 4 فوریه 2011
* حسنی مبارک در مصاحبه با کریستین امانپور، خبرنگار ایبیسی گفت اگر استعفا دهد در کشور هرج و مرج حکمفرما خواهد شد. او گفت پس از سخنرانی دوشنبه شب که از شرکت نکردن در انتخابات آتی خبر داد، احساس راحتی کرده است. آقای مبارک گفت ۶۲ سال به کشورش خدمت کرده است و حال احساس میکند برای او بس است و میخواهد از قدرت کنار برود. (23:10 به وقت تهران)
* به گزارش بیبیسی از قاهره صدای شلیک گلوله از میدان عبدالمنعم، واقع در مرکز شهر قاهره، به گوش میرسد. یک نفر بر اثر درگیریها کشته شده است و بسیاری نیز زخمی شدهاند که حال سه نفر از زخمیها وخیم است. (19:22 به وقت تهران)
* دادستانی مصر چند تن از وزیران سابق و مقامهای دیگر را ممنوع الخروج و حسابهای آنها را تا انجام تحقیقات مسدود کرد. وزیران سابق کشور، جهانگردی و مسکن و «احمد عز» از سرمایهداران بزرگ و عضو ارشد حزب حاکم در این فهرست قرار دارند. (18:24 به وقت تهران)
* به گزارش خبرگزاری آسوشیتدپرس صدای تیراندازیهای هوایی در میدان التحریر شنیده میشود و همزمان مخالفان مبارک موفق شدهاند که هواداران او را عقب برانند. به گزارش خبرگزاری رویترز یک تانک ارتش در میدان التحریر قاهره به سمت گروهی از طرفداران مبارک که به سوی مخالفان مبارک سنگ پرتاب میکردند حرکت کرده و این کار با تشویق مخالفان همراه شده است. (16:47 به وقت تهران)
* گزارشهای متعدد از قاهره، حکایت از تلاش ارتش برای عقب راندن هواداران آقای مبارک و جلوگیری از حمله آنها به معترضان مستقر در میدان التحریر دارد. یک شاهد عینی به خبرگزاری رویترز گفته است که با چشمان خود، شاهد تلاش یک تانک ارتشی برای مقابله با موافقان آقای مبارک بوده است.
به گزارش بیبیسی از قاهره از نحوه آرایش نیروهای ارتشی، چنین بر میآید که هواداران آقای مبارک دیگر قادر نخواهند بود به مخالفان دولت مستقر در میدان التحریر حمله گستردهای بکنند. (15:18 به وقت تهران)
* گزارشگران از قاهره میگویند که صدای شلیک گلولهها بیشتر شده و برخورد میان مخالفان و موافقان دولت آقای مبارک نیز نسبت به ساعات اول صبح امروز، افزایش یافته است. حامیان دولت مبارک از حضور خبرنگاران ممانعت به عمل میآورند. (13:18 به وقت تهران)
* به گزارش بیبیسی سخنگوی دولت مصر اتهام دست داشتن دولت در سازماندهی و تجهیز گروههای حامی رئیس جمهوری و اعزام آنها به میدان تحریر برای مقابله با معترضان را به شدت رد کرد و گفت که اقدامات این گروهها، تلاش دولت برای بازگرداندن آرامش و استقرار نظم در کشور را تضعیف میکند. او گفت که دولت تحقیقاتی را برای شناسایی سازمان دهندگان این گروهها به جریان خواهد انداخت. (12:44 به وقت تهران)
* خبرگزاری رویترز در جدید ترین گزارش از میدان تحریر قاهره گفته است که با وجود خشونت های اخیر، این میدان هنوز در اختیار مخالفان حسنی مبارک است که به تعدادی هر چند کمتر از روزهای گذشته، همچنان در این محل حاضر شدهاند. بعضی از آنان برای مقابله با حمله طرفداران رئیس جمهوری، سنگرهایی را در اطراف این میدان ایجاد کرده و پشت آنها، به نگهبانی پرداختهاند. (11:38 به وقت تهران)
* به گزارش سیانان بعضی از کارکنان دولت مصر به این شبکه گفتهاند که به آنها دستور داده شده به نفع حسنی مبارک تظاهرات کنند. به گزارش بیبیسی تظاهرکنندگان تا این ساعت (حدود 2 بامداد به وقت قاهره) همچنان به حضور در میدان تحریر و زد و خوردهای پراکنده ادامه میدهند. (03:20 به وقت تهران)
* شیرین عبادی، فعال حقوق بشر و برنده جایزه صلح نوبل در واکنش به تحولات مصر گفته است که تکنولوژی ارتباطاتی پیشرفته خواب را از سر "دیکتاتورها" ربوده است. به گزارش خبرگزاری رویترز، خانم عبادی نارضایتیها در ایران را آتش زیر خاکستر دانسته است. (00:07 به وقت تهران)
14 بهمن 1389 - 3 فوریه 2011
* به گزارش شبکه سیانان حامیان و مخالفان حسنی مبارک در شهر اسکندریه هم دست به تظاهرات زدند اما با هم درگیر نشدهاند. ( 23:29 به وقت تهران)
* به گزارش بیبیسی بخش عمدهای از درگیری به خارج از میدان التحریر کشیده شده است. دو طرف به سوی هم کوکتل مولوتف و سنگ پرتاب میکنند.
به گزارش خبرنگار العربیه یکی از همکارانش توسط هواداران مبارک در میدان التحریر ربوده شده است و هم اینک امکان تماس با او وجود ندارد. (21:17 به وقت تهران)
* دو بمب بنزینی به سوی محوطه موزه ملی قاهره پرتاب شده است. به گزارش سیانان در کوچهای که موزه ملی قاهره قرار دارد، آتش سوزی دیده شده اما این آتش وارد محوطه موزه نشده است.
از سویی به گزارش خبرگزاری فرانسه به سوی جمعیت مخالفان حسنی مبارک در میدان التحریر، گاز اشکآور شلیک شده است. (19:35 به وقت تهران)
* وزارت خارجه مصر درخواست آمریکا و اتحادیه اروپا برای شروع انتقال «فوری» قدرت را رد کرده و آن را دخالت در مسایل داخلی مصر خوانده است. گزارشگر نیویورک تایمز در قاهره گفته است: «اوباش طرفدار مبارک، نسبت به روزنامهنگاران خصومت نشان میدهند.»
از سوی دیگر بان کی مون، دبیرکل سازمان ملل از خشونتهای امروز مصر ابراز نگرانی کرده و خواهان خویشتن داری طرفین شده است. (18:23 به وقت تهران)
* در مرکز قاهره میان طرفداران حسنی مبارک و تظاهر کنندگانی که خواهان برکناری او هستند، درگیریهای شدیدی رخ داده است. هزاران نفر در این درگیری های پراکنده شرکت دارند، به سوی هم سنگ پرتاب میکنند و همدیگر را با مشت و چوب میزنند. برخی از آنها کارد همراه دارند.
هواداران مبارک در اسکندریه، تحت تاثیر حضور هواداران رئیس جمهور مصر در قاهره، به خیابانها رفتهاند. اوضاع این شهر نیز متشنج شده است. (17:53 به وقت تهران)
* به گزارش بیبیسی تعداد بیشتری از هواداران حسنی مبارک به میدان التحریر وارد شدهاند. محمد البرادعی از درگیریهای میدان التحریر به شدت ابراز نگرانی کرده است. او دولت را متهم کرده که می خواهد مردم را بترساند. ارتش در حال نظارۀ اوضاع است. (17:01 به وقت تهران)
* تازهترین تصاویر میدان التحریر حاکی از فروکش کردن درگیریها با بیرون رانده شدن حامیان مبارک است. اتحادیه اروپا از مردم مصر حمایت کرد. (16:38 به وقت تهران)
* درگیریها در میدان التحریر شدت گرفته است. در درگیریها از چوب و سنگ استفاده میشود و تا کنون چندین نفر زخمی شدهاند. دو طرف در حال سنگپرانی به سوی یکدیگر هستند. بر اساس تصاویر پخش شده، حامیان مبارک با شتر و اسب وارد خیابانها شدهاند و در حال به هم ریختن صفوف معترضان هستند.
شبکه العربیه به بیبیسی گزارش داده است که هواداران حسنی مبارک به یک تیم خبری این شبکه حمله کرده و تجهیزات آنها را از بین بردهاند. (16:14 به وقت تهران)
* به گزارش آسوشیتدپرس درگیریهایی میان معترضان و هواداران حسنی مبارک در میدان تحریر روی داده است. در درگیری ها در میدان تحریر، گروهی زخمی شدهاند. دو گروه با چوب به همدیگر حمله کردهاند. اوضاع در میدان تحریر متشنج است. (15:21 به وقت تهران)
* به گزارش بیبیسی ارتش مصر از معترضان درخواست کرد که خیابانها را ترک کنند و به خانههای خود باگردند (14:07 به وقت تهران)
* به گزارش بیبیسی اینترنت که در مصر قطع شده بود، بار دیگر راه افتاده است. (13:14 به وقت تهران)
* به گزارش بیبیسی ارتش مصر خواهان از سرگیری زندگی عادی در قاهره شده است.
به گزارش رویترز ارتش مصر به زودی بیانهای صادر خواهد کرد. (12:55 به وقت تهران)
* اردوغان، نخست وزیر ترکیه در واکنش به وعده حسنی مبارک برای کناره گیری از قدرت در انتخابات آینده، گفته است که رئیس جمهوری مصر باید به اقدام متفاوتی دست بزند. مخالفان حسنی مبارک همچنان خواستار کناره گیری فوری او هستند. (12:32 به وقت تهران)
* کاخ سفید می گوید باراک اوباما رئیس جمهور آمریکا برای نیم ساعت با حسنی مبارک تلفنی صحبت کرد. معلوم نیست که این مکالمه پیش یا بعد از اعلامیه حسنی مبارک انجام شده است.
به گزارش بیبیسی باراک اوباما پس از گفت و گوی تلفنی با مبارک درباره اوضاع مصر سخنرانی کوتاهی انجام داد. وی گفت «آقای مبارک تشخیص میدهد که وضعیت کنونی قابل دوام نیست، و اینکه تغییر باید روی دهد. همچنین هرگونه گذار منظم باید معنیدار و صلح آمیز باشد و اکنون شروع شود.»
اوباما در پایان سخنانش گفت: «در چند روز گذشته، شور و وقاری که تظاهرکنندگان مصری به نمایش گذاشتهاند، منبع الهامی برای مردم سراسر جهان بوده است.» (03:28 به وقت تهران)
* به گزارش سیانان محمد البرادعی گفت به اعتقاد او آقای مبارک برای پاسخ گفتن به درخواستهای تظاهرکنندگان به اندازه کافی پا پیش نگذاشته است، و اعلامیه او را "حیله ای" برای باقی ماندن در قدرت اعلام کرد. این برنده جایزه صلح نوبل همچنین گفت که خواهان کناره گیری فوری آقای مبارک و انتقال قدرت به یک دولت کفیل تا زمان برگزاری انتخابات است. ( 02:04 به وقت تهران)
* درگیریهایی در نزدیکی میدان مهاتیت مصر در شهر اسکندریه گزارش میشود. شاهدان عینی می گویند که بعد از پایان سخنرانی مبارک، تظاهرکنندگان شروع به سردادن این شعار کردند: "برو بیرون". همزمان گروهی از هواداران مبارک درحالی که شعار میدادند "اصلاحات، اصلاحات، مبارک با تو هستیم" نزدیک شدند.
تلویزیون الجزیره گزارش داد که افرادی با لباس شخصی که به سلاحهای تیغهدار مسلح بودند، پس از عقب نشینی ارتش از خیابانهای "پورت سعید" ، به تظاهرکنندگان حمله کردهاند. (01:38 به وقت تهران)
* دهها هزار نفری که در میدان تحریر حضور داشتند در واکنش به اعلامیه حسنی مبارک یکصدا فریاد «برو بیرون» سر کشیدند. (00:55 به وقت تهران)
* حسنی مبارک اعلام کرد که در انتخابات ماه سپتامبر شرکت نخواهد کرد.
مبارک گفت: «اولین اولویت من بازگرداندن صلح و ثبات در کشورمان، برای اطمینان از انتقال صلح آمیز قدرت رهبری، و اطمینان از این است که مسئولیت به کسی منتقل شود که مردم در انتخابات بعدی برخواهند گزید. من قصد ندارم دوباره در انتخابات شرکت کنم.» او گفت: «ما با هم روزهای خیلی دردناکی را سپری کرده ایم. رویدادهای چند روز گذشته همه ما - مردم و رهبران - را ملزم می کند میان هرج و مرج و ثبات یکی را انتخاب کنیم.»
مبارک از پارلمان این کشور خواست ماده 67 قانون اساسی را اصلاح کنند تا اعمال محدودیت دوره بر جانشینان او ممکن شود. وی نطق خود را با این سخن به پایان برد که قصد دارد در کشورش بماند و همانجا بمیرد. (00:40 به وقت تهران)
13 بهمن 1389 - 2 فوریه 2011
* بنا بر گزارشات رسیده از قاهره، پخش سخنان علیاکبر صالحی وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی و دیگر مقامهای ایران درباره اعتراضهای مردم مصر، باعث شکاف عمیق میان احزاب اپوزیسون مصر شده است. این سخنان بدبینی دیگر احزاب را به اخوان الملسلمین افزایش داده است.
بر اساس این گزارش گروهی از اعضای اخوان الملسلمین که سعی داشتند شعارهای حزبی خود را در میدان التحریر سر دهند توسط دیگر معترضان به سکوت وادار شدند. (21:16 به وقت تهران)
* مخالفان دولت مصر با وجود آغاز ساعات منع رفت و آمد، حاضر به ترک تجمع نیستند. (19:38 به وقت تهران)
* بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل تاکید کرده که جامعه جهانی باید درخواست کند که دولت آینده مصر به معاهده صلح اسرائیل و مصر که سی سال پیش به امضا رسیده، احترام بگذارد. (18:48 به وقت تهران)
* در مورد جمعیت حاضر در میدان تحریر، خبرگزاری ها و شبکه های خبری، آمارهای متفاوتی را منتشر کرده اند. بیبیسی تعداد تظاهرکنندگان را چند صد هزار نفر خوانده، در حالی که الجزیره تعداد معترضان را بیش از یک میلیون نفر اعلام کرده. رویترز هم جمعیت معترض را حداقل یک میلیون نفر دانسته ولی آسوشیتدپرس این تعداد را بیش از دویست و پنجاه هزار نفر خوانده.
* جان کری، رئیس کمیته روابط خارجی سنای آمریکا، در یادداشتی در روزنامه نیویورک تایمز از حسنی مبارک خواست این واقعیت را بپذیرد که زمان ترک قدرت فرا رسیده است. (18:11 به وقت تهران)
* دیوید آندرسن، پروفسور سیاست آفریقا در دانشگاه آکسفورد گفت حسنی مبارک قطعا از سمت خود کناره گیری می کند. او می گوید شاید چند روز و یا چند هفته، اما این امر چندان طول نخواهد کشید. به گفته او، اطلاعیه ارتش مبنی بر این که به معترضان شلیک نخواهد کرد، نشانه روشن و آشکاری برای حسنی مبارک بود. (17:22 به وقت تهران)
* عصام الریان، سخنگوی اخوان المسلمین گفت: هنوز زود است که درباره کاندیدای انتخابات ریاست جمهوری تصمیمی گرفته شود. او تاکید کرده که ما خواهان انتخاباتی آزاد و عادلانه پس از ترک قدرت از سوی حسنی مبارک هستیم. (17:10 به وقت تهران)
* عمرو موسی، دبیرکل اتحادیه عرب در مصاحبه با شبکه العربیه، گفت و گو و تغییر در مصر شده است. (16:35 به وقت تهران)
* قاهره به کل تعطیل است. امنیت بندر اسکندریه را ارتش به عهده گرفته و اختلالی در عملکرد این بندر ایجاد نشده است. (16:22 به وقت تهران)
* گروهی از بانکداران و مدیران عامل شرکت های بازرگانی گفته اند هنوز آنقدر شجاع نشده اند که در تظاهرات شرکت کنند اما خواهان تغییر در کشورشان هستند. (16:05 به وقت تهران)
* در اسکندریه، دومین شهر بزرگ مصر، تظاهرات بزرگ مخالفان آغاز شده است. او می گوید هزاران مسلمان و مسیحی در این تجمع حضور دارند و این افراد از هواداران گروه ها و احزاب مختلف هستند و خواسته مشترک آنها، کناره گیری حسنی مبارک است. (16:01 به وقت تهران)
* عبدالجلیل مصطفی، از مخالفان دولت مصر و از نزدیکان محمد البرادعی گفت: مخالفان هنوز جزئیات پیشنهاد مذاکره با دولت را دریافت نکرده اند اما این پیشنهاد تا زمانی که حسنی مبارک استعفا نداده، پذیرفته نخواهد شد. (15:55 به وقت تهران)
* اوی پیلای، کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل گفت: طبق گزارشهای تایید نشده حدود ۳۰۰ نفر در اعتراضات مصر کشته شده اند.
* محمد البرادعی، از مخالفان دولت مصر گفته است برای آغاز هر نوع گفت و گویی با دولت، حسنی مبارک باید مصر را ترک کند.
* الجزیره می گوید اخوان المسلمین اعلام کرده که با حسنی مبارک و دولت او وارد مذاکره نمی شود.
* حضور پلیس در شهر چندان چشمگیر نیست و ناظران انتظار دارند که جمعیت هر لحظه بیشتر شود.
* امروز (سه شنبه) هزاران مصری برای برگزاری تظاهراتی میلیونی در مرکز قاهره گرد آمده اند. گروه های مخالف دولت از مردم خواسته اند علاوه بر دست زدن به اعتصاب عمومی، امروز تظاهرات بزرگی در اعتراض به ادامه حکومت حسنی مبارک، رئیس جمهوری مصر، برگزار کنند. قرار است در شهر اسکندریه نیز تظاهراتی میلیونی برگزار شود. ارتش مصر دیشب در بیانیه ای اعلام کرد: حق مردم برای اعتراض را به رسمیت می شناسد و از اعمال خشونت علیه آنها پرهیز خواهد کرد.
جهان عرب التهاب را تجربه میکند. این جمله را هفته پیش از زبان خبرنگار الجزیره شنیدیم. شمارش معکوس در منطقه اغاز شده است و متحدان ایالات متحده و غرب یک به یک در خاورمیانه وداع با قدرت را تجربه میکنند. موج شوکها در خاورمیانه از تونس آغاز شد، انقلابی که در تونس رخ داد در حقیقت دیکتاتور دست نشانده و مورد حمایت غرب را از قدرت برکنار کرد. ماجرا از تونس به مصر هم سرایت کرد و نیروهای امنیتی با معترضان درگیر شدند. در نهایت معترضان ارتش را سر جایش نشاندند. برخی شاهدان عینی این حوادث را به سقوط روسیه در 1989 تشبیه میکنند. اما تفاوتهای شگرفی میان این دو وجود دارد. اصلیترین نکته این است که هیچ میخائیل گورباچفی در میان حامیان دیکتاتورهای عرب در غرب به چشم نمیخورد. حقیقت این است که واشنگتن و متحدانش همچنان اعتقاد دارند که دموکراسی خوب و قابل قبول است اما تنها زمانی که با اهداف دیپلماتیک و اقتصادی ما همخوانی داشته باشد. دموکراسی خوب است اما زمانی که در کشورهای مخالف ما نفس بکشد و نه در همسایگی و حیاط خلوت ما.
قیاس جهان عرب 2011 با حوادث سال 1989 از نوعی مقبولیت برخوردار است: در رومانی که دیکتاتور آن مورد حمایت قاطع غرب بود همه چیز خوب و عالی بود تا زمانی که دیگر امکان ادامه این حمایت برای واشنگتن وجود نداشت. در این فضا ناگهان ورقها در کاخ سفید برگشت و واشنگتن به سقوط دیکتاتور نه تنها کمک کرد که تمام تلاش خود را به کار گرفت تا سابقه همکاری با وی را هم از حافظه تاریخی همگان حذف کند. این رویه استانداردی است که مورد قبول همه نیز واقع شده است. تاریخ سیاست خارجی امریکا مملو از دوستانی است که در چشم بر هم زدنی جامه دشمنان را بر تن کرده اند. حسنی مبارک نیز میتواند قربانی امروز ایالات متحده باشد. البته واشنگتن نشینها تمام تلاش خود را به کار گرفته اند تا مطمئن باشند که دولت آتی نیز در مسیر آنها قرار خواهد گرفت و قرار نیست به محورهای مخالف واشنگتن بپیوندد. چشم امید کاخ سفید در قاهره امروز به عمر سلیمان است. مردی که هنوز مهر معاونت ریاست جمهوری وی خشک نشده است. سلیمان سالهای سال بر مسند سرویس اطلاعاتی مصر تکیه داده بود و البته در ذهن مردم مصر وی همان اندازه مقصر است که حسنی مبارک. همان اندازه دیکتاتور است که حسنی مبارک و در نتیجه نمیتواند گزینه چندان مطلوبی باشد. یک باور عمومی وجود دارد که ترس از اسلام رادیکال در حقیقت نیازمند توسل اعضای اپوزیسیون به دموکراسی است. البته این فرمول چندان هم درست نیست. این تهدیدها و خیزشهای عمومی همواره با نوعی انتقلال همراه بوده است. ایالات متحده و دوستان غربیاش در بسیاری از موارد از اسلام رادیکال حمایت کردهاند تنها برای آنکه صدای پای ناسیونالیستهای سکولار را نشنوند. بهترین نمونه این داستان هم عربستان سعودی است. مرکز خلق و پیدایش اسلام رادیکال. نمونه دیگر هم ضیاالحق دیکتاتور پاکستانی بود که محبوب ریگان رئیس جمهوری وقت ایالات متحده بود.
مروان معاشر از مقامهای سابق در دولت اردن و تحلیلگر مسائل خاورمیانه در این خصوص میگوید: در جهان عرب همواره یک جمله تکراری را میشنویم که هیچ مشکلی وجود ندارد، همه چیز رو به راه است و البته همه چیز در کنترل. در این فضا همواره ادعا میشود که معترضان بیش از اندازه در خصوص وضعیت موجود اغراق میکنند و در حقیقت شرایط آنقدر هم که اصلاح طلبان میگویند بد نیست.
در این فضا عامه مردم به راحتی به فراموشی سپرده میشوند. در زمان بحران، تغییر دادن تاکتیکی استراتژیها نه تنها لازم که ضرورت دارد. اما این تغییر همواره باید با حفظ نگاه به نتیجه همراه باشد.
سفیر ایالات متحده در تونس در جولای 2009 در گزارشی برای مافوقهای خود مینویسد: جنبش دموکراسی خواه در تونس علیه نیروهای امنیتی، علیه نبود آزادی بیان، نقض حقوق بشر و علیه دیکتاتوری که عامه مردم از ولخرجیهای او در عذاب هستند، شکل گرفته است.
این گزارش محرمانه را ویکی لیکس افشا میکند و البته که مقامهای امریکایی میتوانند به خود ببالند که سفرای آنها در کشورهای عربی که امروز در آتش هیاهو و انقلاب میسوزند چندان هم بیتوجه به واقعیتها و تحولات در حال شکل گرفتن نبودهاند.
در فایننشال تایمز میخوانیم که امریکا باید به جولیان آسانگ مدال دهد. نویسنده این یادداشت برای این روزنامه اقتصادی ادعا میکند که سیاست خارجی در ایالات متحده بر اساس اصول است و البته عملگرایی. در خفا هم همواره افکار عمومی و چرخش و سمت و سوی آنها در کشورهای مختلف مد نظر قرار گرفته میشوند.
از این منظر؛ ویکی لیکس تئوریهای خیانت و خرابکاریهایی ایالات متحده را زیر سوال میبرد. واشنگتن در تمام طول این سالها کمکهای نظامی بسیاری به تونس کرده است. البته تونس تنها یکی از دریافت کنندگان کمکهای نظامی آمریکا است. اسرائیل، مصر، اردن و کلمبیا هم در این لیست هستند. کلمبیا البته بدترین آمار در نقض حقوق بشر را در منطقه به خود اختصاص داده است.
در این میان شاید بد نباشد اشارهای هم به افشاگریهای ویکی لیکس در خصوص ایران بکنیم. عکس العملها به ویکی لیکس نشان داد که تا چه اندازه دموکراسی در فرهنگهای آموزش دیده عمیق و نشانه دار است. اینجا نیم نگاهی به مساله افکار عمومی هم چندان بد نیست. بر اساس نظرسنجیهای موسسه بروکینگز، برخی اعراب با واشنگتن و غرب در خصوص تهدید خواندن ایران موافق هستند، این برخی یعنی رقم 10 درصد. اما آنها که اسرائیل و واشنگتن را تهدیدی برای خود میدانند 77 و 88 درصد را تشکیل میدهند.
اعراب انچنان مخالف واشنگتن هستند و دوستدار ایران که 57 درصد از آنها تاکید دارند که برخورداری ایران از تسلیحات هستهای میتواند منطقه خاورمیانه را امنتر از پیش کند. البته برای کاخ سفید نشینها همچنان همه چیز عادی و در کنترل است، دیکتاتورها همچنان دست در دست امریکا هستند. میتوان معترضان را هم نادیده گرفت مگر زمانی که انها زنجیرهای خود را پاره کنند که در ان فضا باید آنها را مورد توجه قرار داد.
پس از ماجرای تونس و نامه سفیر، میتوان به افشاگریهای ویکی لیکس در خصوص پاکستان اشاره کرد. بر اساس این اسناد، سفارت امریکا در پاکستان در گزارشهایی مدون تاکید میکند که نبرد سربازان آمریکایی در افغانستان و پرواز جنگندههای امریکایی بر فراز اسمان پاکستان، تنها و تنها بر احساسات ضد امریکایی در منطقه میافزاید. این حرکات میتواند احتمال ناآرامیهای داخلی در پاکستان را هم افزایش دهد. تسلیحات هستهای در چشم بر هم زدنی در اختیار شبه نظامیان پاکستان قرار میگیرند.
ویکی لیکس نشان میدهد که تحولات ضد امریکایی در هیچ منطقهای از تیررس نگاه امریکاییها دور نبوده با این همه آنها در مسیر سقوط قرار گرفتند.
مترجم : سارا قاسمی
منبع: گاردین به نقل از دیپلماسی ایرانی
نامه منتشر نشده تاجزاده که در ملاقات های پیشین خطاب به همسرش نوشته است.
به گزارش تحول سبز ، این نامه در پائیز امسال از زندان توسط سید مصطفی تاجزاده به همسرش فخرالسادات محتشمی پور نوشته شده است .
متن کامل این نامه که در اختیار تحول سبز قرار گرفته به شرح زیر میباشد:
زندان را من جایی یافتم با موانع و محدودیت های بی شمار و در عین حال سرشار از امکانات و فرصت ها. هم نیش دارد و هم نوش. بسته به نگاه اسیرش یک جنبه از آن برجسته می شود. انفرادی نیز ملال آورترین اقامت گاه هاست!
باوجود این فرصت مغتنمی است برای دربندی که جز خداوند همدمی ندارد، البته اگر موحد باشد و در غیر این صورت با خود نجوا می کند و در هر دو صورت زندانی می تواند در خلوت خویش به تأمل در گذشته بپردازد،اوضاع زمانه را رصد کند و به تحلیل آینده بنشیند. انسان در تنهایی صادقانه تر و در نتیجه عمیق تر می تواند ضعف ها و خطاهای خود را بشناسد، گذشته را ژرف تر می تواند نقد کند و با عزمی جزم بکوشد تا مسئولیت های فردی و اجتماعی خویش را انجام دهد.
عزیزدلم!من اسارت مجدد خویش را آزمون دیگری می دانم که امیدوارم با یاری حق و دعای خیر نیکان روزگار و به ویژه پدر و مادر عزیزم آن را با سربلندی پشت سر بگذارم. زندان نه انتخاب من بوده است و نه شایسته ام ولی اکنون که به حکمی ظالمانه دربند گرفتارم، صرفا وقت نمی گذرانم بلکه می کوشم همچون همیشه زندگی کنم زیرا در «اوین» نیز کارهای زیادی برای انجام دادن دارم که از آن لذت هم می برم! چرا که فرصتی استثنایی در چنین دنیای پرآشوبی برای مطالعه و فهم حقیقت و درک زیبایی نصیبم شده است. و چه چیز لذت بخش تر از تقرب به حقیقت؟ از آن جا که فضیلتی را بالاتر از خدمت به هم نوع و مقابله با جهل و فقر و ستم نمی شناسم، کمترین فایده اسارت در عصر حاکمیت دروغ و فساد و خرافه، که یادآور فضای بعد از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ است، به چالش کشیدن اسلام طالبانی- پادگانی و به سخره گرفتن حکومت نظامیان بر اقتصاد، سیاست، فرهنگ، هنر، علم و آموزش است.
درست است که جناح حاکم بر آن است تا انسداد را چنان تشدید کند که «نسیم را نیز بی پرس و جو اجازه عبور ندهد» ولی پیام منتقدان اسیری که به اعتراف بازجوها و احکام دادگاه های نمایشی فساد مالی و اخلاقی و سیاسی ندارند و هیچ اقدام مجرمانه و خلاف قانونی انجام نداده اند، البته اگر اخلال در ترافیک و نیز حضور در ساعت ۱۱ شب در خیابان را استثناء کنیم، سبک تر از هر نسیمی به اقصی نقاط میهن ما خواهد رسید.گرامی همسرم!مدعیان بصیرت و دشمن شناسی که با بی بصیرتی کامل دوستان دین و کشور و ملت را به بند کشیده اند، در این توهم به سر می برند که می توانند با سرکوب و اسارت، ما را ساکت و منفعل کنند تا دست از نقد ناصحانه و مشفقانه، البته صریح و ریشه ای، برداریم.
غافل از آن که زندان چشمان ما را بازتر و گوشهایمان را شنواتر و زبانمان را گویاتر از همیشه کرده است. جسممان را به بند کشیدند ولی روح و روان و فکرمان را آزاد کردند. عزیزم دعا کن بی عدالتی حاکمان ما را از مسیر عدالت خارج نسازد، طلبکار مردم نکند و بدبین و کینه ورز بارنیاورد. بلکه به عکس ما را متواضع کند و اهل گفت و گو با دیگران و همه جانبه دیدن مسائل کند. امیدوارم بتوانم حتی در زندان، از حقوق مخالف خود ولو در حکومت دفاع کنم. حتی مخالفانم را دوست داشته باشم اگرچه در برابر انحراف و ظلم و چپاول، می کوشم که هرگز ساکت ننشینم.همراه باوفایم!تو می دانی که من به آن چه دارم قانعم و در هر کجا که باشم ،شکرگذارم. پا به پای تو فراز و نشیب های زندگی را تجربه کرده ام.
در سرنوشت پیشینیان اندیشیده ام و حال و وضعیت معاصران، به خصوص همسایگان را، تا آن جا که امکانات اجازه می داد پرسیده ام. دانش و تجربه ام بیانگر آن است که وقوع شرایط بدتر و نفس گیرتر ممکن است. هم چنان که احتمال بهبود اوضاع را واقع بینانه می دانم. به شرط آن که همه ما هوشمندانه و صبورانه عمل کنیم و امید به فردای بهتر را هرگز از دست ندهیم. ملتی که بیش از یک قرن، از مشروطه تا کنون تلاش برای مشروط و مسئول و پاسخ گو کردن حکومت و تأمین حقوق انسانی را تجربه کرده است، در نقطه و مسیری قرار دارد که بتواند ایران را سبز کند.همیشه به یادت هستم.
همسرت مصطفی، اوین/ پاییز 89
ندای سبز آزادی: میرحسین موسوی و مهدی کروبی، از رهبران جنبش سبز، به منظور اعلام همبستگی با مردم تونس و مصر در مبارزه با دیکتاتوری، در روز 25 بهمن ماه، اعلام راهپیمایی عمومی کردند.
این روزنامه را به دست کسانی که به اخبار آزاد دسترسی ندارند برسانید. پارکینگها، شیشه های خودروها، منزل همسایه، دانشگاه، محل کار، اتوبوسها و تاکسی ها و... مکانهایی هستند که شما می توانید برای تکثیر روزنامه از آنها استفاده کنید
ما بیشماریم
«هنوز اینترنتام وصل نشده؛ نمیدانم چه بر سرِ آن رفیقِ مصریام در خیابان "آزادی" قاهره آمده.» این جمله ایست از میان سطرهای وبلاگ «فردا، روزی که می آید»، جملهای بسیار ساده و بیتکلف. خیلی خودمانی! اما چند سطر بعد با این جملۀ سیاسی-فلسفی مواجه می شویم: «میگویم اش من هم نگرانم؛ بیش از مصر و تونس، نگرانِ جهانِ رتق و فتق یافتهای هستم که از موضعِ امناش برای هر تغییری نسخه میپیچد و پیامبرانه پیشگویی میکند که از این انقلابات جز رنج و بنیادگرایی زاده نمیشود؛» و با این جملهها، واکنشهای یک ایرانیِ نگران را دربارۀ مسئلۀ روزِ جهان بیان میکند. یادداشت را میخوانیم:
انقلاب اینترنتی / اینترنتِ انقلابی
روزهاست که سعی می کنم اولین تصویرِ بعد از بیدار شدنم را تغییر دهم؛ فشردن دکمه ی لپ تاپ و بی صبری متعاقب اش برای بالا آمدن و چشم باز کردن به جهانی که انگار بی حوصله و خموده ، بیرون از من جاری ست؛ جدا از ناکامی برای تغییر این تصویرِ نشسته در متنِ زندگی ام ، امروز فهمیدم که روزنِ باریک ام مسدود شده و خطوطِ اینترنتی ِ خانه ام ، راه نمی گشاید ؛ بد اخلاق و در هم، سرم را فرو می کنم در بالش و تصمیم می گیرم امروز در همین تختِ گورستانی ، متحصن شوم؛
وسوسه ی دوباره ها در من ؛ دوباره سعی می کنم.. نه وصل نمی شود؛ از عصبانیت زنگ می زنم به سرویس دهنده ی اینترنت؛ برایش از مصر می گویم ؛ از بی خبری اکنونم از حال و هوای خیابان ها؛ برایش از دلتنگی هایم می گویم ؛ از بی قراری ها.. از امید ها.. البته اساسآ متعجب می شود از ارتباطِ نامربوط دیالوگِ عصبناک مان با اینترنت ؛ و می گوید تا فردا باید صبر کنم؛
من به سیبی خشنودم؛... رابینسون کروزوئه هم احتمالآ چنین حالی داشته به وقتِ نشستن زیر تک درختِ نخلِ آن جزیره ی متروک؛ رادیو.. یادم می افتد که رادیو هست هنوز؛ از همه جا و همه کس خبر می رساند، جز مصر؛ و جز تو؛ که نمی دانم در چه حالی و این ندانستن مرا می کاهد؛ از باخ و برامز و بتهون بیزار می شوم در این روزِ به خصوص؛ صدای رادیو را می بندم؛ و زل می زنم به کنج دیوارِ زیر شیروانی ؛
پناهنده می شوم به کتابخانه ی کوچکم؛ امروز باید "رمولوس کبیر" را بخوانم انگار؛ دورنمات می گوید : تراژدی تنها در صورتی امکان دارد که شناخت و مسئولیت از خصوصیاتِ بشر باشد حال آنکه در زمانه ی آشوبناکی زندگی می کنیم که کسانی بر کسانِ دیگر آقایی می کنند و دیگر نه گناهکاری وجود دارد و نه مسئولی؛ همه می گویند: ما بی گناهیم ؛ کار بدانجا رسیده که در سیاست، به کشتارِ دسته جمعی رسیدیم ؛ در تئاتر هم به کمدی؛درست مانند ِ نقاشی های هول انگیزِ "هرونیموس بوش" که به سر حد خنده ی تلخ رسید؛
در دیالوگ های نامیرای حمید سمندریان غرقه ام که تلفن زنگ می خورد؛ و هیچ گمان نمی کردم هرگز صدای تلفن، دهشتناک ترین صدای روزهایم باشد؛ شومیِ خبرهایی که می رسند؛ صداهای لرزان؛ و استیصالِ نشسته بر ثانیه های ناگذر..کسانی از ما آن طرفِ مرزها،رفت و آمدِ صبورانه ای را پی گرفته اند؛ می روند رو به روی بازجو می نشینند؛ به نجوا ، اسم ِ رمزِ آزادی مان را به قهقهه می آمیزند.. چه رشک انگیز..استیصال را می روبم از شانه ام؛ پنجره را باز می کنم؛ به آسمانِ بی ستاره خیره می شوم و یادم می آید که ستاره ها هستند حتی وقتی دیده نمی شوند؛
هنوز اینترنت ام وصل نشده؛ نمی دانم چه بر سرِ آن رفیقِ مصری ام در خیابان "آزادی" ِ قاهره آمده؛ یادِ همین روزهای ایران می افتم و باورم نیست که همیشه این طرف ِ خط ، نظاره گر بوده ام؛ و اعتراف می کنم که نظاره گریِ چنین روزهایی هم حتی جانکاه است، چه برسد به زیستن شان؛
می روم قدم بزنم ...تحصن در گورستانِ تختخوابی به چه کار می آید وقتی واقعیت اجتماعی در خیابان راه ِ خودش را می رود؟ دوستی را می بینم که تا مرا می بیند شروع می کند به ابراز نگرانی از انقلابِ مصر و تونس؛ و باز هم جملاتِ تکراری را ردیف می کند تا مرا به دامِ این تکرار بیندازد.. من هم به دام می افتم؛ می گویم اش من هم نگرانم؛ بیش از مصر و تونس ، نگرانِ جهانِ رتق و فتق یافته ای هستم که از موضعِ امن اش برای هر تغییری نسخه می پیچد و پیامبرانه پیشگویی می کند که از این انقلابات جز رنج و بنیادگرایی زاده نمی شود؛ من باوردارم که هیچ ضمانتی نیست؛ مگر می شود در جهانی که هر چیزِ غیرعادی را عادی می کند و همه چیز از جوهرِ خودش تهی می شود، ضمانت کرد که حضورِ بی شمار ِ مردم در خیابان ، امنیت و شادی و آزادی را به خیابان بازگرداند؟ .. نه ممکن است این بار هم زمین بخوریم؛ می گویم بخوریم زیرا که سرنوشتِ ما سرنوشتِ دنیاست..
اما سوال اینجاست؛ این ترسِ مستقر از کجا فربه می شود هر روز؟ آیا سرخوردگی ها و پا پس کشیدن هامان را پشتِ ترس مان مخفی کرده ایم؟ آیا می ترسیم این بار ، پایانِ تاریخ معهود، مخدوش شود و کسی رنگ بپاشد بر دیوارِ سفیدِ سرکوب؟
و من گفتم و گفتم بسانِ همیشه.. او هم گفت تو درست نمی شوی؛ دست بردار از این نگاهِ سانتی مانتالِ شعرگونه؛... و گم شد قدم هایش در تاریکی...
برگشته ام... خاک آلودم... مارتا دخترک همسایه سرش را از پنجره بیرون می کند و داد می زند: فراموشم کردی! ..داد می زنم حباب هایت را بیاور، فوت کنیم بر سر شهر؛ ..شب مان حبابی و شکلات گونه می شود؛ از خستگی خوابش می برد؛ بغل اش می کنم و می برم اش تا خانه؛ این بهانه ی کوچک ِ خوشبختیِ من؛
اینترنت هنوز وصل نشده؛ فرصتِ خوبی ست که فکر کنم؛ به دوستم زنگ می زنم می گویم : انقلاب، پاسخ نیست؛ آنچیزی که از قطعیت اش مطمئن ام "سرکوب" است؛ انقلاب، اما پرسشِ من است؛...سکوت می کند؛
ناظم حکمت می خوانم برایش زیر نور کم سوی ِ شمع ؛ درها را می گشاییم / درها را می بندیم/ از میان درها می گذریم/ و به انتهای سفر می رسیم/ نه شهری/ نه بندری/ قطار از ریل خارج می شود/ کشتی به گل می نشیند/ هواپیما سقوط می کند/ و نقشه به روی یخ رسم می شود/ با این همه، اگر می توانستم یک بار دیگر این سفر را آغاز کنم، می کردم...
مهدي کروبي وميرحسين موسوي درنامه اي مشترک به وزارت کشوردرخواست صدورمجوزبراي دعوت راهپيمايي مردمي درجهت حمايت ازقيام مردم مصروتونس راخواستار شدند.
به گزارش سحام نیوز متن نامه به اين شرح است:
وزيرمحترم کشور
بدينوسيله به اطلاع مي رساندکه به منظوراعلام همبستگي باحرکت هاي مردمي درمنطقه بويژه قيام آزاديخواهانه مردم تونس و مصربرعليه حکومت استبدادي در کشور، درخواست صدورمجوزبراي دعوت به راهپيمايي مردمي طبق اصل بيست وهفت قانون اساسي درجهت حمايت ازقيام مردم اين دوکشورمسلمان رادرروز دوشنبه25 بهمن ساعت 3 بعدازظهر ازميدان امام حسين تاميدان آزادي راداريم.
مهدي کروبي ميرحسين موسوي
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر