رجبعلی مزروعی که سالها رئیس انجمن صنفی روزنامهنگاران که دائما «به نمایندگی از روزنامهنگاران» در سفر بود، اینبار در سفر طولانی شدهاش در اروپا که گویی دائمی شده است، باز زبانی را برگزید که سوتفاهمهایی را باعث شده است. مزروعی که تا چند ماه پیش اقامتش در اروپا را مخفی نگاه میداشت، بالاخره تصمیم گرفت حضورش در خارج از کشور را علنی سازد. نماینده مجلس ششم که زمانی در جلسه علنی گفت بود«مردم ایران اگر مرگ موش هم مجانی توزیع شود، بدون آنکه نیاز داشته باشند در صف میایستند تا مرگ موش مجانی بگیرند!»، این بار با زبانی که برخی «استالینیستی» خواندهاند و برخی «دیکتاتور»مآبانه، اطاعت از شورای هماهنگی راه سبز امید را «واجب» شمرد. او به روزآنلاین گفت: «شورای هماهنگی راه سبز امید مشروعیت خود را از رهبران جنبش سبز می گیرد و کسانی که آقایان موسوی و کروبی را قبول دارند باید این تصمیم آنها را هم قبول داشته باشند». یک منتقد شورای هماهنگی میگوید که آقای مزروعی، «بروکسل» را با «غدیر خم» اشتابه گرفته است و گویی هر که موسوی و کروبی را مولای خود میدانسته، باید شورای هماهنگی را مولای خود بداند! در برابر این پاسخ، خبرنگار روزآنلاین از مزروعی پرسید که آیا این سخنان نشانه «تمامیتخواهی» نیست؟
احمد رافت، روزنامهنگار ایرانی-ایتالیایی که گفتگوی اخیرش با خودنویس در باره «فیلتر» شدن حرفهای آیتالله خمینی و تشابه روشهای هواداران موسوی با هواداران شاه و خمینی با انتقادهایی از سوی برخی سبزها همراه بوده، در وبلاگ خود چنین آورده است: «آقای مزروعی که ناگهان لباس ارتشی بتن کرده، بالای منبر رفته و با ادبیاتی که متعلق به احزاب کمونیست تا قبل از فروپاشی دیوار برلین است، ضمن اشاره به شورای هماهنگی راه سبز امید می گوید "شورای هماهنگی راه سبز امید مشروعیت خود را از رهبران جنبش سبز می گیرد و کسانی که آقایان موسوی و کروبی را قبول دارند باید این تصمیم آنها را هم قبول داشته باشند". همین آقای مزروعی که در جائی گفته بود "هر شهروند یک رهبر جنبش است" ناگهان با تحکم به خواننده یادآوری می کند "بهترین شاخص و راهنما برای تعریف ماهیت و اهداف جنبش سبز، مواضع و دیدگاه های آقایان موسوی، کروبی و خاتمی است". برای آنکه خدائی نکرده خواننده فکر نکند حق ابراز نظر و انتقاد آزادانه از مواضع جنبش سبز و یا مدعیان رهبری آنرا دارد، این خبرنگار سابق که ادبیاتی نظامی را در این مصاحبه انتخاب کرده است کلیه کسانی را که باور دیگری از جنبش دارند و آنرا ملک خصوصی کسی نمی دانند و معتقد به کثرت نظر در این حرکت دارند و این رنگین کمان بودن را یکی از محاسن ان می دانند، به نادانی متهم می سازد.»
رافت سپس ادامه میدهد: « البته شاید جناب مزروعی حق داشته باشند ما را نادان بخوانند، چون احتمالا به اشتباه تصور می کردیم مردمی که به خیابان ها ریختند و شعار مرگ بر دیکتاتور و مرگ بر خامنه ای سر دادند خواهان آزادی و دمکراسی بودند. شاید حق با ایشان باشد که چون نادان هستیم این توهم برایمان پیش آمد که این جنبش ادامه سیاست های شکست خورده دولت اصلاحات آقای خاتمی نیست و نگاهش به آینده و نه به گذشته است. ولی شاید آقای مزروعی خودش نادان باشد و گمان برد دو ملیون نفری که خرداد ماه دو سال پیش به خیابان ریختند همان ۳۰ هزار نفری هستند که سالگرد دولت اصلاحات را جشن گرفتند.»
آرش بهمنی در روزآنلاین مینویسد: «منتقدان دیروز و امروز اصلاحطلبان، همانهایی هستند که آقای مزروعی آنها را متهم کرده است که "خود را به نادانی می زنند." این "نادانها" همانانی هستند که سالهای گذشته، مشفقانه به نقد اصلاحات نشستند و از اصلاحطلبان خواستند در روش و نگاه خود تغییراتی دهند تا اقبال اجتماعی را از دست ندهند. این نادانان همان افرادی هستند که تا پیش از کودتای ۲۲ خرداد، یا در زندانها تحت فشار بودند یا محروم از حقوق اجتماعی خویش و باز هم بر سر عهد و پیمان خویش ماندند. این نادانان از حق داشتن روزنامه محروم شدند، ممنوعالقلم شدند، از تحصیل محروم شدند، از دانشگاه اخراج شدند، حقوق اجتماعی خود را از دست دادند... زیرا نمیخواستند با حقوق مردم و آرزوهای آنان را معامله کنند. این نادانها افرادی هستند که هرگز نه پشت میزی نشستند و نه حاضر بودند به هر قیمتی پشت میز بنشینند. ما امروز همان نادانهای گذشتهایم جناب مزروعی، همانانی که همچنان باز هم «نادان» ماندهآیم، چون به نادان بودن خود افتخار میکنیم.»
بهمنی همچنین بیانیه پیش از ۲۵ بهمن جبهه مشارکت را به یاد خواننده میآورد که گفته میشود رجبعلی مزروعی آنرا به نمایندگی از جبهه مشارکت نوشته است. منتقدان معتقدند که این بیانیه نگاهی حامیانه به نظام جمهوری اسلامی داشته است.
اما بعضی از سایتهای جناح راست که مزروعی را «آقای مرگ موش» هم خواندهاند، نوشتهاند که «فتنهگران» همدیگر را به «نادانی» و «تمامیتخواهی» متهم کردهاند و پرسش و پاسخ روزآنلاین با رجبعلی مزروعی را «جدال» دیدهاند.
خبرنامه دانشجویان ایران نوشت: «کشمکش فتنه گران در خصوص راهبری جریان آشوب توسط شورایی با نام "راه سبز امید" به مساله اصلی این جریان تبدیل شده است. به گزارش شبکه ایران، در همین راستا و پس از اظهارات اخیر رجبعلی مزروعی که در مصاحبهای منتقدین شورای هماهنگی راه سبز را "نادان" دانست، طیف دیگری از جریان ضدانقلاب اظهارات مزروعی را برپایه "تمامیت خواهی" تفسیر کرده و گذشته او را به نقد کشیدهاند.»
شبکه ایران نیز نوشت: «پس از اظهارات اخیر رجبعلی مزروعی که در مصاحبهای منتقدین شورای هماهنگی راه سبز را "نادان" دانست، طیف دیگری از جریان ضدانقلاب اظهارات مزروعی را برپایه "تمامیت خواهی" تفسیر کرده و گذشته او را به نقد کشیدهاند. رجبعلی مزروعی که در بلژیک به همراه برخی همقطاران فراری اقامت گزیده، از چند هفته پیش در رسانه های اپوزیسیون آفتابی شده و خود را سخنگوی «سازمان مجاهدین (انقلاب) شاخه خارج کشور معرفی کرده است. سایت روزآنلاین در مطلبی در این راستا با بیان اینکه «اصلاح طلبان اجازه نقد را به افراد نمیدادند» نوشت: باید گفت استدلالهای اقای مزروعی همانهاست که باعث شکست اصلاحطلبان شد. آن زمان هم دوستان اصلاحطلب، منتقدان و بخصوص اعضای جنبش دانشجویی را متهم میکردند که اولا زمان مناسب برای نقد را نمیدانند و در ثانی از آنها میخواستند به اصلاحطلبان اعتماد کنند و حرفی روی حرف آنها نزنند.»
بهنظر میرسد از این پس با ادامه سخن گفتنهای رجبعلی مزروعی، سوژههای سایتهای منتقد جریان اصلاحطلب حکومتی و نیز جناح حاکم بر ایران بیشتر و بیشتر خواهد شد. نیک آهنگ کوثر، کارتونیست، میگوید: «سالهایی که بازرس انجمن صنفی روزنامهنگاران بودم با سوژههای دائمی که مزروعی در جلسات هفتگی درست میکرد میخندیدم، از امروز که مجددا زبان باز کرده، بیشتر خواهم خندید.»
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر